وی افزود: در آیین نامه قبلی نگاه به آزاداندیشی به عنوان فعالیت فرهنگی و فوق برنامه تلقی شده است به همین دلیل آیین نامه به معاونت فرهنگی وزارت علوم ابلاغ شد در حالی که اگر بخواهیم بحث آزاداندیشی را یک روش تولید علم و نقد گزاره های علمی بشناسیم نباید معاونت فرهنگی پایه گذار این کار باشد بلکه این ساختار باید در بدنه معاونت پژوهشی بررسی شود.

کوشکی عنوان کرد: در تعریف قبلی کرسی های آزاداندیشی به عنوان یک نوع فعالیت فرهنگی فوق العاده معرفی شده است و یعنی برخورد با این مساله همان چیزی که رهبرانقلاب فرموده اند من صد بار گفتم اما کسی کاری نکرد و باید گفت این بحث آزاداندیشی در مدارج عالی حوزوی در بحث دورس خارج دیده می شود یعنی جایی که طلبه دارای فضل است و به استاد خود می تواند اشکال وارد کند.

این استاد دانشگاه بیان کرد: اولین پیشنهادی که می توان در این مورد کرد این است که دوستان در وزارت علوم این مقوله را از حوزه فرهنگی خارج  و ترتیب آن را عوض کنند.

وی با اشاره به ثمرات گره خوردن کرسی های آزاداندیشی با پژوهش خاطرنشان کرد: اگر این موضوع با پژوهش گره بخورد دانشجو مجبور می شود آن را به قلم بیاورد و رسمی بداند و چون رسمیت پیدا کرد وقت و بودجه صرف آن می شود و بعد از آن در بین دیگر دانشگاهیان شیوع پیدا می کند.

کوشکی گفت: این بحث رسمیت شناختن باعث می شود کرسی ها از باب تشریفاتی بودن خارج شود و استاد و دانشجو از لحاظ فعالیت هر ۲باهم پای کار می‌آیندد به طوری که استاد مجبور می شود کنار دانشجو حضور داشته باشد.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا برخی از دروس به صورت سمیناری تدریس می شوند ادامه داد: مطابق با برنامه ریزی ها قرار است اکثر دروس علوم انسانی نیز به همین نحو اداره شوند که در اینجا دانشجو مجبور می شود حداقل یک اثر مکتوب در رشته خود داشته باشد و آن را به بحث بگذارد تا نمره مورد نظر را دریافت کند و ما می توانیم همین کار را در قالب کرسی های آزاداندیشی برگزار کنیم و بگوییم هر کسی که این کرسی را اداره کرد و نمره مورد قبول گرفت می تواند ۲واحد درس اختیاری را پاس کند که با این کار ما، در دانشجو برای برپایی چنین نشست هایی ایجاد انگیزه کرده ایم و مطمنا محصول آن علمی است که بدست می آید.

وی اظهار کرد: اگر ما این فعالیت را در نظر گرفتیم می توانیم مقدمه های کرسی های نظریه پردازی را راه اندازی کنیم.

وی ادامه داد: انتخابات به بخشی از فرهنگ سیاسی کشورمان تبدیل شده و به نوعی به بخشی از رفتار،عادت تبدیل شده و امکان اینکه بتوانند با تبلیغات سطح آن را کاهش بدهند وجود ندارد چرا که این رفتار یک رفتار احساسی نیست بلکه در واقع رفتار ناشی از منطق است.

این محقق و استاد دانشگاه با اشاره به تاثیر گذاری انتخابات در بعد بین المللی، یاد آور شد: مردم فواید انتخابات و تاثیر گذاری انتخابات را در بعد ملی و بین المللی دیده اند و به همین دلیل انتخابات را به عنوان مدلی از تاثیر پذیری و مشارکت پذیرفته اند.

کوشکی تصریح کرد: طبیعتا هرچقدر که میزان مشارکت افزایش پیدا کند به همان میزان کیفیت انتخاب نمایندگان افزایش پیدا می کند و در واقع نشان می دهد که سطح توقعات و مطالبات مردمی از آن فرد بیش از حد عادی است . منتخبانی که با این حضور انتخاب می شوند باید سعی کنند که پاسخگوی مطالبات باشند.

وی افزود: کسی که نماینده بخش افزونی تری از مردم است می تواند از قدرت نمادینی بیشتری برخوردار باشد و باید پاسخگوی عده بیشتری از شهروندان باشد .

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران با اشاره به آرایش سیاسی مجلس نهم، گفت: مجلس نهم یک مجلس ترکیبی است و این مسئله پیش از انتخابات نیز قابل حدس زدن بود. چراکه اکثریت نامزدها به اردوگاه اصولگرایان وابسته بودند به همین دلیل مردم خیلی توجهی به فهرست ها و لیست ها نکردند و سعی کردند افراد را بر اساس سلایق و شاخص های خودشان انتخاب کنند.

کوشکی اظهارداشت: کلیت نمایندگان مجلس نمایندگانی هستند که به نظام، انقلاب و ولایت فقیه پایبند هستند. اما اینکه سلیقه های جزیی تر آنها چه باشد خیلی در نظر مردم مهم نیامد و در تهران و شهرستانها یک ترکیبی از طیف های مختلف وابسته به اصولگرایان توانستند به مجلس راه پیدا کنند.

وی تاکید کرد: قاعدتا مجلس آینده مجلس فاقد اکثریت خواهد بود و هیچ طیفی نمی تواند ادعا کند که اکثریت را در اختیار دارد و در عین حال اکثریت قاطع مجلس نهم اصولگرا خواهند بود.

وی افزود: تمام این کشورها زیر یوغ نظام‌های دیکتاتوری بودند؛ به صورتی که در این حکومت‌ها تغییر و تعویض حکام یا هیأت حاکمان رخ نمی‌داد و یا اینکه راس آن کماکان حفظ می‌شد.

کوشکی با اشاره به ۳۰ سال ریاست جمهوری مبارک گفت: عبد‌الله صالح بیش از هفت دوره در یمن و قذافی بیش از ۴۰ سال در لیبی روی کار بودند؛ همچنین تونس هم شاهد ۲۵ سال حکومت برقی بر بود. این حکومت‌های استبدادی جلوی هرگونه مشارکت مردمی را گرفته بودند که این امر وجه اشتراک تمام کشورهایی بود که بیداری اسلامی در آن‌ها شکل گرفت.

وی حاکمیت این کشورها را مطلقه خواند و عنوان کرد:‌ طی مدت‌ها حاکمیت این کشورها هیچ تغییری نکرده بود؛ علاوه بر این به دلیل استبداد حاکم آن‌ها و استفاده نکردن از ظرفیت‌های مردمی راهی جز تکیه بر قدرت‌های بیگانه و نیروهای سرکوب‌گری مانند ارتش و نظامیان نداشت.

این کارشناس مسائل کشورهای عربی با ناکارآمد دانستن حکومت‌های سرنگون شده منطقه تاکید کرد: این ناکارآمدی حاصلی جز فقر، بی‌عدالتی و تبعیض‌ برای جامعه آن‌ها نداشت؛ همچنین از آنجا که این حکومت‌های استبدادی خود را از مشارکت‌های مردمی بی‌نیاز می‌دیدند و عملا اداره‌ کشور دراختیار خود و اطرافیان او قرار داشت، تمام ثروت و قدرت کشور در دست عده معدودی بود و اکثریت جامعه در فقر به سر می‌بردند.

وی ادامه داد: نرخ بیکاری در این کشور تا حدی بالا بود که می‌توان گفت تا ۳۰ درصد مردم شغلی نداشتند؛ حتی در لیبی که جزو کم‌ جمعیت‌ترین و در عین‌ حال ثروت‌مند‌ترین کشورهای شمال آفریقا و خاورمیانه به شمار می‌آید، نرخ بیکاری جوانان لیبی بیش از ۲۵ درصد بود.

کوشکی زیر خط فقر بودن اکثر مردم را وجه اشتراک تمامی کشورهایی دانست که موج بیداری اسلامی در آن‌ها شکل گرفته است و افزود: علاوه بر مشکلات معیشتی مردم، یکی دیگر از عوامل ظهور این انقلاب‌ها اسلام ستیزی حاکمان آن‌ها بود که با آرمان‌های اسلامی مثل حمایت از فلسطین مخالف بودند و عملا در این کشور اجرای مناسک‌ مذهبی یا با مشکل صورت می‌گرفت با کلا ممنوع بود.

این مدرس دانشگاه گفت: به جا‌ آوردن فرایض دینی مانند نماز و حجاب در تونس ممنوع بود و در سایر کشورها هم رفتارهای اسلامی خصوصا سیاسی ـ اسلامی با برخورد شدید مواجه می‌شد؛ از طرف دیگر مبارک روابط صمیمانه‌ای با رژیم صهیونیستی داشت و عبد‌الله صالح هم به طور پنهانی به مذاکره می‌پرداخت، همچنین لیبی هم روابط حسنه‌ای با این رژیم پیدا کرده بود. این زمینه‌های مشترک همه از جمله عواملی بود که زمینه‌های خیزش اسلامی را فراهم کرد.

وی در بخش دیگری از این گفت‌وگو ادامه داد: از آنجا که مشکلات اقتصادی در این کشورها یک روزه به وجود نیامده پس یک روزه هم حل نمی‌شود؛ به همین دلیل گروه‌های اسلامگرا در این کشورها هم شعاری برای رفع مشکلات اختصاص ندارند و اگر گروهی مدعی شود که می‌تواند مسائل اقتصادی آن‌ها را ظرف مدت کوتاهی از بین ببرد، کاملا اشتباه کرده؛ زیرا این کشورها به مدت نیم قرن است که از مشکلات ساختاری اقتصادی رنج برده و حتی در مصر این پدیده به بیش از یک قرن قبل هم باز می‌گردد و از آنجایی که این مشکلات ساختاری هستند امکان حل آن‌ها در کوتاه مدت وجود نداشته و باید این امر به تدریج و در همه عرصه‌ها صورت گیرد.

کوشکی گفت: مردم این کشورها هم برای رفع مشکلات ساختاری جامعه خود عجله ندارند و هیچ کس از حکومت‌های اسلامگرا و یا غیره به سرعت مطالبات اقتصادی نکرده، حتی در کشور نفت‌خیزی مانند لیبی به دلیل اینکه همه زیر ساخت‌های اقتصادی و تاسیسات زیربنایی آن در طی جنگ نابود شد، مردم می‌دانند که باید ابتدا این بازسازی‌های صورت گیرد و بعد انتظار رفاه و گشایش اقتصادی داشته باشد.

وی با اشاره به اینکه در هر منطقه انتخابات با معیارهای همان جا صورت می‌گیرد، افزود: مهم این است که مردم در انتخابات حکومت خود مشارکت داشته باشند و لزوما همه جا انتخابات با الگو‌های غربی و روی کار‌آمدن احزاب برگزار نمی‌شود، در کشورهایی مانند لیبی و یمن که بافت عشیره‌ای و قبیله‌ای دارند ممکن است سران قبایل به عنوان هیأت حاکمه وارد عرصه شوند که برای این کشورها امری عادی است، چون آن‌ها مورد اعتماد مردم هستند. قرار نیست یک الگوی از پیش تعیین شده همه این کشورها را پوشش دهد، مهم این است که حکومت مورد اعتماد مردم باشد و اشکالی ندارد. یک برایندی از قبایل حکومت را تشکیل دهد و مردم پای صندوق‌های رای نروند.

این مدرس دانشگاه ادامه داد: درخصوص وضعیت برخی کشورهای منطقه مبالغه شده است؛ اینکه گفته می‌شود مردم لیبی آنقدر تحت تاثیر قبایل خود هستند که وضعیت کشور برایشان اهمیت ندارد؛ درست نیست؛ مردم همین کشور جدی‌ترین مبارزات ضد استعماری را علیه ایتالیا و به رهبری شهید عمر مختار داشتند و لیبی از اولین مناطقی بود که استعمارگران را از شمال آفریقا بیرون کرد و الجزایر دیرتر از لیبی به استقلال دست یافت.

وی تاکید کرد: در همه کشورهایی که شاهد موج بیداری اسلامی هستند مردم به این باورند که باید حکومتی متکی بر مردم داشته باشند. ولی اینکه مکانیزم دموکراسی در این کشورها حتما محقق خواهد شد یا خیر مشخص نیست و امکان داشت الگوهای بومی جایگزینی آن کشور که در این صورت مشکلی هم به وجود نخواهد آمد.

ن

من در مورد برنامه هفت، ترجیح می دهم صحبت نکنم. چون برنامه هفت، تنها یک برنامه ی تلویزیونی است که حد و اندازه آن همین است و اگر قرار باشد نقدی هم صورت بگیرد، باید متوجه سیاستهای کلی شبکه و معاونت سیما باشد، نه یک برنامه خاص. این یک مقدار مصداقی و جزئی کردن است و من ترجیح می دهم در این زمینه صحبت نکنم. اگر دوستانی به برنامه هفت اعتراض دارند، این اعتراض متوجه آقای جیرانی یا برنامه هفت نباید باشد. اعتراض باید متوجه شبکه و بالاتر از شبکه، متوجه معاونت سیما باشد. دوستانی علاقه مند هستند این برنامه را نقد کنند، آزاد هستند ولی بنده در شان خودم نمی بینم که بخواهم یک برنامه یا مجری یا تهیه کننده برنامه را نقد کنم.

ببینید، من فرض می کنم برنامه هفت یک برنامه ای است که اصلاً در آن صد تا حرف منفی گفته شده؛ خب این یک برنامه است. تمرکز برای نقد یک برنامه یا عملکرد یک مجری که مثلاً جیرانی باشد، کوچک کردن حد مسئله است. اگر یک برنامه ای مشکل دارد، بایستی مشکلش را در حد شبکه یا معاونت سیما بررسی کرد که حتی بعضی اوقات امکان دارد مشکل برگردد به مسئول صداوسیما.

ممکن است کسی شغلش منتقد برنامه های تلویزیونی باشد؛ اشکال ندارد، ممکن است بیاد یک مورد خاص را نقد کند. یا ممکن است بنده یا دوستان دیگری که در حوزه فرهنگ فعالند، به دلیلی به نقد یک برنامه بپردازند یا علیه یک برنامه موضع بگیرند، به خاطر موقعیت خیلی خاص آن. اما اینکه ما یک برنامه را نقد کنیم، بنده در شان خودم نمی بینم. اما ممکن است به بنده گفته شود روند برنامه های هنری یا فرهنگی سازمان را نقد کنید، بله موافقم.

خب الآن برنامه هفت یک وجهه خاصی پیدا کرده و یک حالت جهت دهی به وضعیت گفتمان سینمایی کشور پیدا کرده.

برنامه هفت، تنها آیینه سینمای ایران است با همه نواقص و ضعف هایش. برنامه هفت که نمی تواند در سینمای ایران موج ایجاد کند. هفت با نود خیلی فرق می کند؛ چون نود بسیار مؤثر است و خودش تبدیل شده به یک رکن در صداوسیما. اما هفت فقط آیینه سینما است، یک ویترین کوچکی است از سینمای ایران که در سیما ایجاد شده. اگر ما ایرادی به این ویترین کوچک داریم، باید این ایراد را متوجه کل این مجموعه کنیم. یعنی این «سینمای ایران» است که مسئله دارد و برگزیده تصاویر و ویترینش به نام هفت موجب نگرانی بعضی از دوستان شده.

بهتر است به جای اینکه برنامه هفت را نقد کنیم و زیر سؤال بریم، سینمایی را نقد کنیم که ویترینش شده برنامه هفت.

آنشب آقای سهیلی…

من با آقای سهیلی هیچ حرفی ندارم. از ابتدای این جریان تا حالا در مورد کارگردانهای گشت ارشاد و زندگی خصوصی صحبتی نکردم و در موردشان صحبتی هم ندارم و در هیچ برنامه ای هم مناظره و گفتگو نکردم و قرار هم نیست که این اتفاق بیفتد.

پس تمایلی به گفتگو با ایشان ندارید.

ببینید بنده اصلاً در مورد آقای سهیلی یا در مورد سازنده فیلم زندگی خصوصی اعتراضی ندارم؛ نه سوالی دارم، نه اعتراضی دارم، و نه کاری به کارشان دارم. بنده با وزارت ارشادی کار دارم و صحبت می کنم که به سهیلی فرح بخش و… همه فیلمها مجوز ساخت و اکران می دهد. من اعتراضم به موسسین سینمایی بوده وهست. و خیلی از کسانی که اعتراض می کردند، به وزارت ارشاد اعتراض کردند. هیچ کسی به سعید سهیلی، به فرح بخش و اشخاص اعتراض نداشته. یعنی هیچ گاه من به فیلم گشت ارشاد اعتراض نداشتم، نه به سازنده اش، نه به تهیه کننده اش و همینطور فیلم خصوصی.

ایشان گفته بودند تمایل دارند با شما به گفتگو بشینند.

مخاطب من اصلاً ایشان نبوده؛ من معترض روند فعالیتهای وزارت ارشاد بودم. به آقای سهیلی اعتراضی نداشتم. نه در مورد خود این دوستان صحبت کردم، نه در مورد عملکردشان و اصلا مخاطب بنده این آقایون نبودند. مخاطب من وزارت ارشاد، معاونت سینمایی، شخص وزیر، معاون سینمایی، رئیس سازمان سینمایی و مدیر کل نظارت بوده از ابتدا تا الان. حتی یک کلمه در مورد آقای سهیلی، فرح بخش و شخص دیگری صحبت نکردم.

از فرمایشات شما چنین برداشت می شود که به نظرتان برای اصلاح سینمای ایران باید ممیزی ها را یک مقداری بیشتر کرد.

نه چنین نیست، بنده می گویم باید تفکر انقلاب اسلامی در معاونت سینمایی حاکم شود. چون تفکر انقلاب اسلامی در معاونت سینمایی اصلا حاکم نیست. یعنی انقلاب اسلامی در معاونت سینمایی غریبه است کامل. آقایان معاونت سینمایی پدیده انقلاب اسلامی را اصلاً نمی شناسند، درک نکردند، ارتباط فکری با آن ندارند. ادعایش را دارند، پز آن را هم زید می دهند و نانش را هم می خورند. اما انقلاب اسلامی در معاونت سینمایی اصلاً غریب است، اسلام در معاونت سینمایی غریب است، فقه شیعه در معاونت سینمایی غریب است.

سینمای ما در یک کلام، با معاونت سینمایی زمان آقای مهاجرانی هیچ تفاوتی نمی کند. به همین خاطر از ابتدا مخاطب بنده نوعی و دوستان دیگر، معترضین، امام جمعه تهران، امام جمعه مشهد، همگی مخاطبشان وزارت ارشاد بوده و هیچ کدام مخاطبشان را فلان تهیه کننده و کارگردان قرار ندادند

وی افزود: نتیجه این نوع رقابت باعث شد که فضای سنگین تهمت، دروغ و اتهامات حاکم شود که این فضای سنگین بعد از انتخابات مجلس خود را نشان خواهد داد.

کوشکی در مورد اثرات ‌فضای سنگین ایام انتخابات در مجلس نهم تصریح کرد: این فضای سنگین تاثیر خود را در انتخاب هئیت رئیسه نشان خواهد داد که آفتی است که مجلس نهم را به طور جدی تهدید می‌کند و باید برای این بیماری چاره‌ای‌ اندیشیده شود.

استاد دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی با اشاره به اینکه مجلس نهم باید مطالبات مقام معظم رهبری و مردم را به صورت جدی پیگیری کند، تاکید کرد: باید علاوه بر پیگیری این مطالبات باید به گونه‌ای‌ رفتار کند تا پایان دولت دهم با کمترین تنش و آسیب طی شود و مملکت دچار آسیب نشود زیرا فعالیت‌های دولت رو به رکود می‌رود.

وی در مورد تحقق تنش‌زدایی بین دولت و مجلس اظهار کرد: مجلس باید به سطحی از همدلی، وفاق و درک متقابل رسیده باشد.

کوشکی با اشاره به فضای منفی قبل از انتخابات در مورد مجلس نهم گفت: مجلس آینده باید بخش مهمی از وقت خودش را برای تنش‌زدایی درونی کند.

این کارشناس مسائل سیاسی در مورد وظیفه نمایندگان منتخب برای حل این چالش تاکید کرد: نمایندگان منتخب نباید اجازه دهند این فضای منفی قبل از انتخابات را به صحن مجلس وارد شود و باید نمایندگان احساسات خود را در مواجه با مسائل کنترل کنند و عقلانی در مورد قضایای پیش رو تصمیم‌گیری کند.

صادق کوشکی در مورد تغییر گسترده ترکیب آرایش سیاسی در مجلس، گفت: ترکیب مجلس دگرگون شده است ولی کلیت مجلس هنوز در اختیار ‌اصول‌گرایان قرار داد که می‌تواند باعث ثبات شود.

۱-       اگر قرار باشد یکی از مفید ترین اقدامات احمدی نژاد را نام ببریم قطعا باید از سفر او به “بوموسی” یاد کنیم!

۲-  و شایسته و لازم است که رئیس جمهور در مدت باقیمانده از مسئولیتش چند بار دیگر هم به “بوموسی” سفر کند!

۳- و البته خوب می دانیم که “بوموسی” درست است و نه “ابوموسی”! و چه قدر ضروری است که این نام را صحیح و درست بخوانیم و بنویسیم! (و البته نیروهای مسلح جمهوری اسلامی چند سالی است که به این نکته ظریف دقت داشته و در همه مکاتبات و ارتباطات رسمی از نام ایرانی “بوموسی” استفاده می کنند!)

۴- و البته بسیار ضروری است که روسای قوای مقننه و قضاییه نیز به “بوموسی” سفر کنند و همین سفرهاست که تاریخ را می نویسد و تکلیف همه را روشن می کند که اگر مسئولین ارشد نظام در این سالها به این جزیره سفر می کردند امروز نگرش بین المللی به این مسئله متفاوت تر از امروز بود.

۵- و می ماند حکایت ما وشیوخ ممالک جدید التاسیس و ذره بینی جنوب خلیج فارس که به برکت تساهل و تسامح ما در سیاست خارجی به حدی از جسارت رسیده اند که به اشاره ارباب هر از چندی زوزه ای سر می دهند و خودی نشان می دهند که ما هم هستیم!

۶- اگر بگوییم امارات را خود ما به این حد از گندگی و جسارت رسانده ایم عجیب نیست! سالانه نزدیک به ۴۰۰ هزار ایرانی به عنوان جهانگرد به امارات سفر می کنند و تن به هرگونه خفت و خواری در بازرسی و ثبت عنبیه و اثرانگشت می دهند تا به فضیلت خرید “آشغال‌های چینی” از “دی تو دی” و … مفتخر شوند! و اگر هر ایرانی فقط ۲۰۰۰ دلار در امارات خرج کند خودتان حساب کنید که چگونه شیوخ میکروسکپی امارات تپل شده اند!

۷- اگر یکی دو ماه (و نه بیشتر) روند شرم آور سفر اتباع جهانگرد ایرانی ( و نه تاجر یا مقیم و مامور!)‌به امارات متوقف شود آنگاه حاکمان آن دیار خواهد فهمید شکستن ستون فقرات اقتصاد جاری یعنی چه!

۸- کم کاری و بی دقتی دولت های هاشمی، خاتمی و احمدی نژاد در محدود ساختن سفر جهانگردان ایرانی به امارات باعث شده تا سالانه بین ۸ تا ۱۲ میلیارد دلار از ثروت ایران اسلامی به جیب بردگان آمریکا و رژیم صهیونیستی (مستقر در کاخهای خاندان آل نهیان!) سرازیر شود و همین حواله هاست که این سگهای دست آموز لندن و تل آویو را نسبت به ملت مسلمان ایران “هار” کرده است!

۹-    ”بوموسی” جنوبی ترین پایتخت ایران اسلامی است! و اگر می بینید که سفر رئیس جمهور ایران اسلامی به این پایتخت مهجور داد شیوخ آمریکایی-انگلیسی منطقه را در آورده و حمایت برخی حاکمان عربی را به دنبال داشته به این دلیل است که ما و رسانه های ما و رسانه های بین المللی ما و سینمای ما و هنرمندان ما درباره جنوبی ترین پایتخت ها کم گذاشته ایم!

اگر درباره جزایر سه گانه فیلم های مستند، داستانی، سینمایی رمان، کتاب، گزارش ، عکس و مقاله علمی تولید و عرضه کرده بودیم امروز دیگر مقامات فلان کشور عربی شمال آفریقا یا حاکمان فلان کشور بی ربط عربی به خود اجازه نمی دادند که از ادعای پوچ امارات  حمایت کنند!

۱۰-   وطن پرستی شرک است! ما مسلمانیم و هر جا ندای اسلام برپا باشد را سرزمین خود می دانیم و به همین دلیل دفاع از غزه و لبنان و بحرین و افغانستان و بوستی و … را عین دفاع دفاع از ایران اسلامی می دانیم اما ایران ام القرای اسلام در روزگار حاضر است و به دلیل اسلامی بودنش  و به دلیل حاکمیت  مشروع دینی آن دفاع از گوشه گوشه آن بر همه ما واجب است! در این واجب کوتاهی نکنیم!

به نظر شما بیش‌ترین مشکلات سینما ناشی از کدام بخش است؟

به طور طبیعی سینما در ساحت انقلاب اسلامی می‌بایست تابعی از ارزش‌ها و باورهایی باشد که انقلاب اسلامی را تشکیل می‌دهند. به همین دلیل، دغدغه‌ی اصلی سینما در انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی می‌بایست دغدغه‌ی مضمون و محتوا باشد. هر چند که بحث تکنیک هم در جای خود، قابل توجه است، اما مهم‌ترین مشکلات امروز ما در عرصه‌ی سینما بیش‌تر از هر چیزی به محتوا بر می‌گردد. در واقع سینما هنوز نتوانسته است خود را با ارزش‌گذاری‌ها و ارزیابی‌های عقیدتی نظام جمهوری اسلامی تطبیق دهد.

طبیعی است در افق انقلاب اسلامی، هنری پذیرفته است که علاوه بر رعایت چارچوب‌های دینی و اخلاقی، در خدمت ترویج این چارچوب‌ها و هنجارها نیز قرار گیرد. این که سینما چارچوب‌های فقهی، اخلاقی، ارزشی و دینی را رعایت کند، لازم است، ولی کافی نیست. می‌بایست سینما را از حالت خنثی خارج نمود تا در حد توانش مروج ارزش‌های دینی باشد. البته بیش از حد توان هم نمی‌توان از آن توقع داشت. متأسفانه امروز بخش اعظم سینمای ما نه تنها در خدمت ترویج ارزش‌های انقلابی و اسلامی یا حداقل خنثی نیست، بلکه در نقطه‌ی مقابل آن قرار دارد و ارزش‌های زندگی دنیامدار سکولار و تمدن غرب را ترویج می‌دهد و در بسیاری از موارد حتی آن چارچوب‌های بدیهی و حداقلی فقهی را هم رعایت نمی‌کند.

در حال حاضر بخش قابل توجهی از محصولات سینمایی ما ناقض اخلاق دینی، فقه اسلامی و بدیهیاتی است که یک انسان بایستی در زندگی خود رعایت کند. به همین خاطر بحران محتوا و ماهیت مهم‌ترین مشکلی است که سینمای فعلی ما از آن رنج می‌برد. در این خصوص هم مدیریت ارشاد و دستگاه‌های مسؤول در حوزه‌ی هنرهای نمایشی و تصویری مقصر هستند و هم خود سینماگران در این زمینه کوتاهی‌های زیادی دارند. ترکیب کوتاهی‌ها و معضلات درونی حوزه‌ی سینما به اضافه‌ی ضعف و سوءمدیریت دستگاه‌های فرهنگی نظام باعث گردیده که امروز سینمای ما سینمای بیماری باشد. متأسفانه این سینما قدرت این را ندارد که در خدمت ارزش‌های انقلاب قرار گیرد. البته همیشه استثنائاتی وجود داشته‌اند و امروز هم سینماگرانی هستند که تلاش می‌کنند تا آثارشان در خدمت ترویج ارزش‌های اسلامی و انقلابی قرار گیرد. ولی متأسفانه تعداد آن‌ها فراوان نیست. قالب سینمای ما سینمایی نیست که در خدمت اسلام و انقلاب باشد.

تعریف شما از سینمای مطلوبی که آرمان نظام و انقلاب را دنبال می‌کند، چیست؟

در افق انقلاب اسلامی، هنر به معنای اعم و سینما به عنوان تلفیقی از صنعت، فن‌آوری و هنر باید ضمن رعایت تمامی چارچوب‌های شرعی و اخلاقی، به سمت ارزش‌های مطلوب جهت‌گیری داشته باشد و محصول آن جامعه را به سمت ارزش‌های متعالی و الهی سوق دهد. سینمایی مطلوب انقلاب اسلامی است که مردم پس از تماشای آثار آن رغبت و تمایلشان به سمت ارزش‌های متعالی و الهی افزایش یابد. به طور طبیعی سینمایی که مجری امر به معروف و نهی از منکر باشد، سعی کند با زشتی‌ها و منکرات مقابله کند و معروفات را در جامعه ترویج دهد، مطلوب انقلاب اسلامی است.

تفاوت‌های سینمای موجود و سینمای مطلوب چه مواردی هستند، کدام یک از آن‌ها در کوتاه مدت اهمیت بیش‌تری دارند و پیگیری آن بر عهده‌ی چه شخص یا نهادی است؟

اولین مشکل بزرگ سینمای امروز ما این است که دچار بحران هویت شده است. بخش عمده‌ای از سینماگران و فعالین هنری عرصه‌ی سینما، تعریف و شناخت دقیقی از خودشان ندارند، نظام و انقلاب را نمی‌شناسند و حتی با ارزش‌های آن بیگانه هستند، با نظام و انقلاب مانند غریبه‌ها رفتار می‌کنند و به ارزش‌های موهوم غربی دلبستگی دارند. البته بایستی اذعان کنیم که این بخش از سینماگران غریبه با فرهنگ و ارزش‌های اسلامی حتی با فرهنگ و ارزش‌های غربی هم غریبه هستند.

در واقع نه تنها انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی را به خوبی نمی‌شناسند و دین و ارزش‌های آن را درک نکرده‌اند، بلکه با تمدن غرب هم آشنا نیستند. اگر با تمدن غرب آشنا بودند، حداقل بایستی آثارشان مروج ارزش‌های آنان باشد، در حالی که با کمال تأسف آثار آن‌ها آن قدر هم قدرتمند نیست. وضعیت فعلی بخش زیادی از سینمای ما این گونه است. بخشی از این که چرا وضعیت سینما این گونه شده است به سوءمدیریت‌ها باز می‌گردد؛ یعنی، مدیرانی که در طول سال‌های گذشته در وزارت ارشاد و به ویژه معاونت سینمایی در رأس کار بوده‌اند، با ارزش‌های انقلابی و نظام جمهوری اسلامی ناآشنا بوده‌اند و مهم‌تر از آن، اراده‌ای برای حاکم کردن این ارزش‌ها نداشته‌اند.

به همین خاطر موج سینمای رها شده از تقیدات اخلاقی و چارچوب‌های فقهی و سینمای ناآشنا با انقلاب و ارزش‌های انقلابی که از زمان مهاجرانی آغاز شده و در زمان مسجدجامعی شدت گرفته بود دوره های بعد نیز ادامه یافت تا جایی که سازنده‌ی فیلم «عصر جمعه» با مضمون و محتوایی بسیار منحط، ارزنده‌ترین جوایز جشنواره‌ی فجر را دریافت کرد، ولی بعداً به خاطر محتوای نامطلوبش نتوانست اکران شود. وزارت ارشاد به سازنده‌ی این فیلم جایزه، ماشین سمند، حج تمتع، سکه و… می‌دهد، اما بعداً خودشان متوجه می‌شوند از فیلمی تقدیر کرده‌اند که با بدیهیات اخلاق خانواده مغایر است.

خانم «زندی»، کارگردان فیلم «عصر جمعه»، موقعی که می‌خواست جایزه را از دست وزیر ارشاد بگیرد، متأسفانه حتی بدیهیات حجاب اسلامی را رعایت نکرده بود. با کمال تأسف جایزه جشنواره به فردی اهدا شد که حتی به خودش زحمت نداده بود روسری‌اش را درست کند. داستان فیلم هم با کمال شرمساری درباره‌ی فردی است که به دختر برادرش تجاوز می‌کند، آن دختر باردار می‌شود و مابقی ماجرا. یعنی یک خانواده‌ی ایرانی، حتی اگر مسلمان هم نباشند، نمی‌توانند با هم به سینما بروند و این فیلم را ببینند.

از این فیلم‌ها در دوره ی معاصر هم زیاد بود. دلیل این امر این است که معاونت های سینمایی  هیچ اراده‌ای نداشتند برای این که سینما را وادار به پذیرش ارزش‌های اخلاقی و هنجارهای جامعه کنند. بعضی از وزرای ارشاد هم که متأسفانه به کلی ساحت سینما را رها کرده و کار را به کسانی سپرده بودند که هیچ شناخت و درکی از ارزش‌های انقلابی و اسلامی نداشتند. این موضوع هم در دولت‌های هفتم و هشتم و هم در دولت فعلی به چشم می‌خورد و نتیجه‌ی آن این شده است که متأسفانه سینمای ما دارد به ناکجاآباد می‌رود.

اما با همه‌ی این اوصاف، سینمای ما نشان داده است که اگر متولیان دقیق و دلسوزی داشته باشد و جهت‌دهی مناسبی صورت گیرد، ظرفیت‌های قابل توجهی دارد. ما سینماگران متدین فراوانی داریم که مجال بروز و ظهور ندارند. متأسفانه سینمای فاسد اجازه‌ی بروز و ظهور به آن‌ها نمی‌دهد. اگر مجال مناسب پیدا شود، سینمای ما نشان داده است که می‌تواند در خدمت نظام و ترویج ارزش‌های انقلاب باشد. ما تا به امروز هم کارگردانان خوب و هم آثار ارزشمندی در سینما داشته‌ایم، اما این خوبی‌ها گم می‌شوند، چون آن بخش منفی سینما زشتی‌های خود را به نمایش می‌گذارد و در عمل عرصه را برای چنین سینماگران متدین و هنرمندی تنگ می‌کند.

در حال حاضر دغدغه‌ی مردم این است که آیا به واقع می‌توان این فاصله را جبران کرد و به وضع مطلوب رسید؟ در این راستا به چه عناصری می‌توان امیدوار بود؟

سینمای ما، استعداد همگامی با انقلاب را دارد. ما سینماگران متدین و جوان‌های مستعد فراوانی داریم. این افراد نیازمند سیاست‌گذاری‌های تربیتی و حمایتی هستند تا بتوانند رشد کنند و اِن‌شاءالله سینمای مطلوبی را منطبق با ارزش‌های دینی، انقلابی و شایسته‌ی نام سینمای انقلاب اسلامی به وجود آورند.

همان‌طور که فرمودید متأسفانه بخش اعظمی از مشکل ما به خاطر بحران هویت و محتواست و در واقع سینماگران ما نه به هویت ایرانی و اسلامی پای‌بند هستند و نه حتی با مفاهیم غربی آشنایی دارند. با توجه به این‌که در بدنه‌ی سینما افراد بعضاً موجهی وجود دارند، چه طور می‌توان از این سرمایه‌ها استفاده نمود و فضای سینما را به سمت محتوایی متناسب با ارزش‌های انقلاب و نظام هدایت کرد؟

بایستی حاکمیت و به طور مشخص وزارت ارشاد، سیاست‌گذاری هدایتی و تربیتی داشته باشد؛ یعنی، به سینماگران و هنرمندان جهت بدهد و در واقع افق مطلوب نظام را مشخص کند. قرار نیست کار سفارشی ساخته شود یا سینماگران را به حرم حضرت رضا(علیه‌السلام) ببریم و به زور چادر سرشان کنیم، بلکه باید به آن‌ها ضابطه‌ها و چارچوب‌های دقیق بدهیم تا آن‌ها ملزم به رعایت هنجارهای اخلاقی و فقهی جامعه باشند. در واقع باید فضا را قاعده‌مند سازیم و بستر را برای آثار مطلوب فراهم کنیم. به وسیله‌ی اهدای جوایز جشنواره‌ی فجر، انتخاب آثار برگزیده که با شاخصه‌های انقلاب سازگار هستند و حتی اختصاص کمک‌های مستقیم و غیرمستقیم می‌توانیم به فضای سینما جهت دهیم.

اگر به واقع فیلمی مطلوب و منطبق با ارزش‌ها ساخته شده است، چه اشکالی دارد که برای تماشای آن یارانه داده شود؟ مگر ما برای عرصه‌های دیگر فرهنگی‌مان کم یارانه می‌دهیم؟ امروز وقتی فیلم ارزشمندی مانند «روزهای زندگی» توسط آقای «پرویز شیخ طادی» ساخته می‌شود، وزارت ارشاد بایستی برای آن برنامه داشته باشد. در وزارت ارشاد متأسفانه چنین همتی وجود ندارد، ولی بخش‌های دیگر هم می‌توانند این کار را انجام دهند، معاونت‌های فرهنگی بسیج و سپاه استان‌ها می‌توانند وارد این عرصه شوند، یارانه بدهند، بلیط‌های نیم بها توزیع کنند و خانواده‌ها را به دیدن این آثار ترغیب کنند. فیلمی مثل «روزهای زندگی» که منطبق با ارزش‌های نظام و انقلاب اسلامی است و پاکی و انسانیت را در بستر دفاع مقدس معرفی می‌کند، باید دیده شود.

وقتی همه‌ی دنیا به آثار هنری یارانه می‌دهند، چرا ما ندهیم؟ البته این بدان معنا نیست که آقای شیخ طادی یا امثال ایشان فیلم سفارشی بسازند. ایشان هنرمندی برخواسته از دل نظام و انقلاب‌اند و به دغدغه‌های انقلاب علاقه‌مند هستند و سینمای مطلوب انقلاب اسلامی را می‌شناسند. بنابراین وقتی ایشان زحمت کشیده و کار در خور و شایسته‌ای، چه به لحاظ هنری و چه به لحاظ محتوایی، تولید کرده است؛ باید برای دیده شدن کار ایشان یارانه داده شود. پرداخت یارانه نه تنها هیچ اشکالی ندارد، بلکه جزو وظایف نهادهای فرهنگی است، چون این نهادها باید برای تربیت مردم هزینه کنند. امثال آقای «شیخ طادی» و آقای «طالبی» که فیلم‌سازان متدین و پاکدامنی هستند و دغدغه‌های انقلاب را درک کرده‌اند باید مورد حمایت حاکمیت قرار گیرند. آثار این فیلم‌سازان برآمده از ارزش‌ها و اعتقاداتشان است. طبیعی است اگر از آن‌ها حمایت شود، تعدادشان بیش‌تر خواهد شد و کسانی که نمی‌توانند چنین فیلم‌هایی تولید کنند، کم‌کم حذف خواهند شد.

ز دستگاه‌هایی مثل حوزه‌ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی توقع می‌رود که پرچم‌دار ساخت و تولید آثاری منطبق با ارزش‌های دینی باشد. مدیر مجموعه‌ی سازمان هنری نشان داده که به ارزش‌های انقلاب علاقه‌مند است. تا چه حد شایسته است که ایشان و زیرمجموعه‌ی او پیشگام شوند تا حوزه‌ی هنری سازمان تبلیغات دوباره پرچم‌دار سینمای پاک انقلاب اسلامی شود. هم‌چنین عرصه‌های دیگری که در گذشته به عرصه‌ی سینما ورود می‌کردند دوباره می‌توانند وارد این عرصه شوند. چرا سپاه نبایستی از انبوه فیلم‌سازان متدینی که مثلاً در جشنواره‌ی مردمی «عمار» فیلم‌های خوب و قابل تأملی ساخته و پای‌بندی آن‌ها به انقلاب و ارزش‌های آن آشکار شده است، حمایت کند؟ خیلی از این فیلم‌سازان شهرستانی هستند.

وی ادامه داد: تا زمانیکه مبنای اندیشه‌ای هر حرکت اجتماعی شناخته نشود، هیچ اتفاق مثبتی در آن حوزه صورت نمی‌گیرد و اگر کارهای قطعی، احساسی و زودگذر بدون شناخت اندیشه صورت بگیرد، تاثیر عمیقی بر جای نخواهد گذاشت. به خصوص اگر حرکتی به سمت افق مطلوب از سوی دانشجویان صورت گیرد، پیشبینی می‌شود که مبنای ذهنیت آن‌ها نسبت به فعالیت اشخاص در این راستا شفاف و بسیار روشن باشد.

کوشکی اندیشه انقلاب اسلامی را بر مبنای متون دینی دانست و اظهار داشت: با توجه به تفکر امام به عنوان معمار و طراح اندیشه اسلامی متوجه به این نتیجه می‌رسیم که ایشان صد در صد این اندیشه را از متون اصلی دینی یعنی قرآن، سیره و احادیث معصومین برداشت کردند، بنابراین فهم این تفکر جز با درک اندیشه‌های دینی امکان‌پذیر نیست.

وی ادامه داد: هنر امام این بود که اندیشه‌های دینی سیطره بر زمان و مکان را بر فضا و زمان جهان فعلی تطبیق دادند. به همین دلیل قدم اول برای بررسی اندیشه انقلاب اسلامی، فهم تفکر امام است، بنابراین اگر افراد اندیشه‌های امام را بشناسند به شناخت مطلوبی از اندیشه‌های دینی دست می‌یابند.

کوشکی با بیان اینکه شناخت اندیشه‌های دینی در نبود واسطه و استاد امکان‌پذیر نیست، تصریح کرد: راهنمایی یک استاد و مراجعه مستقیم در جهت دسترسی به تفکرات امام شاید مناسب‌ترین واسطه در روزگار فعلی باشد، از این جهت اندیشه ایشان تا حد بسیار زیادی در شناخت اندیشه‌های محوری انقلاب اسلامی به ما کمک می‌کند.

وی رسیدن به شناخت اندیشه‌ها را تشخیص مسیر و نقشه حرکت دانست و خاطرنشان کرد: ابتدا باید جایگاه خویش را به عنوان یک انسان مسلمان انقلابی در روزگار معاصر بشناسیم، سپس بایستی به شناخت دقیقی از جهان اطراف دست یابیم و در ‌‌نهایت، نسبت خویش با جهان را خواهیم شناخت.

وی دانشجویان را در نقش جزیرههای پراکندهای دانست که نمی‌توانستند تأثیری بر اندیشه انقلاب اسلامی داشته باشند، چرا که دانشجوی انقلابی با جنبش انقلابی متفاوت است و این جنبش وجود نداشت.

کوشکی با بیان دیدگاهی نسبت به نامگذاری «ایام اندیشه انقلاب اسلامی» از شهادت شهید مرتضی آوینی تا شهادت شهید مرتضی مطهری، نفس عنوان این دوره زمانی را مناسب و یک نامگذاری نمادین دانست.

وی با اعتقاد با اینکه اندیشه انقلابی به شهید آوینی و مطهری ختم نمی‌شود، گفت: افراد بسیاری با حضور جدی در اندیشه اسلامی دخیل بودند از جمله شهید بهشتی، شهید آیت، شهید محمدباقر صدر، دکتر شریعتی، آیت الله بروجردی و افراد گمنامی، همچون آبت الله سعیدی و مرحوم آیت الله سید حسن مدرس و بسیاری دیگر از افراد و مراجع که به هیچ‌وجه آن‌ها را نمی‌شناسیم و نباید فراموش کرد که منبع اصلی اندیشه انقلاب اسلامی شخص حضرت امام (ره) است.

کوشکی با بیان فرمایشی از امام نسبت به آیت الله شاه آبادی مبنی بر اینکه این استاد بزرگ بیشترین تأثیرات را در من داشت و ما اصلا ایشان را نمی‌شناسیم، ادامه داد: با شناخت امام و اندیشه‌های ایشان تقریبا به شناخت مطلوب رسید‌ه‌ایم. امام شاگردان بسیاری داشتند که هرکدام در حوزه‌های تخصصی وارد شدند. بنابراین اگر بخواهیم صرفا روی دو نفر تمرکز کنیم، فعالیت اندیشمندان و بزرگان مؤثر در این زمینه را کوچک شمرد‌ه‌ایم.

نامگذاری این ایام از شهادت آوینی تا شهادت آیت الله مطهری، به عنوان یک نماد و بزرگداشتی برای همه افرادی که تفکرشان بر اندیشه انقلاب اسلامی دخیل بوده بسیار مناسب است.

وی در پایان افزود: اندیشه انقلاب اسلامی فقط مخصوص ایران نیست و تفکر انقلاب به تمام جهان تعلق دارد، آنچنان که نباید از افرادی همچون شهید امام موسی صدر نیز غافل شویم. اما منشأ و مبدأ انقلاب اسلامی حضرت امام است. بنابراین هر شخص دیگری در ذیل ایشان باید باشد. یعنی اگر‌شناختی از هیچکدام از این افراد نداشته باشیم و فقط امام را بشناسیم، کفایت می‌کند.

به گزارش مهر، بخش پایانی برنامه هفت اختصاص به مناظره‌ای درباره اکران فیلم‌های سینمایی با حضور محمدصادق کوشکی و علی معلم داشت.

در بخش مناظره جیرانی ابتدا با بیان اینکه این بخش از برنامه اختصاص به بررسی نگاه چند هفته نامه از جمله هفته نامه “یا لثارات” در باره فرهنگ و هنر دارد بحث را آغاز  کرد.

دکتر محمد صادق کوشکی نماینده هفته نامه “یا لثارات” در این زمینه گفت: معتقدم که سینما باید واقع نمایی همراه با تخیل کند و همیشه به دانشجویان توصیه می کنم برای شناخت کشور آمریکا و چگونگی سیر  تحول آن در گذر از نظام فئودالیته به نظام سرمایه داری باید حتماً فیلم “بر باد رفته” را ببینند.

وی ادامه داد: در سینمای ما نیز تا سال ۶۸ و ۶۹ این واقع نمایی به چشم می‌خورد. در آن زمان سینما سعی می‌کردم به جامعه انقلابی وفادار باشد اما متاسفانه سینمای ما در سال‌های اخیر بیشتر به موضوعاتی نظیر مهاجرت، یاس، پوچی می‌پردازد و این اواخر هم تم اصلی فیلم‌ها به مساله خیانت زن اختصاص پیدا کرده است.  اکثریت جامعه ما خودشان را در این سینما نمی‌بینند و بنابراین از آن دور شده‌ اند.

کوشکی ادامه داد: در زمان وزارت آقای خاتمی در ارشاد به مسایل انقلابی و ملی توجه می‌شد و سعی می‌شد سینمای ایرانی- اسلامی متولد شود. نسل پویای سینما گران ما مانند مجید مجیدی و حاتمی کیا نیز در آن زمان متولد شدند. اما متاسفانه زمانی که آقای خاتمی رئیس جمهور و عطاءالله مهاجرانی وزیر ارشاد شد از سینمای بومی- اسلامی دور شدیم و به سینمای روشنفکری نزدیک شدیم.

وی گفت: این نگاه تا زمان رئیس جمهوری آقای احمدی‌نژاد و وزیری صفار هرندی هم ادامه پیدا کرده و بیشتر به دغدغه‌های مردم متوسط رو به بالا اشاره می‌شود.

علی معلم در این زمینه گفت: به این سادگی‌ها نمی‌شود این تحلیل را همه جانبه پیش برد چون با متغیرهای بسیاری روبرو هستیم. یکی از این متغیرها فضای جامعه ایران است که از دهه ۶۰ و ۷۰ تغییرات بسیاری یافته. جریان چپ هنوز در سینمای ما وجود دارد.

وی افزود: در سینمای مدیریتی و دولتی ما این توقع وجود دارد که یک نظریه ساخته و پرداخته شده مبنی بر پروپانداگا وجود داشته باشد که در آن هنرمند فردیتی ندارد و تنها شعارهای طراحی شده را ادامه دهد.

کوشکی در پاسخ به این صحبت ها گفت: من معتقدم که در زمان آقای خاتمی این خط در وزارت ارشاد وجود داشته است اما امروز در دولت فعلی وجود ندارد البته ممکن است که مثلاً درباره فیلمی چون “گشت ارشاد” که مخالف نظر رئیس جمهور بوده این اتفاق افتاده و وزارت  ارشاد عمداً از فیلم حمایت کرده باشد.  وزارت ارشاد ما در طول ۶ سال گذشته از پروپاگاندای رئیس جمهورش عاجز بوده چه برسد به نمایش باورهای دولتی. متاسفانه تنور سینما در طول ۶ سال گذشته هیچ خروجی مناسبی نه در نمایش باورهای ملی و نه در نمایش باورهای رئیس جمهور نداشته  است. بیشتر فیلم‌های امسال نیز براساس تم خیانت ساخته شده است.

معلم در پاسخ به این صحبت‌ها توضیح داد: در طول این سال‌ها نیازهای جامعه تفاوت پیدا کرده و گرایش به ساخت چنین فیلم‌هایی به دلیل مسایل فرهنگی و نیازهای جامعه بوده است. آمار طلاق در چند سال  اخیر وحشتناک است و ما با نسل ۱۳۶۳ دیگر مواجه نیستیم.

کوشکی در این زمینه گفت: در طول ۲۰ سال گذشته حتی یک فیلم درباره عشایر ساخته نشده است و اگر آقای جوزانی فیلم “شیر سنگی” و سریال “در چشم باد” را نساخته بود ما هیچ فیلمی در این باره نداشتیم. بخش زیادی از سینمای ما به سمت فیلم‌هایی با مضمون مثلث عشقی گرایش پیدا کرده است.  چرا فیلمی درباره فاصله طبقاتی بین مردم ساخته نمی‌شود.

معلم در پاسخ گفت: چرا فیلمی به نام “طلای سرخ”  که بیانگر مشکلات فاصله طبقاتی است ساخته شده اما  این فیلم اجازه اکران پیدا نکرده است. در جامعه‌ای که تبلیغاتش بر مبنای این است که  چگونه یک شبه پولدار شویم و تنها سود مالی و سود بانکی در آن تبلیغ می‌شود این نوع فیلم‌ها ساخته می‌شود. در جامعه‌ای که در آن اختلاس می‌شود اما نام اختلاس کنندگان را فاش نمی‌کنیم  نباید انتظاری جز این داشت.

وی افزود: در دهه ۶۰ نیاز مردم چیز دیگری بوده و الان به چیزهای دیگری فکر می‌کنند. سینمای ما اجازه نقد مسایل مختلف را به هنرمندان نمی‌دهد. فیلمسازان ما دغدغه‌های مختلفی برای ساخت و اکران فیلمشان دارند. بنابراین علاقه‌ای به نمایش نقد اجتماعی از خود  نشان نمی‌دهند. جامعه بدون ماهواره و ویدئوی دهه ۶۰ با جامعه امروز بسیار متفاوت است.

کوشکی در پاسخ توضیح داد: هنرمند کسی است که جامعه‌اش را نقد کند. اگر سود مالی، اختلاس و تبلیغات بر  او اثر بگذارد دیگر هنرمند نیست. فیلمی مثل آژانس شیشه‌ای به بهترین شکل ممکن دوران موسوم به سازندگی را به نقد می کشد و استقبال خوبی هم از آن می‌شود. چرا بخشی از سینمای ایران حتی به بدیهیات هم پایبند نیست. جامعه ایران خانواده محور است.

وی  ادامه داد: متاسفانه در برنامه گذشته هفت فیلمسازی افتخار می‌کرد که مرد و زن فیلمش با هم رابطه دارند ازدواج نکرده‌اند. شاید در محله‌ای که این فیلمساز زندگی می کند داشتن رابطه نامشروع مسئله معمولی است.

وی تاکید کرد: آیا فیلم‌هایی مثل مختارنامه یا یوسف پیامبر اگر ساخته شوند فروش میلیونی ندارند . اگر این نوع فیلم‌ها ساخته شوند فروش بیشتر از عشق‌های مثلثی پیدا می‌ کنند. راه چاره سینمای ما این است که هنرمندان پا پیش بگذارند و سعی کنند خلاقیت هنری‌شان را به کار انداخته تا به صورت الگوسازی شاخص در ایران و جهان معرفی شوند.

جیرانی در این زمینه توضیح داد: همه فیلم‌هایی که می‌گویید خیلی خوب هستند اما متاسفانه نمی‌فروشند. جامعه ایران از دهه ۷۰ به بعد به دلیل برداشتن دیوار فرهنگی طبقاتش به هم ریخته و تمایل به داشتن زندگی مرفه در همه طبقات آن وجود دارد و ربطی هم به ساکنین ونک به بالا پیدا نمی‌کند.

قبل از اجرای این بخش صحبت‌های پایانی حبیب کاوش سخنگوی شورای صنفی نمایش در برنامه هفته گذشته هفت پخش شد و پس از آن فرشته طائرپور تهیه کننده سینما درباره اظهارات کاوش گفت: متاسفانه  من از صحبت‌های آقای کاوش حیرت می‌کنم. ایشان با اطمینان اعلام می‌کند که شورای صنفی نمایش تا به حال هیچ دخالتی در مساله اکران فیلم‌ها نداشته اما این دخالت درباره فیلم من “آیینه‌های روبرو” مطرح شد. من حیرت می کنم که چگونه آقای کاوش به این صراحت دروغ می گوید. با اعمال نظرات و دخالت‌های شورای صنفی نمایش فیلم‌هایی مثل فیلم من و حتی “مرگ کسب و کار من است” از بین رفتند.

وی افزود: به اعتقاد بسیاری از کارشناسان فیلم خصوصی فیلمی پورنوگرافی است. در فیلم “گشت ارشاد” هم به سالار شهیدان توهین می‌شود. محصول این سینما به نوعی است که خانواده‌ها در آن احساس امنیت نمی‌کنند. من به آقای سجادپور اعتراض دارم که چگونه با اکران این فیلم‌ها موافقت کردند.

وی ادامه داد: وزیر ارشاد ما با کمال تاسف دکترای فقه دارند و من متاسفم که ایشان معتقدند که این فیلم‌ها مستهجن و غیراخلاقی نیستند. خانواده‌های متدین سالهاست که با سینما قهر کرده‌اند و اعتراضات پیش آمده برای اکران این دو فیلم گوشه‌ای از درد و دل‌های فروخفته‌ای بود که سالها گلوی آنها را فشار می‌داد. مخاطب ما در این اعتراضات وزارت ارشاد و شخص وزیر است نه سازندگان این فیلم‌ها.

محمدصادق کوشکی عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ایرانی ایران(ایکنا) با اشاره به نامگذاری سال جاری به نام «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی گفت: یکی از مهم‌ترین اقدامات در این زمینه برای عملیاتی کردن و تحق این شعار ایجاد درک درست در سطح ملی است.

وی با ذکر این مطلب که ضرورت و جایگاه تحقق این شعار باید در جامعه مشخص شود، افزود: در این میان رسانه‌ها نقش مهمی دارند و تبیین جایگاه این شعار در پیشرفت کشور ضرورتی انکار‌ناپذیر است، اقشار مختلف مردم باید با ابعاد این شعار آشنایی داشته باشند.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در ادامه با بیان اینکه شعار سال  باید تبدیل به قانون شود، اظهار کرد: با تبدیل شدن شعار به قانون همه دستگاه‌های دولتی و مردم باید خود را ملزم ببینند که این شعار را در قالب یک قانون و با ضمانت جدی و قانونی پیگیری کنند.

وی با تأکید بر این نکته که تضمین‌های شعار تولید ملی باید محقق شود، عنوان کرد: برقراری استانداردهای جدی و سختگیرانه ملی لازمه تحقق شعار سال است، وقتی تولید ملی در سطح مطلوبی خواهد بود که استانداردهای سختگیرانه از سوی دولت و تولید‌کننده رعایت شود و بهانه‌ای تضعیف کالاهای داخلی در برابر کالای خارجی وجود نداشته باشد.

ضو هیئت علمی دانشگاه تهران با اشاره به لزوم پیگیری برای تحقق شعار «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» گفت: تحقق شعار سال از مصادیق پیروزی برابر تهدیدات گوناگون و خصمانه دشمنان است.

کوشکی در ادامه با ذکر اینکه آمریکا در زمینه تحریم نفتی ایران عقب‌نشینی کرده است، گفت: این عقب‌نشینی مصداقی از بی‌اثری تهدید دشمنان است، همه می‌دانستند با توجه به وضعیت بد اقتصادی آمریکا و غرب این تحریم‌ها شکست خورده هستند و امکان اجرایی شدن ندارند.

وی با اشاره به تأکید مقام معظم رهبری مبنی بر حراست از ثروت نفت و گاز کشور عنوان کرد: این مسئله از اصول ابتدایی انقلاب بوده است که ثروت‌های ملی کشور به نسل‌های متعدد تعلق دارد و این عاقلانه نیست که تنها یک یا دو نسل از این ثروت‌ها استفاده کنند.

کوشکی در پایان عنوان کرد: در برابر تهدیدات دشمنان ما تاکنون توانسته‌ایم که مقاومت کنیم و امروز نظام سلطه را در ابعاد مختلف با چالش‌های بزرگ روبرو ساخته‌ایم و دشمن تلاش می‌کند اقتدار جمهوری اسلامی را بشکند.

انتقادها و نارضایتی ها از وضعیت فرهنگی کشور و بی توجهی دولتمردان به توصیه ها و نصایح دلسوزان در خصوص رفع برخی ناهنجاری های فرهنگی‍‍ به جایی رسیده است که اعضای مجلس خبرگان رهبری نیز در بیانیه پایانی خود در بندی جداگانه از تساهل و تسامح فرهنگی و دمیدن در روح ملی گرایی و عدم توجه شایسته به مسئله عفاف و حجاب اظهار نگرانی کنند.

افزایش انتقادات کارشناسان فرهنگی، نمایندگان مجلس، علما و روحانیت نسبت به وضعیت فرهنگی در حالی است که رئیس جمهور فرهنگ را اولویت برنامه های دولت دهم اعلام کرده است. با این حال هر چه از عمر دولت فرهنگی دهم گذشته است، حجم انتقادات دلسوزان کشور و نظام هم نسبت به اقدامات دولت در حوزه فرهنگ بیشتر شده است.

برخی از کارشناسان و تحلیل گران و بخصوص علمای مذهبی بر این باور هستند که ریشه بسیاری از این اقدامات به اصطلاح فرهنگی دولت و بی توجهی آن به برخی مصادیق ناهنجاری های فرهنگی در جامعه، در عدم استفاده از ظرفیت روحانیت و عالمان دینی است.

در همین ارتباط دکتر محمد صادق کوشکی استاد دانشگاه با اشاره به بیانیه خبرگان رهبری به خبرنگار سیاسی «فردا» گفت: خبرگان رهبری از روحانیونی هستند که مورد اعتماد مردم و رهبر انقلاب هستند. چون مردم آنها را انتخاب کرده اند و عمده اعضای خبرگان هم نماینده ولی فقیه در استان های مختلف هستند. آنها همچنین به لحاظ دینی و خبرویت در امور دین هم مورد اطمینان هستند و نظراتشان نظرات کارشناسی و تخصصی در امور دینی است.

کوشکی ادامه داد: این احساس خطری که خبرگان رهبری نسبت به تساهل و تسامح فرهنگی در بیانیه خود کرده اند، یک بحث جناحی و سیاسی نیست. بلکه آنها واقعا نگرانی دارند و نگرانی آنها جدی است. کما اینکه این احساس خطر از سوی کارشناسان فرهنگی و حتی رهبر معظم انقلاب هم تائید شده است. رهبر انقلاب در دولت نهم فرموردند که فرهنگ مظلوم واقع شده است.

وی افزود: سیاست تساهل و تسامح فرهنگی که در دولت اصلاحات آغاز شده بود با قدرت در دولت نهم و دهم ادامه یافت. مصداق و شاهد این ادعا هم اینکه بسیاری از مسئولان فرهنگی دولت هفتم و هشتم در دولت های نهم و دهم هم ادامه مسئولیت می دهند. بسیاری از اثار توقیفی در دولت دهم رفع توقیف می شود. حتی آثاری که در دولت اصلاحات هم اجازه پخش نگرفتند. در تئاتر و سینما همان روند ابتذال تغییری نکرده است.

این استاد دانشگاه ادامه داد: مهمتر از همه بحث عفاف و حجاب است و مبارزه با مفاسید اخلاقی است که دولت دهم و نهم بجز تشویق و حمایت تلویحی از بی حجابی هیچ اقدام موثر و مثبتی نکرده است. ابراز نگرانی کارشناسان و خبرگان طبیعی است و از اینجا نشات می گیرد که دولت نهم و دهم هیچ استراتژی خاصی برای پیاده کردن فرهنگ اسلامی و انقلابی نداشته است.

دکتر کوشکی در بیان دلایل این امر افزود: دلیل این ناهنجاری های فرهنگی یکی این است که مسئولان تصمیم گیرنده در حوزه فرهنگ افرادی هستند که نسبت به فرهنگ دینی نا آشنا هستند و برخورد عوامانه می کنند. این افراد خود را مجتهد وصاحب رای و نظر در امور فرهنگی و دینی می دانند. وقتی ویژگی‌هایی که گفتم با هم همراه شوند، نتیجه همین می شود که الان هست.

این استاد دانشگاه درباره ارتباط این وضعیت با عدم استفاده از ظرفیت های روحانیت در دولت و همچنین شائبه ها و زمزمه هایی در خصوص روحانیت زدایی تاکید کرد: روحانیت زدایی از اول دولت نهم بوده است و در دولت دهم هم ادامه دارد.

وی ادامه داد: همان سیاست روحانیت زدایی دوران اصلاحات در این دولت هم ادامه یافت با این تفاوت که روحانیت زدایی و ترویج سکولاریسم دوران گذشته توطئه محور بود ولی روحانیت زدایی دولت نهم و دهم جهالت محور است. بی توجهی تنها به نظرات کارشناسی روحانیون و علمای دینی منحصر نبوده و حتی توصیه ها و نظرات رهبر انقلاب هم نادیده گرفته می شود. این بی توجهی ناشی از همان غرور و جهل است.

-۱ سخنان صریح رهبر انقلاب در خطبه های نماز جمعه ۱۴ بهمن امسال در خصوص وضعیت و جایگاه اخلاق در جامعه و موقعیت نامطلوب آن زنگ خطری بود که حجت را بر همه به ویژه مدیران و تصمیم سازان امور فرهنگی – تربیتی کشور تمام کرد.

۲- تردیدی نیست که نمی توان گناه وضعیت نامطلوب اخلاق در کشور را تماماً بر گردن دشمنان انداخت بلکه در این میان نقش آن دسته از خودیها یی که با غفلت و جهالت خود جاده صاف کن و زمینه ساز تهاجم جهان استکبار به اخلاق و فرهنگ مردم ما شده و می شوند از سهم دشمنان اگر بیشتر نباشد کمتر نیست. البته وقتی پول و امکانات و اختیارات مدیریتی نظام جمهوری اسلامی در مسیر ایجاد و گسترش انحراف اخلاقی جامعه هزینه می شود. (بماند که این پول و امکانات و اختیارات اگر در مسیر اصلاح اخلاق و فرهنگ جامعه هزینه می شد آنگاه تهاجم دشمنان نیز کم یا بی اثر می گشت!) دیگر نیازی به تهاجم دشمنان به مبانی و ساختارهای اخلاقی و فرهنگی جامعه نیست!

۳- اعلام لیست فیلم های اکران نوروز ۹۱ نمونه ای دست به نقد از نقش نیروهای خودی در تهاجم فرهنگ به اخلاق و فرهنگ جامعه است. دو فیلم “زندگی خصوصی” و “گشت ارشاد” از آن نمونه آثاری اند که به اندازه هزار فیلم مخرب هالیوودی در تخریب فرهنگ و اخلاق جامعه اسلامی مؤثر خواهند بود. و اکران نوروزی این قبیل فیلمها در حقیقت ارائه مسیر به سایر فیلمسازان است که اگر می خواهید تشویق شوید ، اگر می خواهید بهترین فصل اکران نصیبتان شود ، اگر می خواهید بفروشید و … باید مانند زندگی خصوصی و گشت ارشاد مقدسات و پایه های اخلاق و باورهای دینی مردم را لگد مال کنید.

۴- حقیر از سازندگان این آثار هیچ توقعی ندارد؛ حتی از مدیرانی که پروانه ساخت و اکران چنین آثاری را امضا کرده اند نیز توقعی ندارد! چون کسی که چنین اثری را آن هم پس از گذشت ۳۳ سال از انقلاب اسلامی می سازد دیگر جایی برای نصیحت یا نهی از منکر باقی نگذاشته است و البته مدیرانی هم که مجوز ساخت و نمایش این قبیل آثار را صادر می کنند هم نشان داده اند که اهل شنیدن نصیحت یا پذیرش نهی از منکر نیستند و مبانی اخلاقی و اعتقادی جامعه برای شان از حداقل اهمیت برخوردار نیست. (مگر می شود کسی به حرمت و قداست خانواده و نظام و انقلاب، معتقد باشد و اجازه ساخت و نمایش چنین فیلمهایی را صادر کند؟)

۵- والبته از وزیر محترم ارشاد هم توقع ندارم که در این ماجرا دخالتی داشته باشند! ایشان همان که “قایق سینما را به کشتی تبدیل کنند” کفایت می کند! (این جمله عین فرمایش شخص ایشان است و مسؤولیت و معنی و مفهوم آن هم بر عهده خودشان!)

۶- اگر اخلاق جامعه آنچنان وضعیتی پیدا کرده که رهبر انقلاب را هم به گلایه واداشته، نتیجه اکران چنین فیلمهایی است. نتیجه عملکرد چنین مدیرانی است و نتیجه سکوت عالمان و دانایانی است که در برابر این روند ترویج فساد و تخریب مبانی اخلاقی جامعه، اسیر تعارف و رودربایستی شده و صرفاً تماشاچی این قتل عام و شبیخون فرهنگی بوده اند.

۷- اگر وزیر محترم ارشاد می تواند این دو فیلم را در محضر عالمان دینی آگاه به زمان (مثلاً حضرت آیت الله مهدوی کنی که جناب وزیر به شاگردی ایشان افتخار می کند و امثال ایشان) و مراجع عظام به نمایش درآورد و از اکران عمومی آنها دفاع کند، آنگاه با خیال راحت اجازه نمایش عمومی چنین آثاری را صادر کند. آیا وزیر محترم با خانواده و آشنایان و اقوام خود می تواند به تماشای چنین آثاری بنشیند؟ آیا نمایش عمومی چنین آثاری بهبودبخش وضعیت اسفبار اخلاق در جامعه ما خواهد بود و یا زخمی بر زخمهای پیکر نحیف اخلاق جامعه خواهد افزود؟

۸- سکوت در برابر این روند فاسد نه تنها موجبات جسور شدن مروجان فساد رسمی و دولتی در جامعه خواهد شد بلکه باعث دلسردی بیش از پیش مؤمنان، دلسوزان جامعه و تمامی وفاداران به نظام و انقلاب را فراهم خواهدآورد. امروز روز سکوت نیست. روز فریاد است! فریاد بر سر آنانی که نان نظام اسلامی را می خورند و با امکانات آن، تیشه به ریشه اخلاق و معنویت در جامعه می زنند. اگر جلوی اکران چنین آثاری گرفته نشود آنگاه بایستی منتظر اکران فیلمهایی از جنس سینمای آبگوشتی و گنج قارونی قبل از انقلاب و “زنان بدون مردان” و “سنگسار ثریا”ی پس از انقلاب در نوروز ۹۲ باشیم!

«کجای قرآن، کجای احکام قرآن، کجای احکامی که خود روحانیون [دارند] یک همچو کلمه‏ای ازشان صادر شده است که ما با مظاهر تجدد مخالفیم؟! ما با مظاهر انحرافات مخالفیم آقا؟! چیزهایی که مظاهر تمدن بوده وقتی که به دست این مفسده جوها و این استفاده گرها می‏افتد، از آن صورتی که داشته مسخش می‏کنند. یک سینمایی که ممکن است مربی یک طایفه‏ای، مربی یک ملتی باشد، به یک صورتی درمی آورند که بچه‏های ما را هرزه بار می‏آورند؛ بچه‏های ما را بد بار می‏آورند؛ بچه‏های ما را فاسد بار می‏آورند. خوب، ما با این مخالفیم. ما با اصل سینما، اگر چیزهایی را که انجام می‏دهد، کارهایی را که انجام می‏دهد کارهایی باشد که برای ملت مفید است، بچه ما را تربیت می‏کند؛ رشد می‏دهد؛ مخالف نیستیم.» (صحیفه امام، ج‏۴، ص ۴۲۷)

ماباسینما مخالف نیستیم با فحشا مخالفیم

«ما با سینما مخالف نیستیم، ما با مرکز فحشا مخالفیم. ما با رادیو مخالف نیستیم، ما با فحشا مخالفیم. ما با تلویزیون مخالف نیستیم، ما با آن چیزی که در خدمت اجانب برای عقب نگه داشتن جوانان ما و از دست دادن نیروی انسانی ماست، با آن مخالف هستیم.»، «اینها چیزهایی است که آموزشی است. رادیو و تلویزیون یک دستگاه آموزشی است، سینما یک دستگاه آموزشی است. باید دستگاه‌ها را به طور مسالمت، به طور صحیح، به طور سلیم اداره کرد.» (صحیفه امام، ج‏۶، ص ۱۵)

سینما دارالتبلیغ است

«سینما باید مربی باشد برای آنها [یی‏] که در سینما وارد می‏شوند. تئاتر هم همین طور. و تلویزیون و رادیو هم از همه بالاتر. اینها باید یک دارالتبلیغی، یک دستگاه سازنده باشد که به وسیله اینها یک مملکت، افرادش یک افراد امین صالح، یک افراد ملی- اسلامی بشود.» (صحیفه امام، ج‏۹، ص۱۵۵)

در سینمای فاسد را می‌بندیم

«فرض کنید در روحانیت یک‌وقت صحبت می‏شود که این سینماها چطور، این سینماهایی که الآن در ایران متعارف است، برای فاسد کردن نسل جوان است. اینها وقتی که رفتند یک چند وقتی در این سینما، فاسد می‏شوند. اینها را ما جلوگیری می‏کنیم. اگر یک سینمای اخلاقی باشد و علمی باشد، چه کسی جلویش را می‏گیرد؟ اما وقتی که ما می‏بینیم که مملکت ما از سینمایش گرفته تا مدرسه‏اش استعماری است؛ یعنی از خارج آوردند اینها را برای ما، تحفه‌هایی است که از آنجا آوردند برای فاسد کردن نسل جوان ما، همه چیزش را، اگر مسجد هم یک‌وقت اینطور شد، ما درِ آن را می‏بندیم. اگر مسجدی شد که این مسجد دعوتش دعوت فاسد شد، پیغمبر اکرم خراب کرد «مسجد ضِرار» را؛ مسجدی که درست کرده بودند در مقابل پیغمبر، و تبلیغات می‏کردند بر ضد اخلاق و بر ضد امثال ذلک؛ پیغمبر داد خرابش کردند.» ( صحیفه امام، ج‏۴، ص۵۴)

وصف ماضی؛ شرح حال

آنچه در سطور بالا ذکر شد؛ فرمایشاتی از بنیانگذار انقلاب اسلامی در سالهای پیش از پیروزی آن در رابطه با سینما و البته سایر رسانه‌های دیداری و شنیداری بود که محمد صادق کوشکی استاد دانشگاه و از حاضرین در جشنواره فیلم فجر سال جاری و البته بیننده دو فیلم مستهجن و اهانت آمیز و البته بدعت آور «زندگی خصوصی» و « گشت ارشاد» در مورد آن به یالثارات می‌گوید: شنونده یا خواننده این سخنان امام به واقع با حذف واژگانی که موید بُعد تاریخی این سخنان باشد تصور می‌کند مختصات ترسیم شده از سینمای رژیم شاهنشاهی در این سخنان، در واقع در زمان حال و در وصف سینمای کشور ایران بُعد از ۳۳ سالگی پیروزی انقلاب اسلامی ادا شده است!

البته‌ اندازه و نسبت مظاهر فساد در سینمای امروزجمهوری اسلامی ایران با آنچه در دوره طاغوت در جریان بود به حرمت پسوند نام جمهوری اسلامی در مهار نسبی به سر می‌برد، اما هراز گاهی و باگذشت زمان، با پیشرفتی خزنده و البته ارتجاعی به استانداردهای پیش از انقلاب خود نزدیک می‌شود.

حرکت ارتجاعی سینما و اهالی آن در ایران اسلامی درحالی ادامه دارد که این بار هم مثل دوره ستم‌شاهی به‌وسیله بودجه دولتی هدایت و حمایت شده و البته این بار به دست منسوبین نظام جمهوری اسلامی درپستهای دولتی توزیع می‌شود(!)

سینمای امروز بخشی از هشدار رهبری درمورد غفلتهای اخلاقی است

آنچه در سینمای جمهوری اسلامی ایران می‌گذرد در واقع بخشی از پشتوانه اعلام نگرانی و نارضایتی مقام معظم رهبری در خطبه‌های نماز جمعه ۱۴ بهمن سال جاری است که در بیان نقطه ضعفهای موجود پس از انقلاب اسلامی فرمودند:«یکی دیگر از ضعفهای ما این است که ما به موازات علم، به موازات پیشرفتهای علمی، پیشرفت اخلاقی و تزکیه‌ اخلاقی و نفسی پیدا نکرده‌ایم؛ این عقب‌ماندگی است. البته امروز در مقایسه‌ با قبل از انقلاب، به‌مراتب و مراتب بهتر است – در این هیچ شکی نیست – اما باید پیشرفت می‌کردیم. در علم پیشرفت کردیم، در سیاست پیشرفت کردیم؛ باید در معنویت و در تزکیه نفس هم پیشرفت می‌کردیم. در قرآن هر جا تزکیه و تعلیم از زبان پروردگار است، تزکیه مقدم است بر تعلیم؛ آن هم تعلیم کتاب و حکمت – «یزکّیهم و یعلّمهم الکتاب و الحکمة» فقط یک جا از زبان حضرت ابراهیم، تعلیم مقدم است. بنابراین ما از تزکیه‌ اخلاقی و نفسی غفلت کردیم.»

با امکانات خودی به فرهنگ اسلامی حمله می‌شود

دکترمحمدصادق محمد صادق کوشکی در ادامه گفت‌و‌گو با یالثارات می‌افزاید: ما در حالی به هجمه همه جانبه دشمن در جبهه فرهنگی روبه‌رو هستیم که در این سوی سنگر مسئولین خودی نیز در حکم جاده صاف‌کن مهاجمین عمل می‌کنند. آنان، هم به هشدارها بی‌توجهند و هم به تعبیر رهبری نخواسته‌اند جنگ نرم و شبیخون فرهنگی دشمن را باور کنند.ودرنتیجه کار به جایی رسیده که هجوم به فرهنگ اسلامی امروز با استفاده از امکانات موجود در جبهه خودی انجام می‌شود.

۱۳ فیلم با موضوع خیانت؛ در جشنواره فیلم فجر امسال

در جشنواره فیلم فجر امسال حدود ۱۳ فیلم به شکل مستقیم با موضوع خیانت زن و شوهر اکران شد.این درحالی است که امروز مدتهاست موضوع عفاف و حجاب در سینمای کشور رها شده و البته پذیرفته شده فرض می‌شود که کسی اهتمامی به اصلاح آن ندارد. اهالی سینما امروز از هر حیث از رعایت حجاب گرفته تا روابط بین محرم و نامحرم در آزادی کامل به سر می‌برند. در جشنواره فیلم فجر امسال برخی از بانوان که هوس کشف می‌کردند مانعی را در مقابل خود نمی‌دیدند و البته توجه و امتیاز بیشتری را نیز ازسوی مسئولین به سوی خود جلب می‌کردند.

تشویق رسمی به اشاعه فحشا

محتوای غالب سینمای امروز کشور کسب وجهه از راه تمسخر ارزشهای نظام اسلامی است که البته به لطف مسئولین سینمایی وزارت ارشاد بدترین‌های آن از نظر اشاعه فحشا و توهین به مقدسات مفتخر به اکران نوروزی شدند تا از بهترین موقعیت در جذب مخاطب و فروش بهره‌مند شوند.

اکران نوروزی از چند نظر در کشور ما مهم است؛ اول اینکه این اکران خانوادگی است زیرا جز معدود وقت‌هایی است که خانواده‌ها می‌توانند به صورت دسته جمعی با هم به دیدن فیلم‌ها بروند و آثار مورد نظرشان را ببینند؛ زیرا وقت فراغت بیشتر است و سینما‌ها مخاطبان بیشتری را پوشش می‌دهند.

بر این اساس تصمیم معاونت سینمایی وزارت ارشاد برای اکران عمومی دو فیلم زندگی خصوصی وگشت ارشاد در ایام نوروز را تنها می‌توان در راستای تشویق سازندگان این فیلم‌ها و سوق دادن بقیه اهالی سینما به این سمت و سو ارزیابی کرد!

دکترای فقه و طلایه‌داری استیضاح مهاجرانی

این روند مسموم در حالی با شتاب و بوسیله امکانات بیت المال رو به پیشرفت است که دست‌اندرکاران وزارت ارشاد و شخص وزیر ارشاد به عنوان کسی که دکترای فقه دارد و زمانی در دوره پنجم مجلس شورای اسلامی طلایه دار استیضاح مهاجرانی بوده، داعیه دار تدین و نشر ارزشهای اسلامی است.

جانفشانی سیاسی آری؛ فرهنگی نه

محمد صادق کوشکی در ادامه و با توجه به اظهار بی‌اطلاعی مجلس شورای اسلامی از محتوای فیلمهای زندگی خصوصی و گشت ارشاد و البته اعطای مجوز اکران عمومی نوروزی به آن می‌گوید: برخی از نمایندگان مجلس در مقابله به مثل‌های سیاسی احساس تکلیف شرعی مضاعف می‌کنند اما در قبال تاراج ارزشهای اسلامی و لجن‌مال کردن پایه‌های حیثیت نظام جمهوری اسلامی بی‌تفاوت هستند. این درحالی است که برخی از این افراد در کسوت روحانیت و مربی اخلاق قرار دارند و آماده هر گونه جانفشانی برای افشاگری در مورد رقبای سیاسی خود هستند و در مقابل نسبت به اشاعه فحشا با استفاده از بودجه بیت‌المال و مجوز وزیر ارشاد جمهوری اسلامی در سینما بی‌تفاوتند.

مراجع و علما و مردم به صحنه بیایند

کوشکی درپایان عنوان کرد: امیدواریم در راس همه، مراجع و علما و در پی آنان مردمی که به جریان اصولگرایی رای داده‌اند از نمایندگان خود که بسیاری از آنان هنوز محتاج رای مردم متدین در مرحله دوم انتخابات هستند بخواهند که راه اشاعه فحشای رسمی را سد کنند.

این که ۳۵۰ خبرنگار خارجی برای پوشش اخبار انتخابات آمدند جالب بود اما وقتی تنوع حضور از کلمبیا تا هنگ کنگ گسترش می یافت، این به این معناست که ایران دیگر یک کشورعادی نیست واز حد یک قدرت منطقه ای هم بیرون آمده است. وقتی وزیر خارجه روسیه یک ماه گذشته دراوج تحریم و فشار علیه ایران می گوید باید بپذیریم که ایران یک قدرت منطقه ای شده است، این به این معنا است که تحولات داخلی ایران هم تحول ساز است. وقتی یک ملت با رزمایش دریایی، قطع صادرات نفت به دو کشور مهم شورای امنیت قدرت خود را نشان داده ورقیب دموکراسی می شود، دیگر تحولاتش تنها اثرگذاری داخلی نیست بلکه یک تاثیرگذاری جهانی خواهد داشت.

برای آن هایی که انتخابات را از خارج رصد می کردند، میزان مشارکت مردم اولویت اول بود همینطور که درداخل این موضوع اولویت داشت. از طرفی نظام اسلامی سازوکارهایی تعریف کرده که درسایر کشورها مطرح نیست. درسایر کشورها شرکت درانتخابات برای مردم یک حق است، بنابراین یک امتیاز به حساب آمده وعدم مشارکت یک کوئن منفی نیست. شهروندان می توانند از این حق استفاده کنند یا نکنند. به طور نمونه مشارکت شهروندان درانتخابات اخیر فرانسه سی درصد بود اما دیدیم که هیچ اتفاقی پیرامون مشروعیت نظام نیافتاد.  اما درنظام اسلامی که تأسیس و تداوم آن  همواره با خواست و اراده مردم بوده، این موضوع  موجب شده که جمهوری اسلامی پیوندی عمیق با مشارکت وحضور مردم داشته باشد. از راهپیمایی ۲۲ بهمن  و روز قدس گرفته تا انتخابات، تمام جهان منتظر بود که حضور مردم را ببیند. طبیعتا آن هایی که ۳۵۰ خبرنگار می فرستند در درجه ی اول می خواهند ببینند که آیا تحریم ها بر رأی مردم تاثیر گذاشته یا نه؟ دوم این که چه میزان مردم پای کار نظام خواهند ماند.

یک  روز قبل از انتخابات، روز پنج شنبه، یکی از همین شبکه ها ی معاند با لحنی نامیدانه گفت که پیش بینی می شود۵۵ درصد مردم در انتخابات مشارکت کنند.  من تصور نمی کردم  که مشارکت مردم به ۶۴ درصد برسد. مسائل متعددی وجود داشت که موجب می شد این تصور تقویت شود. در انتخابات گذشته مشارکت مردم حدود ۵۵ درصد بود، تحلیل این که مشارکت به عدد فعلی برسد خیلی سخت بود. وقتی رهبر انقلاب با قاطعیت اعلام می کنند که من مطمئنم مشارکت مردم قوی خواهد بود نشان از ارتباط قلبی ایشان با مردم است اما برای کسانی که با تحلیل گری و ابزارهای رایج می خواستند این موضوع را پیش بینی کنند، کار بسیار سختی بود.

مقام معظم رهبری  اشاره کردند همان اندازه که حضور مردم مهم است، کیفیت انتخاب مردم هم مهم است. تا همین جا یک سری چهره های شاخص مجلس حذف شده و عده ای جایگزین شده اند. در اولین دوره انتخابات مجلس، سال ۵۹ به حضرت امام گفتند برادرزاده ی شما در انتخابات کاندید شده و رأی نیاورده، امام فرمودند این به معنای این است که انتخابات سالم برگزار شده است. انتخابات حرکتی است که خون تازه ای را به جریان می اندازد وفضایی فراهم می کند که افراد صاحب ایده های نو وارد این عرصه شوند. به کار بردن واژه خانه تکانی در این زمینه صحیح نیست بلکه موضوع دمیدن یک روح سیاسی تازه است. چرخش نخبگان در جامعه موضوع اصلی است که با انتخابات اتفاق می افتد.  مردم تشخیص می دهند که چه کسانی باید کنار بروند. غیرقابل پیش بینی بودن یکی از همین نکته های جذاب انتخابات است. ماجرای مشارکت سیاسی در ایران این است که مردم می گویند ما تشخیص می دهیم که باید پرچم را بدست یک تازه نفس داد. دوم اینکه با این جریان، تمکین صورت می گیرد. دوم خرداد قابل پیش بینی نبود اما اتفاق افتاد و تمکین صورت پذیرفت.  وقتی احمدناطق نوری، برادر علی اکبر ناطق نوری بعد از سی سال حضور در مجلس  و رأی نیاوردن در این دوره پیام تبریک می دهند، این دلیل برسلامت برگزاری انتخابات است.  کسانی که  خود را مرد رقابت این عرصه می دانند وارد می شوند. تحلیل بینش مردم نیزقابل سنجش و سومین نکته است. مثلا از طرف  مردم آذربایجان (سراب) در این دوره یک خانم به نمایندگی برگزیده شده است.

اگر کسی تکلیف گرایانه عمل کند، این انتخابات یک بازی سیاسی دو سَر بُرد است. جمله ای در دهه ۶۰ دراین زمینه وجود داشت که اگر این صندلی ماندنی بود به من وتو نمی رسید. نکته بعدی این که وقتی کسی می خواهد نماینده مجلس شورای اسلامی ایران شود ، قانون ایران شرایط کف و حداقلی را برای حضور نمایندگان درنظر گرفته است. نماینده ای که به قانون، مسائل سیاسی و بین المللی وجایگاه ایران در جهان اشراف ندارند قادر به ایفای وظایف نمایندگی نخواهند بود. عقل سلیم می گوید که دراین سه ماه باقی مانده به شکلی سیستماتیک چنین فضایی برای آشنایی تعدادی فراهم شود. افراد بیایند ودراین زمینه توجیه شوند، دراین زمینه باید یک فضای مسلطی برای هدایت نمایندگان شکل بگیرد.

آقای دکتر با توجه به تحولات منطقه دریکسال اخیر در کشورهای اسلامی و افزایش تهدیدات و تبلیغات بر ضد جمهوری اسلامی از طرف غرب به عنوان سئوال اول بفرمایید که تأثیر حضور مردم در پای صندوقهای رأی چه تأثیری بر این تحولات دارد؟

بسم الله الرحمن الرحیم

جمهوری اسلامی در طول ۳۳ سال گذشته برای همه مردم  منطقه یک شاخص بوده  و در طول یکسال گذشته  حرکت هایی  را می بینیم که به دنبال استقلال هستند  و حتی  بعضا از حکومت دینی سخن می گویند،  ۳۳ سال در جمهوری اسلامی این مبانی تکرار شده بنابراین  طبیعی است اثر خود را  نشان دهد  و این کشورها به یک حداقل هایی دست یابند. رفتار سیاسی جامعه ما  بیش از پیش در واقع برای آنها معنی دار است. یعنی اینکه اگرحکومت دینی در جامعه ما  خدای ناکرده در حفظ مشارکت مردم ما موفق نباشد در واقع این یک امتیاز منفی برای دیدگاه حکومت دینی است.

الان موج بیداری اسلامی در کشور های منطقه چند آلترناتیو دارد یک دموکراسی غربی است با مدل غربی و ترکیه ،و یکی حکومت دینی رقیب هم هستند.  و به شدت دارند با هم رقابت می کنند. اگر جمهوری اسلامی در جذب و حفظ مشارکت  موفق نباشه قاعدا در رقابت تنگاتنگ سیاسی که  با دموکراسی غربی دارد ممکن است مجبور به عقب نشینی شود. به همین خاطر مشارکت در این مقطع زمانی از بعد بین المللی خیلی معنی دار است  برای کسانی  که آروز دارند و به دنبال این هستند که  مدل حکو مت و مشارکت سیاسی تحت لوای دینی  رواج پیدا کند.

آقای کوشکی به نظر شما  شرکت حداکثری مردم در انتخابات چه تاثیراتی بر رفتار غرب نسبت به تحرکات داخلی کشور دارد؟

ما در طول ۳۳ سال قبل انقلاب  نه توان  نظامیمان بیشتر از غربی ها بوده و نه ا قتصادی، سیاسی و نه مدیریتی ان چیزی که  باعث شده  در این ۳۳ سال جمهوری اسلامی از همه موانعی که در مقابلش  ایجاد شده با موفقیت عبور کند و هر روز بتواند توانمندی هایش را ثابت کند، ایمان مردم و حمایت انها از نظام بوده است  اگرجمهوری اسلامی بخواهد  این فضا را ادامه دهد  کما فی سابق بایستی  در واقع  مستحکم باشد و مستحکم  باشد به پشتیبانی ملت مومن .

طبیعی است ما هر چه  از گذشته به امروز می آییم شدت کینه ها و فشارهای نظام سلطه نسبت به ما افزایش پیدا می کند. به همان مناسبت بایستی ما پاسخ در خورتری  به این کینه ها و فشارها بدهیم

یعنی  هرچه قدر که نسبت کینه و نفرت نظام سلطه بین المللی با نظام جمهوری اسلامی بیشتر می شه در قالی تهدید و تحریم و گزینه ها ی دیگر ما به حمایت مردمی  بیشتری نیاز داریم تا بتوانیم مقابله کنیم با این دشمنی ها و مانع تراشی ها .

شاخص های  اصول گرای اصلح کدام است و به نظر شما مردم در این دوره بیشتر به افراد رأی می دهند یا به لیست ها و گروهها؟

خوشبختانه ما به سمتی می رویم که کم کم انتخابات  لیستی حذف می شود این نشان دهنده عقلانیت  جامعه ماست، خوشبختانه شورای  نگهبان با دقتی که داشته   کسانی که حداقل ها را داشته اند شناسایی کرده از این نظر کسی که نظام و مقدسات نظام را قبول نداشته باشد، نداریم. و انشاءالله همه دارای صلاحیت هستند،  در دهه چهارم نظام جمهوری اسلامی به این معنا که در دوران بلوغ نظام بسر می بریم عمر انتخابات لیستی به سر آمده و از انجایی که رشد و اگاهی مردم افزایش پیدا کرده یعنی بصیرت دارد شکل می گیرد به همان میزان  حق  انتخاب مردم بالاتر می رود و این مردمند که سعی می کنند بهترین ها رو بشناسند و به مجلس بفرستد.

این فرمایش ما در تضاد توسعه احزاب و گروهها نیست؟

حزب که در واقع  معنی فارسی پارتی در زبان انگلیسی است  با  فرهنگ سیاسی اجتماعی ما همخوانی کاملی ندارد و الزامی برای حرکت به سمت تکثر احزاب وجود ندارد. جامعه ما ولایت فقیه دارد  که در این نظام البته ما تشکل نیاز داریم اما نظام حزبی در غرب  در واقع برای جوامع سکولار که فرهنگ لیبرال دارند طراحی شده، برای نظام  ولایت فقیه و فرهنگ سیاسی ایران خیلی  پاسخ گو نیست به همین خاطر ما باید ساختاری را تعریف نماییم که با اصول دین اسلام سازگارباشد.

باید تشکل  بومی داشته باشیم، تشکلی که با فرهنگ و اعتقادات مردم   و جامعه ایرانی بنا شده باشد.

اما شاخص های اصول گرای اصح را میتوان به طورخلاصه چنین بیان کرد؛

۱- کسی که برنامه هایش را براساس هویت  دینی  طراحی و بتواند توامندیها را  در حوزه تخصصی خود شناسایی نماید تا بتواند برای حل مشکلات  چاره اندیشی نماید.

۲- خلاقیت داشته باشد اهل شکستن بن بست ها و پیدا کردن راه حل ها  باشد. سیاسی کار نباشد بلکه کسی که دانش سیاسی داشته باشد.

۳- حضرت امام می فرمایند مجلس عصاره فضائل  ملت است یعنی اینکه باید در رشته خود بهترین باشند در عین حال از اگاهی سیاسی باید بهرمند باشد و جهان و نظام سلطه و جمهوری اسلامی را به خوبی بشناسد.

۴- فضای داخل و امکنات موجود، مشکلات را بشناسد و تحلیل گر خوبی هم باشد،  سطح زندگی عامه مردم نزدیک باشد یعنی هیچ وقت  عناون تخصصی و  روشن فکری او از  جامعه جدا نکند. با مردم و در میان مردم باشد، در واقع تضمینی است برای نمایندگان  که به  انحراف   کشیده نشوند.

۵- نماینده باید کارنامه شفاف در سوابقش، کارنامه مالی و  روابط حزبی و سیاسیش داشته باشد و هیچ پس زمینه مبهمی  نداشته باشه و قائدتا  هرچقدر بیشتر اهل معنویت باشد ، به همان میزان صلاحیت بیشتری خواهد داشت.

به نظر شما چه نواقص و کم کارهایی در مجلس هشتم هست که در مجلس نهم باید به آنها بیشتر پرداخته شود؟

مجلس هشتم نسبت  به خیلی از اتفاقات و مشکلات جامعه بی تفاوت بود، رهبری  در اخرین خطبه نماز جمعه ای که داشتند،  به برخی اشاره نمودند در بحث اخلاق متاسفانه جامعه کارنامه اش نقاط منفی بسیار دارد و رشد خوبی نداشته، مجلس هشتم نسبت به قضیه فرهنگ  حساسیتی از خود نشان نداده وضعیت فرهنگ،اجتماع و  عفاف و حجاب در جامعه وضعیت مطلوبی نیست،  و مشکل جدی و رخنه گاه جدی است که این همان جنگ نرم است و چون خاکریز ایجاد نشده آسیب پذیری ما بسیار زیاد است و متاسفانه  مجلس  در این موضوع بی تفاوت بود ، اگرهمان اهمیتی که به فوتبال می داد به بحث  تهاجم  نرم دشمن و مباحث اخلاقی داشت فکر می کنم  خیلی اوضاع ما بهتر بود.

مجلس هشتم  قدری هم درگیر زود و بند روابط شد و نتوانست به طور مطلوب وظایف نظارتی خویش بر دستگاههای اجرایی را انجام دهد. اما در عین حال نقاط مثبتی هم داشت همین موضع گیری که در باره قطع  صاادرات  نفت به اروپا داشت که موضع گیری خوبی بود همچنین قطع رابطه با انگلیس موضع گیری خوبی بود،  در آخر نمره متوسطی را به  مجلس هشتم  میدهم

آقای دکتر کوشکی از این که وقت خود را در اختیار پایگاه تحلیلی خبری همه ما گذاشتید تشکر می نمایم.

من هم از شما و سایر دوستان قدردانی و تشکر میکنم و امیدوارم مردم عزیزمان با حضور پرشور در انتخابات جواب دندان شکنی به دشمنان انقلاب اسلامی بدهند. انشاءالله.

وی ماهیت جشنواره اسکار و جوایز آن را به گونه ای معرفی کرد که براساس شاخص‌ها و استانداردهای تمدن غرب و زندگی به سبک غربی سامان یافته است.

کوشکی ادامه داد: ارزش‌های محوری جشنواره اسکار براساس مبانی فکری تمدن غرب تعریف شده و طبیعی است که فیلم‌هایی موفق به گرفتن جوایز آن می‌شوند که آن شاخص‌ها را رعایت کنند.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران داوری مقامات برگزار کننده اسکار را براساس مسئله ایدئولوژیکی و فکری غربی دانست و گفت: آنها جشنواره فارغ از ایدئولوژیکی برگزار نمی کنند و اگر اثری با ایدئولوژی آنها همراه نباشد هیچ شانسی برای شرکت در جشنواره نخواهد داشت.

وی در خصوص جشنواره اسکار افزود: تاکنون در هیچ جشنواره‌ای فیلمی که به بیان ارزش‌های اسلامی، ظلم ستیزی، عدالتخواهی به معنای دینی و نقد جدی از سبک زندگی غربی پرداخته باشد، شانسی برای گرفتن اسکار نداشته است.

کوشکی علت توجه و استقبال از فیلم‌های ایرانی را در این دانست که هنرمندان ایرانی به عنوان هنرمند، بازیگر، کارگردان، فیلمبردار و غیره در طراز جهانی قرار دارند.

این منتقد سینما اضافه کرد: سینما بدون تردید پدیده‌ای سیاسی بوده و در خدمت سیاست قرار دارد و اسکار نیز به طور ویژه‌ای سیاسی است و در غرب ورزش، هنر و ژورنالیستی کاملاً سیاسی می باشد.

وی در پایان ضمن بی‌اهمیت خواندن جوایز فرهادی برای ایران خاطرنشان کرد: اگر فیلمی اشاره‌ای به ظلم موجود در جهان، مظلومیت مستضعفین، مظلومیت انسان و اسارت وی در چنگال غرب را نداشته باشد هر اتفاقی که برایش پیش بیاید اهمیت ندارد.

نقش دو گفتمان اصولگرایی و اصلاح طلبی نیز نتوانسته آن ها را به یک جریان واحد سیاسی درکشور تبدیل کند. زمانی که از اصلاح طلبان می گوییم با ده ها تشکل، حزب وسامان سیاسی متفاوت ورنگارنگ روبه روایم که اتفاقا پشتوانه های متفاوتی دارند. بعضی درحد براندازی نظام اند و بعضی ولایت فقیه را قبول دارند. بابررسی فضای موجود میان اصولگرایان هم متوجه می شویم آن ها نیز گفتمان ها و دیدگاه های متفاوتی دارند. آنقدر طیف ها و گروه ها ی متفاوت بین اصولگرایان موجود است که نمی توان گفت اصولگرایی یک جریان است.

با این وجود حساسیت همیشگی انتخابات درکشور ما نه تابع این شرایط ونبود جریانات سیاسی واحد، بلکه به خاطر ماهیت مردم نهاد نظام است. بدون مشارکت و حضور مردم نظام تداوم پیدا نمی کند. انتخابات مهم است چون مظهر مشارکت و حمایت مردم از حاکمیت و نظام تلقی می شود.

دکتر کوشکی درپاسخ به حضور ۹۰۰ نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه ها درشکل گیری یک جریان واحد ومستقل در ورود به عرصه سیاسی اظهار داشت: اساتیدی که وارد رقابت شده اند به عنوان جریانی مستقل حضور پیدا نکرده اند. بعضی به گروه های سیاسی متصل اند وتعداد زیادی هم بصورت مستقل و فردی وارد شده اند. به عنوان یک فراکسیون قدرتمند نمی توان به این افراد نگاه کرد. سلایق، دیدگاه ها و مواضعشان بقدری متفاوت است که صرفا پایگاه مشترکی به نام دانشگاه نمی تواند آن ها را به هم وصل کند. در برابر این شرایط بنظر می رسد مجلس آینده یک مجلس متکثر و چند قطبی خواهد بود.

یک خصلتی در انسان وجود دارد که جزو طبیعت او است. این خصلت، سلطه جویی و برتری طلبی است. یعنی آدم ها به طور طبیعی اهل سلطه جویی و برتری طلبی هستند و علاقه دارند نسبت به دیگران دست برتر را داشته باشند. طبعا این خصیصه از انسان ها به جوامع هم منتقل می شود. برخی جوامع این سلطه را با استفاده از ابزارهای خشن بدست می آورند که به این کار به طور عام “جنگ” یا “جنگ سخت” می گویند. قدمت “جنگ سخت” به قدمت تاریخ بشر است و در آن افراد برای اینکه دیگران را تحت انقیاد خود درآورند به ابزارهای خشن متوسل می شوند.

* “ماهیت” جنگ نرم و جنگ سخت یکی است

اما گاهی این برتری طلبی با ابزارهایی غیر از ابزارهای سخت و خشن نظامی یعنی با ابزارهای اقتصادی، روانی، اعتقادی و… صورت می گیرد. این شکل از برتری جویی “جنگ نرم” نامیده می شود. “جنگ نرم” از نظر “ماهیت” با “جنگ سخت” یکی است و مهاجمین در هر دوی آن به دنبال سلطه بر طرف مقابل هستند ولی تفاوت آنها در جنس ابزارهایشان است. در “جنگ سخت” هدف کشتن و نابودی انسان ها و تسلط فیزیکی بر آنهاست ولی در “جنگ نرم” هدف این است که انسان ها رفتاری را انجام دهند که طرف سلطه جو مایل است. یعنی “مهاجم جنگ نرم” به دنبال این است که مردم آن طوریکه او دوست دارد رفتار کنند. از نظر قدمت هم این جنگ به طول تاریخ بشر است و پدیده تازه ای نیست.

*تعریف جنگ نرم و مشتقات آن

“سلطه طلبی” انسانها می تواند برای کسب منافع مادی باشد. یعنی طرف سلطه جو می خواهد برتر باشد تا منافع مادی را به خودش جذب کند، افتخاراتش را افزایش دهد، جاه طلبی خود را ارضا کند. این “سلطه طلبی” در یک صورت دیگر هم ظاهر می شود بطوریکه فرد مهاجم، تفکر خود را در جامعه و یا گروهی گسترش می دهد.

با این پیش زمینه “جنگ نرم” را می توان پیگری اهداف سلطه جویانه و برتری طلبانه با استفاده از ابزارهای غیر خشن و غیر نظامی تعریف کرد. از جمله مشتقات “جنگ نرم” عملیات روانی، جنگ روانی(جنگ روانی زیر مجموعه عملیات روانی قرار می‌گیرد)، تحریم های اقتصادی، محاصره اقتصادی و تهاجم فرهنگی است.

* سه نفری که توسط پیامبر اسلام(ص) در فتح مکه اعدام شدند

در گذشته زمانی که پیامبر اسلام(ص) مکه را فتح کردند به غیر از سه نفر همه را بخشیدند. از جمله کسانی که بخشیده شدند ابوسفیان، هند جگرخوار و وحشی، قاتل حضرت حمزه عموی پیامبر بودند اما آن سه نفری که بخشیده نشدند سه شاعری بودند که اسلام را با “شعر” خود هجو کرده بودند. آنان با شعرهای خود اسلام را با الفاظ تمسخرآمیز بر سر زبان های مردم انداختند و با ابزاری غیر از ابزارهای سخت به جنگ اسلام رفته بودند. این مثال ساده می تواند اهمیت فوق العاده “جنگ نرم” را به ما نشان دهد. در قرآن کریم هم موارد متعددی داریم که کفار پیامبر اسلام(ص) را دیوانه خطاب می کردند و یا در کل مردم، پیامبران زمان خود را با الفاظ بدی خطاب می کردند. اینها به این خاطر بود که عده ای سعی داشتند با چنین ابزارهایی فضایی را ایجاد کنند و به یاران انبیا فشار آورند تا آنها دست از موضع خود بردارند.

*تئوریزه شدن و تنوع ابزارهای جنگ نرم در دوران جدید

امروزه میزان به کارگیری “جنگ نرم” از گذشته بیشتر و همچنین ابزارها و شکل استفاده از آن نیز تئوریزه شده است. یکی از دلایل این امر را می‌توان متنوع شدن ابزارهای “جنگ نرم” دانست. امروز ما شاهد بوجود آمدن ابزارهایی برای تسلط بر ذهن مخاطب هستیم. در گذشته چنین ابزاری وجود نداشت به همین دلیل کسانی مثل قدرت‌های استعماری که به دنبال سلطه جویی بودند با ابزارهایی که در اختیار داشتند تنها می توانستند به “جسم” آدم ها مسلط شوند و آنها را با زور اسلحه وادار کنند تا رفتاری داشته باشند که قدرت های سلطه گر می خواهند. به این شکل انگلیس به زور سلاح، هند را تسخیر می کند و بیش از دو قرن مردم این کشور را وادار می کند تا نیازهای اقتصادی آنها را تامین کند.

*امروز هزینه های سلطه جویی و برتری طلبی بسیار کاهش یافته است

انگلیس بیش از نیمی از قاره آفریقا را به همین ترتیب اشغال می کند و مردم این قاره را با سلاح به بردگی می کشد و امکانات و ثروت های خدا دادی آنها را تبدیل به سرمایه کرده و برای رشد اقتصادی خود استفاده می کند اما امروز، ابزارهایی به وجود آمده که “مهاجم”می تواند بر ذهن مخاطب مسلط شود.

با این ابزارهای جدید هزینه های سلطه جویی و برتری طلبی بسیار کاهش یافته است. “جنگ سخت” بسیار هزینه بردار و در بر دارنده تلفات بسیار برای هر دو طرف است اما در “جنگ نرم” مهاجم دیگر تلفاتی نمی دهد بلکه سعی می کند بر اذهان جامعه مورد هجوم خود مسلط شود و با تغییر رفتار آنها جامعه را به نفع خود و البته بدون حضور فیزیکی تغییر دهد.

*استفاده از نیرو و امکانات یک جامعه علیه خودش

گاهی اوقات “جنگ نرم” به صورتی اتفاق می افتد که مهاجم، جامعه مورد هدف خود را با استفاده از توانایی ها و امکانات همان جامعه مورد هجوم قرار می دهد. در این حالت سربازان مهاجم، افراد خود آن جامعه هستند که علیه منافع آن و به نفع نیروی مهاجم تلاش می کنند. طبعا این امتیاز بسیار بالایی برای سلطه گر است چراکه برای رسیدن به منافع خود هیچ هزینه ای را پرداخت نمی کند. او برای این کار، بخشی از جامعه را با بخش دیگر درگیر می کند و شرایطی را بوجود می آورد که کل جامعه رفتاری را در پیش بگیرند تا بدون اینکه حتی اسمی از او برده شود، منافع آنرا تامین کند. در این صورت، مقاومت جامعه مورد تهاجم بسیار کاهش پیدا می کند در صورتیکه اگر او از ابزارهای سخت برای مقاصد خود استفاده کند همین مساله عامل همبستگی و آمادگی دفاع در جامعه مورد هجوم می شد.

*جامعه مورد تهاجم نرم گمان می کند خودش برای خودش تصمیم می گیرد

“تهاجم نرم” آنقدر نامحسوس است که ملت مورد تهاجم نه تنها ممانعت نمی کند بلکه بواسطه شرایطی که برای آن بوجود آورده شده از آن استقبال هم می کنند. در این مورد نه تنها هزینه های نیروی مهاجم به شدت کاهش پیدا می کند بلکه سرعت تهاجم، عمق تهاجم و میزان سلطه طلبی و برتری طلبی نیز افزایش می یابد. نیروی مهاجم در “جنگ نرم” با تسلط بر ذهن آدم ها، علاوه بر وادار کردن آنها به انجام کار مورد نظر خود، شرایطی را برای آنها بوجود می آورد که فرد یا جامعه مورد هجوم فکر می کند که این رفتار ناشی از تصمیم خودش است. به همین سبب نه تنها مقاومت نمی کند بلکه برای انجام این کار پافشاری هم می کند. یعنی به این شکل خود فرد یا جامعه ابزار گسترش تهاجم می شود. در روزگار ما کسانی که به دنبال برتری جویی و سلطه طلبی هستند ترجیح می دهند که به این صورت بر جهان حکومت کنند.

* تفاوت “جنگ نرم” و “نفوذ”

اما میان “جنگ نرم” و “نفوذ” تفاوت وجود دارد. تفاوت این دو نیز در این است که اگر در عالم علم، استدلالی مطرح شود، طرف یا جامعه مقابل استدلال یا برهان شما را می شنود، می بیند، فکر می کند و در نهایت تسلیم استدلال می شود. یعنی طرف مقابل تسلیم تفکر خود و منطق مشترک بین شما و خودش می شود. اینجا بحث سلطه جویی مطرح نیست. مثل زمانی که شما یک دین الهی را عرضه کنید و کسانی بپذیرند. در آن موقع هم شما و هم آن افراد تسلیم یک خدای واحد هستید. در اینجا شما ملتی را دعوت به اطاعت از خودتان نمی کنید بلکه دعوت به اطاعت از خداوند می کنید که این دعوت نه تنها منافع محور نیست بلکه همه تسلیم خدای یگانه می شوند. اما وقتی که یک ایدئولوژی بشری مانند مارکسیسم مردم را به خود دعوت می کند طبعا می خواهد بقیه انسان ها را تابع ذهن “نفر” کند. در اینجا برتری طلبی و سلطه جویی وجود دارد. یعنی زمانیکه چند نفر تفکری با منشا بشری را ارائه می کنند و بقیه را به آن فرا می خوانند و بقیه تسلیم آن تفکر می شوند در واقع تسلیم ذهن آن فردی که ایدئولوژی را ارائه داده می شوند. این برتری جویی و سلطه طلبی است اما در الگوی دینی، برتری جویی و سلطه طلبی وجود ندارد. زیرا در الگوی دینی افراد مبلغ مردم را به اطاعت از خدا دعوت می کنند نه اطاعت از خودشان.

*تبلیغ یک ایدئولوژی مادی مصداق تهاجم نرم است

در علوم انسانی هم کسی در بین کسانی که منطق مشترک دارند استدلال علمی می کند. مثلا در فلسفه چنین امکانی هست. در فلسفه کسانی هستند که نحله ای از فلسفه را پذیرفته اند. فلسفه محصول عقل یک انسان نیست بلکه محصول عقل جمعی انسان هاست. مثلا کسانی پیرو مکتب فیلسوف خاصی هستند. این ها در واقع منطق مشترکی است. در اینجا استدلال علمی می شود مانند استدلالی که در ریاضات می شود. همه کسانی که آن منطق ریاضی را پذیرفته اند، استدلال را قبول می کنند. اما زمانی است که کسی آرمان یا ایدئولوژی مطرح می کند در واقع منطق سازی یا ایده پردازی می کند. می گوید اگر آینده جهان این گونه باشد، خوب است. در این مورد دیگر استدلال علمی وجود ندارد بلکه نظریه شخصی فرد است. این فرد در واقع می خواهد برتری نظریه خودش را به دیگران اثبات کند.

*کسانیکه به آنها مدافعان جنگ نرم می گویند

حال زمانی اتفاق می افتد که کسی نمی خواهد تا شخص یا گروه دیگری بر او تسلط داشته باشد. این شخص در واقع “مدافع” در “جنگ نرم” نامیده می شود. گاهی این فرد آرمان خاصی ندارد بلکه فقط نمی خواهد زیر سلطه باشد. مثلا مردم آمریکای لاتین ممکن است بگویند که نمی خواهیم آمریکا منافع ما را استثمار کند. می خواهیم منافع مان برای خودمان باشد. یا ونزوئلا بگوید نمی خواهم نفت ما را شرکت های آمریکا ببرند. یا اکوادور بگوید نمی خواهم منافع میوه های کشورم را “یونایتد فروت” چپاول کند. پس این ها مدافع در “جنگ نرم” هستند. اما بعضی می گویند تبلیغ اسلام خود یک نوع “جنگ نرم” است در صورتی که این گونه نیست چون در آن سلطه جویی وجود ندارد. زیرا مردم دنیا به یک شخص خاص دعوت نمی شوند بلکه به خدا دعوت می شوند. که اگر غیر از این باشد می شود تهاجم” جنگ نرم” . در این دعوت مردم به پذیرفتن برتری خدا تشویق می شوند نه برتری یک شخص. در حالی که در “جنگ نرم” مهاجم می گوید باید برتری من و فکر من پذیرفته شود.

جهان غرب می گوید همه کشورها باید الگوی دموکراسی و اقتصاد سرمایه داری را بپذیرند. “فوکویاما” می گوید دموکراسی پایان تاریخ است و همه باید آن را بپذیرند. آنها می گویند بقیه باید به ایده ای که ما به آن رسیده ام تسلیم شوند. در اینجا برتری طلبی و سلطه جویی وجود دارد. به این می گویند” تهاجم”.

*ابزارهای گسترده برای استفاده در “جنگ نرم” در دوران جدید

ممکن است ابزارهای مورد استفاده در “جنگ نرم” که امروز بسیار مورد توجه قرار گرفته از همان روز اول برای سلطه جویی ایجاد نشده باشد اما سلطه جویان به مرور زمان از آنها برای پیشبرد اهداف سلطه جویانه استفاده کرده اند. مثلا روز اولی که رادیو ساخته شد، سازنده آن این وسیله را برای استفاده سلطه جویان اختراع نکرد. بلکه رادیو تنها حاصل یک پژوهش دامنه دار علمی در زمینه الکترو مغناطیس بود. اما سلطه جویان از این وسیله برای مقاصد خود سود بردند یا سینما محصول مشترک تعدادی از دانشمندان بود که البته به سرعت در اختیار مهاجمین گرفتند. رایانه هم ابزاری بود که طی چند دهه برای کارهایی خاص ساخته شد اما سلطه جویان بعدها متوجه شدند که این ابزار استعداد این را دارد که کاملا در خدمت “تهاجم نرم” قرار گیرد. به همین خاطر شبکه اینترنت را وزارت جنگ آمریکا بنیان گذاری می کند. “گوگل”، “یاهو”، “فیس بوک”، “بازی های رایانه ای” و “شبکه های ماهواره ای” از جمله ابزارهایی هستند که از آن استفاده می شود ضمن اینکه گاهی اوقات ابزارهایی هم برای این کار ساخته می شود.

موضوع مورد توجه این است که کشوری همچون عربستان با بحران های جدی روبروست و تا به امروز هم با تمامی تلاش هایی که از جانب اروپایی ها و ایالات متحده و کشورهای عربی صورت گرفته، نتیجه ای حادث نشده است و حتی نتیجه برخی از این فعالیت ها برضد خود آنها هم تمام شده است.  به عنوان مثال فرستادن ناظران عرب تنها بخشی از حقایق سوریه را آشکار کرد و به همین دلیل با عصبانیت کشور پیشنهاددهنده که کشور قطر بود، شد و کار هیات نیمه تمام ماند که درنهایت سوریه را ترک کردند. همچنین تلاشی که در شورای امنیت انجام شد و در نهایت ناکام ماند. در حیقیت کشاندن بحث سوریه به شورای امنیت نشان داد، هرچند غربی ها و کشورهای وابسته به آنها در خاورمیانه تلاش دارند تا با ابزارهای بین المللی سوریه را وادار به تسلیم کنند، اما درعمل شاهد بودیم که فضای بین المللی روند یک سویه را برنمی تابد و در دورانی که غربی ها احساس کرده اند که می توانند به صورت یک جانبه فضای بین المللی را تسلیم خود کرده، گذشته و در مقابل روسیه فعال شده است.

روسیه و چین هم در پی کسب منافع خود هستند و احساس می کنند که اگر امریکا بتواند سرنوشت سوریه را تغییر دهد، طبیعتا تسلط امریکایی ها بر منطقه خاورمیانه بیشتر خواهد شد که چنین روندی به هیچ وجه با منافع چین و روسیه سازگار نیست. بر همین اساس این دو کشور سعی دارند تا اندازه ای از تسلط و نفوذ غرب در خاورمیانه بکاهند. بنابراین بحث سوریه تا اندازه ای صحنه زور آزمایی این دو قطب است و یا به نوعی شاهد قطب بندی کلاسیک شرق و غرب اما در پوشش ها و قالب های جدید هستیم. به طور طبیعی سوریه در حوزه نفوذ بلوک شرق به صورت سنتی قرار می گیرد. همچنین امروزه موقعیتی احیاء شده و بعید است که بلوک شرق بخواهد از حوزه نفوذ خود در خاورمیانه کم کرده و سهم خود را به بلوک غرب واگذار کنند.

نزاع قومی در منطقه

کسانی که در سوریه آتش جنگ داخلی را شعله ور می کنند، همان تروریست هایی هستند که از سال ۲۰۰۳ تا به امروز در عراق مشغول فعالیت های تروریستی هستند و  یا در افغانستان حضور داشتند. این تروریست ها هیچ گاه سنی و یا حتی مسلمان محسوب نمی شوند، چراکه هیچ کدام از اهل سنت و هیچ فرد مسلمانی حاضر به انجام اینگونه فعالیت های تروریستی وحشیانه نبوده و نیست. بنابراین چنین مسایلی پیش از آنکه بحث اعتقادی و دینی داشته باشد، فعالیت کور تروریستی است با هدف احیاء منافع غرب در منطقه خاورمیانه که برنده اصلی این فعالیت های تروریستی امریکایی ها و اروپایی ها و رژیم صهیونیستی هستند. نکته جالب توجه این است که فعالیت های تروریستی به نام سلفی گری یا اسلام اتفاق می افتد، تا به امروز یکبارهم منافع رژیم صهیونیستی را تهدید نکرده است و این مساله علامت سوال بزرگی ایجاد می کند که اگر گروه هایی که خود را مسلمان تندرو می نامند و از مفاهیم مقدسی همچون جهاد سوءاستفاده می کنند، چرا تا کنون از بدو تاسیس در اواسط دهه نود میلادی تا به امروز یکبار هم به عنوان نمونه منافع رژیم صهیونیستی را زیرسوال نبرده اند و یا تعرضی به این رژیم نکردند و چرا بیشترین فعالیت آنها در کشورهای اسلامی و علیه مسلمانان است؟ مثلا چرا در عراق، افغانستان، پاکستان و حتی امروز در سوریه و علیه مسلمانان است؟ بنابراین چنین بحثی ریشه قومی ندارد و به همان منازعات بین المللی کلان مربوط است.

در پایان باید گفت که در منطقه خاورمیانه شاهد صف بندی دوگانه ای هستیم. صف بندی غرب که عمده بازیگران آن رژیم صهیونیستی و کشورهای غیرمستقل عربی هستند وصف بندی محور مقاومت که شامل جمهوری اسلامی ایران، سوریه و لبنان است. بر همین اساس هرگونه تلاش برای تضعیف محور مقاومت به نوعی آسیب رساندن به امنیت ملی کشورهایی همچون ایران و دیگر کشورهایی که عضو محور مقاومت محسوب می شود.

در ابتدای بحث می خواهیم ارزیابی شما را از ارائه چند لیست از سوی اصولگرایان بدانیم.

واقعیت این است که اصولگرایان از ابتدا هم یک گروه متحد نبوده و به صورت جبهه ای بوده اند و تنها رقیب یا دشمن مشترک باعث پیوند آنها شد و حال که رقیب آنها ضعیف و کمرنگ شده، تعارضات درونی این جریان در حال بروز است. اصولگرایان هیچگاه طیفی یکسان نبوده و بسیار متنوع و متکسر هستند. تعریف هرکدام از آنها نیز از اصولگرایی متفاوت است. اهداف و ابزارها و هنجارهای آنان هم، همواره متفاوت بوده است. آن چیزی که اصولگرایان را دور هم جمع می کرد، دشمن سیاسی مشترک بود. به همین خاطر اصولگرایان قبل از اینکه حول مشترکات خود جمع شوند، وجود رقیب یا دشمن مشترک آنها را کنار هم گرد می آورد. تکسر درونی و واقعی اصولگرایان بیشتر از این بحث هاست و در صورت درک واقعی آن باید شاهد چند لیست می بودیم که فعلا به صورت دو لیست ظاهر شده است.
* حال با این بحث که می فرمایید، بیش از گذشته شاهد تکسرات درونی اصولگرایان هستیم، به نظر شما ارائه دو لیست منجر به کاهش مشارکت مردم نخواهد شد؟

باید دید این مشارکت در سطح پایتخت بررسی می شود یا سطح کشور. در دراز مدت اگر تکسر طبیعی باشد و منجر به خصومت نشود و رقابت سالم باقی بماند، منجر به افزایش مشارکت نیز خواهد شد. حتی به این واسطه مردمی که تا قبل از این، مورد دلخواه خود را به راحتی پیدا نمی کردند، با وجود این تکسر طبیعی، می توانند به راحتی مورد مناسب خود را از بین اصولگرایان برگزینند. قبل از این بدین ترتیب بود که ۳ میلیون آدم مجبور بودند یک لیست ۳۰ تایی را انتخاب کنند، فقط به این خاطر که سلیقه کلی اصولگرایی داشتند. به این ترتیب با انتخاب دقیق تری که صورت خواهد گرفت نه تنها کمیت، بلکه کیفیت مشارکت نیز افزایش پیدا خواهد کرد. گاهی اوقات شما در یک لیست با ۵ نفر آنها موافقید و یک موقع هم شما با ۲۰ نفر آن موافقید. این موقع است که رضایتمندی شما بیشتر خواهد شد.

* با این حساب در چه صورت باعث کاهش مشارکت خواهد شد؟

اگر این تکسر اجباری شود و باعث تبدیل رقابت به خصومت و تنش شود. اگر تکسر ناشی از قدرت طلبی باشد و نه ناشی از اختلاف سلیقه، و این طیف ها همدیگر را تحمل نکرده و جنگ قدرت راه بیاندازند، آن وقت است که مشارکت در حین کاهش یافتن، کیفیت پایینی هم خواهد یافت.

* به طور متمرکز، تحلیل شما از این مشارکت در خصوص پایتخت چیست؟

این قضیه در پایتخت و کلان شهرها بیشتر نشان می دهد. در پایتخت سبد رأی اصولگرایان مشخص است.در صورت ارائه دو لیست، این سبد به دو قسمت احتمالا نامساوی تقسیم خواهد شد. این اتفاق نخواهد افتاد که مثلا کسانی که تا دیروز به اصولگرایان رأی نمی دادند الان به آنها رأی دهند. سبد اصولگرایان با همان تعداد مشخص و همان آهنگ رشد مشخص، ادامه خواهد یافت. حتی تمرکز افرادی که به اصولگرایی رأی می دهند از لحاظ جغرافیایی هم در پایتخت مشخص است. مثلا بیشتر در منطقه ۱۲، ۱۳، ۱۴ و… است. پایگاه های اجتماعی آنان مشخص است که همان هم بیشتر دچار انشقاق می شود. اگر تا دیروز همه آرا به یک جناح اصولگرایی(که به اشتباه به جناح راست شهرت یافته است)اختصاص می یافت، امروز بین دو طیف برای مثال پایداری و جبهه متحد تقسیم می شود. بنابراین اگر مشخص شود جنس رقابت ها، خصومتی قدرت طلبانه و سیاست کارانه بوده و بر پایه دین مداری و به گونه ای آرمان خواهانه نیست، باعث دلزدگی مردم شده و ممکن است کاهش رأی را به همراه داشته باشد.

* برخی معتقدند ارائه چند لیست فقط باعث شکستن آرا میان اصولگرایان شده و این را به نفع حضور بیشتر اصلاح طلبان می دانند، شما با این نظر موافقید؟

خیر. اصلاح طلبی به آن صورت در پایتخت وجود ندارد که بخواهد با ریزش آرا جان بگیرد. آنها حتی یک لیست سی نفره هم ندارند. البته این در سطح پایتخت بود. در شهرها نمی شود به این راحتی صحبت کرد.

* با ادامه روند حاضر، پیش بینی شما از تقسیم جناح ها و گروه های سیاسی در مجلس آتی چیست؟

به نظر من اگر این روند حاضر ادامه پیدا کند، مجلس آینده یک مجلس بدون اکثریت خواهد بود. مجلسی که حداقل سه فراکسیون خواهد داشت. فراکسیون اصلاح طلبان، فراکسیون پایداری، فراکسیون متحد و حتی ممکن است فراکسیون حامیان دولت نیز تشکیل شود. چون کسانی هستند که در دولت فعلی تحلیل رفته اند و صد در صد مدافع دولت هستند، آنها هم می خواهند حتی در حد ۳۰ الی۴۰ نفر هم که شده یک فراکسیون داشته باشند.

* برخی می گویند در حال حاضر که اصلاح طلبان مهره شاخصی در انتخابات ندارند، رقابت میان اصولگرایان جایز است. نظر شما در این خصوص چیست؟

این مدل طرح مبحث را قبول ندارم. چه اصلاح طلبان بسیار قوی باشند، چه بسیار ضعیف، رقابت اصولگرایان اگر بر پایه ارزش های اسلامی و انقلابی باشد، بر سر خدمت باشد، اشکالی ندارد. حتی اگر الان به فرض در تهران، یک لیست بسیار سنگین و قوی از اصلاح طلبان داشته باشیم، اصولگرایان می توانند باز هم در دو طیف شرکت کنند، در صورتی که همدیگر را نفی نکنند، به هم تهمت نزنند و رقابتی متدینانه و انسانی داشته باشند و به دور از کینه و نفرت عمل کنند. آن چیزی که ارائه دو یا چند لیست را منفی نشان می دهد این است که رقابت ها تبدیل به خصومت شوند و اخلاق حذف شود.

* نقش علما را در ایجاد وحدت چگونه دیدید؟

علما همواره از وحدت صحبت کرده و تمام تلاش خود را برای ایجاد اتحاد کرده اند و بیش از این کاری نمی توانند انجام دهند. آنها میل به وحدت داشتند که البته تا کنون موفق به احراز آن نشده اند. اکنون بر حفظ اخلاقیات تأکید دارند.

* بعضاً دیده شده است، برخی از گروه ها و جبهه های سیاسی از مقدسات و همچنین نام علما جهت اعتباربخشی به جریان خود استفاده می کنند، آیا اینگونه رفتار درست است؟

متأسفانه از نقیصه های فضای سیاسی ما، استفاده ابزاری از مقدسات، چهره های شاخص و ارزش هاست. بعضی ها از مفاهیم انقلاب، ولایت فقیه، شهدا، روحانیت و خیلی چیزهای دیگر به عنوان پلی برای رسیدن به اهداف خود سوءاستفاده می کنند. این یکی از آفات جدی فضای سیاسی ماست. کسی که به قول شهید بهشتی، هدف را خدمت بداند، تلاش خود را با حفظ شروط قانونی، اخلاقی و اسلامی انجام می دهد. اگر هم در پایان موفق نشد، از آنجایی که هدفش خدمت بوده است، به راحتی کنار می کشد. اما کسی که هدفش قدرت است، هنگام احساس ضعف، هر امر مقدسی را پل می کند تا به هدف خود یعنی قدرت برسد.

* از دیدگاه شما، ساکتین فتنه و اعضای جریان انحرافی که خود را اصولگرا هم می نامند، چگونه وارد صحنه خواهند شد؟

بنده خیلی این اسم گذاری ها و تقسیم بندی ها را قبول ندارم. ما در کل یک جبهه حق داریم و یک جبهه باطل. این واژه سازی ها بیشتر از باب حذف سایرین است. ممکن است عمل یک فرد یا جریانی در یک برهه درست باشد، یک عملش غلط باشد.

* بالاخره این موارد به صورت یک تفکر وجود دارند. قبول ندارید؟

ساکتین فتنه که یک تفکر نیست. نمی توانیم بگوییم تفکرات ساکتین فتنه این یا آن است. جریان انحرافی هم که اصلا تفکری ندارند. کسی که می گوید مبنای فکری من انقلاب، نظام، قانون اساسی و ولایت فقیه است و در عمل هم پایبندی خود را نشان می دهد، اصولگراست. اینکه آدم ها را مانند جعبه مدادرنگی برچسب بچسبانیم، قدرت طلبانه است. ما در گفتمان دینی فقط حق و باطل را داریم. حضرت امیر(ع) می فرمایند: اگر حق را بشناسی، یاوران حق را خواهی شناخت و اگر باطل را بشناسی یاوران باطل را نیز خواهی شناخت. مثلا اینجا این سؤال پیش می آید که چه کسی فعال ضد فتنه بوده است؟ تنها کسی که فعال ضد فتنه بود، مردم بودند. این افتخار برای مردم و نظام است نه چهره های شاخص سیاسی. چهره های سیاسی نباید دچار تقسیم غنیمت شوند.

* به نظر شما گرایشات مردم، هنگام انتخابات به چه سمت و سویی است و از کدام جریانات استقبال خواهند کرد؟

واقعیت این است که مردم تدریجاً در حال رسیدن به بلوغ سیاسی هستند. سر دادن شعارهای قشنگ، استفاده از بیت المال برای تبلیغات و اصلا خود امورات تبلیغاتی نمی تواند نظر مردم را تغییر دهد. انجام رفتارهای انتخاباتی و تبلیغاتی فایده ای برای جلب توجه آرای عمومی ندارد. مردم به این سمت در حال حرکت هستند که به برنامه ها، توانمندی ها و عملکردهای افراد توجه کنند و ویترین های زیبای تبلیغاتی اهمیتی برای آنان ندارد. البته در کلان شهرها نسبت به شهرستان ها این بلوغ سریع تر صورت می گیرد. همه جناح ها امتحان خود را پس داده اند. جناح موسوم به اصلاح طلب، راستی ها و اصولگرایان همه امتحان خود را پس داده اند. الان زمان آن نیست که مردم را با برچسب ها و شعارهای انتخاباتی جذب کرد.

* مردم، چگونه می توانند نماینده شایسته و اصلح را انتخاب کنند و یک نماینده باید دارای چه ویژگی هایی باشد تا مردم او را برگزینند؟

باید وظیفه نماینده بررسی شود و باید دید آیا یک کاندیدا برای انجام این وظیفه آمادگی دارد یا نه. باید همانطور که قسم می خورد پاسدار و مجری قانون اساسی باشد. اصلا نامزدی که از قانون اساسی چیزی نمی داند، نمی تواند به آن عمل کند. می توان با چند سؤال از نامزدها فهمید که اشراف به قانون اساسی دارند یا خیر. الان فصلی است که نامزدها در مساجد، حسینیه ها، جلسات و دانشگاه ها مشغول سخنرانی و جمع آوری آرا هستند. جوانان، دانشجویان و حتی مردم عادی می توانند از داوطلب نمایندگی، پرسش کنند تا میزان شناخت فرد را از قانون اساسی بسنجند. نباید مشکلات گذشته مجددا تکرار شود و برخی نمایندگانی وارد مجلس شوند که با بدیهیات قانون اساسی آشنا نبوده و مشکلاتی را به بار آورده اند.

دومین مطلبی که نیاز یک نماینده است، شناخت جامعه، معضلات و توانایی های آن و شناخت جایگاه ایران در نظام بین المللی است. زیرا یک نماینده حق دخالت در تمام امور داخلی و خارجی ایران را دارد. تاکنون بسیاری از نمایندگانی که در عرصه حضور داشتند، از سیاست و توانایی های جامعه بی اطلاع بوده و از این رو لیاقت حضور در مجلس را نداشته اند.

بحث بعدی رعایت قانون انتخابات است. باید دید کاندیدا تا چه اندازه قانون انتخابات را رعایت می کند. کاندیدایی که امروز قدرتی ندارد و به خاطر کسب رأی، روی قانون پا می گذارد و دچار بداخلاقی انتخاباتی می شود و تخلف می کند، مطمئنا در مجلس آینده نیز برای کسب ثروت و قدرت هر قانونی را زیر پا خواهد گذاشت و به نظام خیانت خواهد کرد. باید سنجید برای یک نماینده کدام مهم است، کسب رأی یا حفظ ارزش های انقلابی و خدمت رسانی به مردم.

* در این میان نقش رسانه ها را در پیشبرد اهداف انتخاباتی نظام و نیز شناسایی نامزد اصلح به مردم چه می دانید؟

رسانه ها می توانند چشم بیدار جامعه باشند و رصد کنند. بسیاری از افراد جامعه، وقت و امکان این را ندارند که ببینند نامزدها واجد یا فاقد این شاخصه ها هستند. رسانه ها می توانند اطلاع رسانی کنند و پرسش های مورد نیاز برای شناخت یک کاندیدا را از نامزدهای انتخاباتی بپرسند. اگر نامزدی قوانین انتخاباتی را نقض می کند یا دچار بداخلاقی انتخاباتی است، آن را اعلام کنند. درک کاندیداها از جامعه را شناسایی کنند. با کشف این مسائل می توانند به بهترین نحو مردم را با نامزدهای اصلح و غیراصلح آشنا کنند.

دکتر محمدصادق کوشکی عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در گفت وگویی درباره جشنواره سی ام فیلم فجر گفت: این جشنواره اصلاً در حد بضاعت واقعی سینمای ایران نیست. بدون اغراق امروز سینمای ایران این توان را دارد تا بر جریان های مهم جهانی همچون بیداری اسلامی تأثیرگذار باشد اما سینماگران و مدیران ما این توانایی را  نادیده گرفته اند.

وی افزود: شرایط امروز سینمای ایران مانند کودکی است که دری گرانمایه در اختیار دارد اما خود را با تیله بازی سرگرم کرده است.

کوشکی تصریح کرد: در سینمای ایران هم استعداد فراوان داریم و هم علاقمندی اما این دو هیچ بروزی ندارند و به همین دلیل هم سینمای امروز نمی تواند حتی مخاطبان قهرکرده داخلی را به سالن بکشاند.

وی ادامه داد: بعنوان نمونه شاهدیم اثر متوسط به پایینی مانند “یوسف پیامبر(ص)” که از نظر سینمایی و تکنیک حرفی برای گفتن ندارد، صرفاً به دلیل تم انسانی و قرآنی، مخاطبان بسیاری را در سراسر جهان به خود جلب می کند. با این شرایط اگر سینمای ما آثار متوسط به بالا با موضوعات دینی و انقلابی تولید کند ببینید چه تأثیری می تواند داشته باشد؟

کوشکی گفت: ما با تمهای انقلاب، عدالتخواهی، مقاومت در برابر سرمایه داری و صهیونیسم و… می توانیم آثار بسیاری بسازیم اما تا کنون هیچ اثری در این سطح نداشته ایم. وی تأکید کرد: سینمای ما راهش را از انقلاب جدا کرده و این سینماست که از این جدایی  متضرر می شود نه انقلاب.

این استاد دانشگاه در ادامه با اشاره فیلم های جشنواره سی ام گفت: تا کنون ۶ فیلم از فیلم های جشنواره را دیده ام که هیچ کدام توجه برانگیز نبوده اند. به تعبیر من جشنواره امسال ویترین تیله بازی سینماگران ما بدون توجه به دُر گرانبهای سینمای ایران است. فیلم هایی که دیده ام غالباً یا پوچ و خنثی بوده اند و یا منفی و مضر؛ اگر اثری از نظر هنری در اوج باشد اما محتوا نداشته باشد حاصلش منطبق با مفهوم قرآنی “لهو” است.

کوشکی افزود: بعنوان نمونه فیلم “میگرن” از نظر سینمایی اثری قوی بود اما محتوا نداشت و به عقیده من حاصلش پوچ بود. برخی دیگر از آثار مانند “گشت ارشاد” هم که اساسا آثاری زننده بودند.

وی در باره فیلم تازه سعید سهیلی گفت: متعجبم مسئولان جشنواره چطور حاضر به انتخاب و اکران چنین فیلمی در جشنواره فیلم فجر شده اند.

این استاد دانشگاه افزود: در میان فیلمهای امسال تنها فیلمی که تا حدودی تلاش داشت به باورهای دینی و انقلابی نزدیک شود فیلم “پنجشنبه آخر ماه” بود که اتفاقاً در ساختار هیچ ادعایی هم نداشت. به عقیده من این فیلم حتی در اکران عمومی هم می تواند موفق ظاهر شود.

کوشکی در ادامه با انتقاد از تأکید مسئولان جشنواره به حضور آثار مرتبط با سینمای سیاسی در جشنواره امسال گفت: فیلم سیاسی تعریف روشنی دارد و نمی توان هر فیلمی که در آن تکه پرانی سیاسی می شود را سیاسی دانست. فیلمی سیاسی است که در عرصه سیاست دغدغه و تأثیرگذاری داشته باشد.

وی با اشاره به برخی آثار اکران شده بعنوان فیلم سیاسی در جشنواره امسال گفت: فیلم “گیرنده” که اساسا فیلم نبود، “تلفن همراه رئیس جمهور” بیشتر اجتماعی بود تا سیاسی، “گشت ارشاد” هم یک هجویه صرف بود.

این استاد دانشگاه افزود: در زمینه سینمای اجتماعی هم شاهد تلاش های بسیاری بوده ایم اما هیچ یک از این تلاشها گویی به سرانجام نرسیده که امروز فیلمی نداریم تا به راحتی بتوانیم تماشای آن را به خانواده ها توصیه کنیم.

کوشکی در پایان تصریح کرد: باید تا پایان جشنواره برای قضاوت نهایی منتظر ماند چراکه با توجه به آنچه تا به امروز دیده ایم دیگر بر اساس شنیده ها نمی توان سرانجام این دوره از جشنواره را پیش بینی کرد.

وی با بیان اینکه افق تشیع افق امید، انتظار و نارضایتی از وضع موجود و تلاش برای کسب وضع مطلوب است، افزود: شیعه این افق را با این واژه مطرح می کند که شیعه هویت خود را در آرمان جویی و آرمان خواهی متجلی می بیند و این آرمان تشیع در معارف دینی و در دعای عهد وجود دارد.

کوشکی یادآور شد: درست است که دیگران آرمان های ما را خیلی بعید و دور می دانند اما ما آنرا قریب و نزدیک می دانیم یعنی آرمان های تشیع پدیده دست نیافتنی نیست؛ این گونه نیست که در حوزه خیالات و آرزوها باشد، یک امر واقع شدنی است منتها در جستجوی تحقق آن هستیم.

وی اظهار داشت: نارضایتی از وضع موجود و تلاش برای تحقق وضع مطلوب و اصولا در همین مسیر شدن و گذار از وضع موجود است که هویت شیعی ترسیم و از تفکرات و اندیشه های همتا و مجاور خود کاملا متمایز می شود. تفکر انقلاب اسلامی و حضرت امام(ره) بر همین مبنا استوار است به همین خاطر می بینیم در عین اینکه حضرت امام(ره) به عنوان رهبر به واقعیات موجود نظر دارند اما در همان حال می بینیم که ایشان فضای آرمانی را مطرح  می کنند.

وی تصریح کرد: برخلاف بسیاری از رهبران جهان که وقتی وارد عرصه اجرایی می شوند آرمان را کنار می گذارند امام(ره) به عنوان یک متفکر شیعی در عین اینکه درگیر همه دشواری های واقع گرایی است اما در عین حال افق های مطلوب را کماکان مد نظر دارد و هرقدر از حضور امام(ره) به عنوان یک حاکم می گذرد آرمانگرایی امام(ره) متجلی تر و شکوفاتر می شود یعنی آرمانگرایی را در اندیشه امام(ره) در سال ۵۷ به یک شکلی می بینیم اما در سال ۶۷ در حد اعلی مطرح می شود.

کوشکی افزود: جالب اینجاست بیشتر و شاید همه اندیشمندان جهان متفاوت از امام(ره) هستند یعنی در روز اول آرمانگرا هستند ولی وقتی با واقعیت اجرایی برخورد می کنند کمتر به سمت واقع گرایی محض کشیده می شوند و دست از آرمان ها برمی دارند چون آرمان ها را تخیل می پندارند یعنی در اواخر کار می گویند که آرمان ها تخیلی بوده و واقعیت چیز دیگری است. آرمانگرایی امام(ره) چون برگرفته از آرمانگرایی شیعی هست هرقدر که ایشان با مسئله اجرایی بیشتر دست و پنجه نرم می کنند آرمانگرایی افزایش پیدا می کند البته آرمانگرایی با نگاه شیعی که عرض شد امری قابل تحقق و نزدیک  و دست یافتنی است.

وی در پاسخ به این سؤال که کدام آرمانهای انقلاب تا کنون محقق شده است اظهار داشت: قطعی ترین آرمانی که تا کنون مطرح شده استقلال سیاسی است، اکنون به طور یقین می توان گفت تصمیمات ما در درون جمهوری اسلامی گرفته می شود و هیچ قدرت خارجی برای ما تعیین تکلیف نمی کند، هر چند ممکن است برخی تصمیماتی که در درون جامعه گرفته می شود غلط یا ناقص باشد ولی می دانیم که منشأ ایرانی دارد. یکی دیگر از آرمانها بین المللی و جهانی شدن تفکر اسلام سیاسی بوده که اتفاق افتاده که اکنون نمادهای بارز آن در بیداری اسلامی دیده می شود.
کوشکی یادآور شد: رفاه جزو آرمان های انقلاب اسلامی نبوده است، امام(ره)، مردم و شهدا هیچ کجا به رفاه اشاره نکردند، البته عدالت به معنی مفصل آن که هر حقی به حقدار برسد مد نظر بوده که هنوز فاصله درازی تا تحقق آن داریم. آزادی یک ابزار واسط است آن هم با تعریف مشخصی؛ یعنی آزادی برای بندگی خدا و آزادی برای عبادت و برای دینی زندگی کردن نه آزادی به معنای لیبرالیستی.

وی در پاسخ به اینکه شعار” استقلال آزادی جمهوری اسلامی” از شعارهای اصلی انقلاب بوده، گفت: جمهوری اسلامی قالبی است برای رسیدن به اهداف والا . آزادی هم یک وسیله و واسط است که در واقع می تواند ما را به اهداف و آرمان هایمان نزدیک کند.

این محقق و استاد دانشگاه در پاسخ به این سؤال که نسل های سوم و چهارم انقلاب چقدر با آرمانهای انقلاب آشنا هستند، افزود: متأسفانه تقریبا می توان گفت که آرمان های انقلاب اکنون به شدت غریب مانده است و اصلا شناخته شده نیستند و به جای آنها تحریفاتی صورت گرفته و هدف از انقلاب اسلامی واژگونه نمایانده می شود. علت این موضوع هم ضعف رسانه ها در حوزه کارکردی و محتوایی و هم ضعف نظام آموزشی است که نه توانستند این آرمان ها را هم خودشان بشناسند و در نتیجه هم نتوانستند به دیگران بشناسانند.

کوشکی گفت: در کنار این عوامل باید موانعی مانند دنیاطلبی ها و بیش از حد درگیر شدن به امور روزمره و جاری از سوی چهره های شاخص که می توانستند انتقال دهنده این آرمان ها باشند، همچنین درگیر شدن به مسائل سیاسی، جناحی، اقتصادی و مفاسد و … را مورد توجه داشت.

وی در مورد مرز آرمانگرایی شیعه و واقع گرایی تأکید کرد: آرمانگرایی شیعی عین واقعیت است و هر قدر ما آرمانگراتر باشیم واقعیتی که می سازیم به آرمان ها نزدیک تر است. سال های دفاع مقدس جزو آرمانی ترین لحظات زندگی بشر بوده است که این ساخته انسان هاست یعنی به دست انسان های آرمانگرا واقعیتی زیبا ساخته شده است.

در ابتدای بحث می خواهیم ارزیابی شما را از ارائه چند لیست از سوی اصولگرایان بدانیم.

واقعیت این است که اصولگرایان از ابتدا هم یک گروه متحد نبوده و به صورت جبهه ای بوده اند و تنها رقیب یا دشمن مشترک باعث پیوند آنها شد و حال که رقیب آنها ضعیف و کمرنگ شده، تعارضات درونی این جریان در حال بروز است. اصولگرایان هیچگاه طیفی یکسان نبوده و بسیار متنوع و متکسر هستند. تعریف هرکدام از آنها نیز از اصولگرایی متفاوت است. اهداف و ابزارها و هنجارهای آنان هم، همواره متفاوت بوده است. آن چیزی که اصولگرایان را دور هم جمع می کرد، دشمن سیاسی مشترک بود. به همین خاطر اصولگرایان قبل از اینکه حول مشترکات خود جمع شوند، وجود رقیب یا دشمن مشترک آنها را کنار هم گرد می آورد. تکسر درونی و واقعی اصولگرایان بیشتر از این بحث هاست و در صورت درک واقعی آن باید شاهد چند لیست می بودیم که فعلا به صورت دو لیست ظاهر شده است.

حال با این بحث که می فرمایید، بیش از گذشته شاهد تکسرات درونی اصولگرایان هستیم، به نظر شما ارائه دو لیست منجر به کاهش مشارکت مردم نخواهد شد؟

باید دید این مشارکت در سطح پایتخت بررسی می شود یا سطح کشور. در دراز مدت اگر تکسر طبیعی باشد و منجر به خصومت نشود و رقابت سالم باقی بماند، منجر به افزایش مشارکت نیز خواهد شد. حتی به این واسطه مردمی که تا قبل از این، مورد دلخواه خود را به راحتی پیدا نمی کردند، با وجود این تکسر طبیعی، می توانند به راحتی مورد مناسب خود را از بین اصولگرایان برگزینند. قبل از این بدین ترتیب بود که ۳ میلیون آدم مجبور بودند یک لیست ۳۰ تایی را انتخاب کنند، فقط به این خاطر که سلیقه کلی اصولگرایی داشتند. به این ترتیب با انتخاب دقیق تری که صورت خواهد گرفت نه تنها کمیت، بلکه کیفیت مشارکت نیز افزایش پیدا خواهد کرد. گاهی اوقات شما در یک لیست با ۵ نفر آنها موافقید و یک موقع هم شما با ۲۰ نفر آن موافقید. این موقع است که رضایتمندی شما بیشتر خواهد شد.

با این حساب در چه صورت باعث کاهش مشارکت خواهد شد؟

اگر این تکسر اجباری شود و باعث تبدیل رقابت به خصومت و تنش شود. اگر تکسر ناشی از قدرت طلبی باشد و نه ناشی از اختلاف سلیقه، و این طیف ها همدیگر را تحمل نکرده و جنگ قدرت راه بیاندازند، آن وقت است که مشارکت در حین کاهش یافتن، کیفیت پایینی هم خواهد یافت.

به طور متمرکز، تحلیل شما از این مشارکت در خصوص پایتخت چیست؟

این قضیه در پایتخت و کلان شهرها بیشتر نشان می دهد. در پایتخت سبد رأی اصولگرایان مشخص است.در صورت ارائه دو لیست، این سبد به دو قسمت احتمالا نامساوی تقسیم خواهد شد. این اتفاق نخواهد افتاد که مثلا کسانی که تا دیروز به اصولگرایان رأی نمی دادند الان به آنها رأی دهند. سبد اصولگرایان با همان تعداد مشخص و همان آهنگ رشد مشخص، ادامه خواهد یافت. حتی تمرکز افرادی که به اصولگرایی رأی می دهند از لحاظ جغرافیایی هم در پایتخت مشخص است. مثلا بیشتر در منطقه ۱۲، ۱۳، ۱۴ و… است. پایگاه های اجتماعی آنان مشخص است که همان هم بیشتر دچار انشقاق می شود. اگر تا دیروز همه آرا به یک جناح اصولگرایی(که به اشتباه به جناح راست شهرت یافته است)اختصاص می یافت، امروز بین دو طیف برای مثال پایداری و جبهه متحد تقسیم می شود. بنابراین اگر مشخص شود جنس رقابت ها، خصومتی قدرت طلبانه و سیاست کارانه بوده و بر پایه دین مداری و به گونه ای آرمان خواهانه نیست، باعث دلزدگی مردم شده و ممکن است کاهش رأی را به همراه داشته باشد.

برخی معتقدند ارائه چند لیست فقط باعث شکستن آرا میان اصولگرایان شده و این را به نفع حضور بیشتر اصلاح طلبان می دانند، شما با این نظر موافقید؟

خیر. اصلاح طلبی به آن صورت در پایتخت وجود ندارد که بخواهد با ریزش آرا جان بگیرد. آنها حتی یک لیست سی نفره هم ندارند. البته این در سطح پایتخت بود. در شهرها نمی شود به این راحتی صحبت کرد.

با ادامه روند حاضر، پیش بینی شما از تقسیم جناح ها و گروه های سیاسی در مجلس آتی چیست؟

به نظر من اگر این روند حاضر ادامه پیدا کند، مجلس آینده یک مجلس بدون اکثریت خواهد بود. مجلسی که حداقل سه فراکسیون خواهد داشت. فراکسیون اصلاح طلبان، فراکسیون پایداری، فراکسیون متحد و حتی ممکن است فراکسیون حامیان دولت نیز تشکیل شود. چون کسانی هستند که در دولت فعلی تحلیل رفته اند و صد در صد مدافع دولت هستند، آنها هم می خواهند حتی در حد ۳۰ الی۴۰ نفر هم که شده یک فراکسیون داشته باشند.

برخی می گویند در حال حاضر که اصلاح طلبان مهره شاخصی در انتخابات ندارند، رقابت میان اصولگرایان جایز است. نظر شما در این خصوص چیست؟

این مدل طرح مبحث را قبول ندارم. چه اصلاح طلبان بسیار قوی باشند، چه بسیار ضعیف، رقابت اصولگرایان اگر بر پایه ارزش های اسلامی و انقلابی باشد، بر سر خدمت باشد، اشکالی ندارد. حتی اگر الان به فرض در تهران، یک لیست بسیار سنگین و قوی از اصلاح طلبان داشته باشیم، اصولگرایان می توانند باز هم در دو طیف شرکت کنند، در صورتی که همدیگر را نفی نکنند، به هم تهمت نزنند و رقابتی متدینانه و انسانی داشته باشند و به دور از کینه و نفرت عمل کنند. آن چیزی که ارائه دو یا چند لیست را منفی نشان می دهد این است که رقابت ها تبدیل به خصومت شوند و اخلاق حذف شود.

نقش علما را در ایجاد وحدت چگونه دیدید؟

علما همواره از وحدت صحبت کرده و تمام تلاش خود را برای ایجاد اتحاد کرده اند و بیش از این کاری نمی توانند انجام دهند. آنها میل به وحدت داشتند که البته تا کنون موفق به احراز آن نشده اند. اکنون بر حفظ اخلاقیات تأکید دارند.

بعضاً دیده شده است، برخی از گروه ها و جبهه های سیاسی از مقدسات و همچنین نام علما جهت اعتباربخشی به جریان خود استفاده می کنند، آیا اینگونه رفتار درست است؟

متأسفانه از نقیصه های فضای سیاسی ما، استفاده ابزاری از مقدسات، چهره های شاخص و ارزش هاست. بعضی ها از مفاهیم انقلاب، ولایت فقیه، شهدا، روحانیت و خیلی چیزهای دیگر به عنوان پلی برای رسیدن به اهداف خود سوءاستفاده می کنند. این یکی از آفات جدی فضای سیاسی ماست. کسی که به قول شهید بهشتی، هدف را خدمت بداند، تلاش خود را با حفظ شروط قانونی، اخلاقی و اسلامی انجام می دهد. اگر هم در پایان موفق نشد، از آنجایی که هدفش خدمت بوده است، به راحتی کنار می کشد. اما کسی که هدفش قدرت است، هنگام احساس ضعف، هر امر مقدسی را پل می کند تا به هدف خود یعنی قدرت برسد.

از دیدگاه شما، ساکتین فتنه و اعضای جریان انحرافی که خود را اصولگرا هم می نامند، چگونه وارد صحنه خواهند شد؟

بنده خیلی این اسم گذاری ها و تقسیم بندی ها را قبول ندارم. ما در کل یک جبهه حق داریم و یک جبهه باطل. این واژه سازی ها بیشتر از باب حذف سایرین است. ممکن است عمل یک فرد یا جریانی در یک برهه درست باشد، یک عملش غلط باشد.

بالاخره این موارد به صورت یک تفکر وجود دارند. قبول ندارید؟

ساکتین فتنه که یک تفکر نیست. نمی توانیم بگوییم تفکرات ساکتین فتنه این یا آن است. جریان انحرافی هم که اصلا تفکری ندارند. کسی که می گوید مبنای فکری من انقلاب، نظام، قانون اساسی و ولایت فقیه است و در عمل هم پایبندی خود را نشان می دهد، اصولگراست. اینکه آدم ها را مانند جعبه مدادرنگی برچسب بچسبانیم، قدرت طلبانه است. ما در گفتمان دینی فقط حق و باطل را داریم. حضرت امیر(ع) می فرمایند: اگر حق را بشناسی، یاوران حق را خواهی شناخت و اگر باطل را بشناسی یاوران باطل را نیز خواهی شناخت. مثلا اینجا این سؤال پیش می آید که چه کسی فعال ضد فتنه بوده است؟ تنها کسی که فعال ضد فتنه بود، مردم بودند. این افتخار برای مردم و نظام است نه چهره های شاخص سیاسی. چهره های سیاسی نباید دچار تقسیم غنیمت شوند.

به نظر شما گرایشات مردم، هنگام انتخابات به چه سمت و سویی است و از کدام جریانات استقبال خواهند کرد؟

واقعیت این است که مردم تدریجاً در حال رسیدن به بلوغ سیاسی هستند. سر دادن شعارهای قشنگ، استفاده از بیت المال برای تبلیغات و اصلا خود امورات تبلیغاتی نمی تواند نظر مردم را تغییر دهد. انجام رفتارهای انتخاباتی و تبلیغاتی فایده ای برای جلب توجه آرای عمومی ندارد. مردم به این سمت در حال حرکت هستند که به برنامه ها، توانمندی ها و عملکردهای افراد توجه کنند و ویترین های زیبای تبلیغاتی اهمیتی برای آنان ندارد. البته در کلان شهرها نسبت به شهرستان ها این بلوغ سریع تر صورت می گیرد. همه جناح ها امتحان خود را پس داده اند. جناح موسوم به اصلاح طلب، راستی ها و اصولگرایان همه امتحان خود را پس داده اند. الان زمان آن نیست که مردم را با برچسب ها و شعارهای انتخاباتی جذب کرد.

مردم، چگونه می توانند نماینده شایسته و اصلح را انتخاب کنند و یک نماینده باید دارای چه ویژگی هایی باشد تا مردم او را برگزینند؟

باید وظیفه نماینده بررسی شود و باید دید آیا یک کاندیدا برای انجام این وظیفه آمادگی دارد یا نه. باید همانطور که قسم می خورد پاسدار و مجری قانون اساسی باشد. اصلا نامزدی که از قانون اساسی چیزی نمی داند، نمی تواند به آن عمل کند. می توان با چند سؤال از نامزدها فهمید که اشراف به قانون اساسی دارند یا خیر. الان فصلی است که نامزدها در مساجد، حسینیه ها، جلسات و دانشگاه ها مشغول سخنرانی و جمع آوری آرا هستند. جوانان، دانشجویان و حتی مردم عادی می توانند از داوطلب نمایندگی، پرسش کنند تا میزان شناخت فرد را از قانون اساسی بسنجند. نباید مشکلات گذشته مجددا تکرار شود و برخی نمایندگانی وارد مجلس شوند که با بدیهیات قانون اساسی آشنا نبوده و مشکلاتی را به بار آورده اند.

دومین مطلبی که نیاز یک نماینده است، شناخت جامعه، معضلات و توانایی های آن و شناخت جایگاه ایران در نظام بین المللی است. زیرا یک نماینده حق دخالت در تمام امور داخلی و خارجی ایران را دارد. تاکنون بسیاری از نمایندگانی که در عرصه حضور داشتند، از سیاست و توانایی های جامعه بی اطلاع بوده و از این رو لیاقت حضور در مجلس را نداشته اند.

بحث بعدی رعایت قانون انتخابات است. باید دید کاندیدا تا چه اندازه قانون انتخابات را رعایت می کند. کاندیدایی که امروز قدرتی ندارد و به خاطر کسب رأی، روی قانون پا می گذارد و دچار بداخلاقی انتخاباتی می شود و تخلف می کند، مطمئنا در مجلس آینده نیز برای کسب ثروت و قدرت هر قانونی را زیر پا خواهد گذاشت و به نظام خیانت خواهد کرد. باید سنجید برای یک نماینده کدام مهم است، کسب رأی یا حفظ ارزش های انقلابی و خدمت رسانی به مردم.

در این میان نقش رسانه ها را در پیشبرد اهداف انتخاباتی نظام و نیز شناسایی نامزد اصلح به مردم چه می دانید؟

رسانه ها می توانند چشم بیدار جامعه باشند و رصد کنند. بسیاری از افراد جامعه، وقت و امکان این را ندارند که ببینند نامزدها واجد یا فاقد این شاخصه ها هستند. رسانه ها می توانند اطلاع رسانی کنند و پرسش های مورد نیاز برای شناخت یک کاندیدا را از نامزدهای انتخاباتی بپرسند. اگر نامزدی قوانین انتخاباتی را نقض می کند یا دچار بداخلاقی انتخاباتی است، آن را اعلام کنند. درک کاندیداها از جامعه را شناسایی کنند. با کشف این مسائل می توانند به بهترین نحو مردم را با نامزدهای اصلح و غیراصلح آشنا کنند.

در پایان با ذکر چند کلمه به این عبارات پاسخ دهید:

مجلس هشتم: متوسط

مجلس نهم: فاقد اکثریت و دارای توازن نسبی میان طیف های سیاسی

دانشجو: به معنای واقعی کلمه به تعبیر امام می تواند اساس استقلال جامعه باشد.

جاسبی: مدیر وسیع ترین دانشگاه جهان

حسن عباسی: بعدی

فتنه: واژه ای مظلوم که مورد سوءاستفاده لغوی قرار گرفت.

رسانه: پدیده ناشناخته

محمدصالح (فرزند دکتر کوشکی): دلیل زندگی من

وی با اشاره به آیه قرآنی انما المومنون اخوة ادامه داد: مومنان با هم برابرند، چون مبانی فکری مشترکی دارند، بنابراین گروه‌های سیاسی در صورتی که مبانی و سرچشمه‌های فکری یکسانی داشته باشند، با هم متحد خواهند شد.

این تحلیلگر مسائل سیاسی و بین‌المللی با بیان این مطلب که تنوع و تکثر در تعداد کاندیداهای اصولگرای انتخابات مجلس نهم با وحدت منافاتی ندارد افزود: در عین کثرت میتوان به وحدت رسید، وحدت کلمه ای که امام (رحمه­الله علیه) و رهبر معظم انقلاب و دیگر عقلا و دلسوزان نظام بر آن تأکید دارند، این است که باید در برابر دشمنان واقعی و اصول نظام موضع­گیری مشترکی داشته باشیم.

کوشکی درباره تهدید حمله نظامی به ایران که ازسوی برخی از کشورهای غربی مطرح میشود تصریح کرد: آمریکایی‌ها بسیار بیچاره­تر از آن هستند که قصد حمله نظامی به ایران را داشته باشند، اگر آنها قادر بودند در عراق یا افغانستان پیروز می‌شدند.

این استاد دانشگاه افزود: در حال حاضر آمریکایی‌ها در ضعیف‌ترین حالت خود از ابتدای تأسیس این کشور تاکنون هستند، به همین دلیل هیچ کس، حتی خود مسئولان امریکایی نیز این حرف‌ها را باور ندارند، این سخنان از نظر سیاسی بسیار مبتذل بوده و هرگز ارزش جواب دادن ندارد.

کوشکی بزرگترین چالش کشور در بحث امنیت ملی را عدم توجه به خطرات دانست و افزود: نباید از خطرات غفلت کرد، تاکنون هر زمان که متوجه خطرات و تهدیدها بوده­ایم، توانسته­ایم به لطف خداوند آنها را خنثی کنیم.

وی ادامه داد: راهکار حضرت امام و نظام جمهوری اسلامی برای مقابله با هر گونه تحریم، خودکفایی و به طور دقیق‌تر جنبس ش نرم افزاری، تولید علم و حل مشکلات جامعه با تلاش‌های بومی و درون‌زا است.

دکتر محمدصادق کوشکی در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: جامعه ما یک جامعه خانواده محور است، هم به واسطه اسلامی بودن آن و هم به واسطه سنت‌ها و عرف کهن ایرانی. به این دو دلیل سلول بنیادی جامعه ما خانواده است.

وی با بیان اینکه سلول بنیادی جوامع مدرن شهروند منفرد است، افزود: به همین دلیل اگر خانواده تضعیف شود یا وجود و موجودیت آن به خطر بیفتد جامعه در آستانه فروپاشی اجتماعی قرار خواهد گرفت یعنی موجودیت جامعه اسلامی- ایرانی ما به موجودیت و دوام خانواده بستگی دارد.

کوشکی در ادامه تصریح کرد: خانواده سلول تشکیل دهنده جامعه است و اگر بحث تشکیل و تداوم خانواده به مخاطره بیفتد یا با چالش روبه رو شود در واقع کلیت و موجودیت جامعه به مخاطره می‌افتد.

این محقق و نویسنده یادآور شد: بسیاری از جوامع مدرن چنین توجهی را ندارند، به همین خاطر آسیب‌هایی را که در جامعه ما متوجه خانواده می‌شود، منجر به فروپاشی اجتماعی خواهد شد، مثلا آسیب‌هایی مانند مفاسد اخلاقی، اجتماعی، لاابالی گری‌های اخلاقی، مواد مخدر و… اگر این‌ها در جامعه ما رواج پیدا کند چون موجودیت خانواده را مورد تهدید قرار می‌دهد جامعه را به فروپاشی خواهد کشاند.

وی با تاکید بر اینکه جامعه غربی شهروند محور است نه خانواده محور، گفت: همین یک نکته کافی است که جایگاه خانواده در کشور ما در چه حدی است و قاعدتاً با دیدگاه دینی و سنت‌های ایرانی خانواده مقدس‌ترین نهاد اجتماعی است.

۱- اگر در واقع امر اقتصاد و انتخابات به هم ربطی نداشته باشند(که دارند!) در وضعیت فعلی کشور، اوضاع اقتصادی می تواند به صورتی جدید بر روند انتخابات پیش رو و حتی میزان مشارکت مردمی تاثیر بگذارد.

۲- به دلائل فراوان پایه ها و ارکان اقتصادی  ما آن گونه که این روزها دیده می شوند، سیاه و متزلزل نیست! یعنی آیا واقعا کشور ما آن قدر بحران زده است که ارزش پول ملی در طول ۹ ماه به نصف برسد؟

کاهش ارزش پول ملی و صعود موشکی قیمت طلا(با سرعت و روند این ایام) آن هم در حالی که حتی در همسایگی ما(در افغانستان و عراق) قیمت ارز و طلا تا حدود زیادی تثبیت شده مانده، نه طبیعی است و نه معمولی!

۳- می دانیم که برخلاف اخبار رایج تحریم ها هنوز آغاز نشده اند و تنها خبر آنها (به عنوان عامل مهم جنگ روانی) بر روند فعلی بازار ایران تاثیراتی گذارده است اما حتی اگر تحریم ها به شکل تمام و کمال اجرا شود(به فرض بسیار بعید) باز هم تاثیر آنها بر اقتصاد کشور نمی تواند تا این حد تنش زا باشد! (منظور در تنش های اقتصادی این روزهای کشور است!)

۴- در همین راستا به نظر می رسد عواملی با هدف لطمه به روند انتخابات و میزان مشارکت در آن با هماهنگی نانوشته با آمریکا، انگلستان و فرانسه (بانیان تحریم ها) در تلاشند تا وضعیت اقتصادی کشور در آستانه انتخابات و سال نو به حداکثر آشفتگی برسد! (هر چند که واقعیت های اقتصادی به هیچ وجه تا این حد که این روزها خودنمایی می کند تیره و تار نیست!)

۵- در همین راستا پاسخ به سوالات زیر می تواند راهگشا باشد:

الف) چرا دولت برای جمع آوری پولهای سرگردان جامعه هیچ تمهیدی فراهم نیاورده است؟ آیا جذب نقدینگی موجود در جامعه با انتشار اوراق مشارکت ۱۸ تا ۲۲ درصدی (به شیوه سال های قبل) جهت رونق طرحهای ملی مانند صنعت نفت و … ممکن و موثر نبود؟

ب) آیا مهار موج سرکش نقدینگی بیرون آمده از نظام بانکی با افزایش نرخ سود تا مرز ۱۸تا۲۰درصد ممکن نبود؟ اگر همین امروز نرخ سود بانکی تا حدی مطمئن افزایش یابد، موج غیره طبیعی سکه و ارز آرامش پیدا نخواهد کرد.

ج) ماجرای فروش سکه زیر قیمت بازار توسط بانک ملی با کدام منطق اقتصادی سازگار بود؟ آیا این اقدام در شکل دادن به صورت فعلی بازار موثر نبود؟

د) افزایش قیمت پیش فروش سکه از سوی دولت و به تبع آن افزایش شدید قیمت سکه و طلا ریختن آب به کدام آسیاب بود؟

ه) آیا توان واقعی دولت در ساماندهی اقتصاد کشور همین است که می بینیم؟ آیا آن طور که وانمود می شود دلالان بازاری کار بازار را به این جا کشانده اند؟

و) آیا می توان با نصیحت بازار را کنترل کرد؟ اگر پاسخ منفی است پس نصایح رئیس جمهور به مردم در خصوص نخریدن طلا و ضروری نبودن آن برای زندگی روزانه چه معنایی می تواند داشته باشد؟

۶- باید پرسید چه کسانی از کاهش مشارکت مردم در انتخابات یا آشفتگی فضای کشور در آستانه انتخابات سود می برند؟

وی افزود: این فرهنگ باید در بین تمام افراد جامعه نهادینه شود که در برابر تصمیمات قانونی مانند معرفی رئیس دانشگاه آزاد یا هر مصوبه قانونی دیگر به جای هوچی‌گری و جنجال‌های بی‌مورد آن را بپذیریم.

این تحلیلگر مسایل سیاسی در عین حال اضافه کرد: اگر فرد یا عده‌ای در این باره نقد دارند باید نقدهایشان مستند، دقیق و فارغ از هرگونه حب و بغض‌های جناحی باشد و بتوانند با سند و نقدهای علمی به تصمیم‌سازان در این زمینه کمک کنند.

کوشکی گفت: اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی که افرادی قابل اعتماد هستند در مدت زمان لازم تمامی سوابق افراد معرفی شده را بررسی کرده‌اند؛ لذا تصمیم شان در این زمینه لازم الاجرا است.

این عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه‌نصیر در پایان خاطرنشان کرد: برای کمک به سامان دادن امور در نظام آموزشی باید با رفتارهای درست و منطقی اجازه دهیم که افراد طبق قانون عمل کنند و بدینوسیله به قانون نیز احترام بگذاریم.

- حضرت امام دربند هفتم از پیام هشت ماده ای خود اشارت مهم و متقنی در باره مخالفان مطرح می کند شما به عنوان یک تحلیلگر آنرا چگونه بررسی می کنید؟
حضرت امام بعنوان یک اندیشمند نظام ساز و کسی که صرفاً متفکر و نظریه‌پرداز نیست بلکه به دنبال عملیاتی کردن تفکر و نظریه خودش نیز است، که از آن به مسئله نظام ساز تعبیر می‌کنیم تلاش زیادی داشتند در جهت تبدیل ایده‌های دینی و اصول و چارچوب‌های دینی به راهکارهای عملیاتی جهت اداره یک نظام دینی در دنیای معاصر. به همین خاطر شاهد غنای اندیشه حضرت امام هستیم که بیش از آنکه به شخص ایشان برگردد به غنای اندیشه دینی ایشان برمی‌گردد. در واقع هنر حضرت امام این بود که توانست با شناخت دقیقی که از محیط پیرامونی خودش و نیازهای جهان امروز کسب کرد سعی کرد بر مبنای اصول و گذاره‌های اصیل دینی نیازهای امروز جامعه را شناخته و براساس آن نظام سازی کند. و با توجه به شناخت دقیقی که از واقعیت‌ها و نیازهای جهان معاصر دارد تلاش می‌کند با بهره‌گیری از اصول و چارچوب دینی به این نیازها پاسخ گفته و راهکار ارائه نماید.
یکی از عرصه‌هایی که سخت مورد توجه ایشان بوده این بود که نظام ساخته شده توسط ایشان طبیعتاً دارای مخالفینی نیز است. بسیاری از این مخالفین، مخالفینی بودند که مخالفت را به اوج خودشان رساندند. یعنی حتی حاضر شدند به شکل مسلحانه با دشمنان نظام همکاری کنند؛ مثل گروههای فراوانی که در دهه اول انقلاب شاهد آن بودیم. اینکه می‌بینیم که حضرت امام چه راهبردی برای مقابله با این افراد دارند و آیا برای این افراد و این گروهها حقوقی قائل هستند یا خیر؟ و آیا آنها را به رسمیت می‌شناسند این در واقع می‌تواند موضوع مفیدی برای روزگار فعلی ما باشد. ما سخت نیازمند این نگرش هستیم و می‌توانیم دقیقاً این نگرش را ملحم و برخاسته از دین نیز ببینیم. اولین نکته این است که حضرت امام حساب منتقدین، هر چند منتقدین سخت‌گیر را از حساب مخالفین جدا می‌کند. یعنی به هیچ عنوان منتقدین را در زمره مخالفین به حساب نمی‌آورد. به همین خاطر تمام کسانی که نقد دارند به نظام جمهوری اسلامی در واقع برخورد امام با آنها به مانند کسانی است که در حوزه جمهوری اسلامی قرار دارند. می‌توان گفت که حضرت امام آنها را به چند دسته تقسیم‌بندی می‌کند. به بعضی‌ها می‌گوید که نقدشان کارشناسی نیست و آنها را رد می‌کند. و با نپذیرفتن نقد آنها می‌گوید که نقدشان کارشناسی ندارد. بعضی از نقدها را که واقع‌بینانه نیست، می‌شناسند. یعنی ممکن است که از موضع کارشناسی باشد اما این نقد با مقتضیات جامعه سازگار نیست و به بعضی‌ها هم تحت این عنوان پاسخ می‌دهد. و از منتقدین در جهت تداوم حضور برای جبران خلأهایی که در واقع نسبت به آن نقد دارند دعوت می‌کند. نکته بسیار مهم این است که هیچ کجای اندیشه امام سراغ نداریم که ایشان بحث ترد منتقدین را مطرح کرده باشند. در موضوع پذیرش قطعنامه ۵۹۸ ایشان می‌فرمایند که ممکن است بعضی‌ها بایدها و نبایدهایی داشته باشند که این به خودی خود زیباست. یعنی حتی در آن تاریخ اگر کسی بپرسد که چرا جنگ را در این تاریخ تمام نکردی و چرا الان تمام کردی و باید بایدها و نبایدها‌یی داشته باشند،. امام می‌فرماید این به خودی خود هم زیباست. هیچ وقت آن را رد نمی‌کنند. البته به خاطر شرایط خاص امنیتی آن زمان، زمان مناسبی به پرداختن به این بایدها و نبایدها نیست. یعنی ذاتاً رد نمی‌کند. در جای دیگری حضرت امام می‌فرمایند: ما باید خوشحال باشیم از آنکه بحث‌های مربوط به ولایت فقیه به روزنامه‌ها کشیده می‌شود. می‌دانیم که روزنامه‌ها مکان بحث کاملاً عالمانه موضوعی مثل ولایت فقیه نیست. اما ایشان از اینکه این بحث‌ها در روزنامه‌ها مطرح شوند و در اختیار عموم هم قرار بگیرند در واقع استقبال هم می‌کنند.
-در برخورد با گروههایی که رسماً مخالف نظام جمهوری اسلامی بودند چگونه برخورد می‌کرد؟
شاید یکی از بهترین منابعی که به ما کمک می‌کند که در این خصوص بتوانیم اطلاعات بهتری بدست‌ آوریم، وصیت نامه حضرت امام است. در وصیت نامه حضرت امام مشخصاً به چهار فراز برمی‌خوریم که آن حضرت در این چهار فراز گروههای مارکسیست (چپگرا)، گروههایی که زیر مجموعه مجاهدین خلق و امثالهم بودند، عناصری که از پایگاههای دینی مخالفت داشتند، کسانی که انقلاب اسلامی را با مبانی‌ای که آنها از دین داشتند سازگار نمی‌دانستند و کسانی که ایران  را به وضع سابقش می‌پسندیدند مثل سلطنت طلب‌ها، را مورد خطاب قرار می‌دهد، و تقریباً چهار نوع مخالف را دسته‌بندی می‌کنند. البته این مواردی که عرض می‌کنم مستقیماً در متن وصیت نامه حضرت امام قید نگردیده بلکه می‌توان آنها را احصاء کرد. اولین نگاهی که حضرت امام به این مخالفین دارد این است که آنها را انسانهایی فرض می‌کند که مخاطب دعوت دین هستند. و به همین خاطر اولین برخورد حضرت امام با تمام این گروههای مخالف تلاش در جهت هدایت است. یعنی حضرت امام بعنوان یک عالم دینی و سخنگوی دین در اولین گام دغدغه هدایت آنها را دارد. از منظر امام آنها کسانی هستند که بایستی هدایت شوند اگر هم گمراه هستند بایستی هدایت شوند. مثلاً حضرت امام در فرازی می‌فرمایند که کسانی در بین شما هستند که دستشان به خون آلوده شده، جنایت کرده‌اند، امام حتی برای این افراد هم راهکار قرار می‌دهد. می‌گوید خوب فکر کنید. پیش وجدان خودتان؛ و ببینید که آیا جنایتی که کردید شما را به آن مقصودی که می‌خواستید می‌رساند؟! آیا با این جنایت می‌شد به خلق کمک کرد. اگر به این نتیجه رسیدید که نمی‌شود بروید پیش خدا و توبه کنید! کلام امام متوجه آنهایی است که در ایران حضور ندارند. اما اینکه در حوزه اقتدار جمهوری اسلامی نیستید بروید و توبه کنید! دست از تداوم چنین رفتار تروریستی بردارید! مسیر زندگی‌تان را عوض کنید!
یعنی کاملاً به دنبال بهبود شرایط و وضعیت مخالفین است. بعنوان یک رهبر دینی داعیه هدایت مخالفین را دارد. و کاملاً دلسوزانه برخورد می‌کند یعنی نشان می‌دهد که دغدغه‌مند است نسبت به هدایت حتی مخالفان خود. به هیچ عنوان بحث حذف و ترد را ندارد.
-یعنی به هیچ وجه ملاحظات سیاسی را منظور نمی‌کرده؟!
اصلاً! می‌خواهم بگویم شما به وصیت نامه حضرت امام نگاه کنید با این دیدگاهی که عرض می‌کنم. امام می‌فرماید این وصیت‌نامه را قبل از مرگ من نمی‌خوانید و وقتی که این وصیت‌نامه را خواندید من دیگر در میان شما نیستم و دیگر نه من طمع قدرتی دارم و نه اینکه تاثیری به حال من دارد؛ من دارم برای خودتان می‌گویم. اگر شما رفتارتان را تغییر بدهید چیزی گیر من نمی‌آید. مسیری که حرکت می‌کنید و آن آرمانهایی که برای خودتان ترسیم کردید، سازگار نیست. امام می‌فرماید: به خلق می‌خواهید خدمت کنید این راهش نیست. می‌خواهید عدالت را اجرا کنید این راهش نیست. می‌فرماید آرمانهایی که خودتان می‌خواهید به آن نمی‌رسید در حقیقت شما دارید راهی جدای از راه ملت می‌روید. اولین دعوت امام این است که بیایید و توبه کنید. خداوند توبه شما را می‌پذیرد مردم هم توبه شما را می‌پذیرند. حتی اگر دستتان به خون آلوده است و می‌ترسید که مجازات بشوید، رویه‌تان را قطع کنید. توبه هم نمی‌خواهید بکنید لااقل رویه‌تان را قطع کنید که آخرت و دنیای شما بهتر است.
-آیا می‌توان گفت که همین رویه را در مورد بنی‌صدر هم بکار بردند؟!
بله همین نگاه را دارد. ایشان چندین بار پس از آنکه بنی‌صدر رسماً در جرگه مخالفین قرار می‌گیرد و رأی به عدم کفایت سیاسی و سپس هم دستور به عزل بنی‌صدر داده می‌شود حضرت امام او را دعوت می‌کند که بیاید و توبه کند. سران گروههایی که خودشان را مجاهدین خلق می‌نامیدند را بارها دعوت می‌کند که توبه کنند و به دامان ملت برگردند. این نکته بسیار مهم است و از اندیشه‌های دینی حضرت امام الهام می‌گیرد که اصلاً به دنبال بحث‌های سیاسی نیست. دعوت به هدایت و توبه می‌کند که به عنوان یک انسان برگردند و زندگی انسانی خودشان را آغاز کنند.
-در واقع می‌توان اینگونه تعبیر کرد که دایره حذف حداقل ممکن بود؟!
نکته کاربردی‌تر این است که حضرت امام به مخالفین جمهوری اسلامی می‌گویند که علت مخالفت شما ممکن است این باشد که نواقصی در جمهوری اسلامی می‌بینید و اشکالاتی را مشاهده می‌کنید، اگر چنین است چرا نمی‌آیید کمک کنید با کمک همدیگر این نواقص را برطرف کنیم؟! یعنی آنها را جزو سرمایه‌های این نظام و مملکت حساب می‌کنند. از همه آنها دعوت می‌کنند که بیایید کمک کنید با هم مشکلات را حل کنیم. مگر نمی‌گویید که اشکال وجود دارد. من بعنوان مسئول نظام می‌گویم بیایید و کمک کنید و رفع اشکال نمایید. این نگاه دایره حذف و ترد را چقدر به حداقل ممکن می‌رساند. یعنی می‌گوید من کسی را حذف نمی‌کنم. اگر کسی خودش خودش را حذف کرد و نمی‌خواهد باشد به خودش مربوط است. اما من از کسی که سلاح برداشته و یا رفتار تئوریک در جهت براندازی نظام انجام می‌دهد می‌گوییم اولاً مسیرت غلط است. توبه کن و برگرد. دوماً اصلاً بیا و مشارکت کن. مگر نمی‌گویی نقص داریم، جمهوری اسلامی نقص دارد بیا و کمک کن که رفع نقص صورت گیرد. این نگاه را شما مقایسه کنید با نگاه حداقلی و بیمار که متاسفانه وجود دارد. نگاهی انطباقی با آموزه‌های دینی ندارد چقدر بین ما شایعه است و با عقلانیت توحیدی و دینی ما هم هیچ نسبتی ندارد.
- آیا می توان گفت که با توجه به نگاه بلند دینی ، حضرت امام دشمن را بالاتر از شخص و گروه می‌دید ؟ مثلاً مخالف اصلی خود را استکبار می‌داند؟
همینگونه است ؛ امام پیام دیگری هم دارد و آن این است که مسئولین هم زمینه بازگشت این افراد را فراهم کنند. صرفاً از آنها دعوت نمی‌شود که برگردند بلکه باید زمینه بازگشت آنها فراهم شود. اینکه آنها بتوانند در ساختن نظم مشارکت کنند امکان آن فراهم شود. یعنی ما آدمهای مخالف را تبدیل کنیم به مشارکت کنندگان در رفع نقص نظام. تا وقتی کسی خودش خودش را از خط نظام حذف نکرده و خودش خودش را خط نزده، حضرت امام اصرار دارد که نظام کسی را خط نزند. رهبران گروههایی مانند مجاهدین خلق سال ۱۳۵۰ که همه اینها را تایید می‌کردند، امام حاضر به تایید این گروهها نشده‌اند. یعنی اولین کسی که به ماهیت این گروهها پی برد حضرت امام است؛ چرا که آثار آنها را مطالعه کرد. سال ۱۳۵۹- ۱۳۵۸ این گروهها می‌گویند که ما باید ایده‌های‌مان را با امام مطرح کنیم. وقت می‌گیرند و مفصل با امام دیدار می‌کنند. حضرت هم می‌گویند هر چه قدر زمان نیاز دارید مسائل خودتان را مطرح کنید، زمان در اختیار آنها می‌گذارند. خیلی از دوستان، شاگردان و اطرافیان حضرت امام می‌فرمایند که اینها که معلوم هست چه کسانی هستند نیازی نیست که با آنها ملاقات داشته باشید. اما حضرت امام می‌فرمایند من می‌خواستم با اینها اتمام حجت کنم. خواستم که وقت داده باشم. با اینکه خود امام زودتر از همه به ماهیت آنها پی برد اما با این حال پای صحبت‌های آنها نشست و گوش داد. امام مخالف اصلی خودش را عامل استکبار می‌داند. تعبیراتی که امام دارند، جهان استکبار، عالم استکبار، دنیای کفر و شرک، شیطان بزرگ؛ رژیم صهیونیستی اینها را دشمن و مخالف اصلی نظام می‌دانند. سعی می‌کنند که به جای اینکه دشمنی را به شخص، گروه، جناح و یا حتی کشوری خاص نسبت بدهند این مخالفت را مفهوم سازی کنند. یعنی می‌گویند که ما با ملت آمریکا یا با کشور آمریکا و یا حتی با فلان رئیس جمهور آمریکا دشمنی و مشکلی نداریم. در واقع مخالفت ما با مفاهیمی است که غلط می‌دانیم. به همین دلیل مخالفت  با مفاهیم قبل از آنکه بخواهد در حوزه جنگ فیزیکی مطرح شود، در حوزه نبرد اندیشه‌ای و فکری مطرح می‌شود. اینجا است که امام می‌فرماید سلاح تبلیغات برنده‌ترین سلاح است. چون در نظر امام جنگ یک راه ناگزیر انتهایی است، نه گام اول؛ انتخاب اول نظام جنگ نیست. امام در برخورد با حکومت پهلوی در ۱۹ بهمن سال ۱۳۵۷ اجازه حرکت مسلحانه را به هیچ گروهی ندادند. چون این روش را روش وافی به مقصود نمی‌دانند.
- در این پیام هشت ماده ای ، درباره گروههای چپ‌گرا موضع تندی داشتند؟
گروههای چپ‌گرایی که آن موقع تضاد اعتقادی با مبانی جمهوری اسلامی و اندیشه‌های حضرت امام  داشتند و در حوزه مارکسیسم قرار داشتند، آنهایی که دقیقاً در نقطه مقابل و مخالف مبانی نظام قرار دارند امام در مورد آنها می‌فرمایند به شرطی که توطئه نکنند و به شرطی که در خدمت قدرتهای بیگانه نباشند، پایگاه بومی ایرانی بودن‌شان را حفظ کنند، اینها محدودیت فعالیت ندارند. با اینکه از نظر اعتقادی با ما مخالف هستند. تا وقتی که این مخالفت منجر به نقض انتظام اجتماعی نشود ما با اینها هیچ برخوردی نخواهیم داشت. خیلی معنی دارد. حزب توده کسی است که رسماً مارکسیست است. اصلاً نظام جمهوری اسلامی، اسلام و امام را قبول ندارد و رد می‌کند اما می‌بینیم که این گروه در دوره رهبری حضرت امام و جمهوری اسلامی قدرتمند است اجازه فعالیت تا سال ۱۳۶۱ را هم دارد؛ مجلات آنها با اجازه رسمی منتشر می‌شود. چاپخانه دارد. فصلنامه، روزنامه و هفته‌نامه چاپ می‌کند.
-آیا قانون اساسی در آن مقطع نمی‌توانست پاسخگوی نیازها و مشکلات باشد؟
حضرت امام از زمان انقلاب به عنوان ولی فقیه در جامعه ما شناخته می‌شود و با توجه به مشکلاتی که در قانون اساسی وجود داشت ایشان تلاش می‌کرد تا به سبب خلأ قانونی که در برخی موارد بوجود می‌آمد مشکلات را البته براساس و مبنای قانونی مدیریت کند. وقتی که فردی به عنوان ولی فقیه اختیاراتی برای او در نظر گرفته می‌شود در شرایط عادی امکان حل مشکلات نظام وجود ندارد در هر عرصه‌ای که رهبری حاضر می‌شود و در عرصه‌های مختلف ورود کرده و بحران‌ها را مدیریت می‌کند آنجا هم مبنا، مبنای خلاف قانون اساسی نیست بلکه براساس قانون اساسی است.
اما وقتی که قانون اساسی تدوین شده، رفراندوم صورت می‌گیرد و قانون اساسی از همه‌پرسی عمومی خارج و تبدیل به قانون اساسی در سال ۱۳۵۹ می‌شود.(از بهمن ۵۷ تا اواخر سال ۱۳۵۹ کشور فاقد قانون اساسی مدون است) هم حضرت امام در عرصه‌هایی که به حقوق مخالفین و حقوق شهروندان عادی مربوط می‌شود  ورود کرده و خودشان آنها را مدیریت می‌کنند. تدوین قانون اساسی در فضایی صورت گرفت که نواقصی در آن قانون اساسی وجود داشت. پیش‌بینی‌هایی صورت نگرفته بود که البته طبیعی هم بود.
در قانون اساسی مواردی چون حقوق شهروندی، حقوق منتقدین و یا حقوق مخالفین در مفهوم کلی حضور و بروز شفاف ندارد. بلکه باید این مفاهیم را از آن استنباط و تفسیر کنیم. اصل ۲۷ قانون اساسی وجود دارد اما این اصل دارای ابهام است. در این اصل آمده است که تمام گروهها، جمعیت‌ها و دسته‌جات اگر مخالف اسلام نباشند و رفتارشان مسلحانه نباشد می‌توانند راه‌پیمایی کنند؛این ماده در حوزه حقوق مخالفین و منتقدین به نوعی حساب می‌شود، اما فقط همین است. مشخصاً فراتر از این نیست. اما ارتباط با جرم سیاسی مورد قانونی وجود ندارد. شاید عده‌ای بگویند که ساحت قانون اساسی این نیست؛ اما بنده عرض می‌کنم که خیر اینها نواقص قانون اساسی است. این توقع می‌رود که حضرت امام بیاید و نواقص قانون اساسی را پوشش بدهند. در حدود ده سال حضور حضرت امام شاهد هستیم هرگاه حقوق مردم چه موافقین و چه مخالفین نظام به خاطر نقص قانون اساسی نقض می‌شد آنجا حضرت امام ورود پیدا می‌کرد و در نقش مدافع حقوق مردم و حتی مدافع حقوق مخالفین و منتقدین ظاهر می‌شد. و این مسئله دارای معنای گسترده‌ای است.
-یعنی می‌خواهید بفرمایید که ایشان به دنبال حفظ نظام به هر قیمت نیست؟!
دقیقاً منظورم همین است. براساس افق دینی، به نظر ایشان وقتی حفظ نظام ارزشمند است که شیوه حفظ مورد تصویب خود دین باشد. در مقاطع مختلف ایشان می‌فرمایند که: حتی اگر کسی براساس رأی دادگاه محکوم به اعدام شده باشد و فرد محکوم به اعدام برای اجرای حکم برده می‌شود نه کسی حق دارد به او جسارتی کرده و یا به او ضربه‌ای وارد کند. که در آن صورت فرد خاطی باید مجازات شود. مواردی اگر برخلاف حقوق شهروندی می‌دیدند بلافاصله تذکر می‌دادند. طبیعی است نظامی که تازه شکل گرفته و دشمنان فراوان دارد مدافعین نظام دچار احساسات شده و در مقابل آن همه خشونت موضع متقابل بگیرند. حضرت امام اینها را درک می‌کند که ممکن است برخوردهایی براساس احساس‌گرایی و نبود عقلانیت ایجاد شود. لذا به همین خاطر امام پیام هشت ماده‌ای را در جهت حفظ حقوق شهروندان صادر می‌کنند. و قوه قضاییه را مامور می‌کنند که احدی حق ندارد با مردم رفتار غیراسلامی و … داشته باشد. آن پیام هشت ماده‌ای حضرت امام اولین منشور رسمی حقوق شهروندی و حقوق ساکنین جمهوری اسلامی است در بحرانی‌ترین شرایط انقلاب. زمانی است که جنگ در حال انجام است. و پیام هشت ماده‌ای را صادر می‌کنند در جهت حفظ حقوق شهروندان با این عنوان که حتی ممکن است این منشور اگر رعایت شود با پاره‌ای از اوقات دست نیروهای امنیتی و نیروهای مدافع نظام را ببندد. امام می‌فرماید ما به مصالح عالی‌تری فکر می‌کنیم.
-نمونه‌های مشابه از برخورد حضرت امام با موضوع حقوق و موازین شرعی زیاد وجود دارد… .
بله؛ سال ۱۳۶۷، پس از پذیرش قطعنامه شاهد حمله منافقین هستیم، بسیاری از بجاماندگان این گروهک در زندان‌ها به نوعی آماده همکاری با ارتش آزادی بخش‌نفاق بودند. آنها آماده بودند که وارد عمل شوند و در تصورات‌شان می‌خواستند به آن نیروهایی که از عراق وارد شدند کمک کنند و جمهوری اسلامی را ساقط کنند. در آن شرایط فوق بحرانی  نیروهای منافقین تا ۳۰ کیلومتری باختران (کرمانشاه امروزی) رسیده بودند؛ این طراحی هم بوده که زندان‌ها شورش کنند بریزند بیرون و کمک کنند در چنین شرایطی باز هم حضرت امام می‌آیند و با مخالفینی که حتی دست به سلاح بردند و یا مخالفینی که قصد حرکت مسلحانه دارند امام می‌فرمایند ببینید فقط کسانی که سر موضع هستند را مجازات کنید. در حالی که در چنین شرایطی هیچ نظامی تفکیکی ایجاد نمی‌کند چرا که شرایطی است که به بود و نبود نظام بستگی دارد. اما امام می‌فرمایند که باید اثبات شود که فلان فرد سر مواضع خود در همکاری با منافقین هست آنگاه حکم اعدام در مورد او جاری شود.
-رفتاری که حضرت امام با عوامل کودتای نوژه دارند هم بدین گونه است. به ویژه آنکه حضرت امام می‌فرمایند به خانواده‌های آنان رسیدگی کنید… .
اتفاقاً به موضوع جالبی اشاره کردید. رفتاری که حضرت امام با عوامل کودتای نوژه دارند یعنی کسانی که رسماً وارد فاز مسلحانه شدند بسیار جالب است. اینکه نگاه حضرت امام به مجازات نگاه حداقلی است بسیار مهم است. پس از مطرح کردن مجازات حداقلی، بلافاصله بحث خانواده‌های آنها را مطرح می‌کند. خانواده‌هایی که سرپرست‌هایشان را از دست دادند. حضرت به مسئولین می‌فرمایند به خانواده‌های این افراد رسیدگی کنید. دربرخورد با گروه فرقان هم مجازات با نگاه حداقلی دارند. بخش زیادی از اعضای گروه فرقان کار فکری می‌شود آزاد می‌شوند و حتی برخی از آنها با داوطلب بسیجی به جبهه‌های جنگ می‌روند و شهید می‌شوند.
در برخورد با باند سید مهدی هاشمی هم جز دو نفر کسی اعدام نمی‌شود. با اینکه برخلاف نظم نظام حرکت کرده‌اند. با بقیه رفتار تربیتی و آموزشی می‌شود. حضرت امام دغدغه آخرت این افراد را دارد لذا به فکر هدایت آنها است. سعی می‌کند دعوت به تفکر کند برخورد احساسی و اجباری با آنها ندارد. می‌فرماید فکر کنید با خدای خود خلوت کنید حضرت امام سعی می‌کند که انسان بودن اینها را به رسمیت بشناسد. حق هدایت و تفکر آنها را به رسمیت می‌شناسند. با این تعاریف متوجه می‌شویم که نگاه حضرت امام به شهروندان چه نگاه وسیع و آزادمنشانه است. مخالفین چنین حقوقی دارند چه برسد به منتقد. کسانی که شهروندان فعال و مشارکت گر هستند…
-اگر بخواهیم مصداقی‌تر به موضوع بپردازیم به عقیده شما حقوق سیاسی و اجتماعی شهروندان از منظر امام چگونه به جامعه منتقل می‌شد؟
شهروند به معنی سی تی زن مد نظر امام نیست. امام تلاش دارند عمدتاً از تعابیر دینی و بومی استفاده کنند که سازگاری با ما دارد و امکان درک آن فراهم‌تر است. تعبیر حقوق مردم را بیشتر می‌پسندند و بعنوان یک روحانی عالم دین و یک فقیه و اسلام شناس بیان می‌کنند مردم چه حقوقی در چه عرصه‌ای دارند. علی‌رغم اینکه ممکن است در قانون اساسی هم بیان شده اما امام تاکید دارند که دوباره به کرات هم بیان شود، که مردم چه میزان حقوق دارند؟ جایگاه و نقش مردم چیست؟ تاثیر حضور و مشارکت مردم، نحوه مشارکت آنها، چگونه است اینها مفاهیمی است که حضرت امام تلاش دارند آن را تبیین کنند و طبیعی است در طول سالهای ۶۸-۵۸ تقریباً کم رخ می‌دهد پیامی و سخنرانی باشد که امام به نوعی به این مفاهیم که مرتبط به این حلقه هستند اشاره نکند. جایی از تکالیف مردم سخن می‌گوید که از نظر امام بخشی از مشارکت مردم در حوزه سیاست اصلاً تکلیف است حق نیست. بالاتر از حق است. یعنی بدون مشارکت مردم معنایی وجود ندارد. از طرفی هم به حکومت می‌گوید وقتی تکلیف مردم انجام شد شما بایستی حتماً زمینه را برای انجام تکالیف مشارکتی مردم فراهم نمایید.
اوایل سال ۶۷ در اوج بمباران شهرها، کشور درگیر انتخابات مجلس سوم بود. بسیاری عقیده داشتند که انتخابات به تعویق بیفتد. انتخابات در درون خودش یک واگرایی‌ها و چالش‌هایی دارد که ممکن بود به ناامنی‌هایی هم منجر بشود که در کشوری مثل ایران طبیعی است. در چنین فضایی حضرت امام با تعطیلی انتخابات مجلس مخالفند.
هر چند که دارای اختیار شرعی و قانونی برای تمدید مجلس دوم هم هستند. همان امامی که دائماً از وحدت کلمه صحبت می‌کرد با انشعاب و تنوع سیاسی و انشعاب جامعه روحانیون از جامعه روحانیت موافقت می‌کنند. همان امامی که دائماً از وحدت کلمه صحبت می‌کند در خصوص تنوع سیاسی هم استقبال می‌کند و آنرا جای نگرانی نمی‌داند. لذا انتخابات مجلس سوم را علی‌رغم همه فراز و نشیب‌ها کنترل و حمایت و همراهی می‌کند. در عرصه‌ای بسیار حساس مانند اوایل سال ۶۷ در نظر امام بحث تکلیف سیاسی و مشارکت سیاسی بعنوان تکلیف اولویت دارد و علی‌رغم همه مشکلات کشور این قضیه به انجام رسید. حکومت با همه توان خود باید از مشارکت سیاسی مردم پاسداری و زمینه‌سازی کند.
اینکه حضرت امام مشارکت آگاهانه سیاسی را تکلیف می‌داند اینکه امام حاضرند که هزینه‌های این مشارکت پرداخت شود. وقتی حکومت‌مان را مردمی توصیف می‌کنیم طبیعتاً هزینه‌هایی دارد. مثلاً ممکن است مردم در انتخابشان اشتباه کنند. امام همه این هزینه‌ها را می‌پذیرند. حضرت امام می‌فرمایند به والله من از اول با انتخاب بنی‌صدر مخالف بودم اما رأی مردم را تنفیذ کردم و تا آخرین لحظه از رئیس جمهوری که منتخب مردم است حمایت می‌کنم البته به عنوان تکلیف.
اینکه امام رأی مردم را علی‌رغم اینکه می‌داند درست نیست اما چون در یک ساز و کار قانونی مردم به فردی رای دادند من به رأی آنها احترام می‌گذارم. در مجلس اول کسانی با انتخاب مردم تهران وارد مجلس می‌شوند مثل مهندس بازرگان و دوستان‌شان که خب سازگاری با نگاه و سیره امام ندارند. نظام جمهوری اسلامی و حکومت دینی برای آنها مقبول نیست. ولایت فقیه را نپذیرفتند و رأی مخالف دادند اما با این وجود حتی یک مورد هم نمی‌توانیم پیدا کنیم که امام گفته باشد مثلاً این افراد در مجلس نباشند و یا حذف شوند. در حالی که آنها حتی دیدگاههای خودشان را عرضه می‌کردند و همگان از عقاید آنها مطلع بودند. اما مشاهده می‌کنیم که آنها در مجلس به مدت چهار سال حضور دارند. بنابراین حقوق مردم در مقابل حقوق دولت، تلاش امام این است که بین اینها نسبت برقرار کند اگر جایی مردم حقی دارند در قبال آن حاکمیت تکلیفی دارد و بالعکس. یعنی این برقراری نظام دینی حق و تکریم و رابطه دو جانبه. امام هیچ جا و برای هیچ کسی حق بدون تکلیف و تکلیف بدون حق در نظر نمی‌گیرند. این آموزه دینی است.
این دو بایستی روبروی همدیگر باشند حکومت به واسطه قدرتمندی‌اش حق ندارد تکلیفی به مردم بدهد بدون اینکه حقوق مردم را رعایت کند یا مردم به خاطر اینکه آنها حاکمیت را به قدرت می‌رسانند نباید مطالبه‌ای از دولت داشته باشند بدون اینکه برای خودشان تکلیفی در نظر بگیرند. این نگاه برخاسته از دین و آموزه‌های علوی حوزه سیاست خط و مشی است که امام در حقوق حاکمیت، حقوق شهروندان، حقوق مردم رعایت می‌کنند. وقتی صحبت از میزان دخالت دولت در تجارت و صنایع و اقتصاد می‌شود ایشان می‌فرمایند آن جاهایی که مردم امکان وارد شدن ندارند، دولت وارد شود. اولویت با مردم است. حق مردم است. حتی بعضی جاها می‌گویند مردم شما به دولت کمک کنید و حضور شما لازم است. این رابطه بین حق و تکلیف دو جانبه بودن و استثناء پذیر نبودن از نظر امام خط و مشی اساسی است. هر کجا حضرت امام در خصوص حقوق مردم سخن گفته‌اند با این فرمول و مقیاس است.

ببینید در خصوص رابطه ی ایران و انگلیس بعد از پیروزی انقلاب اسلامی چند نکته ای را باید در نظر گرفت. یکی اینکه، از ابتدا که انگلیسی ها کشور ما را شناختند و رابطه برقرار کردند به چشم یک مستعمره به ما نگاه می کردند و همیشه در طول تاریخ ملت ما را تحقیر کردند که اوج آن در دوران قاجار و پهلوی بود. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ما سعی کردیم که به عنوان یک ملت مسلمان و انقلابی به انگلیسی ها تفهیم کنیم که نگاه شان را باید عوض کنند و مهم ترین رفتاری که با آن ها داشتیم تا آن ها متوجه شوند با یک کشور انقلابی و مسلمان طرف هستند بحث سلمان رشدی بود که توسط حضرت امام مطرح شد. اینجا بود که  انگلیسی ها دقیقا متوجه شدند که چگونه یک کشور مسلمان و انقلابی از باورهایش دفاع می کند. بعد از آن به دلایل مختلفی نوک پیکان ما به سمت آمریکایی ها رفت و این باعث شد انگلیسی­ها به حاشیه بروند و ما فرصت نکردیم که انگلیسی ها را سر جایشان بنشانیم. همین مسئله انگلیسی ها را گستاخ کرد که این گستاخی چند باری بروز کرد، از جمله حوادثی که در سال ۸۸ رخ داد. لازم بود که به انگلیسی ها دوباره یادآوری شود که با یک ملت مسلمان طرف هستند. مجلس هم هرچند دیر ولی به هر حال گام مثبتی برداشت و بحث اخراج سفیر انگلیس را تصویب کرد. تا اینجا هیچ مشکلی نیست و ما می توانستیم اخراج سفیر انگلیس را مرحله اول یک حرکت چند مرحله­ای بدانیم. که اگر انگلیسی ها در رفتارشان بازنگری نکردند ما گام­های بعدی را برداریم. حرکتی هم که دانشجویان در مقابل سفارت ترتیب دادند، این که دانشجویان چندین بار اعتراضات شان را در مقابل سفارت انگلیس به نمایش گذاشتند، هیچ مشکلی نداشت. تظاهرات هم در سالگرد شهید شهریاری هیچ مشکلی نداشت، اما ورود به سفارت هیچ گره ای از مشکلات ما را باز نکرد. چیزی هم به ما اضافه نکرد بلکه باعث شد که انگلیسی ها که استاد فرصت طلبی هستند آن مسابقه باخته را در دقایق آخر به نفع خود به پایان برسانند. یعنی ورود به سفارت انگلیس کاملا یک حرکت شتابزده و احساسی بود که هیچ ثمره ای نداشت. دوستانی که این کار را انجام دادند باید بگویند چه ثمره ای داشت! اگر هدف قطع رابطه بود که رابطه ی ما با انگلیس قطع نشد در صورتی که ما سفیر انگلیس را در عرض یکی دو هفته اخراج کرده بودیم. انگلیسی ها با دو حرکتی که بعد قضیه سفارت انجام دادند کامل آن را خنثی کردند، اول که هیئت دیپلماتیک ما را اخراج کردند و دوم این که سفیر خودشان را از تهران فرا خواندند. یعنی در دقیقه ۸۹ بازی در حالی که ما یک بر صفر جلو بودیم در دقیقه ۹۰ دو بر یک بازی را واگذار کردیم. آن هم در شرایطی که انگلیسی ها به شدت تضعیف شده بودند دچار مشکلات داخلی فراوان بودند. واقعیت این است که اگر ما معقولانه جلو می­رفتیم انگلیسی­ها به زانو در می آمدند اما این حرکت باعث شد انگلیسی­ها گستاخانه هیئت دیپلماتیک ما را اخراج کنند، سفیر خود را از تهران فرا بخوانند و اتحادیه اروپا را تحریک کند با سفیرانشان آن نمایش را در تهران به راه بیاندازند. اگر ما به صورت گام به گام این رابطه را قطع می­کردیم معقولانه­تر نبود؟ آیا اگر ما در مقابل انگلیسی­ها امتیاز می­گرفتیم و گام به گام آنها را تحقیر می­کردیم بهتر نبود؟

آقای دکتر منظورتان از روش گام به گام ومعقول چیست؟

کاری که مجلس کرد بسیار دیر بود ولی با این حال مجلس با یک مهلت چند روزه سفیر انگلیس را اخراج کرد کاری که دانشجویان کردند باعث شد انگلیسی ها سفیر خودشان را فرا بخوانند در نتیجه حرکت مجلس خنثی شد و جالب این بود که یک سال و نیم است ما در انگلیس سفیر نداریم و انگلیسی­ها در قبال این برخورد جمهوری اسلامی نمی­توانستند مقابله به مثل کنند. ما با اخراج سفیر آن ها می­توانستیم لطمه سنگینی به آن­ها بزنیم چون در عرف بین المللی اگر ما سفیر کشوری را اخراج کنیم و آن کشور نتواند سفیر ما را اخراج کند یک برد برای ما به حساب می­آید. که ما این فرصت را از دست دادیم بحث دیگری که هست نقض قوانین جمهوری اسلامی است قوانین بین المللی برای ما آن اهمیت را ندارد بیشتر قوانین داخلی که به فتوای امام و رهبری تعدی از آن حرام است، برای ما اهمیت بیشتری دارد که ورود به سفارت هم یکی از آن نقض قانون هاست.

آقای دکتر بعضی ها این حرکت را با حرکت ۱۳ آبان مقایسه می­کنند و با این استدلال آنرا  توجیه می­کنند نظر شما در این باره چیست؟

ببینید قضیه سفارت آمریکا هیچ ربطی به این حرکت ندارد در مورد سفارت آمریکا این طور می­توان گفت که اولا دولت اسلامی مستقر نشده بود، دولت موقت بود. دوماً استوارنامه سفیر آمریکا را محمد رضا پهلوی پذیرفته بود و همه افراد سفارتخانه کسانی بودند که در دوران محمدرضا پهلوی حضور داشتند و فضا و مکان ۱۳ آبان با این حرکت کاملا متفاوت است. مثل این می­ماند که کسی راه بیافتد در خیابان و مرگ بر شاه بگوید.

اتفاقاتی که بعد از هجوم به سفارتخانه افتاد چقدر در موضع انگلیس تاثیر گذاشت؟

اصلا نفس ورود کار غلطی بود که انجام شد اولین برنده ورود به سفارت، انگلیسی ها بودند و انگلیسی­ها از خدا می­خواستند که این اتفاق بیافتد و هرچه حرکت دانشجویان در سفارت بیشتر طول می­کشید انگلیسی­ها بیشتر خوشحال می­شدند.

حضرت امام(ره) برای مجلس جایگاه والایی در نظر دارند به گونه‌ای که مجلس را «عصاره‌ی فضایل یک ملت» می‌دانند و یا می‌فرمایند « مجلس در رأس امور است»، به نظر شما مجالس شورای اسلامی، به طور کلی و مجلس هشتم، به صورت خاص از این اهمیت و جایگاه برخوردار بودند؟

مجلس شورای اسلامی به عنوان یکی از سه رکن اساسی تشکیل دهنده‌ی ساختار نظام جمهوری اسلامی مجموعه وظایفی را به عهده داشته و از جایگاهی خاص برخوردار است که اگر بر پایه‌ی قانون اساسی به این جایگاه و اختیارات توجه شود، مشاهده می‌گردد که مجلس تجلی نظارت مردمی و حاکمیت مردم در جامعه بوده و به تعبیر حضرت امام(ره) می‌تواند یک ویترین و نمایشگاه از توانمندی‌های جامعه و به عبارت دقیق‌تر «عصاره‌ی فضایل ملت» باشد.

برداشت بنده از تعبیر حضرت امام(ره) این است که مجلس، تنها زمانی که «عصاره‌ی فضایل یک ملت» باشد می‌تواند «در رأس امور» قرار گیرد. در واقع این دو تعبیر حضرت امام(ره)، مشروط به هم ارزیابی می‌شوند. به بیان دقیق‌تر هر مجلسی این لیاقت و توان را ندارد که در رأس امور قرار گیرد. با مراجعه به قانون اساسی مشاهده می‌شود که ظرفیت‌هایی پیش‌بینی شده که در صورت تحقق، مجلس به عنوان سمبل نظارت و تسلط ملت بر حاکمیت در رأس امور قرار خواهد گرفت. با این وصف دیده می‌شود چنین وجهه‌ای در هیچ یک از مجالس سال‌های گذشته وجود نداشته است. با نگاهی آسیب شناسانه به این مقوله می‌توان دلایل آفت یاد شده را در چند گام مورد بررسی قرار داد.

اولین مرحله، ناظر به ساز و کار ناقص ورود نمایندگان به مجلس است که متأسفانه تا کنون هیچ چاره اندیشی مشخصی در این خصوص نشده است. مسأله از این قرار است که برای ورود افراد به مبارزه‌های انتخاباتی و پس از آن در صورت کسب آرای ورود به مجلس، شرایط بسیار ساده‏ای وضع شده است. به گونه ای که شرایط نامزدی یک فرد برای انتخابات مجلس بسیار ساده‌تر از شرایط استخدام وی در یک اداره‌ی معمولی است. هر چند مصوبه‌ی اخیر برای داشتن مدرک حداقل کارشناسی ارشد برای ورود به مجلس-که تبصره هم البته خورد- تا حدی این نقیصه را مرتفع نمود اما تا پیش از آن این گونه نبود.

این در حالی است که یک پزشک عمومی و یا یک وکیل برای آغاز به کار، چندین مرحله مورد اختبار و آزمون قرار می‌گیرد تا صلاحیتش احراز شود. اما برای کسی که با ورود به مجلس به گستره‌ی وسیعی از اختیارات دست یافته، نماینده و سمبل حاکمیت ملت شده و باید قانون تصویب کند، صلاحیت‌های بسیار ساده و حداقلی در نظر گرفته شده است. به عنوان نمونه یکی از بدیهی‌ترین ابزارهایی که نماینده باید به آن مسلط باشد، ابزار قانون اساسی است. به گونه‌ای که اگر نماینده‌ای به قانون اساسی تسلط و اشراف کامل نداشته باشد، نخواهد توانست وظایف نمایندگی را به خوبی انجام دهد. حال جای سؤال است که چه تعداد از افرادی که نامزد انتخابات مجلس می‌شوند یا حتی چه تعداد از نمایندگان، به قانون اساسی اشراف کامل دارند؟

متأسفانه در حال حاضر افرادی وارد مجلس می‌شوند که فاقد حداقل صلاحیت‌های علمی و کارشناسی هستند و بر همین اساس دیده می‌شود که در برخی موارد، در خصوص بدیهیات، مباحثی مطرح می‌شود که بیش‌تر به طنز شبیه است.

لطفاً در این زمینه به مصادیق بیشتری اشاره می‌کنید؟

به عنوان مثال در بحث بودجه، برخی از نمایندگان که دوره‌های متعددی با این مقوله مواجه بوده‌اند، هنوز این نکته‌ی بدیهی را درک نکرده‌اند که در لایحه‌ی بودجه اگر هزینه‌ای ایجاد می‌شود بایستی طبق قانون، محل تأمین آن هزینه هم پیش‌بینی شود. در حال حاضر نمایندگانی هستند که پس از چند دوره حضور در مجلس، باز هم در اقدام‌هایی تبلیغاتی و نمایشی این گونه مطرح می‌کنند که مثلاً ما بودجه‌ای برای فلان موضوع پیش‌بینی کرده و اختصاص داده‌ایم اما با آن مخالفت شد. این در حالی است که عمده علت این مخالفت‌ها مشخص نبودن منبع درآمد آن‌هاست.

نمونه‌ی دیگر آن‌که بسیاری از نمایندگان در مباحث بسیار ساده‌ی جغرافیای سیاسی مانند قوانین تقسیم‌های کشوری مشکل دارند. به گونه‌ای که وعده‌ها و ادعاهایی را مطرح می‌کنند که به هیچ عنوان مطابق با مباحث تقسیم‌های کشوری نیست یا در حوزه‌ی سیاست بین‌الملل بعضاً مباحثی مطرح می‌شود که به هیچ عنوان منطبق با منافع کشور نیست. این گونه می‌شود که افرادی که اطلاعات و آگاهی مربوط را ندارند به عنوان نماینده‌ی مجلس اظهار نظر کرده و در بسیاری از موارد برای نظام دردسر ساز می‌شوند. ریشه ی همه‌ی بحث در این است که قوانین انتخاباتی باید چنان اصلاح شود که شایسته‌ترین، بهترین و متخصص‌ترین‌ها در مجلس حاضر شوند.

معضل دیگر این است که متأسفانه بسیاری از افرادی که وارد عرصه‌ی رقابت انتخاباتی و در صورت کسب رأی وارد مجلس می‌شوند، عموماً انسان‌های وظیفه شناسی نیستند. همان طور که وقتی این عده وارد مجلس شورای اسلامی می‌شوند به ظاهر آن قدر مشاغل مهم‌تری دارند که به مجلس بی‌توجه می‌شوند. آمارهای وحشتناک تأخیرها و غیبت‌ها خود، به اندازه‌ی کافی گویای این معضل است.

نکته‌ی مهم تر آن که دوستانی هم که به ظاهر در مجلس حضور فیزیکی دارند، در مباحث مشارکت نمی‌کنند. به گونه‌ای که تعداد نمایندگانی که در بحث‌ها مشارکت فعال و حضور جدی داشته و در مخالفت یا موافقت با طرح‌ها محاجه می‌کنند، واقعاً به بیش از ۴۰ یا ۵۰ نفر نمی‌رسد. گویی که بقیه اساساً حضور ندارند! از این رو، این سؤال بزرگ مطرح است که چه کاری مهم‌تر از انجام وظایف نمایندگی برای آن‌ها وجود دارد؟ بسیاری از این دوستان در صادقانه‌ترین حالت مشغول رتق و فتق امورهای حوزه‌ی انتخابیه‌ی خود هستند. بعضی درگیر مباحث جناحی و برخی دیگر به مباحث اقتصادی و تجاری مشغول می‌باشند و در این بین وظایف نمایندگی است که مهجور مانده و مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرد.

تعداد نمایندگانی که در بحث‌ها مشارکت فعال و حضور جدی داشته و در مخالفت یا موافقت با طرح‌ها محاجه می‌کنند، واقعاً به بیش از ۴۰ یا ۵۰ نفر نمی‌رسد. گویی که بقیه اساساً حضور ندارند! از این رو، این سؤال بزرگ مطرح است که چه کاری مهم‌تر از انجام وظایف نمایندگی برای آن‌ها وجود دارد؟

بسیاری از نمایندگان فعلی چندین شغل دارند که هر یک از این مشاغل به مدیر تمام وقت نیاز دارد. به عنوان نمونه نماینده‌ای در عین عضویت در هیأت رییسه، رییس یک دانشگاه بسیار بزرگ دولتی هم هست. حال آن که هر یک از این دو، شغلی تمام وقت به شمار می‌آید. با این وصف چگونه یک نفر می‌تواند این دو را با هم جمع کند؟

به عنوان نمونه‌ای دیگر، فردی ‌رییس یک سازمان بزرگ و معظم بهداشتی و درمانی بوده و در عین حال در مجلس هم عضو هیأت رییسه می‌باشد و البته کم نیستند این افراد چندین و چند شغله.

با این اوصاف باید مکانیسم‌های ورودی به مجلس چنان سخت‌گیرانه باشند که تنها افراد صاحب صلاحیت حقیقی امکان ورود به مجلس را داشته باشند. این موارد اشکالاتی اساسی و ساختاری است. از این سو، اشکالات اساسی بعدی ناظر به نحوه‌ی انتخابات است.

در حال حاضر خروجی انتخابات به گونه‌ای است که افراد برای پیروزی بایستی، شهرت یا پول داشته باشند. در غیر این صورت صرف داشتن تعهد، تخصص و توانمندی موجب ورود افراد به مجلس نخواهد شد و جالب این‌جاست، افرادی که اهل تعهد، تخصص، عقلانیت و چاره اندیشی بوده و استحقاق نمایندگی مردم را دارند، عموماً نه پول دارند، نه شهرت و نه وابستگی جناحی؛ بر این اساس از رفتن به مجلس باز می‌مانند و از آن سو کسانی به مجلس راه می‌یابند که یا به جناح‌های سیاسی متفاوت وابسته‌اند یا برای معرفی خود به مردم، به بنگاه‌ها و مؤسسه‌ها و در واقع به منابع پول متصل‌اند و یا در غیر این صورت خود، فی نفسه مشهورند که این شهرت هم به گونه‌ای است که مثلاً فردی به عنوان یک کشتی گیر معروف، دیگری با عنوان فیلم ساز، فردی دیگر به خاطر انتصابش به یک چهره‌ی سیاسی و … رأی می‌آورد.

از جنبه‌ی دیگر، فردی به اعتبار قرار گرفتن در لیست یک گروه سیاسی رأی می‌آورد در حالی که خود، به شخصه موضوعیتی ندارد و متأسفانه کسانی نیز هستند که به قیمت دامن زدن به مسایل قومی و محلی با وعده‌های دروغ و با قانون شکنی وارد مجلس می‌شوند.

با این تفاسیر سؤالی که مطرح است این که آیا هدف کسانی که با صرف هزینه‌های چند صد میلیونی وارد مجلس می‌شوند، به واقع خدمت‌گزاری است یا آن که بازگرداندن چند برابر آن سرمایه‌گذاری صورت گرفته را دنبال می‌کنند؟ آیا کسانی که بدیهیات قانون انتخابات را رعایت نمی‌کنند، کسانی که از بیت‌المال، اموال عمومی و امکانات عمومی برای تبلیغات استفاده می‌کنند، کسانی که خود یا حامیانشان در تبلیغات انتخاباتی قانون را زیر پا می‌گذارند، کسانی که با اسراف‌های نجومی اخلاق و بدیهیات ارزشی و دینی را زیر پا گذاشته و خود را وامدار سرمایه‌داران و صاحبان ثروت می‌کنند و کسانی که برای جلب آرا، نظام را به چالش می‌کشند، می‌توانند واقعاً شأن نمایندگی را در مجلس حفظ کنند؟

بر این اساس نمی‌توان مشکلاتی که در مجلس هشتم به چشم آمد را به این یا آن جناح ارتباط داد. مسأله این است که وقتی افرادی با این حجم انبوه از اشکالات وارد مجلس شده‌اند، نمی‌توان بیش از این انتظاری از این مجموعه داشت. در مجلس هفتم نیز وضع بهتر از این نبود. در این مجلس، برای موضوع حمایت از حجاب و عفاف ۵ نماینده حاضر به امضا شدند، برای مقوله‌ی حمایت از مردم فلسطین، ۱۰۵ نماینده، برای بحث انرژی هسته‌ای ۲۲۶ نماینده و اما برای حمایت از شخص آقای «جاسبی»، ۲۶۷ نماینده نامه امضا کردند. علت این فاجعه را باید در همان ساختاری جست‌وجو کرد که به چنین افرادی اجازه‌ی ورود به مجلس را می‌دهد. اگر مجلس حقیقتاً عصاره‌ی فضایل ملت باشد، چنین نامعادله‌ای در آن شکل نمی‌گیرد که منافع جاسبی از امنیت و منافع ملی هم بیش‌تر رأی بیاورد.

باید دید چه تعداد از افرادی که هم اینک در مجلس حضور دارند در انتخابات دقیقاً قوانین را رعایت کردند؟ چند نفر حاضر به گرفتن پول شبهه ناک نشدند؟ چند نفر در محدوده‌ی قانون تبلیغ کردند؟ چند نفر در هنگام تبلیغ مسرفانه تبلیغ نکردند؟ و اساساً این پول را از کجا آورده و چه تعهدی در قبالش دادند؟ این‌ها سؤالاتی است که اگر پاسخ روشنی نداشته باشند، کلیت مجلس زیر سؤال می‌رود.

هر چند در خلال مباحث، گریزی کوتاه به عملکرد مجلس هشتم داشتید، اما لطفاً ارزیابی خود را از عملکرد این مجلس بفرمایید.

در ارزیابی کلی باید گفت مجلس هشتم در برخی آزمون‌های پیش آمده، موفق بوده و در برخی دیگر نیز نتوانسته موفق باشد. عملکرد مجلس عموماً در مواردی که تصمیم‌گیری در قبال دشمن خارجی بوده، قابل دفاع ارزیابی می‌شود و نمایندگان هوشیاری نسبی خوبی از خود به نمایش گذاشته‌اند.

در بحث انتخاب وزرا در سال ۸۸ نیز، همین که نمایندگان مجلس متوجه شدند که دشمنان با انتخاب فرد خاصی به عنوان وزیر مشکل دارند، دقیقاً در یک حرکت مناسب، بیش‌ترین رأی را به آن وزیر دادند و دقیقاً این توقعی بود که از یک مجلس هوشیار می‌رفت یا در خصوص مقابله با دولت انگلستان، طرح خوبی را به تصویب رساندند. این مواردی است که بخش مثبت کارنامه‌ی مجلس هشتم را رقم می‌زند؛ اما در روی دیگر سکه‌ی مجلس، متأسفانه عموماً در استفاده از ابزارهای قانونی خود ناموفق بوده است. یک بعد از فلسفه‌ی وجودی مجلس آن است که بتواند بر دولت نظارت کرده و قدرت آن را در محدوده‌ی قوانین کنترل نماید. به بیان دقیق‌تر ناظر بر حسن انجام وظیفه‌ی دولت باشد. این در حالی است که متأسفانه مجلس در انجام این وظیفه‌ی نظارتی موفق نبوده است. ریشه‌ی این معضل را باید در این مسأله جست‌وجو کرد که بسیاری از نمایندگان به جای وکالت مردم ترجیح می‌دهند وکیل دولت یا وکیل جناح‌های خاص باشند که این باعث افت شأن نمایندگی و جایگاه مجلس می‌شود.

نمایندگان مجلس می‌توانند سلایق سیاسی متفاوت و متکثر داشته باشند اما صحبت آن است که منافع جامعه و ملت متکثر نیست. به فرض تنها در یک نمونه مشاهده می‌شود که دولت در ارایه‌ی لایحه‌ی بودجه به شدت کم کاری کرده و تلاش دارد این لایحه را به عمد در دقیقه‌ی ۹۰ به مجلس ارایه نماید. دست آخر رییس دولت هم با طنز مسأله را به گمان خود حل و فصل کرده و به نمایندگان می‌گوید ان شاالله پرکار باشید و زودتر آن را تصویب کنید. چرا این گونه می‌شود؟ چون بسیاری از نمایندگان متوجه جایگاه خود نیستند و شأن خود را حفظ نمی‌کنند. صحبت بر سر آن است که اگر مجلس در جایگاه واقعی خود باشد در حفاظت از منافع ملت وظیفه‌ی نظارتی خود را به درستی انجام می‌دهد. از این رو، در یک رویکرد افراط و تفریط گونه از سویی ملاحظه می‌شود که بعضاً حملاتی از سوی مجلس به دولت شکل می‌گیرد که هیچ صورت منصفانه‌ای ندارد و از دیگر سو در مواردی متعدد، دولت تخلف‌های عدیده داشته که مجلس به راحتی از کنارش گذشته است. خاستگاه این مسأله نیز همان دعواهای جناحی است که اشاره شد.

در یک رویکرد افراط و تفریط گونه از سویی ملاحظه می‌شود که بعضاً حملاتی از سوی مجلس به دولت شکل می‌گیرد که هیچ صورت منصفانه‌ای ندارد و از دیگر سو در مواردی متعدد، دولت تخلف‌های عدیده داشته که مجلس به راحتی از کنارش گذشته است. خاستگاه این مسأله نیز همان دعواهای جناحی است که اشاره شد.

نکته‌ی دیگر آن که حساسیت‌های اجتماعی مجلس بسیار پایین بود. به عنوان مثال، در بحث حجاب و عفاف و جنگ نرم پیچیده‌ی دشمن در حوزه‌ی فروپاشی اخلاقی و نظام خانوادگی که از راه بی‌حجابی، بی‌عفتی، ترویج، فساد، فحشا و منکرات صورت می‌گیرد، مجلس تقریباً ساکت بود و هیچ حرکتی در این خصوص مشاهده نشد.

یعنی در عمل، با دولت که آشکارا اعلام کرد به جنگ فرهنگی اعتقاد ندارد، فرقی نکرد؟

بله، همین طور است.

به عنوان نمونه‌ای دیگر در حوزه‌ی سیاست خارجی، مجلس می‌توانست حرکتی داشته باشد که فعالیت بیش‌تر نظام در بحث بیداری اسلامی را به دنبال داشته باشد، یا در پیشگیری از حوادث سال ۸۸ هم متأسفانه مجلس هیچ نقشی نداشت.

بعد از وقوع فتنه عملکرد مجلس چگونه قابل ارزیابی است؟

وقتی که در پیش‌بینی و پیشگیری موفق نبود، به طور حتم در حوادث پس از انتخابات ۸۸ هم توفیقی نداشت و به عبارت بهتر به نوعی تماشاچی بود و نمی‌توانست واکنش دقیق از خود نشان دهد. اگر مجلس عصاره‌ی فضایل ملت بود، می‌توانست با مدیریت فضا حوادث را مهار کند.

در نمونه‌ای دیگر در این کشور قانونی (مصوب اردیبهشت سال ۶۹) وجود دارد که به موجب آن، هرگونه ارتباط اقتصادی را که منافعی را از سوی ایران برای شرکت‌ها و مؤسسه‌های حامی رژیم صهیونیستی به همراه داشته باشد، ممنوع می‌کند. این قانون هنوز در کشور اجرایی نشده و مجالس چهارم، پنجم، ششم، هفتم و هشتم، همگی در قبال آن خاموش بوده‌اند. بالاخره اگر چنین قانونی وجود دارد، چرا کشور ما هم اینک جولانگاه کالاها و محصولات شرکت‌های حامی صهیونیسم است. به هر ترتیب یکی از وظایف مجلس نظارت بر حسن اجرای قوانین است.

نکته‌ی دیگر که ناظر به عصاره‌ی فضایل ملت نبودن مجلس هشتم است این که برای آن، ابزاری قانونی چون سؤال از رییس جمهور به یک تابو تبدیل شده است! همین موضوع به عنوان مسأله‌ای عادی در قانون، تولید بحران می‌کند.

در بحث عملکرد که فرمودید، حساسیت‌های اجتماعی مجلس پایین بود. یکی از موضوعاتی که در سال‌های اخیر بسیار از آن صحبت به میان می‌آید، مقوله‌ی عدالت است. ارزیابی شما از عملکرد مجلس در این حوزه به عنوان یکی از شقوق حساسیت‌های اجتماعی چیست؟

از مجلس هشتم توقعی برای حرکت در مسیر عدالت وجود نداشت. این مجلس در حوزه‌ی عدالت کاری نمی‌توانست، بکند.

شاید بتوان گفت این مجلس ظرفیت کار ایجابی در این خصوص را نداشت. اما اهالی آن در مقاطعی عملکردهای صد در صد ضد عدالت از خود به جای گذاشتند. مواردی نظیر وقف اموال دانشگاه آزاد، مسأله‌ی دانشجوی پولی، وام بلاعوض ۱۰۰ میلیونی و …

ریشه‌ی این مشکلات را باید در جایی دیگر جست‌وجو کرد. عرض بنده آن است که آیا می‌شود از عزیزانی که بسیاری از آن‌ها با زیر پا گذاشتن قانون و اخلاق وارد مجلس شدند، بیش از این توقع داشت که چرا در عرصه‌ی عدالت دقیق عمل نکردند؟ این توقعی اضافه است.

با این وصف سمت و سوی بحث شما به عملکرد شورای نگهبان و کوتاهی‌های احتمالی آن به عنوان نهاد ناظر بر می‌گردد؟

خیر؛ برای بنده این سؤال مطرح است که، کسی که خود برای قانون حرمت قائل نیست و تخلف می‌کند با فرض آن که شورای نگهبان متوجه این تخلف نشد، آیا این فرد با راهیابی به مجلس قانون را رعایت خواهد کرد؟ کسی که در مقطع کاندیداتوری تخلف کرده، در زمان وکالت مردم تخلف نمی‌کند؟ من اشکال را از این جا می‌بینم و الا این که شورای نگهبان درست به وظیفه‌ی خود عمل کرده یا خیر بحثی دیگر است.

با این تفاسیر راهکار شما برای بهبود شرایط چیست؟ به تقویت نظارت معتقدید یا آن که قانون را مستلزم تغییر می‌دانید؟

دو اتفاق باید بیفتد.

اول اصلاح عمیق و جدی قانون انتخابات و دوم تغییر ساز و کار مشارکت در انتخابات به گونه‌ای که مردم بتوانند انتخاب آگاهانه داشته باشند و انتخابات با حداکثر اطلاعات برگزار بشود.

نتیجه‌ی رأی دادن جناحی، لیستی، قومی و قبیله‌ای به طور قطع مجلسی بی‌کیفیت خواهد بود. اگر مکانیزم ورودی افراد به مجلس اصلاح شود در آن صورت قانون اساسی ما ظرفیت‌های بسیار عالی برای تشکیل مجلسی کار آمد فراهم کرده که ضمن در رأس امور بودن، بتواند وظایف خود را به بهترین نحو انجام دهد.

وی افزود: حماسه ۹ دی به دولت‌ها و دشمنان انقلاب اسلامی نشان داد که ملت ایران به نظام اسلامی خود پایبند هستند.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران به دستاوردهای حماسه ۹ دی در زمینه‌های داخلی اشاره کرد و گفت: این حماسه به فعالان سیاسی، مسئولان، خواص و جریانات نشان داد که تصمیم‌گیری آینده آنها باید در چارچوب نظام اسلامی ایران باشد.

وی با اشاره به وظیفه مسئولان در قبال حماسه ۹ دی بیان داشت: مسئولان باید با عقلانیت و درایت طوری عمل کنند که تا مدت‌ها اینگونه پرده‌دری‌ها و وقایع ناگوار در مسیر انقلاب اسلامی تکرار نشود.

کوشکی با تاکید بر وظیفه رسانه‌ها در تبیین حماسه ۹ دی در بین عموم جامعه و پرهیز از برخی اقداماتی که موجب ابتذال این حماسه می‌شود، گفت: رسانه‌ها باید به عمق این حماسه و به تحلیل عوامل بروز فتنه در جامعه بپردازند و صرفا تکرار این حماسه موجب از بین رفتن آن می‌شود.

وی با بیان اینکه رسانه‌ها خود باید بفهمند تا بتوانند حماسه ۹ دی را به عموم جامعه بفهمانند، اظهار داشت: رسانه‌های کشور تنها به تکرار یک موضوع عادت دارند و این رسانه‌ها به مرحله‌ای نرسیده‌اند که حوادث و وقایع را بفهمند.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران با اشاره به زمینه‌سازی دشمنان برای تکرار فتنه ۸۸ برای انتخابات آینده مجلس گفت: با بصیرتی که مردم در حماسه ۹ دی نشان دادند، فتنه سال ۸۸ یکبار برای همیشه بود و دیگر تکرار نخواهد شد.

موج قانون: حکومت بدون معنویت، در هم می‌شکند

حضرت امام خمینی (ره) به عنوان یک عالم دینی، فقیه، عارف، از دیدگاه‌های مختلف و متعددی به مسائل دینی نگاه می‌کردند؛ تلاش همیشگی امام(ره) به عنوان یک عارف این بود که بتواند مسیری را که یک سالک باید طی کند تا به محبوب برسد، این مسیر را به صورت جمعی و عمومی طی کند؛ لذاست که معنویت از ابعاد مهم مکتب امام خمینی (ره) است که هم حوزه‌های فردی شخصیت ایشان و هم حوزه‌های سیاسی و اجتماعی شخصیتشان را در بر می‌گیرد. در واقع از دیدگاه حضرت امام(ره) نه تنها عرفان فردی نیست؛ بلکه امام عرفان را در عرصه بین‌المللی مطرح کرده بودند و می‌خواستند عرفان و فقه را در عرصه جهانی پیاده کنند؛ خودشان هم در این مسیر پیش‌گام و پرچم‌دار بودند.

البته باید در نظر داشت که مکتب حضرت امام (ره)، یک بسته کامل است که ـ همان‌طور که مقام معظم رهبری نیز تاکید کردند ـ برای بررسی و ارزیابی آن باید همه ابعادش را در نظر گرفت؛ در دیدگاه دین اسلام، انسان یک موجود چند بعدی است و این که هیچ یک از بعدهای او را نمی‌توان به تنهایی پاسخ گفت؛ گواه این موضوع هم آن است که مارکسیست‌ها سال‌های سال تلاش کردند تا بدون معنویت به عدالت برسند، اما هر چه کردند نتوانستند و مردم از آنها متنفر شدند و به ناچار آنان را سرنگون کردند؛ بر همین اساس بدیهی است که حکومت بدون معنویت نمی‌تواند عدالت را در جامعه ساری و جاری کند؛ از این رو هر کس بخواهد ابعاد وجودی انسان را تنها از یک بعد یا چند بعد معدود، بررسی کند و بر پایه آن حکومت کند، قطعا به نتیجه نخواهد رسید؛ انسان یک موجود کثیرالابعاد است؛ بر همین اساس آن مکتبی موفق می‌شود به نیازهای انسان پاسخ دهد و او را راضی کند که بتواند همه ابعاد انسان را در بر بگیرد. از همین رو عدالت به معنای دینی آن، جز به پشتوانه معنویت و عقلانیت محقق نخواهد شد؛ یعنی عدالت، یک امر احساسی نیست که بگوییم بدون عقلانیت امکان تحقق دارد؛ از سوی دیگر هم، معنویت تنها، خاصیت اجتماعی و سیاسی بودن دین را زیر سئوال می‌برد؛ همچنین معنویت بدون عدالت، پایدار باقی نمی‌ماند؛ به همین دلیل، ابعاد مختلف وجود انسان، همگی با هم و در یک بسته کامل هستند تا معنادار شوند و بتوانند یک زندگی انسانی و الهی را برای بشریت رقم بزنند.

معنویت؛ اکسیژنی برای ادامه حیات سیاسی

معنویت و سیاست در سیره عملی و نظری امام (ره)‌، نسبت نزدیکی دارند؛ در نظر حضرت امام، لحظه به لحظه سیاست در محیط معنویت اتفاق می‌افتد؛ یعنی امام معنویت را اتمسفر وهوایی فرض می‌کنند که باید آن هوا را استنشاق کرد تا انسان بتواند در عرصه سیاست زنده بماند و فعالیت مفید کند؛ در نظر امام معنویت اکسیژنی است که بدون آن ادامه حیات در عرصه بشری امکان‌پذیر نیست؛ از همین رو، امام سیاست را جزئی از زندگی انسان می‌دانستند که این جزء باید در بستر معنویت و با ابزارها، اهداف و روش‌های معنوی به خدمت انسان در بیاید تا بتوان از این سیاست برای انتخاب سعادت استفاده کرد. مصداق‌های نسبت معنویت و سیاست در مکتب امام خمینی (ره) نیز بسیار زیاد است؛ با نگاهی به رفتارهای امام متوجه می‌شویم که امام معنویت را فضای مسلط بر سیاست می‌دانستند؛ در نظر ایشان، سیاست به معنای کسب قدرت نیست؛ سیاست منبعث از دین، فراهم کردن فضایی است که مردم در آن فضا بتوانند انتخاب‌های دینی انجام دهند و این انتخاب‌ها را هم با آگاهی و آزادی عمل صورت می‌گیرد. به همین دلیل معنای سیاست در پرتو معنویت با معنای سیاست بدون معنویت کاملا با هم مغایر و متفاوت است؛ روش‌ها و اهداف آنها متفاوت است؛ سیاست در پرتو معنویت با سیاست تنها، آنچنان که در جهان رایج است، هیچ شباهتی با هم ندارند و تمام زندگی امام (ره) آینه‌ای است که این سیاست هم گام با معنویت، و سیاست در پرتو معنویت را نشان می‌دهد. یکی از پیامدها و فایده‌های آمیخته بودن سیاست با معنویت در مکتب و نگاه امام خمینی (ره) این است که سیاست و قدرت آفت‌های فراوانی دارند که یکی از این آفت‌ها و تبعات غرور است که این غرور به تعبیر حضرت امام می‌تواند به سم قاتل انسان تبدیل شود؛ وجود معنویت به معنای دقیق و شیعی آن در زندگی، از زاویه دید حضرت امام خمینی (ره)، فضایی را فراهم می‌کند که انسان بتواند به عالی‌ترین سطوح قدرت دست پیدا کند، اما آفت‌های قدرت همچون غرور، دامن‌گیر او نشود.

بازآموزی الگوی رفتاری امام(ره)

برای ساری و جاری شدن مکتب امام در میان مسئولان و مدیران امروز، باید روش‌ها، رفتارها و الگوهای شخصیتی ایشان در جامعه تبیین و بازآموزی شود، مسئولان باید در مشی و منش سیاسی خود، شخصیت امام را الگو قرار دهند؛ در این حوزه نخستین نکته از منظر امام (ره) این است که افرادی را به عنوان سیاستمدار گزینش کنید که در مراحل عالیه‌ای از معنویت قرار داشته باشند؛ به تعبیر دقیق‌تر، ظرفیت روحی آنها، ظرفیتی بزرگ و موسع باشد که این ظرفیت جز با معنویت، آن هم معنویت ناب شیعی به دست نخواهد آمد. نکته بعدی هم این است که در میان مسئولان باید مراقبه دائمی وجود داشته باشد؛ بدون مراقبه دائمی و محاسبه مستمر مسئولان از خودشان و عملکردشان، آنان راه انحراف خواهند پیمود؛ در این شرایط این مراقبه مستمر می‌تواند آنان را از انحراف‌ها حفظ کند. نکته دیگر در نگاه امام خمینی (ره)، جاری شدن امر به معروف و نهی از منکر در جامعه است؛ توصیه، ارشاد، راهنمایی و نصیحت زمامداران سیاسی در میان جامعه بسیار اهمیت دارد که مردم با انگیزه‌های دینی، این واجبات را انجام دهند تا در نتیجه آن، مراقبه مسئولان از عملکردشان کامل شود و امکان به هدر رفتن انرژی آنها  و همچنین انحراف آنها در عرصه سیاست به حداقل ممکن کاهش یابد.

۲- لازم به تذکر نیست که چشم امید مردم مسلمان بحرین بعد از خدا به سوی تنها حکومت اسلامی جهان یعنی جمهوری اسلامی است و آشکار است که باتوجه به فضای موجود و موقعیت خاص جغرافیایی بحرین، مهمترین و در عین حال منحصر به فردترین حمایتی که می‌توان از انقلابیون بحرین نمود پشتیبانی سیاسی – تبلیغی از این انقلاب و انعکاس مظلومیت مسلمانان انقلابی این کشور در سطح بین‌المللی است.

از ابتدای قیام شیعیان بحرین در بهمن ماه سال گذشته تا به امروز، آل خلیفه به مدد وجدان خفته رسانه‌های بین‌المللی، راه فریاد را بر مردم تحت ستم این جزیره بسته و با خیال راحت به قتل و غارت و سرکوب مشغول شده است تا آنجا که حتی کودکان شیرخواره نیز در این مسیر قربانی خشونت‌های آل خلیفه شده و به شهادت رسیده‌اند. در چنین موقعیتی مبرم‌ترین نیاز برادران و خواهران شیعه ما در بحرین، رساندن صدای مظلومیت و خواسته‌های بحق آنها به گوش جهانیان است.

۳- متاسفانه پس از گذشته چند ماه از شروع حرکت انقلابی شیعیان در بحرین، شور حمایت از آنان در ایران اسلامی سرد شد و پیشامدهای گوناگون فکر و ذهن ما را از توجه به مساله بحرین منحرف کرد.

دیگر ماه‌هاست که خبری از تجمعات پرشور دانشجویی و حرکتهای خودجوش مردمی درحمایت از مردم بحرین نیست! و حتی رسانه‌های ما هم دیگر با آن شور و نشاط اولیه حوادث بحرین را بازتاب نمی‌دهند و به عنوان نمونه پس از پخش چند نماهنگ در خصوص حوادث بحرین از شبکه‌های مختلف سیما در بهار سال جاری دیگر حتی برای یک بار هم شاهد پخش آنها نبوده‌ایم. این ورود پرشور و خاموشی پس از آن نشان از آن دارد که ما هنوز متوجه تکلیف خود در این خصوص نیستیم!

۴- دیر نیست که تداوم وضع موجود در بحرین کار را به جایی می‌رساند که شاهد عاشورایی دیگر در بحرین باشیم. آن هم در حالی که در جوار این جزیره، یک ملت مسلمان و انقلابی عظیم با عشق فاطمی در دل و خون علوی در رگ، توانمند و مقتدر ایستاده است!

اگر خدای نکرده کربلا در بحرین تکرار شود ما چه پاسخی برای امام عصر(عج) خواهیم داشت؟ آیا از ما نخواهند پرسید که شما بودید و شیعیان بحرین را سربریدند؟ شما بودید و شیرخوارگان بحرینی را به جرم محبت علی‌اصغر حسین(ع) خفه کردند؟ شما بودید و نوامیس شیعه را به اسارت بردند؟ آن هم در اسارتگاههایی که گرگان تجاوزکار انگلیسی اداره آن را بر عهده دارند!؟

۵- اگر وکلا و حقوقدانان متدین ایران در یک حرکت تخصصی لایحه‌ای در خصوص موارد مکرر نقض حقوق بشر، حقوق کودکان و حقوق زنان، جنایت علیه بشریت و… در بحرین تنظیم نموده و به تمامی مراجع بین‌المللی مرتبط با این امور ارائه دهند، اگر پزشکان و پرستاران غیرتمند ایرانی در حمایت از همکاران اسیر و تحت شکنجه خود در بحرین وارد عمل شده و از طریق تبلیغات جهانی و سازمانهای بین‌المللی مربوطه در مسیر حمایت و آزادی همکارانشان بکوشند، اگر داوطلبان و جوانان عضو هلال احمر حرکتی نمادین و تبلیغی به نفع ستمدیدگان بحرینی انجام داده و هزاران هزار نامه و یادداشت به سازمان صلیب سرخ جهانی ارسال کنند، اگر هنرمندان و اهالی فرهنگ با استفاده از سازمان یونسکو رفتارهای وحشیانه آل خلیفه را به چالش بکشند، می‌توانیم امیدوار باشیم که حوادث بحرین سرانجامی عاشورایی پیدا نکند!

۶- و خدا نکند که ملت مسلمان ایران و شیعیان علی و فاطمه و حسین و زنیب علیهم‌السلام تماشاچیانی خاموش باشیم و تکرار کربلا در بحرین را به تماشا بنشینیم.

دکتر محمدصادق کوشکی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در گفتگو با خبرنگار مهر در مورد علل فروپاشی شوروی سابق گفت: در فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق مجموعه ای از دلایل را باید در نظر گرفت، این دلایل به نگرش ما به این مسئله بستگی دارد؛ اگر از نگاه کلان و الهی به این مسئله نگاه کنیم به تعبیر حضرت امام(ره) بی توجهی به معنویت و عدم امکان پاسخگویی به نیازهای معنوی و روحی انسان یکی از دلایل اساسی این فروپاشی بوده است.

وی در ادامه سخنانش افزود: آنچه امام(ره) در نامه خودشان به صدر هئیت رئیسه شوروی سابق – گورباچف – مطرح کردند این بود که هر دو مکتب شرق و غرب (سوسیالیسم روسی و لیبرالیسم غربی) در پاسخگویی به نیازهای انسان ناتوان هستند و به تعبیر حضرت امام(ره) دلیل عمده فروپاشی ابرقدرت بی توجهی به معنویت و نیازهای روحی و معنوی انسان است.

این محقق و استاد دانشگاه با تأکید بر اینکه کشور اتحاد جماهیر شوروی سابق یک کشور مصنوعی بود، اظهار کرد: با توجه به قدرت فراگیر که کمونیسم ها از ابتدای قرن بیستم پیدا کردند به نوعی خودشان را بر سایر جمهوری ها تحمیل کردند و بعضی از جمهوری ها هم عملا اشغال شدند.

وی تصریح کرد: فرآیند ملت سازی در این کشور شکل نگرفته بود و فراگیرسازی زبان و خط و فرهنگ روسی در مجموعه جمهوری های پانزده گانه انجام نشده بود. برای همین واگرایی در درون اتحاد جماهیر شوروی وجود داشت. به همین خاطر وقتی قدرت مرکزی متزلزل شد شاهد تجزیه شدن جمهوری ها شدیم.

کوشکی یادآور شد: شوروی یک نظام تک بعدی بسته سیاسی بود که عملا آزادی های سیاسی در آن به حداقل ممکن رسیده بود. فضای بسته عملا قادر به تداوم نیست به همین دلیل وقتی حداقل اصلاحات سیاسی و اقتصادی توسط گورباچف انجام شد این فروپاشی انجام شد.

وی با بیان اینکه این کشور از اقوام و ملل مختلف بسیاری شکل گرفته بود که نقاط مشترکی نداشتند، اظهار کرد: هیچ چیزی آنها را به هم پیوند نمی داد. تکثر اقوام و مذاهب به قدری زیاد بود که عملا با ضعیف شدن قدرت مرکزی هر یک از این ملل به سمت استقلال طلبی حرکت کردند.

استاد دانشگاه خواجه نصیر گفت: ساختار فاسد اداری حزب منحصر کمونیست هم یکی از دلایل بود که دیگر توانایی اداره کشور پهناور را نداشت، البته در کنار اینها دلایل اقتصادی را هم شاهد بودیم. به بن بست خوردن اقتصاد مارکسیستی و فشار وحشتناکی که به زندگی مردم وارد شده بود و مردم از حداقل های زندگی محروم بودند. جنگ روانی که رسانه های غرب علیه این کشور داشتند هم در این امر مؤثر بود.

کوشکی در ادامه سخنانش تأکید کرد: در مجموع فروپاشی شوروی برآیندی از علل فوق بود که به تعبیر حضرت امام(ره) عدم توجه به معنویت و نیازهای روحی انسان هم مزید بر علت بوده است.

وی در مورد روند فروپاشی تمدن غربی و خصوصا آمریکائی ها اظهار کرد: روند فروپاشی تمدن غرب با فروپاشی شوروی تفاوت خواهد داشت، تمدن غرب به صورت لحظه ای فرو نمی پاشد بلکه مراحل فروپاشی تمدن غرب بطئی و آرام و تدریجی است و این روند از مدت ها پیش و به نظر من از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شده است.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران اذعان کرد: از این مقطع اضمحلال تمدن غرب آغاز شد چرا که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی شاهد تضعیف ابرقدرتی غرب و اروپا بودیم. اکنون هم شاهد افول اتحادیه اروپا به عنوان سنبل همگرایی و قدرت تمدن هستیم. این اتحادیه در حوزه اقتصاد به بن بست رسیده و در آستانه فروپاشی اتحادیه اروپا و پول واحد اروپا هستیم.

کوشکی با بیان اینکه ماهیت تمدن غرب با بلوک شرق متفاوت است، گفت: به همین خاطر شاهد “دوران فروپاشی” هستیم و تمدن غرب در همه عرصه ها در حرکت به سمت سراشیبی هست و در میان مدت به نقطه سقوط خواهد رسید.

برهنگی بین دختر های ایرانی و رواج بی حیایی بین پسر های ایرانی، دقیقا می تواند نقاط قوت جمهوری اسلامی را به نقاط ضعفش تبدیل کند . نسل جوان ایرانی توانسته مشکلات پیش روی کشورش را حل کند .

آنها می گویند ما می خواهیم بیاییم نقطه قوت جمهوری اسلامی را به نقطه ضعفش تبدیل بکنیم . می گویند دخترها ی ایرانی باید هم وغمشان نشان دادن بدن خودشان باشد و پسر های ایرانی هم در کوچه ها، توجهشان به دختران ایرانی جلب شود .این باتهاجم فرهنگی فرق می کند. می گویند  خیابان ها باید سوژه  جنسی پسرایرانی، دختر ایرانی باشد. دشمنان می خواهند غیرت اجتماعی را خنثی بکنند و راه آن را ترویج بی حیایی بین پسرها و بی حجابی بین دخترها دانسته اند. اگر این اتفاق بیفتد ،جامعه ایرانی دچار فرو پاشی اجتماعی می شود . جامعه ما مثل یک ساختمان است، اجرهایش خانواده است .

بی حجابی وبی حیایی اولین جایی را که پوک می کند واز درون منفجر می کند خانواده است . وقتی بی حجایی و بی حیایی در شهر زیاد میشود خیانت به همسر هم زیاد میشود .

الان در برخی از شهرهای ما نرخ طلاق به ۳۵%رسیده است . بعضی از جامعه شناسان می گویند به ۵۰% که برسد جامعه دچار فروپاشی می شود .

جامعه ی ایرانی خانواده محور است و خانواده حتی برای غیر مسلمانان هم مقدس است . خانواده می تواند  باعث فروپاشی اجتماعی شود . اگر این اتفاق بیفتد ، دختر وپسر ایرانی نه سراغ دفاع می روند ، نه سراغ کار می روند و نه خلاقیت .

بیشترین میزان قتل عمد در ایران بین زن وشوهرها است، یعنی اینکه خانواده به نا امن ترین جاها تبدیل شده است .

سرباز مهاجم در این جنگ دختر ایرانی است و قربانی ان پسر ایرانی است . اسیب کلی ان به خانواده وارد می شود و نتیجه اش هم فروپاشی جامعه ایرانی است .

در این جنگ همه مسئولین خواب اند و به این دلیل که خواب اند به ان جنگ نرم می گویند .الان بمب های متحرک در خیابان ها ی شهر شما این طرف وان طرف می روند ومتاسفانه همه ی ما خوابیم  .

می گویند : دومین قسمتی  که باید روی ان کار کنیم ترویج مصرف گرایی است . یک بخش از مردم از راه اول خنثی میشوند ویک بخش دیگر که مردم مذهبی ومسجدی هستند نمی شود از راه اول خنثی کرد ، انها را می توان از راه مصرف زدگی خنثی کرد. توجه داشته باشید که چشم وهم چشمی و خودنمایی برای همین است ،این ظاهرش یک مسئله ساده است .

در سال ۸۸ که رهبری، ان را سال اصلاح الگوی مصرف نامید ، می توانست یک راهبرد برای مقابله با تهاجم دشمن باشد. با پول خودمان در جامعه خودمان فروپاشی انجام می دهند.

وی اظهار داشت: اکنون شاهد گامهای موفق در عرصه های نظامی، فرهنگی و دیگر حوزه ها هستیم ولی تا رسیدن به جایگاه شایسته ملت و انقلاب اسلامی تلاش بیشتری نیاز است.

کوشکی، سامانه های دفاعی که به دست متخصصان داخلی ساخته شده و شبکه های ماهواره ای جمهوری اسلامی که بخوبی می توانند موفق تر از سایر شبکه ها به جهت دهی افکار عمومی بپردازند را نمونه هایی از پیشرفت های عرصه های دفاعی و فرهنگی کشور ذکر کرد.

این استاد دانشگاه با اشاره به اتفاق نظر تمام مستکبران بر لزوم ضربه زدن به جمهوری اسلامی گفت: تمام دست ها در همه مجامع بین المللی جمع شده اند تا به هر صورتی آسیبی به این کشور وارد کنند، این درحالی است که ایران کاری به آنها ندارد و به راه خود در مسیر توسعه و پیشرفت ادامه می دهد.

وی بیان کرد: ایران در منطقه و حتی جهان از نظر شرایط جغرافیایی و تامین انرژی دارای جایگاه ویژه ای است به همین خاطر در طول تاریخ از سوی مستکبران مورد حسادت و طمع قرار گرفته است.

کوشکی افزود: ما بارها اعلام کرده ایم نمی خواهیم به کسی آسیبی برسانیم و نیازی نیست از ما بترسید ولی آنها به خوبی می دانند که اندیشه ها و افکار برخاسته از انقلاب اسلامی منافع آنها را تهدید می کند.

کوشکی با اشاره به رویکرد ملت های مسلمان منطقه به جمهوری اسلامی گفت: آنها می بینند که در راس این حکومت یک عالم جامع الشرایط به عنوان سخنگوی دین قرار دارد به همین دلیل اینچنین به این نظام علاقه و ارادت نشان می دهند.

وی افزود: اندیشه ها و آرمان های امام خمینی(ره) برگرفته از قرآن کریم است و این ملت ها نیز با قرآن بیگانه نیستند و اهل قرآن هستند به همین دلیل الگوی ما یعنی استقلال را در قرآن مشاهده می کنند.

جنایات منافقین در ۱۵ سال گذشته

وی با اشاره به اینکه جنایات منافقین در ۳۳ سال گذشته بر همه ملت ایران عیان است درباره فعالیت‌های ۱۵ سال گذشته این گروهک تروریستی گفت: از سال ۱۳۷۵ تاکنون، منافقین دست به ترورهای زیادی زده‌اند که دو مورد آن شهرت عام پیدا کرده، یکی ترور شهید لاجوردی و دیگری ترور شهید صیاد شیرازی.

کوشکی ادامه داد: منافقین این دو ترور را رسما بر عهده گرفته‌ و آن را از طریق رسانه‌های خود اعلام کرده و به آن افتخار کردند.

این پژوهشگر و استاد دانشگاه درباره تحرکات تروریستی دیگر منافقین گفت: از سال ۱۳۷۵ تاکنون ده‌ها حمله خمپاره‌ای به تاسیسات شهری و مناطق مسکونی از سوی منافقین انجام شده یا با سلاح‌های سبک و نیمه سنگین به مردم حمله کرده‌اند که در این جنایت‌ها، نزدیک به ۱۰ نفر شهید و ده‌ها نفر زخمی شدند.

کوشکی با اشاره به شهرهایی که این حملات صورت گرفته افزود: در تهران به خیابان پاستور و میدان ونک و در شهرهایی چون اهواز، ایلام و کرمانشاه حملات خمپاره‌ای از سوی منافقین صورت گرفت که سازمان رسما مسئولیت آنها را به عهده گرفت.

وی حمله به کردهای شمال عراق تحت عملیات “مروارید” را از دیگر جنایات منافقین عنوان کرد و ادامه داد: این حملات با حمایت و پشتیبانی آمریکا صورت گرفت.

خلاصه فهرست پشتیبانی های آمریکا از منافقین

این استاد دانشگاه با اشاره به حمایت‌های همه جانبه آمریکا، انگلیس و رژیم صهیونیستی از منافقین گفت: چه در زمان بوش پدر و چه در زمان بوش پسر و چه الان، حمایت همه جانبه آمریکا از منافقین برقرار بوده و هست.

کوشکی به موارد پشتیبانی وحمایت آمریکا از منافقین نیز اشاره کرد و اظهار داشت: منافقین به راحتی در آمریکا رفت و آمد دارند با اعضای کنگره دیدار کرده و تقاضای خود را مطرح کرده و مورد حمایت قرار می‌گیرند، حساب‌های بانکی آنها در آمریکا فعال است و از حمایت رسانه‌ای این کشور برخوردارند و از سوی مقامات دولت، وزارت خارجه و کنگره به شدت حمایت می‌شوند.

وی ادامه داد: سونا صمصامی و علیرضا جعفرزاده، دو عضو منافقین به عنوان نمایندگان این گروهک تروریستی سال‌هاست که به آمریکا رفت و آمد داشته و با مقامات آمریکایی دیدار می‌کنند.

محافظ اشرف، آمریکاست

این استاد دانشگاه درباره حمایت آمریکا از حضور منافقین در اردوگاه اشرف نیز گفت: آمریکایی‌ها از سال‌ها پیش تاکنون حفاظت از اردوگاه اشرف را بر عهده دارند و آذوقه آنها را همین الان هم تامین می‌کنند در حالی که دولت عراق مخالف حضور آنها در خاک کشور خود است. منافقین پس از اشغال عراق، نام خود را به شورای به اصطلاح ملی مقاومت تغییر دادند و کماکان به جنایات خود ادامه می‌دهند.

کوشکی درباره حمایت آمریکا از انتقال منافقین به کشور جمهوری آذربایجان اظهار داشت: بدون اراده آمریکایی‌ها این گروهک تروریستی از جایش تکان نمی‌خورد. اگر چنین چیزی مطرح می‌شود قطعا بنا به خواست آمریکایی‌هاست.

منافقین در افغانستان و نیویورک

وی به حضور اعضای منافقین در آمریکا، انگلیس، اردن و سرزمین‌های تحت اشغال رژیم صهیونیستی اشاره کرد و افزود: پنج سال پیش برخی اعضای این گروهک تروریستی به افغانستان نیز اعزام شده و در خدمت آمریکایی‌ها قرار گرفتند.

کوشکی حضور منافقین در تجمعات علیه سفر رئیس جمهور ایران به نیویورک را از دیگر موارد پشتیبانی آمریکا از آنها دانست خاطرنشان کرد: چه در سفر آقای خاتمی به فرانسه و چه در سفرهای آقای احمدی‌نژاد به نیویورک اعضای گروهک منافقین با برگزاری تجمعات، سیاست فشار دیپلماتیک علیه جمهوری اسلامی را دنبال می‌کردند که با توجه به مصونیت مقامات کشورها برای شرکت در اجلاس سازمان ملل متحد، این امر تنها با همکاری دولت آمریکا امکان پذیر بوده است.

همواره این بحث از سوی جامعه جهانی مطرح می شود، در قضیه ای که دنیا درباره آن به اتفاق نظر رسیده است چرا ایران پافشاری می کند؟

بارها از سوی برخی قدرتها اعلام شده است اگر ایران دست از قضیه فلسطین بردارد بسیاری از تحریم ها علیه ایران لغو می شود. پس این پرسش مطرح می شود که چرا ایران بر سر قضیه فلسطین این اندازه هزینه می کند؟

“منطقه ای که کشور ما در آن واقع شده یعنی منطقه خاورمیانه (Middle East) از ایران شروع می شود و مشتمل بر کشورهایی است که اکثر آنان عرب هستند و اگر ترکیه را نیز جزو خاورمیانه محسوب کنیم شامل کشورهایی از جمله عراق، سوریه، لبنان، یمن، کشورهای حاشیه خلیج فارس … و مصر است. در ازای مساحت کل خاورمیانه فلسطین بخش کوچکی از این وسعت را در بر می گیرد که می توان آن را هم ردیف با کشورهایی مانند بحرین، کویت، قطر و لبنان دانست. اما بر خلاف این کشورهای کوچک که اکثر آنها دارای ذخایر نفتی هستند فلسطین از این امتیاز برخوردار نیست با این وجود نکته ای که باعث می شود در طول ۶۰ سال اخیر توجه رسانه های جهان به این منطقه معطوف شود موقعیت استراتژیک فلسطین است.

فلسطین؛ لولای اتصال سه قاره

فلسطین نقطه اتصال قاره های اروپا، آسیا و آفریقا است و به همین جهت به آن لولای اتصال سه قاره گفته میشود و می توان گفت موقعیت فلسطین از این بابت منحصر به فرد است. سرزمین فلسطین از شبه جزیره سینا با آفریقا و از قبرس با اروپا و همچنین با آسیا هم مرز است و این اولین دلیل اهمیت فلسطین است که در تعابیر جغرافیای سیاسی جهان بسیار مورد توجه قرار می گیرد.

دلیل دیگر که بسیار اهمیت بیشتری دارد منطقه خلیج فارس است که به آن قلب خاورمیانه (Heart land) گفته میشود است چون ۲۵ درصد نفت و گاز جهان از اینجا تامین می شود و آنگونه که تخمین زده شده تا سال ۲۰۳۰ میلادی این میزان به ۶۵ درصد می رسد. عمده مصرف کننده های نفت خلیج فارس یا در شرق؛ چین و ژاپن؛ یا اروپا و آمریکا هستند. نفت و گاز از تنگه هرمز عبور می کند از دریای عمان وارد خلیج عدن می شود و راهی جز عبور از “تنگه باب المندب” ندارد و سپس وارد دریای سرخ و از کانال سوئز به مدیترانه می رود و از آنجا روانه مقصد می شود. فلسطین سر راه انتقال نفت که به آن “خون تمدن صنعتی” می گویند است و بالطبع کشوری که در این منطقه باشد در واقع می تواند این گذرگاه نفتی را کنترل کند.

سومین دلیل در تبیین اهمیت سرزمین اشغال شده فلسطین توسط رژیم اشغالگر قدس، غربی بودن فرهنگ و تمدن اسرائیل در کل منطقه خاورمیانه است که با الگوهای غربی مطابقت دارد. در حقیقت اسرائیل نماینده قابل اعتماد غربی ها در خاورمیانه است چون تشکیل دهندگان اسرائیل مهاجران اروپا و آمریکا هستند.

دلیل پر اهمیت دیگر؛ شهر بیت المقدس (واژه ای عربی)، یا اورشلیم (واژه ای عبری)، یا جروسلام  Jerusalem(واژه ای لاتین) است چرا که این منطقه از لحاظ فرهنگی و مذهبی برای سه دین یهود، مسحیت و اسلام بسیار حائز اهمیت است. وسط این شهر تپه ای وجود دارد که مجموعه بزرگی از مکان های مذهبی و تاریخی این سه دین ابراهیمی آنجا واقع است. این منطقه محل تولد ادیان ابراهیمی جهان است و تصرف این منطقه یعنی در کانون توجه بودن تمام متدین به ادیان ابراهیمی در جهان .

چگونگی پیدایش اسرائیل

تا سال ۱۹۲۱ سرزمین فلسطین که اکنون بخشی از آن در تصرف اسرائیل است به همراه همه کشورهای عربی جزو امپراتوری بزرگ عثمانی بود. و به جرأت می توان گفت این امپراتوری بزرگترین امپراتوری دوران معاصر بود که مرزهای ۲۲ کشور عربی و ترکیه را در برداشت و از طرف اروپا تا اتریش و حتی منطقه بالکان نیز جزو استعمارات عثمانی بود. این امپراتوری ۵۰۰ سال عمر داشت تا سال ۱۹۲۱ میلادی که شروع جنگ جهانی اول بود که در نهایت عثمانی پس از شکست در جنگ تجزیه شد. بعد از تجزیه انگلستان (فاتح اصلی جنگ) و فرانسه (یکی از فاتحان) تصرفات عثمانی را بین خود تقسیم کردند. شام، لبنان و سوریه سهم فرانسه و بقیه سهم انگلیس شد و این زمینه ای شد که انگلستان شروع به کشور سازی کرد. جالب است کشورهایی که انگلستان ایجاد کرد برای آنها پادشاه انتخاب کرد اما برای فلسطین پادشاه انتخاب نکرد و این نشانه مهم بودن فلسطین است چرا که خواستند خودشان منطقه را اداره کنند.

از ۱۹۲۱ تا ۱۹۴۸ انگلیس در منطقه حضور داشت و در همین زمان یهودی هایی که در جهان در عرصه های بانکداری، بورس و رسانه خوب رشد کرده بودند و ساکن اروپا بودند مهاجرت خود را به این منطقه آغاز کردند.

استراتژی اسرائیلی ها این بود، چون تعداد کمی داشتند باید مناطق مهمی از جهان را در اختیار داشته باشند. یهود آیینی است که تبلیغ ندارد و یک آیین نژادی است و فقط کسانی که نسب آنها به بنی اسرائیل بر می گردد حق دارند به این دین بپیوندند. بر اساس کتاب آسمانی تحریف شده یهود آنها برای غیر خودشان شان انسانی قائل نیستند. چنین نگرشی باعث شد آنها به فکر تسلط بر جهان بیافتند و مهمترین گلوگاه ها را انتخاب کردند .

یهودیان پراکنده در جهان تصمیم گرفتند یک کشور داشته باشند. ابتدا گزینه هایی مانند آرژانتین و اوگاندا را در ذهن داشتند ولی این کشورها تامین کننده منافع اسرائیلی نبود. آنها منطقه ای را می خواستند که هم، پس زمینه تاریخی داشته باشد و هم استراتژیک باشد. طی توافق با انگلیس از سال ۱۹۲۱ یهودی ها مهاجر با شعار بازگشت به ارض موجود آمدند و سال ۱۹۴۷  این منطقه را از کل خاک فلسطین تصرف کردند و اولین کاری که انجام دادند شهر “تله ابیب” عربی را “تل آویو” کردند و این گونه بود که از سال ۱۹۴۸ اسرائیل برای اولین بار در مساحتی کمتر از یک چهارم خاک فلسطین اصلی اعلام موجودیت کرد”.

وی افزود: افراد زمانی رفتار صحیح دارند که استانداردی را باور کرده و به آن اعتقاد داشته باشند و چون انسان‌ها نمی‌توانند بی‌هویت باشد برای خود استاندارد سازی می کنند و این گونه است که جوانان ما به فرهنگ غرب روی می آورند، احساس می کنند که آنها در علم، تکنولوژی، پول و رفاه بسیار موفقند، پس سعی می کنند مثل آنها رفتار کنند و از لحاظ شکل ظاهر شبیه غربی ها می‌شوند.

این استاد دانشگاه تأکید کرد: هنگامی که جامعه نتواند برای مردم استاندارد هویتی معرفی کند افراد شخصاً به دنبال آن می‌گردند و در نتیجه با آشفتگی در جامعه مواجه می‌شویم و جوانان ما به دین مشترک به شکل ظاهرهایی متفاوت و بیگانه ظاهر می‌شوند.

کوشکی خاطر نشان کرد: جوانان ۳۰ سال گذشته بین سال های ۶۰ تا ۶۸ تقریباً استانداردهای هویتی خود را می شناختند و خیلی هدفمند، موفق و امیدوارتر به راه خود ادامه می دادند.

وی در ادامه افزود: این مفهوم دنیا در فرهنگ دینی دارای تعابیر متفاوتی است که از جمله آن می‌توان به لهو و لعب، فتنه و مزرعه آخرت اشاره کرد. در واقع این چند‌گانگی به نحوه استفاده از این ابزار برمی‌گردد.

این استاد دانشگاه اظهار کرد: اما مهم‌ترین وجه این است که دنیا مفهومی اعم‌تر از اقتصاد است و در واقع ابزاری در دست انسان است که انسان از آن، بسته به اینکه چه استفاده‌ای می‌کند می‌تواند به تعبیر قرآنی لهو و لعب یا خسارت باشد یا احیانا فتنه یا اینکه مزرعه‌ای برای بهسازی و روشن‌سازی آخرت باشد.

وی ادامه داد: در این چارچوب نمی‌توانیم مشخصا در مورد اقتصاد در گفتمان دینی صحبت کنیم و باید سراغ مفهوم دنیا برویم، بر این اساس هر حرکتی در دنیا که جلوی رشد و تکامل انسان و جامعه را بگیرد مردود است و فساد شمرده می‌شود.

کوشکی تأکید کرد: طبیعتا هر گونه دنیاگرایی یا پرداختن به دنیا که موجبات توقف انسان در مسیر رشد را فراهم کند از نظر فرهنگ قرآنی مردود است. حال ممکن است این دنیاگرایی، تکاثر باشد یا ممکن است جمع آوری مال و شمارش آن به هدف صرف مال‌اندوزی و دنیاگرایی باشد.

وی عنوان کرد: حتی در جایی دیگر مشخصا قرآن، گروه‌بندی می‌کند و ایجاد فساد در جوامع را به اشراف و افراد متمکن منتسب می‌کند و در آیه ۱۶ سوره اسرا می‌فرماید: «وَإِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِکَ قَرْیَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِیهَا فَفَسَقُواْ فِیهَا فَحَقَّ عَلَیْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِیرًا». «و چون بخواهیم شهرى را هلاک کنیم خوشگذرانانش را وا مى‏داریم تا در آن به انحراف [و فساد] بپردازند و در نتیجه عذاب بر آن [شهر] لازم گردد پس آن را [یکسره] زیر و زبر کنیم.»

کوشکی در توضیح این آیه گفت: مترفین بخشی از ثروتمندانی هستند که ثروتشان از راه نادرست بدست آمده است و در راه نادرست نیز مصرف می‌شود، به همین خاطر شکل فساد اقتصادی در گفتمان دینی اشکال مختلفی از تکاثر، کنز، ربا و… دارد.

وی تصریح کرد: در واقع اشکال فساد اقتصادی به تعبیر قرآنی فساد در دنیا و یا با ابزار دنیا است و مهم‌ترین مدل فساد همان است که دنیا در مقابل رشد و تکامل انسان و جامعه بازدارندگی ایجاد می‌کند.

این عضو هیئت علمی دانشگاه عنوان کرد: به همین خاطر راهکار قرآن برای مقابله با دنیاگرایی این است که انسان و جامعه تزکیه شود؛ یعنی از ارتباط ناسالم با دنیا برحذر داشته شود تا بعد از این تزکیه شدن بتواند حرکت خود را به سمت رشد و کمال ادامه دهد. براین اساس قرآن تعبیر زکات را به عنوان نشانه‌ای از ایمان بارها به کار برده است.

وی در تبیین زکات اظهار کرد: زکات یعنی پاکسازی مالی؛ یعنی برای اینکه دنیا، اموال دنیا و بهره‌مندی‌های دنیا مانعی برای رشد انسان و جامعه نشود بایستی پاکسازی شود. به همین دلیل قرآن از تعابیری مانند «من تزکی»، زکات و تزکیه استفاده می‌کند. مشخصا در بحث نماز عید فطر خداوند به کسانی که زکات دهند و نماز (نماز عید فطر) را برپا کنند وعده رستگاری می‌دهد.

کوشکی خاطرنشان کرد: بنابراین فساد اقتصادی در نگاه قرآن نسبت به آنچه که در عرف جامعه وجود دارد مفهوم موسع‌تری دارد. راهکار برخورد با آن نیز از منظر قرآنی این است که ما در ابتدا به دنیا، اقتصاد و معیشت نگاه ابزاری داشته باشیم و سپس از این ابزار به شیوه‌هایی که قرآن رهنمود داده است بهره‌گیری کنیم تا این ابزار بتواند به مزرعه‌ای برای بهینه‌سازی آخرت تبدیل شود.

کوشکی درباره تعبیر رهبر معظم انقلاب از مبارزه با فساد اقتصادی به جهاد و شاخص‌های این مبارزه جهادگونه گفت: قاعدتا اولین قدم برای مبارزه جهادی با مفاسد اقتصادی این است که تعریف ما از اقتصاد براساس فرهنگ قرآنی ارائه شود؛ یعنی نگاه ابزاری محدود قرآن به اقتصاد را تبیین کنیم و بپذیریم که اقتصاد به معنی دنیا در حد محدودی به رشد و تکامل معنویت کمک می‌کند و در نتیجه در حد محدود از آن استفاده کنیم و نه بیشتر.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: بحث دوم این است که بتوانیم هدف بودن آخرت را در جامعه به عنوان فرهنگ غالب مطرح کنیم. اگر بحث جایگاه اقتصاد در زندگی انسان و جهان و اهداف انسان در زندگی دنیوی را با نگاه قرآنی بفهمیم و در جامعه گسترش دهیم تقریبا بهانه‌ای برای فساد اقتصادی باقی نخواهد ماند.

وی تأکید کرد: دلیل اصلی فساد اقتصادی در جامعه ما فراموش کردن دو نکته است که اولا دنیا دارالقرار نیست، بلکه صرفا مکانی برای رشد و تکامل معنوی انسان است نه دنیاگرایی و ثانیا اصلا جایگاه اقتصاد و دنیا در زندگی انسان چیست.

کوشکی در پایان گفت: چون این دونکته فهمیده نشده و مورد غفلت واقع شده است در نتیجه شاهد اشکال مختلف فساد اقتصادی هستیم. به همین دلیل بهترین مدل مبارزه با مفاسد اقتصادی آگاهی‌بخشی در این دو عرصه به جامعه است.

۲-اما در عمل چنین نیست! هزاران نفر از شهروندان ایرانی تابعیت مضاعف دارند و البته تاکنون تابعیت ایرانی آنها لغو نشده است!

۳-شاید نقص در قوانین موجود و عدم قوانین بازدارنده و نبود دستگاه مسئول در این زمینه باعث شده تا هزاران مورد تابعیت مضاف (در خصوص شهروندان ایرانی) شکل بگیرد و این تخلف تبدیل به یک امر شایع و رایج شود! جالب آنجاست که علیرغم غیرقانونی بودن تابعیت مضاعف هیچ نهاد یا دستگاهی مانع این روندنبوده و حتی نیروی انتظامی از شهروندان ایرانی دارای تابعیت مضاعف در خواست کرده تا با هویت ایرانی خود به ایران سفر کنند!

۴-تابعیت مضاعف زمینه و بستر لازم جهت شکل‌گیری بسیاری از معضلات امنیتی را فراهم می‌آورد. پرونده زهرا کاظمی (شهروند ایرانی دارای تابعیت کانادایی)، ماجرای خاوری (مدیر عامل فراری بانک ملی) و… نمونه‌هایی از ابعاد امنیتی پدیده غیرقانونی اما رایج تابعیت مضاعف به شمار می‌آیند! رواج این پدیده غیرقانونی باعث شده تا سرویس‌های جاسوسی دشمنان جمهوری اسلامی با شکار شهروندان ایرانی دارای تابعیت مضاعف از آنها در ماموریت‌ها و برنامه‌های ضد امنیتی خود بهره‌گیری کند و در مواقع لزوم از تابعیت ایرانی این افراد حداکثر سوءاستفاده را به عمل بیاورند.

۵-اگر قانون لغو تابعیت ایرانی افراد دارای تابعیت مضاعف اجرا می‌شد، آنگاه تابعیت ایرانی خاوری و امثال او به مجرد پذیرش تابعیت دوم لغو می‌گردید و از همان لحظه افرادی بیگانه محسوب شده و طبعا امکان کسب مسئولیت آن هم در حساس‌ترین موقعیت‌های مالی نظام جمهوری اسلامی را پیدا نمی‌کردند!

۶-لازم است وزارت اطلاعات با تنظیم لایحه‌ای در خصوص تعیین تکلیف ایرانیان دارای تابعیت‌های مضاعف و چندگانه این رخنه‌گاه امنیتی را برای همیشه مسدود کرده و شفافیت را در مقوله بسیار حساس تابعیت جمهوری اسلامی حاکم گرداند!

تکمله:

الف ) مروری بر قانون مدنی ایران مشخص می کند که مفهومی به نام تابعیت مضاعف در هیچ جای این قانون یافت نمی شود و قانون گذار درباره آن ساکت است . این سکوت به منزله عدم پذیرفتن چنین مفهومی است .

ب) براساس اصل ۴۱ قانون اساسی تابعیت ایرانی هر فرد تبعه ایران که تابعیت کشور دیگری را بپذیرد سلب خواهد شد .

ج ) ماده ۹۸۹ قانون مدنی ایران تصریح دارد که اخذ تابعیت کشور دیگر از سوی اتباع ایران که بر خلاف مقررات صورت بگیرد پذیرفته نیست و آن فرد همچنان تبعه ایران محسوب می شود اما حق مالکیت اموال منقول و استخدام در دولت ایران از او سلب خواهد شد ( مورد خاوری مدیر عامل سابق بانک ملی )

د ) اخذ تابعیت کشورهای دیگر برای اتباع ایران منوط به رعایت مقررات قانونی است و این مقررات در ماده ۹۸۸ قانون مدنی آمده است . ( در حقیقت اخذ و کسب تابعیت بیگانه منوط به لغو یا ترک تابعیت ایرانی است )

ه ) اگر قانون گذار تابعیت اتباع ایرانی را پذیرفته باشد آنگاه زنان ایرانی که به عقد مردان بیگانه ( مانند افاغنه ) در می آیند ملزم به ترک ایران نخواهند بود! حال آن که این افراد ملزم به ترک ایران هستند مگر در صورت لغو عقد ازدواج آنها با اتباع بیگانه.

و) اما در هر حال باید پذیرفت ابهاماتی در قوانین تابعیت مضاعف ایران وجود دارد که نتیجه آن مصاحبه سخنگوی وزارت امور خارجه در خصوص ممنوعیت تابعیت مضاعف برای اتباع ایران و بازتاب های آن است! شاید بی تفاوتی دستگاه ها در خصوص مقوله تابعیت مضاعف نتیجه همین ابهامات است.

ز) به هر حال حرف اساسی این یادداشت یادآوری همین ابهامات و درخواست از مسوولان امنیتی برای ارائه لایحه جهت رفع این ابهامات بوده است. چرا که این ابهامات بیشتر تبعات را در عرصه های امنیتی به دنبال داشته است.

۲- بررسی عذر و بهانه‌ها و فرافکنی‌هایی که از سوی نهادها و مراکز مسئول در ترویج کرسی‌ها نشان می‌دهد که اکثر قریب به اتفاق این دوستان شناخت درستی از مقوله کرسی‌های آزاداندیشی نداشته و عموماً آن را با تریبون آزاد دانشجویی اشتباه گرفته‌اند! کرسی‌هایی که تاکنون برگذار شده عموماً همان تریبون آزاد دانشجویی است با رنگ و لعاب یا نام متفاوت و البته مطالعه آیین‌نامه‌ها و اساسنامه‌هایی که برای اجرایی شدن این کرسی‌ها از سوی مراکز مختلف تهیه شده موید این ادعاست که این عزیزان متوجه معنی واقعی آزاداندیشی نشده و تنها مصداق این پدیده را همان تریبون آزاد دانشجویی می‌دانند. (البته با حضور یک یا دو داور!)

۳- این که یک یا چند دانشجوی ترم ۵ یا ۶ رشته فنی بیایند و در موافقت یا مخالفت با موضوعاتی مانند به نام حجاب یا دین و سیاست فرمایشاتی داشته باشند و مخاطبین هم افرادی مانند خود آنها باشند نه‌تنها کرسی آزاداندیشی نیست بلکه بهترین سازوکار برای گسترش شبهات و جهالت‌ها است!

در بسیاری از این کرسی‌ها مشاهده شده که آقا یا خانمی با حداقل اطلاعات در خصوص موضوع کرسی پشت تریبون قرار گرفته و با بیان عبارت «من حق دارم آزاد باشم و پوشش خودم را خودم انتخاب کنم و مگر من کم‌عقلم که دیگری در خصوص نحوه پوشش من نظر بدهد» کل مسأله حجاب را تخطئه کرده و البته با کف و سوت مخاطبان هم مواجه شده و مصیبت‌بارتر این که طرف مقابل که مثلاً نقش مدافع را ایفا می‌نموده با بیان الکنی سعی در دفاع از حجاب و تبیین آن نموده که همین لکنت محتوایی باعث محکم‌تر شدن شبهه ایجاد شده گشته است!

۴- بدون شک تلاش فعلی دستگاه‌ها و مراکز متولی آزاداندیشی در راه‌اندازی ضربتی این کرسی‌ها (با هدف پوشانیدن تعلل چندین ساله در این مسیر) نتیجه‌ای جز لوث کردن و به ابتذال کشاندن این ابزار مهم در عرصه تولید علم و اندیشه نخواهد داشت و شاید کار به جایی برسد که عقلا از خیر برپایی این کرسی‌ها بگذرند و به همان «مس شدن» رضایت دهند!

۵- رکن اساسی آزاداندیشی مقوله اندیشه است و اندیشه جز با دانش بدست نمی‌آید و در چنین حالتی چه توقعی از یک دانشجوی تازه کار و نورس هست که در خصوص عرصه‌ای غیرمرتبط با رشته تخصصی‌اش صاحب دانش و اندیشه باشد تا آزادی لازم جهت طرح آن اندیشه به او اختصاص پیدا کند؟ فرضا یک دانشجوی کارشناسی علوم پایه یا فنی یا هنر و… آنقدر تسلط و مطالعه در علوم انسانی یا اسلامی دارد که در این عرصه صاحب اندیشه (ولو خام یا محدود) باشد و بخواهد به عنوان موافق یا مخالف در خصوص مسائلی مانند دین و سیاست در اسلام یا ولایت فقیه یا حجاب یا… به اظهار نظر بپردازد؟ اصولاً وقتی فردی در حوزه‌ای فاقد تخصص باشد می‌توان به صرف علاقمندی به او اجازه اظهارنظر در آن حوزه را داد؟

۶- اگر کرسی‌های آزاداندیشی در میان دانشجویان تحصیلات تکمیلی (آن هم در عرصه‌های تخصصی خود آنها) و با حضور اساتید صاحب‌نظر در آن تخصص‌ها برگزار شود و مخاطبین هم دانشجویان تحصیلات تکمیلی باشند آنگاه می‌توان امیدوار بود که شرکت کنندگان در کرسی‌ها از حداقل دانش لازم جهت اظهار نظر برخوردار بوده و رجما بالغیب و از روی هوا و یا مطالعات روزنامه‌ای و اینترنتی سخن نگویند! در چنین حالتی و بواسطه این که مخاطبین هم از مفروضات و بدیهیات آن عرصه تخصصی مطلع‌اند مجالی برای برخوردهای احساسی از جنس سوت و کف و ابراز احساسات جاهلانه فراهم نخواهد بود و بلکه ثمره این نشست‌ها می‌تواند افزایش دقت و تأمل در موضوعات تخصصی از سوی اهل فن و به دنبال آن پدید آمدن نگرش‌های نو و بدیع و در نهایت زایش نظریات روشمند علمی را به دنبال داشته باشد.

۷- البته برگزاری جلسات آزاداندیشی به شکل علمی، معقول و روشمند نیازمند افرادی است که خود با علم (و نه مدرک!) و مقوله تولید علم و اندیشه و نظریه‌پردازی بیگانه نباشند و حداقل بهره‌ها را از این مجال برده باشند!

۸- کرسی آزاداندیشی نه کارخانه ذوب آهن است، نه مسکن مهر و نه خودرو پراید که افزایش تعداد آن نشانه‌ای مثبت تلقی شود! کرسی آزاداندیشی مقوله‌ای کاملاً کیفی است و در صورت بهره‌مند بودن از کیفیت لازم در برگزاری می‌تواند موجب تولید کیفیت جدید شود! این مقوله را با برخوردهای جاهلانه و اداری و بیلان‌کاری به ابتذال نکشانیم و بلایی را که سر بسیاری از امور مهم، ارزشمند و مقدس آوردیم به سر آزاداندیشی نیاوریم!

۹- دوستان! لطفاً به آزاداندیشی ترحم کنید!

۱-روزنامه ایران اصولا جریده آبرومندی است و این اعتبار از زمان ریاست دکتر جوانفکر بر آن روز به روز در حال افزایش است. به ویژه از مقطعی که بهمت این روزنامه ویژه نامه‌ خاتون منتشر شد و حجاب برتر، پوشش قجری و ناصر الدین شاهی نام گرفت و در سرمقاله‌های آن به مراجع و قوه قضائیه اهانت شد و موتور سواری دختران ترویج شد و در صفحه اخر آن از مقام عرفانی سید حسن ابطحی (مقتدای انجمن حجتیه و پدر محمد علی ابطحی)تجلیل به عمل آمد:

۲- از دیگر نمادهای آبرومندی روزنامه جوانفکر عملکرد آن در ایام نمایشگاه مطبوعات بود .در این ایام یکی از عوامل نورسته و تازه کار روزنامه ماموریت پیدا کرده بود با گیر دادن و آویزان شدن به شخصیت‌های سیاسی رسانه‌ای منتقد دولت ازآنها ولو در حد یک جمله خوراک تبلیغاتی جهت درج در صفحه سوم ایران و البته صفحه نخست سایت‌های متعلق به فرقه احباء اسفندیاریه استخراج کند! محمد حسین صفار هرندی ،حجت الاسلام روانبخش و حقیر از جمله کسانی بودند که قربانی این تکنیک آبرومند روزنامه ایران شدند.

۳- عامل تازه کار جوانفکر از مجموع ۲۵ دقیقه مصاحبه حقیر صرفا یک جمله آن هم به صورت ناقص! را درج کرده و در انتهای آن پای یک فیل را به میان کشید! البته این که فیل مورد نظر از کجا چگونه به ذهن عامل نورسته دکترجوانفکر خطور کرده و در انتهای جمله نصفه کاره حقیر جا خوش کرده، مطلبی است که شاید به کرامات ماورالطبیعه احبا فرقه اسفندیاریه و قطب این فرقه باز گردد! (مصاحبه مذکور در حضور ۳. نفر از خبرنگاران ایران انجام شد و آنها شاهند که در مصاحبه هیج خبری از فیل نبود!)

۴- البته اهانت روزنامه متعلق به فرقه احباء اسفندیاریه مدال افتخاری است که به لطف خداوند نصیب حقیر شد و خدا نیاورد آن روزی که روزنامه ایران از حقیر و سایر بندگان آبرومند خدا تعریف و تقدیر کند!

۵- در این میان فقط حیف روزنامه دولتی ایران و دریغ از بیت المال که فدای توهمات فرقه احباء اسفندیاریه شده و صد حیف که سوابق تحربیات و نام نیک خبرگزاری جمهوری اسلامی و نیروهای قدیمی آن که در این روزها به تاراج رفت!

۱- «یکی از روش‌های استکبار برای مقابله با ملتهای مستقل، ایجاد ناامنی اجتماعی و اخلاقی و روحی در جامعه است و رواج بی‌بند و باری اخلاقی و سست کردن پایه‌های اخلاق محصول طراحی استکبار است و بدون امنیت اجتماعی و اخلاقی پیشرفت و سربلندی کشور ممکن نخواهد بود.» رهبر انقلاب و فرماندهی کل قوا این بیانات را در جمع فرماندهان و دانش‌آموختگان نیروی انتظامی مطرح نموده‌اند و بی‌تردید مخاطب اولیه این عبارات نیروی انتظامی است.

۲- مروری هر چند سطحی بر وضعیت اخلاق و عفت عمومی در جامعه این حقیقت تلخ را آشکار می‌‌سازد که هر چه دشمن بر شدت تهاجم خود در ترویج بی‌بند و باری اخلاقی و سست کردن پایه‌های اخلاق افزوده، به همان میزان غفلت و بی‌توجهی مسئولان و مدیران ارشد نظام نسبت به این خطر بنیان‌کن افزایش یافته است! و طبیعی است که نتیجه چنین نامعادله‌ای افزایش قربانیان این تهاجم باشد. افزایش وحشتناک میزان طلاق (به خصوص در شهرهای بزرگ)، کاهش تمایل به ازدواج، گسترش کم‌سابقه بیماری ایدز از طریق روابط نامشروع، عادی شدن بی‌حجابی و حتی تبدیل آن به یک ارزش غیررسمی، ازهم گسیختگی خانواده‌ها، کاهش سن فساد و فحشا تا مرز نوجوانی، عادی شدن روابط و دوستی‌های حرام میان جنس مخالف و… همگی نمادهای افزایش بی سابقه تلفات جبهه خودی در برابر هجوم بی‌سابقه دشمنان اسلام و انقلاب و نظام به اخلاق و عفت عمومی جامعه‌اند! هجومی که در برابر خود هیچ مدافع هوشیاری مشاهده نکرده و نمی‌کند! (فقط به عنوان نمونه می‌توان به افزایش ۵/۵ درصدی طلاق در سال جاری نسبت به مدت مشابه در سال گذشته و تداوم این روند صعودی در ۵ سال اخیر اشاره کرد!)

۳- غفلت یا تغافل روزافزون متولیان دفاع در برابر تهاجم همه‌جانبه استکبار به پیکره امنیت اخلاقی و عفت عمومی کار را به جایی رسانده که عوامل و فریب‌خوردگان موج ابتذال و بی‌عفتی به صورتی رسمی و علنی به زیر پا گذاردن خطوط قرمز اخلاقی و فقهی جامعه می‌پردازند و طلبکارانه به دنبال به رسمیت شناخته شدن مرز‌شکنی‌های خود هستند! (مانند تجمعات اخیر اراذل و اوباش فرهنگی به بهانه‌های مختلف در اماکن تفریحی یا مقاومت گستاخانه در برابر نهی از منکر و حتی اقدامات قانونی مامورین که جراحت و نابینایی تعدادی از ناهیان از منکر در چند ماهه اخیر صرفا نمونه‌هایی کوچک از این گستاخی و حریم‌شکنی محسوب می‌شود.)

۴- هنگامی که جانشین فرمانده نیروی انتظامی با صراحت اعلام می‌دارد که «ناجا وظایف خود در خصوص حجاب را به صورت کامل انجام داده است» یقین می‌کنیم که مخاطب اولیه فرمایشات رهبر انقلاب در خصوص امنیت اخلاقی و اجتماعی، ناجا و فرماندهان آن بوده‌اند! وقتی اظهارنظر سردار رادان هیچ انطباقی با واقعیت‌های موجود ندارد، وقتی وضعیت برهنگی، فحشا و بی‌حجابی در سواحل گیلان، مازندران، قشم، کیش و … در سال جاری و غیبت معنی‌دار عوامل ناجا در برابر بی‌حجابی و بی‌عفتی حاکم بر فرودگاه‌ها، مراکز خرید، پارک‌ها، پیست‌های اسکی، اماکن تفریحی و… را با گزارش سردار رادان منطبق می‌کنیم درمی‌یابیم که عزیزان ناجا با عبور معنی‌دار از هشدارهای فرماندهی کل قوا در برابر بی‌سابقه‌ترین هجمه به تارو پود ایمان مردم مسلمان ایران خود را به خواب زده‌اند!

شاید تغافل بهترین واژه برای توصیف عملکرد ناجا در این خصوص باشد! و صد البته که سایر دستگاه‌ها اعم از قوه قضائیه، دولت و صداوسیما نیز در این تغافل و تقصیر دوشادوش ناجا متهم و مقصرند!

علیرغم مخالفت صریح رهبر انقلاب و سایر مراجع، زنان و دختران عمدتا بی‌حجاب و بد پوشش به افتضاح‌ترین شکل ممکن در استادیوم آزادی حاضر می‌شوند و لا به لای مردان به رقص و پایکوبی به افتخار تیم ملی والیبال می‌پردازند! تیمی که اعضای آن در برابر زیر پا گذاردن بدیهی‌ترین حکم فقهی (دست دادن با خانم داور) نه تنها جریمه و مجازات نشدند بلکه جایزه نیز گرفتند و البته از میزان جایزه خود دلخور هم بودند! آن هم در حالی که مدیران و مسئولان وزارت ورزش در مقابل این خلاف شرع و دهن‌کجی به مبانی اخلاق و عفت عمومی تنها تغافل را پیشه خود نموده‌اند و تنها همّ و غمشان در بهترین حالت کسب مدال و زدن گل و قهرمانی است! (هر چند به قیمت توهین به باورهای اخلاقی یک ملت تمام شود!)

وقتی یک کودک با تحصیلات سوم ابتدایی هم می‌تواند از حرمت حضور زنان در محل ورزش مردان نیمه برهنه مطلع شود، چگونه وزارت ورزش با آن همه طول و عرض و آفتابه لگن همچنان مجوز ورود زنان و دختران عموما بی‌حجاب را به محل مسابقات والیبال و بسکتبال مردان صادر می‌کند؟ آیا این رفتار جز تغافل و بی‌اعتنایی به سست شدن مبانی اخلاقی جامعه معنای دیگری دارد؟

۵- خوردن نان و نمک حکومت دینی و شکستن نمکدان و ‌بی‌حرمتی به سفره دین رویه جاری بسیاری از مسئولینی است که متولی پاسداری از اخلاق و عفت عمومی‌اند! مسئولینی که مجوز اکران فیلم‌ها و تئاترهای مبتذل و مخرب را صادر کرده و و از ساخت و نمایش چنین آثار متعفنی حمایت کرده و می‌کنند! مسئولینی که مناطق آزاد را از قید و بند اخلاق و عفت آزاد کرده‌اند، مسئولینی که مجریان و برنامه‌سازان غریبه با بدیهیات فرهنگ و اخلاق اسلامی را بر رسانه ملی حاکم نموده و خوراک ذهنی مردم را به فساد عقیده این جماعت آلوده‌اند! مسئولانی که برای ترویج اخلاق و احکام الهی حاضر به برداشتن حتی یک گام کوچک نیز نیستند! مسئولانی که سالهاست مجازات مروجان فساد و مهاجمان به اخلاق و عفت عمومی را فراموش کرده‌اند و…

۶- موفقیت جهان استکبار در هجوم به پیکره اخلاق و عفت عمومی جامعه اسلامی ایران به حدی است که تداوم این روند سقوط تدریجی و تضمینی نظام اسلامی را در آینده‌ای نه چندان دور رقم خواهد زد!

به فرمایش مولای متقیان «ملتی که از درون خانه‌اش مورد تهاجم قرار گیرد حتما ذلیل خواهد شد» وقتی به گفته جانشین فرماندهی نیروی انتظامی برخی از مجریان صداوسیما هم حجاب اسلامی را رعایت نمی‌کنند، هنگامی که ادارات و ابواب جمعی ناجا و قوه قضائیه محل تردد روزانه هزاران زن و دختر بی‌حجاب و بدپوشش است، وقتی مشاهده بی‌حجابی و بی‌عفتی رایج در کوی و برزن جامعه اسلامی دیگر حساسیت هیچ کسی را برنمی‌انگیزد، وقتی دانشگاه‌های دولتی و آزاد به آرایشگاه‌ و سالن‌های مد زنانه تبدیل شده‌اند و رؤسای دانشگاه‌ها خم به ابرو نمی‌آورند، وقتی که رئیس‌جمهور برخلاف شرع و قانون و عرف دقایقی طولانی در دفتر کارش با خبرنگار زن بی‌حجاب اسپانیایی به گفت‌وگو می‌پردازد و فیلم این دیدار در بسیاری از شبکه‌های اروپایی پخش می‌شود، دیگر چنین پیش‌بینی نبایستی بدبینانه تلقی شود!

۷- مرور دوباره بیانات رهبر انقلاب کلید حل این معماست! «بدون امنیت اخلاقی پیشرفت و سربلندی کشور ممکن نخواهد بود» و امروز اخلاق و عفت عمومی بی‌پناه‌تر از همیشه چشم‌انتظار بیداری مسئولانی است که حال و حوصله یا غیرت یا همت یا درک دفاع از اخلاق و عفت عمومی در برابر تهاجم تمام‌عیار جهان استکبار را ندارند!

و به همین دلیل برای کسب سربلندی و رشد و تکامل چاره‌ای جز حفاظت از اخلاق و عفت عمومی و برقراری امنیت اجتماعی نداریم! و بدون شک مطالبه از مسئولان، نخستین گام در این مسیر محسوب می‌شود.

این کارشناس مسائل سیاسی با تأکید بر اینکه در فضای امن، هیچ قدرت و مانع بیرونی، اختیار و انتخاب انسان را محدود نمی‌کند، گفت: وقتی انسان بتواند در مساعدترین شرایط انتخاب کند و مسیر تکامل خود را بیابد، در این حالت است که در نظر قرآن امنیت محقق شده است.

کوشکی با اشاره به ابعاد مختلف انسان خاطرنشان کرد: از آنجا که انسان ابعاد متفاوتی دارد، قرآن کریم نیز در همه ابعاد برای انسان امنیت را در نظر گرفته است. به عنوان مثال در سوره قریش به این نکته اشاره می‌شود که بحث معیشت مردم حل و فصل شود؛ آنجایی که به سفرهای تابستانی و زمستانی قریش اشاره می‌کند و یا صحبت از «بلد آمن» می‌کند.

این مدرس دانشگاه تصریح کرد: بنابراین بر این نکته تأکید شده است که نیازهای افراد و انسان‌ها در یک شرایطی امکان پاسخ‌گویی مناسب پیدا کند؛ چه نیازهای معیشتی و چه نیازهای معنوی. اگر به همه نیازها شرایط پاسخ‌گویی مناسبی فراهم شود، آن وقت مجموعه امنی ایجاد شده است.

عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر طوسی در مورد ابزارهای ایجاد امنیت نیز گفت: به دلیل اینکه انسان نیازهای متفاوتی دارد، قرآن کریم به این نکته اشاره می‌کند که به همه نیازها پاسخ مناسب ارائه شود که ممکن است بخشی از آن با سلاح باشد «وَأَنزَلْنَا الْحَدِیدَ فِیهِ بَأْسٌ شَدِیدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ» و یا نیاز به ابزارهای فرهنگی و یا نرم‌افزاری و سخت‌افزاری دیگر باشد؛ اما همه این ابزارها، اسباب مشروعی است که منجر به ایجاد امنیت می‌شود.

کوشکی در ادامه با اشاره به تفاوت‌های نگاه اسلام با سایر مکاتب به مقوله امنیت اظهار کرد: به دلیل اینکه در اسلام هدف رشد و تکامل انسان‌هاست، امنیت نیز با محور رشد و تکامل تعریف می‌شود، یعنی هر پدید‌ه‌ای که مانع این هدف شود، پدیده مخل و مضر امنیت تشخیص داده می‌شود.

این مدرس دانشگاه ادامه داد: در سایر مکاتب امنیت در واقع پاسداری از مرز خواسته‌ها، قرائض و شهوات است، یعنی اینکه فرد بتواند آنچه که می‌خواهد محقق کند. بنابراین مرز امنیت را خواسته‌ها و امیال انسان مشخص می‌کند، در حالیکه در نگاه قرآن امنیت با محوریت رشد و تکامل انسان تعریف شده است.

وی با اشاره به سناریوی آمریکایی – سعودی علیه ایران گفت: مرگ ولیعهد سعودی، سناریوی آمریکایی – سعودی که با هدف جنگ روانی محدود علیه ایران برپا شده بود را تحت‌الشعاع قرار داد و آنرا به ضرر عربستان یکطرفه کرد.

این استاد دانشگاه ادامه داد: سناریوی ضد ایرانی با هدف جلوگیری از شکل‌گیری تبلیغات گسترده جمهوری اسلامی ایران در حج امسال طراحی شد چرا که با توجه به موج بیداری اسلامی بوجود آمده، حج امسال می‌تواند در جهت شارژ فکری فرهنگی ملت‌ها در سطح جهان عمل کند.

کوشکی توطئه آمریکایی – سعودی علیه ایران را با مرگ ولیعهد عربستان کمرنگ شده دانست و افزود: مرگ ولیعهد سعودی، حکام عربستان را متوجه اوضاع داخلی‌شان خواهد کرد، چرا که آنها را به جنگ قدرت مشغول می‌کند.

وی عربستان سعودی را عامل بازدارنده در برابر موج بیداری اسلامی عنوان کرد و ادامه داد: آشفتگی ایجاد شده در ساختار قدرت سعودی، نقش بازدارندگی عربستان در برابر بیداری اسلامی را مهار خواهد کرد و دخالت‌های آنها در یمن، بحرین، سوریه و مصر را کاهش خواهد داد.

این پژوهشگر، آماده شدن فضا برای خیزش عمومی ملت عربستان را از دیگر پیامدهای مرگ ولیعهد سعودی دانست و افزود: مشغول شدن شاهزادگان سعودی به جنگ قدرت موجب فراهم شدن زمینه برای خیزش ملت به ویژه سه دسته از آنها خواهد شد.

کوشکی ادامه داد: دسته اول روشنفکران و تحصیلکردگان غرب هستند که خواهان حکومت دموکراتیک در عربستان بوده و با حکومت فعلی شدیداً مخالفند. دسته دوم مستضعفین این کشورند که از وضعیت ناعادلانه موجود خسته شده‌اند. این دسته، اکثریت ملت عربستان را تشکیل داده و در فقر شدید به سر می‌برند. دسته سوم هم گروه‌های مذهبی هستند، هر سه این دسته‌ها با حکومت فعلی مخالفند و بپا خواهند خاست.

با این حال اصولگرایی ناب از آنجا که یکی از مهمترین شاخصه هایش ولایتمداری و تبعیت از ولای فقیه است قطعا دارای یک سیاست فرهنگی یگانه است که آن را باید در موضع مشخص رهبر انقلاب و سیاست های نظام و حضرت امام (ره) جستجو کرد.

فرهنگ در دیدگاه محوری انقلاب اسلامی به معنای کیفیت زندگی است و با دین یکسان است؛ یعنی اگر دین و شریعت کیفیت و چگونگی خوب زیستن را مطرح می کند در واقع فرهنگ هم همین کیفیت زندگی است. فرهنگ میان کیفیت زندگی یک جامعه با جامعه دیگر خط تمایزی قائل می شود. در واقع به تعبیری دقیق تر، فرهنگ ایده پاسخگویی به نیازهای بشر است؛

نیازهای انسانی، اعم از نیازهای بیولوژیک تا نیازهای معنوی و چگونگی پاسخ به این نیازها. در نگاه امام و رهبری، فرهنگ اصولا مساوی خود دین و شریعت است چرا که دین هم از کیفیت زندگی بهتر زیستن سخن می گوید. به همین دلیل می بینیم که تاثیرات خیلی عمیقی در دیدگاه حضرت امام در مقوله فرهنگ اتفاق افتاده، حتی تا جایی که اساس استقلال کشور و یک جامعه را فرهنگ آن جامعه می دانند و بارها در خصوص اهمیت فرهنگ با حفظ استقلال و اسلامیت کشور و با سلامت و خوشبختی کشور پیوند ایجاد کرد.

با این وجود در جبهه گسترده موسوم به اصولگرایان در خصوص مقوله فرهنگ نگاه های متفاوتی وجود دارد. که در ادامه به مهم ترین آنها اشاره می کنم:

بخشی از اصولگرایان شامل بعضی افراد منتسب به جامعه روحانیت مبارز و جامعه مدرسین و بعضی گروه های سنتی همچون موتلفه اسلامی نگاهشان به فرهنگ برگرفته از نگرش‏های فکری است؛ اما فرهنگ را در حد هنر که آن هم در یک

وزارتخانه متمرکز شده نگاه می کنند. متاسفانه این دسته علیرغم مبانی فکری صحیح، هیچ وقت هم طرح و برنامه دقیقی برای ساماندهی فرهنگی و برای پدیده مهندسی فرهنگ به تعبیر رهبر انقلاب، ایده ای نداشتند؛ به همین خاطر هنگامی که افراد منتسب به این جریانات در مشاغل فرهنگی و مدیریت فرهنگی حضور پیدا می کنند عملا شاهد تحول مثبتی نیستیم.

به طور مصداقی باید گفت از زمانی که بخش سنتی اصولگرایان یعنی موتلفه وزارت ارشاد را در دست داشت، ما در وزارت ارشاد تحولی را شاهد نیستیم. یا در سایر ارگان ها، فرهنگ را در حد هنرها تقلیل دادند و البته هر چند که معتقد به رعایت امور شرعی هستند اما در عمل فاقد برنامه اجرایی بوده و هستند. به همین دلیل حتی وزیر ارشاد فعلی که منتسب است به این طیف، در دوران حضورش در وزارت ارشاد فعلی نه تنها موجب کیفیت و غنای فرهنگ (حتی از لحاظ رعایت شریعت) نشده بلکه آن چیزی که در وزارت فرهنگ و ارشاد می گذرد دقیقا تداوم سیاست های دوره اقای مهاجرانی و اصلاح طلبان هست که با سرعت و شتاب در حال انجام است.

بخش دیگری از اصولگرایان هستند که دارای سلیقه های نوین هستند و در خصوص فرهنگ نگاه بازتری را دنبال می کنند. این دسته در مقوله فرهنگ دارای برنامه مشخص بوده و فعالیت هایی نیز انجام می دهند. اما از آنجایی که روش آنها با نگاهی که حضرت امام و رهبری نظام به مقوله فرهنگ داشتند تفاوت هایی دارد، متاسفانه علیرغم نوگرایی در فرهنگ قادر به درک و ارائه برنامه و ارائه راهکار متناسب با وضعیت جامعه نبودند. افرادی همچون عزت الله ضرغامی و علی لاریجانی و حجت الاسلام خاموشی در دوران وزارت ارشاد و یا حتی برخی افراد دیگر که در زمانی در عرصه های مختلف فرهنگی نتوانستند، به عمق فرهنگ در نظر امام و رهبری نظام دست پیدا کنند و آن معنی یگانگی فرهنگ با دین را در این روش نمی بینیم.

بخش دیگری هم از افراد موسوم به اصولگرا هستند که در مقوله فرهنگ کاملا لیبرال عمل می کنند. محمود احمدی نژاد رئیس جمهور فعلی و محمدباقرقالیباف و مجموعه شهرداری تهران از کسانی هستند که در نگاه به فرهنگ لیبرال مسلک شده اند و نگاهشان به فرهنگ با نگاهی که اصلاح طلبان داشتند تفاوت خاصی نمی کند. در عمل، هر چند که این طیف ها هم واقف اند که شاخصه های اسلام با لیبرالیسم نمی خواند و در سخن ادعای اعتقاد به لیبرالیسم هم ندارند اما در عمل چنین است؛ چرا که می بینیم که حتی رعایت اصول فقهی در عرصه های فرهنگی و هنری را هم دنبال نمی کنند چه برسد به آنکه بخواهند نگاه حضرت امام و رهبری را اجرایی کنند.

متاسفانه علیرغم تمامی تلاش هایی که صورت گرفته، ‌تقریبا در هیچ کدام از عرصه های فرهنگی شاهد نیستیم که حضرت آیت الله خامنه ای چه به عنوان رهبر انقلاب و چه به عنوان یک کارشناس خبره مسائل فرهنگی اعلام رضایت کرده باشند و مشخصا در طول سال های اخیر که دوران حاکمیت اصولگرایان قرار داریم این نارضایتی نمود بیشتری هم پیدا کرده است.

این نکته بر می گردد به این واقعیت که تقریبا هیچ کدام از جریانات اصولگرایی نتوانسته اند در مقوله فرهنگ آن چنان که از آنها انتظار می رفت، عمل کنند.

الف) همه جای دنیا «آب» یک پدیده کاملاً سیاسی است! حتی در «کانادا»یی که بیشترین ذخایر آب شیرین جهان را دارد! (یعنی به ازای هر نفر ۲۶ هزار متر مکعب ذخیره آب شیرین!)

ب) و این نکته را هم همه شنیده‌ایم که اگر جنگ‌های امروز بر سر نفت صورت می‌گیرد جنگ‌های فردا بر سر «آب» رخ خواهد داد اما واقعیت این است که در کشور ما هیچگاه «آب» راهی به سیاست نداشته است! (البته اگر سیاست را اداره معقول مملکت تعریف کنیم!)

ج) هرچند که تا امروز هیچ‌گاه «آب» دغدغه سیاستمداران ایرانی نبوده (یعنی حتی برای احقاق حق ایران در مسئله حق آبه هیرمند تلاش دیپلماتیک جدی رخ نداده آن هم در اوج نیاز سیستان به آب هیرمند!) اما بایستی به یاد مسئولان عزیز مملکت بیاندازیم که «آب» چالش اصلی سیاست داخلی ما خواهد بود اگر نسبت به آن بی‌خیال باشیم. (که تا امروز اینگونه – یعنی بی‌خیال محض – بوده‌ایم!)

د) میانگین سالانه باران ایران در بهترین حالت ۴۰۰ میلیون لیتر است! (و این یعنی سرشکن کردن باران ۱۲۰۰ میلی‌متری گیلان با ریزش‌های جوی ۵ میلیمتری مناطق کویری!) و البته طی سال‌های اخیر میانگین بارش به زحمت توانسته به مرز ۲۸۰ میلیمتر نزدیک شود و این یعنی سدهای نیمه‌خالی و یا رو به انتها و رودخانه‌های خشک (مثل زاینده‌رود!) و جدال‌های “فعلاً” استانی بر سر آب! (مثل دعواهای چهارمحال و اصفهان و رفسنجان و یزد و قم بر سر آب سرشاخه‌های کارون! آن هم کارونی که خوزستانی‌های در سال‌های اخیر بدجوری تشنه آن بوده‌اند!) به فرمایش وزیر نیرو وضعیت آب در کشور به مرز اضطرار رسیده و کسری آن به ۴۰ میلیارد متر مکعب بالغ شده است! و البته استان‌هایی مثل فارس و سیستان و بلوچستان و اصفهان و کرمان و یزد و خراسان جنوبی و هرمزگان و… بیشتر و زودتر از سایر مناطق کشور به مرز بحران و اضطرار در آب رسیده‌اند!

هـ) خوشمان بیاید یا نه کشور ما در تقسیم‌بندی‌های جهانی جزء منطقه خشک محسوب می‌شود و ذخیره سالانه آب شیرین (اعم از در دسترس و غیرقابل دسترس) به ازای هر نفر ایرانی کمتر از ۴۰۰ متر مکعب ارزیابی شده است! از سوی دیگر بنا به فرمایش مدیر شرکت آب و فاضلاب ایران مصرف ما که از کشورهایی که ۲۰ برابر ما بارش سالیانه دارند هم بیشتر است! (تصور کنید مردم در اروپا با میانگین بارش سالانه بیش از ۱۲۰۰ میلیمتر، به ازای هر نفر در روز ۱۵۰ لیتر آب مصرف می‌کنند حال آنکه شهروندان تهرانی به صورت متوسط و به ازای هر نفر مصرف نزدیک به ۲۸۰ لیتر آب در روز را به نام خود ثبت کرده‌اند!) و البته از هدر رفتن ۷۰ درصد آب کشاورزی و صنعتی و… هم چیزی نگوییم سنگین‌تریم!

و) هم آب کم داریم، هم بارش و هم بسیار بد مصرف می‌کنیم! چرائیش بماند برای یک فرصت دیگر! (و بماند آن روزها که چپ و راست مجوز چاه نیمه‌عمیق در دشت رفسنجان صادر می‌کردیم یادمان به سقوط وحشتناک سطح آب زیرزمینی این منطقه در روزهای اخیر نبود!! روزهایی که دیگر حتی از چاه عمیق هم آبی دستگیرمان نمی‌شود!)

ز) آب مانند نفت و کالاهای اساسی و قطعات صنعتی نیست! آب مایه حیات است و نه امکان وارد کردن آن وجود دارد (لااقل برای ما با جمعیت ۷۵ میلیون نفری!) و نه امکان جیره‌بندی آن! البته گران کردن هم راه مناسبی برای تأمین آب نیست! چون وقتی آبی وجود نداشته باشد دیگر فروش آن به قیمت‌بندی «هرچقدر» تومان هم ممکن نخواهد بود!

ح) رئیس جمهور آینده هرکه هست باید از همین امروز و قبل از پرداختن به مسأله بیکاری و گرانی و هسته‌ای و… به بحران عمیق آب در آینده ایران توجه کند و برای رفع و حل آن برنامه (نه روزی‌نامه و نه تبلیغات!) علمی داشته باشد! در غیر این صورت این مسئله می‌تواند به اولین بحران تهدید‌کننده امنیت ملی تبدیل شود!

ط) تا به امروز که هیچ مسئولی نسبت به مسأله بحران آب شیرین در ایران توجه نداشته است! (نمونه‌اش همین چمنکاری بی‌حد و حصر در شهرهاست که اگر آمارش ارائه شود خواهیم دید از اروپای پرباران هم بیشتر اهل چمنیم!) اما برای پرداختن به این بحران فردا بسیار دیر خواهد بود!

…………………………………

- تبدیل ماجرای دریاچه ارومیه به یک بحران سیاسی-امنیتی، تحصن نمایندگان استان چهارمحال بختیاری در اعتراض به انتقال آب از سرشاخه‌های کارون به سایر استان‌ها، تهدید ۱۸ نماینده استان خوزستان به استعفاء در صورت عملی شدن طرح دولت برای انتقال آب کارون به مناطق مرکزی ایران، ابراز نگرانی نماینده اردبیل از انتقال حق آبه این استان از رود ارس به دریاچه ارومیه و… همگی نمونه‌هایی کوچک از رابطه جدی میان آب شیرین (به عنوان حیاتی‌ترین فاکتور طبیعی جهت تداوم حیات) و سیاست در کشور ما به شمار می‌آیند. رابطه‌ای که در قسمت نخست این نوشتار به مغفول ماندن آن اشاره کردیم. رابطه‌ای که هنوز اهمیت و تأثیرات عمیق آن در کشور ما ناشناخته مانده و کماکان مورد بی‌اعتنایی قرار می‌گیرد.

۲- به این گزاره‌ها دقت کنید:

الف) منابع آبی در تمامی دشت‌های ایران به پائین‌ترین حد خود در ۵۰ سال اخیر رسیده است.

ب) به نسبت ۴۰ سال گذشته آب رودخانه‌های ایران ۶۰ درصد کاهش داشته است.

ج) میزان آب ورودی به سدهای کشور در سال جاری به نسبت سال قبل ۱۰ میلیارد متر مکعب (۲۵ درصد) کاهش داشته و میزان بارش نیز ۲۴ درصد کاهش را نشان می‌دهد. (متوسط کشوری)

د) ورودی آب به حوضه آب‌ریز دریای خزر ۲۵ درصد، به حوضه آبریز خلیج فارس ۱۱ درصد، به حوضه آبریز دریاچه ارومیه ۱۰ درصد، به حوضه آب‌ریز دریاچه هامون ۵۰ درصد و به حوزه آب‌ریز سرخس ۶۶ درصد منفی بوده است! (میزان ورود آب کمتر از تبخیر و برداشت و یا خروج آب به حوضه‌های آبریز مذکور بوده است!)

هـ) عمق متوسط وجود آب‌های زیرزمینی قابل استحصال در ایران که تا ده سال پیش بین ۱۰-۱۵ متر بوده در سال‌های اخیر به ۱۵۰-۲۰۰ متر رسیده است! (اگر در گذشته برای دستیابی به آب نیاز به حفر چاه با عمق ۱۵ متر بوده این رقم به ۱۵۰ تا ۲۰۰ متر افزایش پیدا کرده است.)

و) در حالی که به گفته مدیر آب منطقه‌ای استان اصفهان این استان همیشه در معرض خطر خشک‌سالی است، کم‌بود آب در مناطق کوهستانی مانند روستاهای شهرستان دماوند هم به خط قرمز رسیده است!

ز) آب ورودی به سدهای استان تهران به نسبت سال گذشته ۱۴۱ میلیون متر مکعب کاهش یافته است. وحشتناک‌تر این که میزان آب ورودی به سد زاینده رود در ۴ سال گذشته ۲ میلیارد متر مکعب کاهش را نشان می‌دهد.

ح) میزان کمبود آب در برخی استان‌ها (مانند اصفهان) به حدی بوده که مسئولان با ممنوع کردن کامل کشت بهاره و پائیزه، تمام منابع آب موجود را به تأمین آب شرب اختصاص داده‌اند. (یعنی مسئولان ناگزیر بوده‌اند میان تأمین آب کشاورزی یا آب شرب یکی را انتخاب کنند!)

جمع‌بندی این اطلاعات تلخ نشان می‌دهد که بحران کم‌بود آب روز به روز و لحظه به لحظه جدی‌تر شده و به مرز خطر مطلق نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود! این در حالی است که مصرف آب در آینده را ثابت فرض کنیم! (که با رشد جمعیت و افزایش جمعیت شهرنشین و گسترش صنایع، بدون تردید به میزان مصرف آب و میزان سرانه مصرف آب افزوده خواهد شد!)

حال اگر منحنی مصرف آب در تهران را (به عنوان نمونه) بررسی کنیم متوجه خواهیم شد در سال جاری روزانه ۳ میلیون و ۲۵۰ هزار متر مکعب آب در تهران مصرف شده است. اگر جمعیت تهران را ۸ میلیون نفر فرض کنیم (مطابق آمارهای رسمی) آنگاه سرانه مصرف ۴۰۶ لیتر در شبانه‌روز خواهد بود! (با مصرف سرانه ۱۵۰ لیتر در شبانه‌روز در کشورهای پرباران اروپایی مقایسه کنید!) در حالی که مصرف سرانه آب در تهران در ده سال گذشته حدود ۳۵۰ لیتر بوده است!! این بحران چنان به سرعت ابعاد خود را نشان خواهد داد که تداوم آن می‌تواند در چند سال آینده کشور را با فلج و توقف فعالیت‌های زیستی روبرو کند!

۳- از سوی دیگر هزینه‌هایی که برای تأمین و انتقال آب در کشور اختصاص یافته و می‌یابد به حدی است که حتی اگر آبی برای انتقال باقی مانده باشد میزان هزینه‌های انتقال و فراوری به‌گونه‌ای است که امکان انتقال و فراوری آب منتفی خواهد بود! به عنوان نمونه هزینه انتقال آب از رود ارس به دریاچه ارومیه ۹۰۰ میلیون دلار، هزینه انتقال آب از کارون به استان اصفهان در طرح موسوم به بهشت‌آباد ۳۰۰۰۰ ریال به ازای هر متر مکعب و هزینه خرید فعلی آب از افغانستان جهت تأمین آب مورد نیاز استان سیستان و بلوچستان به ازای هر مترمکعب ۱۴۰۰۰ ریال است و از سوی دیگر تبدیل آب خام به آب قابل شرب نیز مشکل دیگری است که هزینه‌های خاص خود را می‌طلبد (در نظر بگیرید تصفیه‌خانه فعلی آب شهرستان زابل ۸۰۰ میلیارد ریال هزینه برداشته است! با توجه به ۵۰۰۰ نقطه سکونت شهری در کشور خودتان هزینه حدودی تصفیه آب در کل کشور را محاسبه کنید.)

۴- نمی‌دانم به چه زبانی و چگونه باید مسئولان ارشد اجرایی و سیاستمداران کلان کشور را متوجه عمق فاجعه کرد! خشک شدن دریاچه ارومیه یک بحران بین‌المللی زیست‌محیطی به دنبال خواهد داشت! (بر خلاف جماعتی کوته‌بین و احساسی که بر اثر تلقینات رادیو فردا مشکل دریاچه ارومیه را منطقه‌ای و قومی دانسته‌اند!) و کشاورزی و حتی تجمعات انسانی (اعم از روستایی و شهری) را در شعاعی به وسعت استان‌های اردبیل، آذربایجان شرقی و غربی، زنجان، کردستان و حتی مناطق شرقی ترکیه به مرز نابودی خواهد کشاند!

در آینده نزدیک رقابت بر سر آب اختلافات خفته قومی و جدایی‌طلبانه موجود در کشور را (در قالب درگیری‌های استانی و منطقه‌ای) بیدار و تشدید خواهد کرد (و البته اضافه کنید تحریکات دشمنان خارجی در این خصوص را) و خطرناک‌تر از همه این موارد نبود آب آشامیدنی تداوم زندگی انسانی، کشاورزی و حیات زیست‌محیطی را به بن‌بست خواهد کشایند!

۵- آیا مسئولان و سیاسیون مایلند بر یک کشور زنده و دارای عصاره حیات حکومت کنند یا…؟

به همین دلیل تلاش کردند و دولت اردوغان سر کار آمد و با مانع جدی هم روبرو نشد. کسانی که این تحلیل را ارائه می‌کنند، دلیلشان این است که هر زمانی اسلام‌گراها در گذشته می‌خواستند به قدرت برسند، ماننده دولت “رجایی‌پوتان”  و دولت “اربکان” حتماً با مشکل برخورد می‌کرد، اما دولت اردوغان با مشکل برخورد نکرد. این موضوع مهمی است که این دولت نه از سوی ارتش، نه از سوی سازمان اطلاعات و امنیت ترکیه و نه از سوی غربی‌ها به مشکل برخورد نکرد. برخی تحلیل گران این را دلیلی می‌دانند بر اینکه این دولت، یعنی دولت عدالت و توسعه، با غربی‌ها هماهنگ است و اصلاً از سوی آنها روی کار آمده است.

دلیل هایی هم ارائه می شود. به عنوان مثال همراهی این دولت در قضیه سوریه با غربی‌ها و فشاری که از سوی دولت اردوغان متوجه سوریه شد، موید همین نظریه‌ است. موافقت ترک‌ها با ایجاد سپر دفاع موشکی ناتو و آمریکا نیز مؤید این نظریه بوده و اینکه ترکیه تلاش می کند خود را رهبر جهان اسلام و حتی رهبر بیداری اسلامی معرفی کند و سعی دارد محبوبیت هایی را در سطح جهان اسلام به‌دست بیاورد، ماننده دیداری که اردوغان از سومالی داشت.

همه این موارد حاکی از این است که این عده در واقع مزدور و ابزار دست آمریکا و صهیونیست هستند تا موج اسلام‌گرایی در جهان اسلام و جهان عرب مهار شود و ترک ها به عنوان رهبران جهان اسلام معرفی بشوند. یعنی کسانی که اسلامشان برای آمریکا و صهیونیست خطر جدی نیست. این طرح پس از اینکه طرح آمریکا برای رهبری جهان اسلام از سوی عربستان با شکست مواجه شد، به مرحله اجرا درآمد.

اما تحلیل دیگری نیز وجود دارد. این تحلیل می گوید که اردوغان و همراهانش اصالتاً اسلام‌گرا هستند البته با قرائت اسلامی که در فضای لائیک ترکیه بتواند کار کند. این تحلیل اعتقاد دارد؛ در عین حال که برای دولت اردوغان گسترش افکار و ایده‌های اسلامی مهم بوده و باورها و اعتقادات اسلامی در آنها درونی است، ولی به دنبال کسب منافع ملی ترکیه، اقتدار کشورشان و بازسازی موقعیت ترکیه در عرصه بین‌المللی و منطقه‌ای نیز هستند. البته نگاهشان به اسلام هم یک نگاه مدرن است. یعنی واقعاً دوست دارند مسلمان باشند اما قرائتی از اسلام را می‌پسندد که اسلام بتواند با سیستم لائیک و دموکراتیک کنار بیاید.

این تحلیل می گوید نشانه این طرز تفکر ترک ها، حمایت‌هایی است که دولت اردوغان از فلسطین می کند، یا حمایت‌هایی که در بحث هسته‌ای از جمهوری اسلامی داشت. همه اینها نشانه‌ای است از اصالت که حرکت اسلام‌خواهی در میان دلت اردوغان. اما اسلامی که اینها دارند اسلامی است مدرن، اسلامی است سازگار با لائیسم و نظام دموکراتیک و در واقع اسلامی سازگار با منافع ملی ترکیه که به دنبال اقتدار ترکیه و افزایش منافع ملی آن نیز هستند، یعنی اولویت آنها فقط مسائل اسلامی نیست.

این تحلیل رفتارهای ترکیه در قبال سوریه را فریب خوردن اردوغان از غربی‌ها و صهیونیست‌ها می داند. یعنی اینگونه نیست که اردوغان بازیچه و مهره آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها باشد، بلکه اینجا فریب خورده و به واسطه اشتباه در تحلیل و فهم قضایا به گمان خود تلاش کرده که در جهت افزایش منافع ملی کشورش کار کند، اما در عمل به نفع آمریکا و صهیونیسم وارد عمل شد است.

این عده می‌گویند که تلاش اردوغان برای اینکه بتواند الگوی کشور خود را، الگویی مناسب برای کشورهایی ماننده مصر، یمن، لیبی و… معرفی کند،  در کنار  فعال ظاهر شدنش در عرصه بین المللی، همه برای این است که بتواند هم دیدگاه خود را درمورد اسلام، یعنی یک اسلام منطبق با لائیسم و سازگار با دموکراسی که اردوغان آن را موفق می داند، ترویج دهد و هم در این حال بتواند نفوذ ترکیه را افزایش داده و به تعبیر خود به احیاء عظمت گذشته ترکیه در روزگار فعلی بپردازد.

اردوغان در همین راه بحث بیداری اسلامی را نیز بهانه‌ای می داند که بتواند با تأمین الگوی ارائه شده خود به جهان عرب، عملاً پیشتازی ترکیه نسبت به جهان عرب را که در گذشته امپراطوری عثمانی داشت دوباره مطرح و احیا کند.

هرکدام از کسانی که این دو تحلیل را ارائه می دهند برای خود دلایلی دارند و البته هیچکدام نتوانسته‌اند به طور قطعی ثابت کنند که کدام‌یک از تحلیل‌ها درست و کدامیک نادرست است. چون رفتارهای متناقض ترکیه در طول چند سال اخیر باعث شده که هر دو تحلیل بتوانند برای اثبات خود و رد طرف مقابل المان هایی را داشته باشند.

نباید به ترکیه اعتماد کامل کرد/ ایران می تواند از ترکیه برای پیشبرد اهداف خود استفاده کند

*طبیعی است که سؤال مطرح می‌شود که جمهوری اسلامی می‌خواهد چه تعاملی با ترکیه داشته باشد؟

ما چند نکته را در جمهوری اسلامی مد نظر داریم. اول اینکه تجربه نشان داده که ما نمی‌توانیم با کسانی که قرائتشان از اسلام با قرائت اسلام ناب، یعنی اسلامی که در انقلاب اسلامی مطرح می‌شود و امام (ره) مطرح کردند متفاوت است، اعتماد کامل داشته باشیم. هرچند که آنها در اسلام‌خواهی به شیوه خودشان صادق باشند. یعنی اعتماد کامل نباید بکنیم.

نبایستی همه درها را کاملاً به روی آنها باز کنیم. اما از طرفی اگر بتوانیم با مهارت و موقع‌شناسی رفتار کنیم می‌شود از ظرفیت‌های ترکیه در پاره‌ای از موارد در جهت پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی استفاده کرد. مثلاً اگر ما بتوانیم فضای ضدصهیونیستی موجود در ترکیه را بتوانیم از سوی خودمان مدیریت کنیم و حتی به نوعی با دولت ترکیه و گروه‌های غیردولتی ترکیه هماهنگ شویم، آن وقت می‌شود این فضا را مصادره و از آن در جهت پیشبرد اهداف اصیل ضدصهیونیستی جمهوری اسلامی استفاده کرد.

نکته دیگر این است که از طرفی حتی این امکان وجود دارد، در صورتی که ما بتوانیم در عرصه سیاست خارجی با ترکیه مقتدرانه عمل کنیم، حتی در قضیه‌ای مثل قضیه سوریه، ترکیه را متوجه اشباهش خواهیم کرد. این سیاست خارجی فعال باعث می‌شود که ترک‌ها از همکاری و هم نوایی با رژیم صهیونیستی و آمریکا دست بردارند و در مسیر منافع مردم منطقه و منافع جهان اسلام عمل کنند. اینها امکان‌پذیر خواهد بود، اما مستلزم این است که ما بتوانیم در عرصه سیاست خارجی‌ از تمام ظرفیت اقتدار جمهوری اسلامی استفاده کرده و بتوانیم در عرصه سیاست خارجی بدون انفعال، تردید و شک و با اعتقاد راسخ در مبانی نظام حرکت کنیم و اینکه این اعتماد را داشته باشیم که ما می‌توانیم ترکیه را از دست غربی‌ها و آمریکایی‌ها (که گاهی بازیگر صحنه آنها می شود) خارج کنیم. حتی می توانیم ترکیه را تبدیل به یک بازیگر مستقل و شاید بازیگری که در برخی از موارد بتوان از آن به نفع جهان اسلام و انقلاب اسلامی استفاده کرد تبدیل کنیم.

* صاحبان این دو تحلیل در داخل و خارج چه کسانی هستند؟

برخی از گروه‌های جهادی فلسطینی صاحب تحلیل دوم هستند که حتی چهره‌هایی در داخل کشور نیز این اعتقاد را دارند. اما تحلیل اول برای برخی از تحلیل‌گران داخلی است که مقداری با شک و تردید جدی به آنچه در ترکیه می‌گذرد نگاه می‌کنند. ولی در تحلیل دوم که خوش بینانه تر به نظر می رسد از سوی تحلیل گران داخلی و گروه های جهادی ارائه می شود.

بیداری اسلامی و تقابل الگوی نظام ایران، ترکیه و عربستان

* هم اکنون عربستانی ها و ترک ها در مصر درگیری دارند، چون ترک ها مدل اخوانی را ارائه می دهند و عربستان نیز به دنبال اشاعه الگوی وهابی گری است. یعنی یک درگیری به وجود آمده است.

بر روی این موضوع نیز می توان صحبت کرد. هم اکنون فضای بیداری اسلامی به نوعی صحنه زورآزمایی سه مدل نظام است. نظام جمهوری اسلامی، ترکیه و سعودی‌ها.

سعودی‌ها که نیروهای “کنسرواتیو” منطقه هستند، حافظ وضع موجود بوده و می‌خواهند همان فضای استبداد زده و غرب‌گرا و نزدیک به صهیونیسم در جهان عرب و اسلام وجود داشته باشد.

جمهوری اسلامی و ترکیه خواهان تغییر‌ هستند، اما ترک‌ها تغییر با الگوی خودشان را پیشنهاد می‌کنند که این حتی می‌تواند به نوعی گزینه غربی‌ها هم باشد. چون غربی‌ها وقتی دیدند الگوی عربستان در منطقه نتیجه نمی‌دهد و مهار بیداری اسلامی به وسیله آن ممکن نیست به این نتیجه رسیدند که جلوی ضرر را از هرجا بگیرند نفع دارد. بنابراین تلاش کردند که حداقل الگوی ترکیه را بتوانند در جهان عرب و جهان اسلام حاکم کنند.

از طرفی هم جمهوری اسلامی به دنبال ترویج مدل حکومتی خود است. در حال حاضر با شکست عربستان به نظر بنده رقیب عمده تفکر انقلاب اسلامی و ایجاد نظام‌های دینی در جهان عرب فعلاً ترکیه است که سعی می‌کند خود را به عنوان تجمیع شده بین دین و دموکراسی به جهان عرب عرضه کند و نظام خود را  شدنی‌ترین الگو معرفی کند.

تحقق این الگو و پیاده‌سازی آن در جهان عرب و جهان اسلام به تعبیر ترک‌ها میتواند به موجب ثبات در کشورهای عربی و اسلامی شود و این الگو می‌تواند هم کشورهای اسلامی را از فضای استبدادی گذشته خارج کند و هم روابط این کشورها را با جهان غرب در یک حدّ معتدلی نگه دارد.

صحبیتی که ترک ها برای جهان عرب دارد این است که؛ شما بایستی با جهان غرب زندگی بکنید. الگویی که ما به شما ارائه می‌دیم این قدرت را دارد که بتواند هم استقلال، و حتی نگاه به دین را به شما اعطاء کند، و هم اینکه بتواند روابط شما را با غرب تنظیم کند و شما بتوانید (به تعبیری که ترک‌ها دارند) اسلام مدرن یعنی اسلامی که دارای همزیستی با جهان غرب و جهان مدرن است را در ترکیه تفسیر کنید.

آمریکا قطعا اسلام ارائه شده ترکیه را انتخاب می کند/ اردوغان می خواهد ترکیه رهبر جهان اسلام باشد

* رویترز، فاکس نیوز گزارشی  با عنوان “اردوغان رهبر جهان اسلام” منتشر کردند که حتی از بی‌بی‌سی فارسی هم پخش شد. با وجود این اتفاقات و تحلیل‌هایی که داخلی‌ها می‌گویند، این مسائل چطور تحلیل می شود. با این دید که تحلیل هایی مبنی بر آمریکایی بودن ترکیه وجود دارد.

قطعاً اردوغان از اینکه بتواند خود و کشورش رهبری جهان اسلام را به عهده بگیرند خوشحال است و در این مسیر حرکت می‌کند. بدون تردید، حال در این میان یا نیت دولت فعلی ترکیه این است که اسلام به قرائت خودش را عرضه کند، (یعنی فریب آمریکایی‌ها را خورده‌اند) یا اینکه طبق تحلیل اول ممکن است مزدور باشند و هدفشان نیز منحرف کردن و هرز بردن گرایشات اسلام‌گرایانه در جهان امروز است.

اما هرکدام از این دو تحلیل را که بپذیریم برایند آن دو این است، که ترکیه در وضعیت فعلی کاملاً مشتاق است که رهبری جهان اسلام را به عهده بگیرد. مقامی که قبلاً عربستان مدعی‌اش بود و الان ترکیه مدعی‌اش است و طبیعتاً اگر آمریکایی‌ها بین اینکه ایران رهبری جهان اسلام را بگیرد یا ترکیه مخیر باشند، قطعاً ترکیه را انتخاب می‌کنند، چون با مدل ترک هیچ مشکلی ندارند، یعنی همان اسلام‌گرایی مدل اردوغان. اما با اسلام‌گرایی به شیوه انقلاب اسلامی به طور قطعی مشکل دارند.

مدل ترکیه ای اسلام دارای تناقضات فراوانی است/ جهان اسلام به دنبال اسلام خالص

* آیا این مدل می تواند یک خطر برای صدور انقلاب اسلامی باشد؟

در کوتاه مدت بله. یعنی در کوتاه‌مدت گسترش اسلام در مدل حزب عدالت و توسعه در کشورهایی مثل مصر که قرابت هایی دارد، یا حتی در لیبی، تونس و در این کشورها، می‌توانند در کوتاه مدت به دلیل سادگی سهل‌الوصول بودن و همچنین سازگاری با دیدگاه اهل سنت، این دیدگاه می‌تواند یک رقیب جدی برای انقلاب اسلامی باشد.

اما اگر چنین دیدگاهی به فرض محقق و در این کشورها و مستقر شود، امکان حیات درازمدت ندارد، چون دچار تناقضات درونی است و مسیر حرکت جهان عرب و اندیشمندانش به سمت اسلام‌گرایی خالص می رود، (یعنی هرچقدر دارند در این مسیر حرکت می‌کنند مدل اسلام‌گرایی خالص را بیشتر می‌پسندند) قطعاً به سرعت متوجه تناقضات این اسلام مدرن خواهند شد. سوال هایی پیش می آید از جمله اینکه اسلام چگونه می‌تواند با مفهوم لائیسم مماشات کند؟ چگونه می‌تواند با دموکراسی مرتبط باشد؟ یعنی قطعاً ‌با تناقضاتی برخورد خواهند کرد که در میان‌مدت آنها را به مشکل خواهد کشاند. و در آن حالت ناگزیرند که دارای الگوی اسلامی خالص باشند.

ترک ها مانند محمد خاتمی به اسلام سکولار  اعتقاد دارند

مطلب دیگر این است که به هر حال مردم مصر، یمن، لیبی و تونس نسبت به غربی‌ها و صهیونیست‌ها بسیار بدگمانند. حرکت اخیر مردم مصر نشان دهنده همین موضوع است. از طرفی الگویی که دولت فعلی ترکیه ارائه می دهد الگوی همزیستی مسالمت آمیز با آمریکا است. به همین خاطر نکته ای وجود دارد که این بدگمانی عمیق مردم منطقه نسبت به آمریکا که خود آمریکایی ها نیز به آن اذعان کردند مانعی‌ است که این اسلام گرایی مدل ترکیه و اسلام مدرن مدل اردوغان را به چالش می‌کشه و اجازه نمی‌دهد که این الگو به سادگی مطرح بشود. یعنی اگر اسلام مدل اردوغان بخواهد در منطقه مطرح شود این مانع جدی هم وجود دارد که بدگمانی مردم منطقه به ویژه مصر و کشورهای از این دست نسبت به آمریکایی‌ها، مطلبی  است که نمی توان به سادگی از آن گذشت.

* نظر شخصی شما در این باره چیست، یعنی مدل تحلیل اول را قبول دارید یا مدل دوم؟

من خودم شخصاً می‌گویم که اینها به هر حال ذاتاً اسلام‌گرا هستند، ولی جنس اسلامی که به آن اعتقاد دارند اسلام سکولار است. اسلام سکولار یعنی اسلامی که ۵۰ درصدش را حذف کرده‌اند. یعنی اینها قرائتی که از اسلام دارند با قرائت سیدمحمد خاتمی تقریباً یکی است.

۲- در همین ایام دوباره یگانهای سپاه عطر و بوی شهادت گرفته‌اند! دوباره اعلامیه‌های شهدا بر در و دیوار شهرهای مملکت نصب شده و دوباره مردم قزوین، اصفهان، جهرم و… شاهد تشییع غریبانه شهدای نبرد قهرمانانه بچه‌های سپاه با گرازهای دست‌آموز رژیم صهیونیستی بودند!

۳- پژاک این گروهک برآمده از توافق آمریکا و رژیم صهیونیستی و پرورش یافته در لجنزار اقلیم خودمختار کردستان عراق چند سالی است که با سوءاستفاده از غفلت، بی‌توجهی و شاید ناتوانی بخشهایی از متولیان امر، به شخم زدن امنیت در منطقه شمال‌غرب مشغول شده و آنچنان مجال جولان یافته بود که خوکچه‌های آزمایشگاهی تل‌آویو، چند ارتفاع منطقه سردشت را به پایگاه‌های خود تبدیل کرده و با غارت مردم منطقه به گرازهایی وحشی اما دست‌آموز صاحبان صهیونیست خود تبدیل شده بودند و سرمست از این پروار شدن به کمین و شبیخون و حملات گاه و بی‌گاه به مرزبانان جمهوری اسلامی می‌پرداختند و در شبکه‌های تار عنکبوتی و ماهواره‌ای‌شان عربده‌های پیروزی و تجزیه‌طلبی سر می‌دادند!

۴- بالاخره پس از مدتی تعلل، سپاه ماموریت یافت تا این عامل ناامنی رابرای همیشه حذف و شرّ آن را دفع کند.

۵- با ورود سپاه، پژاک ضربات خردکننده‌ای متحمل شد و در آستانه فرار کامل به درون خاک اقلیم خودمختار کردستان عراق قرار گرفت! اما این نبرد شهدایی را نیز به همراه داشت!

۶- وقتی تصاویر حضور نوعروس یکی از شهدای سپاه که با همان لباس عروسی و با دسته گل در تشییع شوهر تازه دامادش حاضر شده بود در برخی رسانه‌ها منتشر شد بهت و حیرت همگان بر‌انگیخته شد. در این روزهای غفلت و بی‌خبری چنین رفتارهایی یا‌د‌آور سالهای جنگ بود؛ سالهایی که چنین رفتارهایی بیشتر «رایج» بود تا «عجیب!» و این رفتار در چنین روزگاری بسیار قهرمانانه‌تر از نظائر آن در سالهای دفاع مقدس است! چرا که جامعه ما مدتهاست که چنین نگاهی به زندگی و مرگ را فراموش کرده است!

۷- ما از شهادت نمی‌ترسیم و شهادت فرزندان سبزپوش سپاه بیش از آنکه نماد ضعف باشد، سند حقانیت سپاه و انقلابی است که سپاه ماموریت پاسداری از آن را بر عهده گرفته است! شهادت و خون شهید غیرت و دیانت را به جامعه باز‌می‌گرداند و غفلت‌ها را می‌زداید! آنان که فکر می‌کنند نباید اخبار شهادت‌های اخیر را منعکس کرد چندان جامعه اسلامی ایران را نمی‌شناسند! تشییع شهید و تکریم شهید و انعکاس شهادت با رفیع‌ترین اصوات تنها دل دشمنان را خالی خواهد کرد!

۸- ما ملتی هستیم که همیشه با خون شهید جان گرفته‌ایم، با تشییع شهید قوت قلب پیدا کرده‌ایم، با گریه بر شهید چشمان و دلهای بیمار و زنگار گرفته را شفا و شستشو داده‌ایم و غبار غفلت را از ذهن و فکرمان پاک کرده‌ایم!

۹- شهدای سپاه در نبرد با پژاک «غریبانی متقدرند!» آنها در نزد پروردگارشان روزی می‌خورند و مهمان امام و شهدایند! این ماییم که محتاج بزرگداشت آنها و زنده نگاه داشتن یاد و تفکر آنهاییم! امروز جامعه ما و جوانان ما بیش از هر زمان دیگر نیازمند استشمام عطر شهادت‌اند! برای جوانانی که سالهای جنگ را ندیده‌اند تشییع شهدای نبرد با پژاک و آشنایی با آنان می‌تواند بهترین فرصت برای درک سالهای جنگ و برقراری ارتباط با تفکر انقلاب اسلامی باشد! با کوته‌بینی و مصلحت‌اندیشی‌های رایج این فرصت را از جوانانمان سلب نکنیم!

۱۰- چرا حضور نوعروس شهید با لباس سفید عروسی در تشییع شوهر شهیدش نبایستی خبر اول رسانه‌های ما باشد؟ در کجای دنیا چنین رویداد مهمی رخ می‌دهد؟ آیا رویدادی مهمتر از این سراغ داریم؟ آیا چنین صحنه‌ای که مصداق مباهات خداوند به خلق انسان است نباید چشمان مردم ایران و حتی جهان را بنوازد؟

آیا مسکوت گذاشتن چنین عظمتی نشان از آن ندارد که هنوز با الفبای تبیلیغات دینی بیگانه‌ایم؟!

وقتی می‌شنویم فلان نشریه مدعی ترویج ارزش‌های دفاع مقدس که خوانندگانش دست‌اندرکاران آن را تالی تلو شهیدان فرض می‌کنند (به دلیل کثرت و حجم ادعاها و چفیه آب کشیدن‌های این جماعت) برای تهیه مطالب هر شماره خود (در حدود ۷۰-۸۰ صفحه) بین ۱۸ تا ۱۹ میلیون تومان روی دست بیت‌المال خرج به جای گذاشته است، وقتی فلان گروه برنامه‌ساز بوسیله بند و بست با مدیر فلان شبکه سیما صدها برنامه بی‌کیفیت و سری‌دوزی را با موضوع دفاع مقدس به روی آنتن فرستاده و بابتش قیمت خون پدرش را گرفته (و آن شبکه هم ظاهراً کل دفاع مقدس را به آن گروه کنترات انحصاری داده است)، و یا هنگامی که می‌بینیم فلان نشریه و مؤسسه بنا شده به نام جنگ هشت ساله رسماً به نان‌دانی فلانی و بهمانی تبدیل شده و بانیان آن علنی و با وقاحت تمام بر سر فروش فرهنگ شهادت و نرخ آن چانه‌زنی کرده، آنگاه معنای کیسه‌دوزی شیادها با نام شقایق‌های گمنام قابل درک می‌شود.

با خود فکر کرده‌ایم چرا علی‌رغم انجام حجم بالایی از تبلیغات و کار فرهنگی با موضوع دفاع مقدس، ارزش‌ها و تفکرات رایج در نبرد هشت ساله رزمندگان اسلام علیه کفر جهانی روزبه‌روز در جامعه گمنام‌تر و ناشناخته‌تر می‌شود؟

چرا این همه گفتن و نوشتن و منتشر کردن در باب جنگ تأثیری محسوس (و حتی محدود) در جامعه بجا نگذاشته است؟ آیا گفتن از شهدا و رزمندگان و تفکرات و ارزش‌های آنها نیاز به نیت خالص و صدق در عمل ندارد؟ آیا مدعی ترویج ارزش‌های دفاع مقدس نبایستی رنگ و بوی رزمندگان و شهدا را داشته باشد؟

آیا کسانی که حکایت برخوردشان با بیت‌المال مسلمین حکایت شتران گرسنه و مراتع بهاری است این توان و لیاقت را دارند از رزمندگان و شهدایی بگویند و بنویسند که از جان می‌گذشتند و از بیت‌المال نمی‌گذشتند؟ آیا بین راوی و موضوع روایت نباید حداقل تناسب و رابطه و شباهت وجود داشته باشد؟

وی در پاسخ به این سؤال که چه شرایطی باید در عربستان مهیا شود تا انقلابی مردمی رخ دهد، تصریح کرد: در حال حاضر عربستان دوره آرامش قبل از طوفان را سپری می‌کند و در این کشور شیعیان آماده برای یک انقلاب مردمی هستند ولی منتظرند تا اهل تسنن نیز به آنها بپیوندند و در صورت اتحاد میان این دو گروه، دیگر اقدامات پیشگیرانه عربستان مؤثر نخواهد بود.

این کارشناس مسائل بین‌الملل با بیان اینکه شرایط امارات با عربستان در تضاد است، خاطرنشان کرد: امارات کشوری اصیل و ریشه‌دار نیست و فضای سیاسی این کشور حالت کاریکاتورگونه دارد بنابراین وقوع بیداری اسلامی در این کشور بسیار زود است زیرا این کشور فقط ۵۰ سال سن دارد و ساختار سیاسی آن نابالغ است،‌ همچنین از نظر ساخت جمعیتی نیز بسیار ناهمگون است بنابراین نباید انتظار هیچ‌گونه انقلابی را از مردم این کشور داشته باشیم.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1505 0 http://koushki.com/?p=1500 http://koushki.com/?p=1500#comments Thu, 04 Aug 2011 19:55:45 +0000 admin http://koushki.com/?p=1500 سالار شهیدان در آخرین لحظات عاشورا از سپاه کفر خواستند که اگر دین ندارند لااقل آزادمرد باشند! در این لحظات ناگزیریم از مسئولان نظام بخواهیم اگر دین واحکام الهی و حرمت آنها و فلسفه وجودی نظام اسلامی برایتان مهم نیست لااقل تداوم مناصب فعلی برایتان مهم باشد!

۱- جمهوری اسلامی بر ایمان مردم بنا شده است! اگر ایمان مردم خدشه‌دار گردد آنگاه نظام هم متزلزل خواهد شد و اگر ایمان مردم سست شود آنگاه نظام به سادگی فرو خواهد ریخت!

۲ – اما معلوم نیست که چرا مسئولان ارشد نظام از فهم این نکته بدیهی عاجزند؟ آیا مساله پیچیده است (که نیست!) یا عزیزان خود را به نفهمیدن و تغافل زده‌اند؟

۳- آنچه این روزها در قالب آب‌بازی مختلط دختران و پسران فاسد در یکی از پارکهای تهران، تجمع مشتی لاابالی در پارک پردیسان، گردهمایی مختلط فاسدان منحرف و موفرفری در یکی دیگر از پارکهای تهران، جشن‌های مبتذل موسوم به انتظار در جنوب شهر تهران و… یکی پس از دیگری به جامعه عرضه می‌شود حداقل نماد این غفلت یا تجاهل مسئولان عالیرتبه اجرایی، قضایی و تفنینی مملکت در خصوص مبانی نظام اسلامی است!

۴- بنا به گفته دبیر شورای فرهنگ عمومی کشور ۷/۶۲ درصد از زنان موجود در سطح شهر تهران در اسفندماه سال ۸۸ حدود شرعی و پوشش را رعایت نمی‌کرده‌اند! (حال وضعیت امسال تابستان را حدس بزنید!) ایشان همچنین از تحقیقی سخن گفته‌اند که بنابر نتایج آن شانس زنان و دختران چادری برای اشتغال بسیار کمتر از زنان و دختران غیرچادری است! به تعبیر ایشان جامعه به زنان می‌گوید اگر خواهان شغل هستید باید چادرتان را بردارید!* حال این واقعیت‌های تلخ را با تاکیدات رهبر انقلاب در خصوص چادر مقایسه کنید که فرموده‌اند: «چادر بهترین نوع حجاب است!» از این مقایسه چه نتیجه‌ای می‌توان گرفت؟

۵- دشمنان نظام و انقلاب از ترویج مفاسد اجتماعی و فحشا به دنبال تضعیف پایه‌های دینی نظامند و هیچ حرامی مانند فساد اخلاقی و فحشا قدرت به فساد کشاندن بنیان‌های اعتقادی نظام را ندارد و دشمنان دقیقا از این راهکار ورود پیدا کرده و جالب آنکه دامنه غفلت یا تجاهل مسئولان ارشد نظام در برابر این تهاجم اساسی و بسیار خطرناک تا آنجاست که برخی این عزیزان به تماشاچی بودن صرف بسنده نمی‌کنند بلکه جاده‌صاف‌کن این تهاجم شده و پول و امکانات کشور را در اختیار این تهاجم قرار داده‌اند!

۶- وقتی در نقش فساد و فحشا در سست کردن و تخریب پایه‌های اعتقادی نظام تردیدی وجود ندارد (که بارها دشمنان نظام و انقلاب بر این مهم صحه گذارده‌اند) آنگاه سکوت کامل و یا همکاری مسئولان نظام با روند گسترش اسفبار فحشا، فساد و منکرات در جامعه چه معنایی خواهد داشت؟ در خوش‌بینانه‌ترین حالت نتیجه آن است که مسئولین را نسبت به این خطر غافل و جاهل بدانیم ولی نتیجه‌گیری‌های واقع‌بینانه‌تری نیز می‌توان داشت!! آیا همراهی و جاده‌صاف‌کنی برخی از مسئولان بلندپایه در مسیر تسهیل بی‌عفتی و بی‌حجابی و تبدیل آن به یک امر عادی و معمولی در جامعه را نیز باید به پای غفلت یا جهل گذاشت؟

۷- در صورت تداوم روند فعلی گسترش ثانیه‌ای فساد و فحشا و عادی‌سازی آن، نظام اسلامی نباید توقع دوام و بقا داشته باشد! چرا که این روند انهدام کامل پایه‌ها و مبانی اعتقادی نظام را هدف گرفته و با کمال تاسف بایستی اذعان کرد تا حدود زیادی نیز به موفقیت رسیده است!

۸- سالار شهیدان در آخرین لحظات عاشورا از سپاه کفر خواستند که اگر دین ندارند لااقل آزادمرد باشند! در این لحظات ناگزیریم از مسئولان نظام بخواهیم اگر دین واحکام الهی و حرمت آنها و فلسفه وجودی نظام اسلامی برایتان مهم نیست لااقل تداوم مناصب فعلی برایتان مهم باشد! چون در صورت ادامه روند فعلی فساد و فحشا دیگر نه از تاک نامی باقی خواهد ماند و نه از تاک نشان!

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1500 6 http://koushki.com/?p=1498 http://koushki.com/?p=1498#comments Fri, 22 Jul 2011 16:43:34 +0000 admin http://koushki.com/?p=1498 خبرگزاری فارس: عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر طوسی گفت: آمریکا با دارا بودن ۲۵ هزار بمب و کلاهک هسته‌ای، از وجود ۱۵ مسجد شیعیان در آمریکای لاتین نگران است.

به گزارش خبرگزاری فارس از مشهد، محمد صادق کوشکی ظهر امروز در جمع مدیران مسئول کانون‌های فرهنگی هنری مساجد سراسر کشور در مشهد اظهار داشت: فرهنگ، تعبیر دین، زندگی و چگونگی زیستن است و جدی‌‌‌‌ترین کار دینی ما کار فرهنگی است.
وی تصریح کرد: جرقه شکل‌‌‌‌گیری حزب‌الله لبنان از مسجدالرضا (ع) شهر بیروت آغاز شد و طبیعی است تشکلی که از خانه خدا کار خود را آغاز کند، چنین آینده‌ای داشته باشد.
این پژوهشگر با اشاره به وضعیت مسجد در زمان رسول خدا (ص) اظهار داشت: در زمان رسول الله (ص) مسجد مکانی برای تعلیم و تعلم، مدیریت برنامه‌ریزی آموزشی، مکانی برای فضای اقتصادی، کاریابی و محل پیوند و ازدواج و همچنین فضای دیپلماتیک پیامبر بزرگ اسلام بود.
وی مسجد را نمایشگاه دین دانست و ادامه داد: اگر مساجد و به ویژه کانون‌های فرهنگی مساجد در جامعه فعال شوند، اتفاقات مبارکی رخ می‌‌‌‌‌‌‌دهد.
کوشکی مسجد را مکان مدیریت کلان نظام عنوان کرد و اظهار داشت: انقلاب اسلامی ایران در مساجد رقم خورد و اگر این برنامه‌ریزی‌ها در مساجد ادامه یابد، آینده انقلاب نیز تثبیت می‌شود.
وی با بیان این مطلب که هنوز به معنای واقعی از کارکرد مساجد استفاده نمی کنیم، افزود: برای استفاده صحیح و دینی از مسجد ابتدا باید نگاه به مسجد تغییر یابد و معنی فرهنگ را بدانیم و در نهایت بدانیم از مسجد چه می‌‌‌‌‌خواهیم.
این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به نامه رئیس‌جمهور وقت رژیم منفور صهیونیستی به رئیس‌جمهور آمریکا در سال۸۱ بیان کرد: در این نامه به صراحت اعلام شد که راه مقابله با جوانان ایرانی تنها سه عامل برهنگی، ولع خرید و تلویزیون است.
وی ادامه داد: در بندهای دیگر این نامه، به رواج برهنگی، نابودی دین داری، نظام دینی و همچنین غیرت دینی اشاره شده بود و همچنین گفته شده بود که باید کاری کرد که مردم ایران به‌ویژه جوانان وقت خود را بیشتر به تماشای تلویزیون اختصاص دهند.
کوشکی با اظهار نگرانی از رشد مراکز بزرگ خرید در تمام نقاط کشور گفت: رشد قارچ‌گونه مراکز خرید، فضای جامعه را به آلودگی کشانده، به گونه ای که پسرها و دختران بیشتر اوغات مفید خویش را در مراکز خرید می‎گذرانند و کمتر به مسائل مهم دینی و عقیده ای می پردازند.
عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر آسیب‌شناسی و نیازسنجی را از مهم‌‌‌‌‌ترین بحث‌های مدیریت فرهنگی در کانون‌های فرهنگی هنری مساجد عنوان کرد و افزود: مسئولان کانون‌های فرهنگی مساجد باید پس از آسیب شناسی به نیازسنجی و این که چه کارهایی در آن پایگاه لازم و ضرورت دارد، بپردازند.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1498 0 http://koushki.com/?p=1495 http://koushki.com/?p=1495#comments Sat, 16 Jul 2011 05:59:51 +0000 admin http://koushki.com/?p=1495 به گزارش خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا ـ محمدصادق کوشکی، عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر گفت: فضای غرب به دلایلی همچون توجه به معنویت در اروپا و عدالت‌خواهی برای تحقق این فرمایش رهبر معظم انقلاب مبنی بر اینکه حرکت بیداری تا قلب اروپا پیش خواهد رفت، مساعد است.

وی با ذکر اینکه افزایش جمعیت مسلمانان در اروپا نیز زمینه دیگری برای این قیام خواهد بود، اظهار کرد: جمعیت مسلمانان در اروپا موجب یک نوع آگاهی و توجه به اسلام در میان مردم این قاره شده است که این جمعیت بزرگ در اروپا در معرفی اهداف اسلام و آرمان‌های این دین بزرگ الهی و نیز افشای چهره پلید حکام غربی نقش مهمی دارد.

کوشکی با تاکید براینکه آگاه شدن مردم اروپا و نیز افشا شدن ظلمی که غرب علیه بشریت انجام داده است موجب می‌شود تا بیداری در این قاره افزایش پیدا کند، گفت: بیداری حرکتی رو به رشد است و هیچ قدرتی نخواهد توانست آن را در مرزهای یک کشور یا یک منطقه متوقف کند و قطعا شاهد چنین بیداری در مردم اروپا خواهیم بود، سازمان‌های غیردولتی در اروپا نقش مهمی در آگاه‌سازی ملت‌ها دارند.

عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر با بیان اینکه این قیام‌ها موقعیت جهان اسلام را در دنیا ارتقا می‌بخشد، بیان کرد: بیداری اسلامی یک حقیقت است که هر روز بر ابعاد آن افزوده می‌شود و اسلام در آینده اقتدار بیشتری خواهد داشت.

کوشکی با ذکر اینکه میان قیام مردم منطقه و قیام آینده ملت‌های اروپایی اشتراکاتی وجود دارد، عنوان کرد: گرایش به معنویت و عدالتخواهی از وجوه مشترک قیام‌ ملتها علیه مستکبران است اسلام‌خواهی یکی از نتایج قیام آینده مردم اروپا خواهد بود

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1495 0 http://koushki.com/?p=1494 http://koushki.com/?p=1494#comments Wed, 13 Jul 2011 05:59:10 +0000 admin http://koushki.com/?p=1494 نظام با اصلاح‌طلب بودن و اصولگرا بودن افراد مشکلی ندارد و مهم به دست آوردن شرایط است نباید کاری کرد که افرادی سوء‌استفاده کنند.

محمدصادق کوشکی عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر در گفت‌وگو با ندای انقلاب گفت: سپاه بر اساس اساسنامه و قانون اساسی وظیفه دارد در برابر هرگونه تهدید فرهنگی و نظامی از هویت انقلاب اسلامی دفاع کند.
وی با بیان اینکه تعبیر در مورد مقابله با انواع تهدیدات عام است، افزود: کسی نمی‌تواند سپاه را متهم کند که چرا در برابر تهدیدات غیرنظامی وارد عرصه شده است، آنچه در مصوبه سپاه و قانون اساسی متوجه می‌شویم این است که وظیفه این نهاد پاسداری از انقلاب در برابر هر نوع تهدید است.
این کارشناس مسائل سیاسی تأکید کرد: اگر این تهدیدات سیاسی باشند سپاه بر اساس وظیفه لازم است که وارد عمل شود، در برابر تهدیدات سیاسی که انقلاب را می‌تواند با چالش روبرو سازد، موضع‌گیری و برخورد قاطعانه سپاه یک امر مهم است.
کوشکی با ذکر اینکه این دفاع سیاسی به معنی مداخله نظامیان در امور سیاسی و سیاسی‌کاری محسوب نمی‌شود، بیان کرد: اگر سپاه بخواهد به عنوان یک جناح سیاسی وارد عمل شود و قدرت را در دست بگیرد، آن ممنوع است، اینکه اعضای سپاه در احزاب و گروه‌ها واد شوند و از یک حزب خاص حمایت کنند، مردود است این تعابیر را امام و رهبری مورد تاکید‌ قرار داده‌اند و سپاه نیز بر اساس فرامین ولایت فقیه حرکت کرده است.
عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر عنوان کرد: اینکه سپاه بر اساس قانون اساسی در برابر تهدیدات سیاسی از نظام دفاع کند وظیفه درستی است که برخی برای مخدوش کردن این جایگاه، سپاه را متهم به دخالت در امور سیاسی می‌کنند.
این کارشناس مسائل سیاسی با ذکر اینکه هر کس که شرایط قانونی را داشته باشد برای نامزدی مجلس می‌تواند شرکت کند، گفت: التزام عملی به اسلام و ولایت‌فقیه و قانون اساسی از جمله شرایط است، این شرایط را اگر شورای نگهبان احراز کند و مردم نیز رای دهند هر فردی حق دارد در کسوت نمایندگی مجلس وارد شود.
وی با بیان اینکه شورای نگهبان شرایط نمایندگان را بررسی می کند، افزود: مهم به دست آوردن این شرایط است و در این میان اصلاح‌طلبانی که این شرایط را ندارند دوست دارند، در سایه حاشیه‌ها زندگی کنند. نظام با اصلاح‌طلب بودن و اصولگرا بودن افراد مشکلی ندارد و مهم به دست آوردن شرایط است نباید کاری کرد که افرادی سوء‌استفاده کنند.
عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر افزود: کسانی که از الان برای نظام شرایطی مطرح می‌کنند، باید بدانند که مهم آن است که در نهایت از دید شورای نگهبان التزام افراد به اسلام و ولایت فقیه ثابت و احراز شود.
کوشکی اظهار کرد: اگر سپاه به عنوان نهادی که وظیفه دفاع از انقلاب را دارد، احساس و رصد کرد و متوجه شود که افرادی با بیگانه ارتباط دارند، هشدار می‌دهد و وارد عمل می‌شود و با دادن آگاهی لازم به جامعه خطر را دفع خواهد کرد.
وی با بیان اینکه متاسفانه خط امام(ره) مهجور مانده است، افزود: اگر کسی خط امام را به معنای واقعی و به روایت امام بشناسد، دیگر جای جدلی نیست، عموم جامعه چون با اندیشه امام آشنا نیستند، هر کسی می‌تواند خود را خط امام نشان دهد و عده‌ای را فریب دهد.
عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر اظهار کرد: امروز اگر ما برای سنجش معیار داشته باشیم، در این صورت جنس تقلبی در بازار خریداری ندارد، این استاندارد همان خط امام و تفکر ولایت فقیه است، امروز استاندارد حضرت آیت‌الله خامنه‌‌‌ای است که کسی که که نزدیکتر به تفکر ایشان باشد، بیشتر در خط امام است.
کوشکی در پایان بیان کرد: بی‌توجهی به این استاندارد و غفلت از اندیشه امام دو عاملی هستند که موجب شده است خط امام تقلبی زیاد شود

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1494 4 http://koushki.com/?p=1491 http://koushki.com/?p=1491#comments Tue, 12 Jul 2011 04:38:12 +0000 admin http://koushki.com/?p=1491 سال ۲۰۱۱ میلادی مصادف با به صدا درآمدن زنگ ساعت نیروهای نظامی آمریکا برای پایان حضور در عراق بوده است؛ حضوری که به اذعان مقامات آمریکایی تاکنون در کنترل تروریست و برقراری دموکراسی در عراق تاثیر به سزایی داشته است؛ اهدافی که آمریکا برای برقراری آنها وارد عراق شد.
حضور نظامی آمریکا در عراق، کشور همسایه ایران با افت و خیزهای فراوانی مواجه شد، مقامات آمریکایی با شکست در عملیات‌ گوناگون و در توجیه تلفات نیروهای انسانی خود توضیحات متفاوتی را ارائه می‌کردند،‌ مهمترین توجیه آنها برای شکست‌های پی در پی در عراق تلاش ایران برای حضور نظامی در کشور همسایه خود یعنی عراق بوده است.ادعایی که طی هشت سال گذشته بدون ارائه هیچ سند و مدرکی تنها از طرف مقامات آمریکایی تکرار شده و بنا به اذعان تحلیل‌گران سیاسی به دلیل تکرر در چنین ادعایی بازتاب خود را نیز از دست داده است.آنچه که در این میان به نظر می‌رسد با توجه به فرا رسیدن مهلت پایانی حضور نیروهای نظامی آمریکا در عراق طرح مجدد چنین ادعاهایی توجیه کننده ادامه حضور آمریکا در عراق است؛ تا جایی که در این باره وزیر دفاع جدید آمریکا نیز اظهار نظر می‌کند.وزیر دفاع جدید آمریکا در اولین سفر خود در سمت جدیدش بدون ارائه کوچکترین سند و شواهدی مدعی شد که سلاح‌های ایران در عراق یکی از بزرگترین نگرانی‌های آمریکا است.به گزارش رویترز، “لئون پانه تا” روز یکشنبه در اولین سفر خود به عراق مدعی شد که سلاح‌هایی که توسط ایران در اختیار شبه‌نظامیان عراقی گذاشته می‌شود یکی از نگرانی‌های بزرگ آمریکا است.مقام‌های آمریکایی از جمله دریادار مایک مولن، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا نیز هفته پیش ایران را به ارسال تسلیحات پیشرفته به برخی گروه‌های شیعه عراقی متهم کرده‌اند که ایران تمامی این ادعاها را رد کرد.پانتا همچنین مدعی شد: مسئله امنیت عراق و “بخصوص موضوع ارسال سلاح‌های ایران به شبه نظامیان” بسیار مهم است و بغداد باید با آن مقابله کند.”رابرت گیتس”، وزیر دفاع سابق آمریکا نیز دو هفته پیش ایران را متهم کرد طی سه تا چهار ماه گذشته با ارسال سلاح‌های پیشرفته به برخی گروه‌های شیعه، تلاش کرده است تلفات نیروهای آمریکایی در عراق را افزایش دهد.در عین حال چنین ادعایی را برخی از مقامات آمریکایی نیز مردود می‌دانند، در این باره معاون وزیر خارجه آمریکا ایران را به کمک به شبه‌نظامیان عراقی متهم اما اذعان کرد که هیچ مدرکی برای این اتهام علیه ایران وجود ندارد.”توماس نایدس” معاون وزیر امور خارجه‌ آمریکا که روز یکشنبه‌ به‌ منظور افتتاح کنسولگری این کشور به‌ اربیل مرکز منطقه‌ کردستان عراق سفر کرده بود در گفت‌وگوی کوتاهی به سؤالات خبرنگار خبرگزاری فارس در منطقه‌ کردستان عراق درباره اتهامات آمریکا علیه ایران و تمدید توافق‌نامه‌ امنیتی پاسخ داد.نایدس در پاسخ به سوال فارس درباره اینکه مقامات آمریکایی در سالهای گذشته‌ همواره‌ جمهوری اسلامی ایران را متهم به‌ کمک به‌ شورشیان و شبه‌‌نظامیان مسلح در عراق کرده‌‌اند، آیا دلیل قاطعی دراین‌باره‌ وجود دارد؟ گفت: ما کاملاً از کمک ایران به‌ گروه‌های شبه‌نظامی آگاه‌ هستیم و می‌دانیم که‌ ایران به‌ روشهای گوناگون به‌ مخالفان آمریکا در عراق کمک نظامی و مادی می‌کند.
وی درباره اینکه چرا این مدارک را برای افکار عمومی و جامعه‌ جهانی منتشر نمی‌کنید؟پاسخ داد: چون مدرک قاطع و ملموسی وجود ندارد.
معاون وزیر خارجه آمریکا درباره اینکه مدرک قاطعی وجود ندارد اما شما بارها این ادعا را تکرار کرده‌اید. چطور می‌توانید بدون داشتن مدرک چنین ادعایی را مطرح کنید؟ تصریح کرد: ببینید، ما از طریق اطلاعاتی که‌ به‌ دست ما می‌رسد، کاملاً مطمئن هستیم که‌ ایران به‌ شبه‌‌نظامیان کمک می‌کند اما این اطلاعات چیزی نیست که‌ بشود آن را ارائه‌ و منتشر کرد؛ یعنی مدرکی وجود ندارد و تنها اطلاعات است.عدم وجود سند و مدرکی درباره دخالت ایران در امور نظامی عراق موضوعی است که مقامات آنها صراحتا آن را می‌پذیرند و لذا سیاست روز در گفت‌وگو با تحلیل‌گران سیاسی و بین‌المللی در این باره به گفت‌وگو پرداخته است که در پی می‌آید.

آمریکا نمی‌تواند به زور در عراق باقی بماند
دکتر محمد صادق کوشکی استاد دانشگاه و تحلیل‌گر مسائل سیاسی و بین‌المللی درباره تلاش آمریکا برای ابقا در عراق و ارتباط آن با اتهاماتی که در زمینه فروش سلاح و دخالت در امور داخلی عراق به جمهوری اسلامی می‌زند، گفت: اینکه آمریکا بخواهد در عراق بماند با واقعیات مرتبط است و بستگی به تمایل مردم و دولت عراق دارد که نظر آنها منفی است یا مثبت.
وی افزود: این موضوع بستگی دارد به اینکه آمریکا تا چه میزان می‌تواند با زور در عراق بماند در حالیکه در اخبار امروز آمده بود که به سفارت آمریکا در عراق حمله موشکی شده است.
استاد دانشگاه با اشاره به اینکه این موضوع نشان می‌دهد که آنها اگر بخواهند با زور در عراق بمانند باید متحمل هزینه‌ها و خسارات پیش بینی نشده‌ای باشند، تاکید کرد: مردم و دولت عراق رضایتی از حضور نظامی آمریکا ندارند و در نهایت آمریکا و نیروهای نظامی‌اش مجبور به ترک عراق هستند، آنها باید به این نتیجه رسیده باشند که با زور ماندن در عراق برای آنها پرهزینه است.
وی تصریح کرد: مقامات آمریکایی برای توجیه افکار عمومی در مورد شکست‌های پی در پی در نقاط مختلف جهان مجبور به فرافکنی هستند، از همین روست که در بعضی از مسائل بزرگنمایی می‌کنند و یک موضوع غیرواقعی را به کرات استفاده می‌کنند.
کوشکی ادامه داد: تکرار این موضوعات نشان دهنده شکست آنها در عراق است و به همین دلیل سعی دارند که حضور نظامی ایران در عراق را عامل شکست خود تلقی کنند که در حقیقت اعتراف به همین موضوع اعتراف به قدرت ایران در منطقه و در عرصه بین‌المللی است، تلاش آمریکا برای بهانه تراشی در رابطه با این شکست آنها در عراق به این مفهوم است که آنها به سرعت رو به افول رفته‌اند و ایران را عامل این افول می‌دانند.
وی در پاسخ به این سوال که واهمه آمریکا برای خروج از عراق چیست؟ توضیح داد: پس از قریب به یک دهه حضور در عراق و تشکیل فهرست وحشتناکی از تلفات نیروی انسانی و صورت حساب‌های سنگین مالی، با توجه به اینکه آنها در طی این مدت هیچ دستاورد خاصی نداشته‌اند باید این مساله را به مردم خودشان و افکار عمومی بین‌المللی توضیح بدهند.
تحلیل‌گر مسائل سیاسی و بین‌المللی افزود: آنها باید توضیح بدهند که با صرف هزینه‌های گزاف انسانی و مالی و انرژی در عراق، خروجی‌شان چه چیزی بوده است؟ باید پاسخ قانع کننده‌ای در رابطه با برقراری دموکراسی در عراق داشته باشند، در عین حال باید درباره ریشه کن کردن تروریسم هم توضیحاتی بدهند و به دلیل اینکه این جریان متقارن با شکست آمریکا در افغانستان شده است برای آنها شکست مضاعفی در حضور فرامنطقه‌ای و خاورمیانه‌ای آمریکا محسوب می‌شود.
وی در پایان درباره اینکه پاسخ ایران به این اتهامات چگونه باید باشد؟ خاطرنشان کرد: ایران نیازی به اثبات بی گناهی‌اش ندارد چرا که این ادعا از فرط تکرار بی تاثیر شده است و دیگر اعتنایی به آن نمی‌شود، چرا که آنها حتی یک بار هم موفق به ارائه سندی نشده‌اند، حتی رسانه‌های امروز دنیا به جای پرداختن به سخنان وزیر دفاع جدید به حمله موشکی به سفارت آمریکا در عراق پرداخته‌اند.

هدف اصلی آمریکا باقی ماندن در عراق است
حسین رویوران تحلیل‌گر مسائل سیاسی منطقه درباره اتهامات وزیر دفاع آمریکا به ایران درباره فروش سلاح و دخالت در امور داخلی عراق و ارتباط این موضوع با تلاش آمریکا برای باقی ماندن در عراق با توجه به پایان مهلت آنها در این کشور گفت: قطعا همینطور است و هدف اصلی سفر وزیر آمریکایی به عراق بحث خروج نیروهای نظامی آمریکا از عراق تا پایان سال ۲۰۱۱ است که نیروهای نظامی آمریکا باید عراق را ترک کنند.
وی افزود: اولین واکنش این مساله مربوط به جلال طالبانی رئیس جمهور عراق است که از گروه‌ها و احزاب و کرسی‌های پارلمانی خواسته است که پاسخ روشنی در رابطه با ادامه حضور یا پایان حضور نیروهای نظامی آمریکا در عراق بدهند.رویوران با تاکید بر اینکه مساله اصلی حضور یا عدم حضور نیروهای نظامی آمریکا در عراق است، تصریح کرد: آمریکا با بهانه‌های مختلف از جمله خطر القاعده، احتمال ناامنی در صورت عقب نشینی نیروهای نظامی‌اش و… سعی می‌کند دلایل توجیه تمدید این قرارداد را فراهم کند در حالیکه معلوم نیست گروه‌های عراقی این تصور آمریکا را قبول داشته باشند یا خیر؟وی درباره واهمه آمریکا برای خروج از عراق توضیح داد: خروج نظامی از عراق بحث یک قرارداد و موافقتنامه نظامی است که در سال ۲۰۱۱ به پایان می‌رسد و با توجه به اینکه در حال حاضر آمریکا در بحران مالی قرار دارد سعی می‌کند هم حضور نظامی خود را حفظ کند و هم کمترین هزینه را بپردازد به همین دلیل نیروهای رزمی را به کشورش بازمی‌گرداند و نیروهای لجستیک یا آموزشی را نگه می‌دارد که این به دلیل بحران اقتصادی این کشور است.
رویوران ادامه داد: حضور نظامی آمریکا در عراق برای آنها مهم است چرا که منافع آتی آمریکا از عراق را تضمین می‌کند و شرکت‌های نفتی هم می‌توانند نفت عراق را به تاراج ببرند و شرکت‌های تولید سلاح می‌توانند اسلحه‌های خود را به این دولت نوپا بفروشند.
وی در پایان درباره پاسخ ایران به این اتهامات تاکید کرد: تصور می‌کنم در جاهایی ایران این موضوع را نفی کرده و اذعان کرده که امنیت عراق برای ایران مهم است و نمی‌تواند آن را تهدید کند و مقامات عراقی با مسئولان نظام ایران روابط نزدیکی داشته و دارند در نتیجه چنین اتهاماتی قابل پذیرش نیست و ارزش پاسخ دادن هم ندارد.

سکوت وزارت خارجه تایید ادعاهاست
حسن بهشتی پور تحلیل‌گر مسائل سیاسی و بین‌المللی درباره اتهامات وزیر دفاع جدید آمریکا به ایران در رابطه با فروش سلاح و دخالت در امور داخلی عراق به ایران گفت: این موضوع می‌تواند به فرارسیدن زمان خروج نیروهای نظامی آمریکا از عراق مرتبط باشد اما وزیر دفاع جدید آمریکا بر اساس تحلیل‌های غلط گیتس چنین موضوعی را مطرح کرده است.
وی افزود: آنها در عراق مداخله نظامی کرده‌اند و در این موضوع وقتی به واماندگی رسیده‌اند برای توجیه واماندگی خود به چنین موضوعاتی استناد می‌کنند.
تحلیل‌گر مسائل سیاسی و بین‌المللی با اشاره به اینکه یکی از مهمترین مسائلی که آمریکا‌ی‌ها می‌توانند به آن استناد کنند مساله ایران و مداخله جمهوری اسلامی در عراق است توضیح داد: بدون ارائه هیچ سندی به آن اذعان می‌کنند و به هیچ جایی هم نمی‌رسد چون این آغاز کار وزیر دفاع جدید آمریکاست.
وی درباره واهمه آمریکا برای خروج از عراق تاکید کرد: آنها واهمه‌ای از این موضوع ندارند و در پی توجیه حضور خود در عراق هستند، آنها نه تنها ترسی برای خروج از عراق ندارند بلکه می‌خواهند بمانند و برنامه‌ریزی‌شان این است که مطمئن نیستند دولت آینده با آمریکا هماهنگ باشد و می‌خواهند در این کشور باقی بمانند تا زمانی که دولتی هماهنگ با آنها بر روی کار بیاید.
بهشتی پور در پایان درباره پاسخ ایران به اتهامات وارد شده از سوی وزیر دفاع آمریکا تصریح کرد: وزارت خارجه باید در این باره پاسخگو باشد و متناسب با مواضع آمریکا موضع گیری کند و وقتی آمریکا در سطح وزیر دفاع ادعایی را مطرح می‌کند ایران باید حداقل در سطح سفیر یا سخنگوی وزارت خارجه پاسخی متقن بدهد چرا که سکوت در این باره ممکن است تایید ضمنی تلقی شود.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1491 0 http://koushki.com/?p=1489 http://koushki.com/?p=1489#comments Sun, 10 Jul 2011 03:05:24 +0000 admin http://koushki.com/?p=1489 سومین نشست نیمه پنهان انقلاب با حضور دکتر محمد صادق کوشکی، کارشناس مسائل سیاسی و پژوهشگر به بررسی دستاوردهای فرهنگی انقلاب اسلامی اختصاص یافت.

به گزارش روابط عمومی فرهنگسرای انقلاب اسلامی، در این نشست که به همت کتابخانه تخصصی فرهنگسرای انقلاب اسلامی برگزار شد، دکتر محمدصادق کوشکی، کارشناس مسائل سیاسی و پژوهشگر با اشاره به موفقیت های جوانان ایرانی در عرصه های فرهنگی و علمی پس از پیروزی انقلاب اسلامی با اشاره به جمله معروف علی رزم آرا، نخست وزیر پهلوی اول اشاره کرد که گفته بود « ایرانی ها که حتی قادر به ساختن یک آفتابه نیستند چه طور می خواهند صنعت نفت را ملی کنند و اداره کنند؟» گفت: این نگاه موجب شده بود که در مقطع پیروزی انقلاب اسلامی، مستشاران زیادی در کشور حضور داشته باشند و به کارهایی مشغول باشند که بعضاً ایرانی ها هم توان اجرای آن را داشته باشند. یکی از دستاوردهای انقلاب که در زندگی امروزمان با آن مواجه می شویم باور همین موضوع است که “ما می توانیم”. اینکه ما در بسیاری زمینه‌ها خودکفا شده ایم محصول همین باور است.

کوشکی در ادامه خاطر نشان کرد: اینکه در بعضی زمینه ها می بینیم که این خودکفایی ایجاد نشده، به این دلیل است که ما هنوز به خودباوری در آن زمینه ها نرسیده ایم. وی با اشاره به موفقیت ایران در زمینه علمی، پزشکی، کشاورزی و ثبت بیش از ۳۰ هزار اختراع در سال افزود: از دستاوردهای انقلاب اسلامی، رویکرد ما به اختراع و اکتشاف است. اگرچه ثبت ۳۰هزار اختراع و اکتشاف در سال در مقایسه با ۸۰۰ هزار اختراع در آمریکا رقم بالایی نیست اما در مقایسه با دوران قبل از انقلاب رقم قابل توجهی است. این شرایط را باید با شرایطی مقایسه کرد که مسئولین کشور هم به توانایی ملت اعتقادی نداشتند، اما امروز اندیشه و فکر ایرانی در دنیا دیده می شود و قدرت غیر قابل انکاری دارد. در ذهن مردم اتفاقی افتاده که بگویند ما می توانیم در سطح دنیا کارهای تخصصی و شرافتمندانه انجام دهیم و این محصول خودباوری است که در پرتو انقلاب به آن دست یافته ایم. ما در این سال ها در هر مقطع زمانی با تحریم جدیدی مواجه بوده ایم و برای آن راه حل جدیدی یافته ایم. کوشکی توجه بیشتر به معنویت را از دیگر دستاوردهای انقلاب اسلامی عنوان کرد و گفت: میل به دینداری در میان مردم و
بویژه گروهی از جوانان افزایش چشمگیری یافته در حالی که روزگاری دینداری مایه ننگ بود. وی در ادامه متذکر شد: اگر در عرصه هایی
می‌بینیم که آنچه در پیروزی انقلاب مد نظر ما بوده رخ نداده به دلیل این است که انقلاب هنوز کامل نشده است. چنانچه مسیری که با انقلاب اسلامی آغاز شده ادامه پیدا کند و تلاش و کوشش برای پیشرفت را ادامه دهیم خواهیم دید که دستاوردهای انقلاب اسلامی افزون تر خواهد شد و نسل آینده ثمرات آن را خواهند دید .

این استاد دانشگاه مهمترین دستاورد انقلاب اسلامی را خودباوری و خوداتکایی عنوان کرد و افزود: مردم باور کرده اند که «کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من.» ما در این سال ها شاهد رشد و بالندگی کشور بوده ایم اما شأن ملت ما بسیار بیشتر از این است و اگر قدر آنچه را که داریم بدانیم و برای رسیدن به قله های پیشرفت تلاش کنیم، فرزندان ما ثمرات آن را برداشت خواهند کرد.

وی در پایان در پاسخ به سئوال یکی از شرکت کنندگان که پرسید؛ اگر انقلاب نمی شد شرایط کنونی کشور به چه صورت بود، با اشاره به آغاز روند صنعتی شدن در ایران، کره و ژاپن خاطر نشان کرد: صنعتی شدن ایران سال ۱۹۲۵ میلادی آغاز شد و در کشور کره و ژاپن سال ۱۹۴۶ و۱۹۷۰ یعنی با حدود ۲۰تا ۴۰ سال تأخیر.

اما می بینیم در سال ۱۳۵۷ ژاپن و کره کشورهایی صنعتی هستند. عبدالمجید مجیدی، وزیر مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه دوران پهلوی (در سال‌های ۱۳۵۶ – ۱۳۵۱) در کتاب خاطراتش می گوید که از بین ۵۳هزار روستای کشور در دوران قبل از انقلاب کمتر از ۵۰۰ روستا از امکانات ضروری مانند آب بهداشتی، برق و راه آسفالته برخوردار بودند. این در شرایطی است که رژیم پهلوی برای صنعتی شدن با مشکلات کنونی کشور ما مانند تحریم مواجه نبود و میزان صادرات نفت ۲ برابر شرایط کنونی بود.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1489 0 http://koushki.com/?p=1487 http://koushki.com/?p=1487#comments Sat, 09 Jul 2011 05:09:27 +0000 admin http://koushki.com/?p=1487 خلاصه:
اگر بخواهیم در باره نقد دولت از زاویه دید جنبش دانشجویی صحبت کنیم ، ابتدا باید چند مفهوم را مشخص کنیم .
اول باید تعریف مشخصی از جنبش دانشجویی ارائه کنیم و معین کنیم که جنبش دانشجویی چیست ؟
دوم باید بدانیم که شیوه های نقد چیست و ملاکها و فواید آن چیست ؟ و سومین موردی که باید مفهوم درستی از آن ارائه کرد این است که مقصود از” دولت” چست؟

تعاریف و مصادیق زیادی برای” فاعل” این نقد که” جنبش دانشجویی” باشد صورت گرفته است . اما به عقیده من جنبش دانشجویی تجمعی خود جوش ، که به این خود جوش بودن آن تاکید می کنم ، از دانشجویانی است که به منظور بهتر شدن زندگی و رشد اجتماعی و فردی تلاشهایی را انجام می دهند و ” اهداف و آرامانهای معینی ” را در نظر دارند که این اهداف مانند ایستگاه هایی هستند که درون جاده بی پایان آرمانها قرار دارند . زمانی می توانیم روی یک حرکت دانشجویی نام ” جنبش ” بگذاریم و آن را از یک تشکل صنفی عادی و یا یک تشکل سیاسی مقطعی و یا عده ای دانشجوی سیاسی شورشی و عصبانی متمایز کنیم که آرمانهای روشن و شفافی داشته باشد . آرامانهایی که مانند یک جاده بی انتها ، بی پایان هستند . و” اهدافی” روشن و شفاف دارند که مانند ایستگاهی در آن جاده بی پایان هستند. به این مفهوم که یک جنبش دانشجویی با رسیدن به هدف شماره یک تعطیل نمی شود ، بلکه خود را آماده می کند که به هدف شماره دو برسد و در واقع این همان چیزی است که آن را با نام ” رشد ” می نامیم ، چه این رشد برای خود جنبش باشد و چه برای محیط دانشگاهی و یا حتی برای کشور یا کل جهان . جنبش دانشجویی باید بداند که دنبال چه هدفی است و برای رسیدن به هدف باید زمان بندی منطقی و قابل قبولی داشته باشد.

گاهی اوقات اهداف به اندازه ای مبهم هستند که دیگر هدف محسوب نمی شوند . مثلا وقتی کسی که هدف خود را” آزادی” قرار می دهد ، همین لفظ هم باید تعریف شده باشد . به طور مثال وقتی مردم یک مستعمره از آزادی حرف میزنند دقیقا ” قید” لفظ” آزادی” شفاف است زیرا میخواهند کسی بر آنها حاکمیت نداشته باشد . آزادی زمانی میتواند آرمان باشد که شفاف و معین باشد ،آزادی از چه چیز؟ آزادی برای چه چیز؟ و اگر یک جنبش دانشجویی بگوید هدف من کسب آزادی است دیگر نمیتوان روی آن نام جنبش گذاشت زیرا نیروهایش هرز میرود زیرا هدف و برنامه ریزی خاصی نمی تواند داشته باشد و کسی که هدف معینی نداشته باشد اگر به انحراف هم کشیده شود متوجه نمی شود . اگر آرمان ” بی انتها” هم باشد باید شفاف و معین باشد مثلا آزادی بشریت از قید بندگی غیر خدا، یا از قید امور مقدس ، پس آزادی هم اگر قیدی نداشته باشد نمیتوان آن را به عنوان “آرمان” در نظر گرفت زیرا حرکتهای بشری معنا دارند و در واقعیت صورت میگیرند. اگر آن چیزی که به عنوان آرمان تعریف میشود از عالم عینیت فاصله زیادی بگیرد و آبجکتیو باشد ، در آن صورت ممکن است حرکتی صورت گیرد ولی نتوان آن را ” جنبش ” نامید و اگر بعد از سالها پس از شروع حرکتی پرسیده شود که حالا در کدام مرحله از آرمان و مسیر خود قرار داری جوابی هم نداشته باشد و این باعث یاس میشود . و دلیل اینکه بسیاری از حرکتهای دانشجویی دچار یاس میشوند نیز همین است که آرمانها و مسیرو اهداف مشخصی ندارند و وقتی بعد از مدتها تلاش به عقب نگاه می کنند متوجه می شوند که اصلا هیچ راهی را طی نکرده اند ، زیرا کسی میتواند امیدوار به رسیدن به مقصد باشد که” مقصد” معینی داشته باشد و تلاشهای بی هدف نتیجه ای جز یاس و سردگمی و انفعال ندارد و زایندگی و نشاط از آن استخراج نمیشود.

*سئوال: به نظر شما جنبش دانشجویی چگونه می تواند نقد موثری در برابر دولت داشته باشد؟

جنبش دانشجویی با توجه به مطالب قبلی که عرض کردم زمانی میتواند” منتقد” باشد که بتواند جامعه خود ، خود و یا حتی جامعه بشری را ارتقا دهد . نقد یعنی ارزیابی اینکه ما در کجای مسیر قرار داریم و تا آرمانها و اهداف چقدر فاصله داریم ؟

* سئوال: آیا از آرمانها منحرف شده ایم یا نه ؟

اگر” نقد” را به معنای دقیق کلمه” ارزیابی” بدانیم _ یا ارزیابی خود که به آن خودانتقادی میگویند و یا ارزیابی وضعیت محیطهای خارجی_ زمانی این ارزیابی امکان پذیر می شود که ما معیارهای مشخص و شفاف داشته باشیم که می توانند همان اهداف و آرمانهای ما باشند و ما وضعیت امروز را با همان شکل آرمانی بسنجیم و آن را تا رسیدن به یک هدف مشخص اندازه بگیریم و اعلام کنیم که وضعیت مطلوب و رو به رشدی داریم و یا احیانا وضعیت نامطلوبی داریم و یا از مسیر منحرف شده ایم . یکی از وظایف نقد شناخت انحرافات است و زمانی این انحرافات مشخص میشود که مسیری مشخص شده را طی میکنیم و اگر مسیری تعیین شده نداشته باشیم دیگر انحراف از مسیر معنا ندارد . طبیعتا چگونگی نقد بربستگی به این داردکه ” جنبش دانشجویی منتقد” احساس کند که با چه شیوه هایی میتواند پیام و ارزیابی خود را به گوش مخاطب و سوژه نقد برساند، که در هر زمان و مقطعی ابزارهای خاصی را باید پیدا کند. گاهی اوقات از جنس ابزاری که جنبش دانشجویی برای نقد پید ا میکند میتوان فهمید که آیا واقعا قصد نقد دارد یا حرکتی صرفا سیاسی انجام شده است. متاسفانه گاهی اوقات ابزارهایی که برای انتقال ارزیابی و یا نقد انتخاب میشوند با مخاطب و سوژه نقد تناسب ندارند و عملا به جای رسیدن به هدف، که همان تذکر و هدایت سوژه نقد است نا آرامی سیاسی و جنجال و شورش به پا می شود.

*سئوال: گاهی اوقات دیده میشود که حتی اگر جنبش دانشجویی ابزار مناسبی برای این نقد پیدا کند با برخورد نا مناسب سوژه نقد مواجه میشود ، در آن زمان این جنبش چه عکس العملی میتواند داشته باشد ؟

قطعا سوژه نقد همیشه منتظر شنیدن انتقادها با گوش باز نیست ، و چون سوژه نقد همیشه پذیرا نیست باید دید که نقاد که منظور ما اینجا” جنبش دانشجویی” است آیا ابزار مناسبی پیدا کرده یا نه ؟ گاهی اوقات سوژه نقد نظامی مستبد و تمامیت خواه است که تمامی ورودی هایش را مسدود کرده است و گوشی برای شنیدن ندارد ، در اینجا ابزار نقد میتواند به شکل راهپیمایی گسترده و اعتصاب باشد و اجبارا با این راه کار خاص سیاسی می شود دولت را متوجه اشتباه خود کرد. اما گاهی اوقات سوژه نقد یک دستگاه فرهنگی خاص است که ورودی های بازی دارد و باید از طریق این وردودیها عمل کرد در این مورد دیگر نیاز به اعتصاب یا شورش نیست.

جنبش دانشجویی محل حضور افراد جوان و جویای علم است و طبیعتا باید خلاق باشند و برای رساندن نقد که همانطور که گفتیم یک نوع ارزیابی است، به مخاطب و سوژه نقد، روشهای خلاقانه ای میتوانند در پیش گیرند. و این روشها اگر متناسب با سوژه نقد انتخاب شود قابلیت تاثیر گذاری را دارد .

* سئوال: بحث آخر در مورد دولت است و اینکه منظور ما از دولت چیست ؟ اینکه آیا ما” دولت” را هر سه قوه به طور مشترک میدانیم یا به طور مجزا فقط یک قوه را دولت محسوب میکنیم و یا اینکه کل نظام را به عنوان دولت در نظر میگیریم .

تعریف از دولت هر چقدر دقیقتر باشد امکان سوء استفاده سیاسی کمتر میشود. به عبارتی باید “مخاطب نقد” را به طور واضح مشخص کنیم . و حتی باید مشخص کنیم که زمان انتقاد چه محدوده ای را در بر میگیرد به این معنا که آیا از زمان به قدرت رسیدن دولت کنونی تصمیم به نقد گرفته ایم یا دولت های قبلی هم هدف نقد قرار میگیرند. اگر یک تشکل دانشجویی اظهار کند که قصد نقد دولت خاصی را دارد ، باعث میشود که خاصیت جنبش بودنش را از دست بدهد .

*سئوال: آیا نقدی که مقایسه ای نباشد میتواند درست عمل کند ؟

بله، ممکن است که یک جنبش بگوید که قصد دارد دولت فعلی را فقط با آرمانهای خود بسنجد و کاری به دولتهای قبلی نداشته باشد و پایه نقد دولت را بر روی اهداف و آرمانهای خود بگذارد و به این موضوع بپردازد که عملکرد دولت چه فاصله ای با آرمان ها و اهداف او دارد . اما این باعث میشود که پذیرش نقد و جدیت آن زیر سوال رود زیرا همانطور که گفتیم هدف جنبش دانشجویی باید این باشد که زندگی هر لحظه از قبل بهتر باشد ، پس چطور امکان دارد از این جنبش پذیرفت که تا دیروز مدیحه گوی دولت قبل بوده اند و به طور ناگهانی تبدیل به منتقد جدی دولت فعلی شده اند. واقعا دو دولت میتوانند تا این حد تفاوت داشته باشند و یا اینکه این جنبش رفتاری سیاسی کارانه در پیش گرفته است ؟

*سئوال: چه زمانی جنبش دانشجویی میتواند در جامعه جایی برای خود باز کند و مورد اعتماد دولت و جامعه باشد ؟

جنبش دانشجویی زمانی میتواند صداقت خود را به جامعه و مسئولان نشان دهد که ثابت کند همیشه منتقد است و در واقع همیشه چشمان تیز بینی وجود دارد که مشکلات را می بیند و تذکر می دهد و نقاط مثبت را تشویق می کند و عملا جنبش دانشجویی اگر با تعریف ارائه شده به فعالیت بپردازد ابزاری است برای رشد جامعه و دولت زیرا به نمایندگی از افکار و وجدان عمومی جامعه مراقب است تا مبادا دولت امکانات را تلف کند و اولویت ها را در نظر نگیرد . و زمانی می توان به جنبش دانشجویی اعتماد کرد که هیچ کسی را مصون از نقد نگذارد و هر مقام مسئولی را به سوال بکشاند و به پاسخ گویی وادارکند . و این کار را با هدف بهتر شدن انجام دهد . اگر امروز مسئولی را به واسطه عملکرد نامطلوبش تشویق کند ، فردا همان مسئول را به دلیل عملکرد نامطلوبش سرزنش و تقبیح کند . در این زمان میتوان به جنبش اعتماد کرد که” شخص” محور نیست و ” مفهوم” محور است و به جریانات ، احزاب و نگاه های سیاسی خاص وابسته نیست و خود قصد دارد پیشرو افکار عمومی باشد و نماینده منصف افکار عمومی برای بهتر شدن اوضاع . و این کار را بدون توجه به شخص و جناح خاص انجام داده و صرفا کارها، رفتارها و عملکرد ها را نقد کرده است . در چنین وضعیتی نمی توان به جنبش دانشجویی نه انگ دولتی بودن زد و نه اپوزیسیون بودن ، زیرا نه جیره خوار دولت و نه اجنبی است بلکه جیره خوار خود و ملت خود است و نماینده مردم محسوب می شود و یک چشم منصف و دقیق است که خطا کار را هر که باشد به محاکمه می کشد و مرتکب اعمال مطلوب را تشویق می کند .

* سئوال: این جنبش برای ارزیابی و نقد تا کجا میتواند پیش رود؟ آیا محدوده ای برای این نقد در نظر گرفته میشود ؟

بستگی به اهداف جنبش دارد . مثلا اگر یک جنبش دانشجویی دامنه نقد خود را بهبود شرایط آموزش دانشگا ها تعریف کرده است ، پس آرمان آنها این قرار گرفته است پس تا رسیدن به این هدف کار خود را ادامه می دهند . و گاهی اوقات ممکن است حوزه عملکرد خود را کل جامعه قرار دهند ، و یا هر هدف دیگری در نظر بگیرند ، پس این اهداف باعث می شود که حوزه عملکرد آنها مشخص شود و تا رسیدن به هدف باید تلاش کنند .

*سئوال: عواملی خارجی یا داخلی باعث به انحراف کشیده شدن جنبش های دانشجویی می شوند ، این جنبش برای از بین بردن این عوامل چه راهکارهایی را می تواند پیش بگیرد؟

با تعریفی که از جنبش دانشجویی ارائه شد نمی توان هیچ جنبش دانشجویی را به معنای واقعی و منطبق بر این تعریف ارائه کرد ، تمام اتفاقاتی که افتاد یک شورش کور سیاسی بود که آب به آسیاب جریانات خاص سیاسی ریخت. دانشجو تبدیل به پیاده نظامی شد که وظیفه به قدرت رسیدن برخی جریانات را به عهده گرفت . به طور مثال بعد از ۱۸ تیر سال ۷۸ و شکل گرفتن فضای خاص سیاسی در کشور، و تسخیر مجلس ششم توسط جبهه مشارکت و دوستانش یکی از افراد این جبهه ، آقای سعید حجاریان ، این تعبیر را به طور علنی مطرح کرد که ” جنبش دانشجویی حرف مفتی است ” و اظهار داشت که جنبش دانشجویی اصلا وجود ندارد . این واقعه دقیقا نگاه ابزاری را نشان می دهد . به نظر آنان تا زمانی که جنبش دانشجویی برای رای آوردن جبهه مشارکت تلاش می کردند سمبل دمکراسی ، آزادی خواهی و قهرمان بود اما پس از به قدرت رسیدن این جبهه و وقتی به این جنبش نیازی نبود تبدیل به ” حرف مفت ” شد ، موجودی که” بی سواد” است و باید در “پارکینگ کتاب بخواند” و” شایستگی ورود به عرصه ها را ندارد” . این تعبیر باعث شد که دانشجویانی که با جبهه مشارکت هم آوا بودند احساس سر خوردگی کنند و شعار جدایی از قدرت را سر دهند .

و به این شکل با تعبیری که من از جنبش دانشجویی در ذهن دارم ، جنبش خالصی را با این مفاهیم نمیشناسم .

اما چگونگی انحراف یک جنبش دانشجویی به درونیات آن بستگی دارد. همانطور که ذکر کردم اگر یک جنبش دانشجویی اهداف و آرمانهای دقیقی برای خود تعریف نکند احتمال انحرافش زیاد است . و اگر خود جوش نباشد و به هر شکلی به بیرون از دانشگاه متصل باشد احتمالا منحرف میشود . و خود جوش بودن هم به این معنا است که تعدادی دانشجو با انگیزه های درونی خود و با اهداف و آرمانهای مشترک سعی کنند که محیط خود و جامعه را تغییر دهند نه اینکه کسانی از بیرون به آنها دیکته کنند که باید چه کاری انجام دهند و یا از چه کاری دوری کنند. به خود این افراد بستگی دارد که آرمانهای خود را از کجا میگیرند ، از رهبران مذهبی یا سیاسی ولی تصمیم گیری نهایی با خود دانشجو باشد و از جایی به او القا نشده باشد .

و متاسفانه باید گفت که هنوز هیچ جنبش دانشجویی با این تعاریف شکل نگرفته است . و شاید بتوان تنها نمونه جنبش دانشجویی را در حرکتهایی ذکر کرد که تحت عنوان ” حرکت های جهادی ” برای کمک به مردم نقاط دور افتاده انجام گرفت و هیچ وابستگی دولتی در آن دیده نشد . حرکتهایی کاملا درون زا که تحت تاثیر هیچ حزب یا گروهی هم نیست. این حرکتها هم خود جوش است ، هم آرمان دارد و هم هدف بلند مدت و مقطعی و برای بهتر شدن زندگی هم وطن تلاش می کند که این بسیار مفید است . این حرکتها اجتماعی است اما در حرکتهای سیاسی با آن تعریفی که از جنبش دانشجویی ذکر شد نمیتوان مصداق بارزی را معرفی نمود .

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1487 0 http://koushki.com/?p=1477 http://koushki.com/?p=1477#comments Tue, 05 Jul 2011 05:26:26 +0000 admin http://koushki.com/?p=1477 واژه‌ها گاه به جای آنکه ما را در درک مفاهیم یاری رسانند؛ با خلط شدن، سبب پیچیدگی و درآمیختن مفاهیم می‌شوند. واژه‌های «نخبه» و «خواص» نمونه‌ای از این مواردند که گاه به جای هم به کار برده می‌شوند و درنتیجه پیچیدگی مفاهیم را به دنبال می‌آورند، اما دکتر محمد صادق کوشکی، عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، برای هر یک از این واژه‌ها معنای متفاوتی در نظر می‌گیرد و درنتیجه نه تنها آنها را مترادف نمی‌داند، بلکه برای یکی، دایرۀ شمول بیشتری قائل می‌شود که دیگری را هم دربرمی‌گیرد. افزون بر تعریف واژگان، رسالت خواص و آسیب‌هایی که این گروه و نیز نخبگان جامعه را تهدید می‌کند از موضوع‌هایی بود که در گفت‌وگوی پیش‌رو با آقای کوشکی دربارۀ آنها صحبت شد.

جناب آقای کوشکی نخبگان چه کسانی هستند؟

براساس تعریف دینی، نخبه به کسانی گفته می‌شود که براساس آگاهی، نسبت به محیط پیرامون و جامعۀ خود احساس مسئولیت می‌کنند. این افراد فراتر از منافع فردی به منافع اجتماعی می‌اندیشند و به دنبال افزایش کیفیت زندگی، چه از نظر مالی و چه از نظر انسانی، در جامعۀ خود هستند. نخبه ممکن است گمنام، مشهور، کشاورز یا زن خانه‌داری باشد. برای نخبه بودن مهم موقعیت شغلی یا سن افراد نیست، بلکه آگاهی، رفتار عقلانی، احساس مسئولیت کردن، به دنبال افزایش کیفیت در جامعۀ خود بودن و همۀ این موارد را براساس دینی مبتنی کردن اهمیت بسیاری دارد.

آقای دکتر خواص چه کسانی هستند؟

خواص در جامعه تعریف‌های گوناگونی دارد؛ بخشی از خواص کسانی هستند که روزگاری نخبه بودند. این افراد ممکن است همچنان ویژگی‌های نخبگی را داشته یا از دست داده باشند. بخشی از خواص به دلیل به دست گرفتن مقام‌های مهم در زمرۀ این افراد قرار گرفته‌اند. بخش دیگری به دلیل داشتن اطلاعات بسیار خواص نامیده می‌شوند. افراد به دلایل متفاوتی در جرگۀ خواص وارد می‌شوند. خواص به دو دستۀ اهل حق و اهل باطل تقسیم می‌گردند. خواص اهل حق همان نخبگان هستند و خواص اهل باطل در جبهۀ باطل فعالیت می‌کنند. در این زمینه قرآن فرموده است: «کسانی که ولی آنان خداست، به سمت نور در حال حرکت هستند و کسانی که پیرو طاغوت‌اند، به سمت ظلمت حرکت می‌کنند».

آیا نخبگان همان خواص هستند؟

همۀ نخبگان در زمرۀ خواص هستند، اما همۀ خواص، نخبه نیستند؛ زیرا همان‌گونه‌که اشاره شد، برای خواص بودن به داشتن ویژگی شخصی نیازی نیست، بلکه داشتن پست و مقام کفایت می‌کند، اما برای نخبه بودن به داشتن علم، عقلانیت، تعهد و ترجیح منافع جمعی به منافع شخصی نیاز است که البته همۀ این صفات اکتسابی‌اند.

چه آسیب‌هایی نخبگان و خواص را تهدید می‌کند؟

نخستین خطری که نخبگان را تهدید می‌کند، ترجیح منافع شخصی به منافع جمعی است. اگر کسی دغدغۀ فردی برایش اولویت پیدا کند، از گروه نخبگان خارج، و به خواص اهل باطل تبدیل می‌شود. دنیاگرایی همین گونه است. طی تاریخ افراد بسیاری بوده‌اند که دچار این آسیب شدند؛ مثل فردی که وکیل چهار امام شیعه، یعنی امام هشتم، نهم، دهم و یازدهم، بود. او فردی بسیار درستکار و امین بود و همین ویژگی‌ها سبب شد این امامان به او اعتماد کنند تا جایی که به او حکم وکالت خود را دادند. اما این شخص در پیری، به دلیل طمع مال و کسب ثروت، به امام حسن عسگری‌‌(ع) خیانت کرد و همۀ پیشینۀ مثبت خود را از بین برد؛ یعنی کار را به جایی رساند که امام یازدهم به شیعیان نامه نوشت و آن شخص را از منصبی که داشت عزل کرد. امام در این نامه فرمود: «از این پس این فرد امین ما نیست، بلکه خائن به ماست. دیگر به این آدم اعتماد نکنید و کاری به او نداشته باشید.» کسی که چنان موقعیت انسانی بالایی داشت که توانسته بود امین چهار امام بزرگوار شود به دلیل طمع مال و ثروت، به روزی دچار شد که دنیا و آخرت خود را خراب، و به امام زمان خود خیانت کرد. نمونه‌های بسیاری در تاریخ وجود دارد که افراد به خاطر طمع مال یا حب مقام و به‌هرحال ترجیح دادن منافع فردی به منافع جمعی، از شمار نخبگان خارج شدند.

دومین خطر کاهش آگاهی، عقلانیت و گرایش به رفتارهای احساسی و جاهلانه است. نخبگان باید آگاهی روز‌افزونی نسبت به دین و محیط پیرامون خود داشته باشند. راکد ماندن اطلاعات مساوی است با پسرفت؛ یعنی اطلاعات کسی که روحیۀ پژوهشگری ندارد یک‌طرفه و یک‌بعدی می‌شود و به دامن جهل سقوط می‌کند.

خطر بعدی ترجیح دادن احساس بر عقلانیت است. بخشی از وجود انسان عقلانی است و بخشی احساسی. نخبه کسی است که بعد عقلانی خود را کنترل کند و احساسی نشود. در این زمینه مثالی می‌زنم؛ در دوره‌ای از حیات سیاسی «حزب‌الله» لبنان، که طی آن رژیم صهونیستی و غرب می‌کوشیدند حزب‌الله لبنان را به ورطۀ جنگ داخلی بکشانند، بخشی از مردم لبنان، که طرفدار حزب‌الله بودند، در اعتراض به پیمان «اسلو» راهپیمایی کردند. ارتش لبنان، که در آن زمان به فرمان رفیق حریری بود، به معترضان حملۀ ناگهانی کرد و سیزده، چهارده زن و کودک را کشت. این اقدام عامدانه با این هدف انجام شد که نیروی نظامی حزب‌الله، به جای نبرد با اسرائیل، به نبرد با ارتش لبنان و جناح رفیق حریری مشغول شود تا خیال اسرائیل آسوده گردد و حزب‌الله در جنگ‌های داخلی و فرسایشی از بین برود. حملۀ ارتش لبنان به معترضان، احساسات بسیاری از نیروهای حزب‌الله را برانگیخته بود، به‌گونه‌ای‌که بعضی از افراد این حزب به انتقام فکر می‌کردند. سید حسن نصرالله همان شب در دستورالعملی جدی اعلام کرد که نیروی نظامی حزب‌الله حق درگیری با ارتش را ندارد و دشمن ما کماکان رژیم صهیونیستی است. این تصمیم در اوج عقلانیت گرفته شد و هیچ گونه احساسی در آن راه نداشت. این عمل سبب شد حزب‌الله از این گردنۀ خطیر به سلامت عبور کند و در دام جنگ داخلی گرفتار نشود.

نخستین خطری که خواص را تهدید می‌کند دائمی بودن پست و مقامشان است که می‌توانند از آن استفادۀ شخصی یا جناحی کنند.

خطر بعدی برای عالمانی است که از علمشان برای مطرح کردن خود، و غرور و خود‌پسندی استفاده می‌کنند. بسته به اینکه افراد به چه دلیل جزء خواص به‌شمار می‌آیند، اگر از آن عامل به گونه‌ای مثبت و برای خدمت به خلق و حرکت در مسیر هدایت استفاده کنند، جزء اهل حق باقی می‌مانند، اما اگر از آن نقطۀ قوت استفادۀ نادرست کنند جزء خواص اهل باطل می‌شوند.

خواص چه رسالتی دارند؟

اگر این خواص نقطۀ قوت خود را در خدمت به جامعه و منافعش قرار دهند، این حرکت در بین مردم به تدریج شایع می‌شود و جامعه هم به همین سمت و سو حرکت می‌کند. همچنین سبب افزایش نقاط قوت در جامعه می‌شود، اما اگر خواص جزء اهل باطل شوند، ممکن است جامعه هم به همین سمت و سو حرکت کند. امام علی‌(ع) در این زمینه فرموده است: «مردم در هر زمانی به حاکمان خود شبیه‌ترند تا به پدران و مادران خود». این سخن الگو بودن خواص جامعه را نشان می‌دهد.

اگر خواص بد عمل کنند چه مشکلاتی برای مردم پیش می‌آید؟

تعبیر معروفی وجود دارد که اگر عالِمی فاسد شود، عالَمی را فاسد می‌کند؛ به عبارت دیگر اگر عالم از علم خود به جای کسب رضایت خداوند و در مسیر حق بودن، در مسیر اهداف شخصی و غرور بهره بگیرد، این کار مقدمه‌ای می‌شود برای بسیاری از کسانی که از این فرد یا مرام پیروی می‌کنند؛ زیرا افراد جامعه به خواص اعتماد دارند.

این نظر درست است که درک نخبگان بیشتر از مردم عادی است؟

نه الزاماً این گونه نیست؛ برای مثال در انقلاب اسلامی خواص جزء گمنام‌ترین افراد و جزء مردم عادی بودند. درواقع موتور محرک انقلاب اسلامی مردم گمنام، بی‌ادعا و حاشیه‌نشینی بودند که ویژگی‌های نخبگی داشتند. در نظر امام خمینی هم نخبه فرد مشهوری تلقی نمی‌‌شد و به همین دلیل امام می‌فرمود: «رهبر من آن بچۀ سیزده‌ساله‌ای است که به زیر تانک می‌رود» یا «شما بانوان رهبران این نهضت هستید». در نظر امام(ره) نخبگان این افراد هستند نه صاحبان پست و مقام؛ چون ویژگی‌هایی که دربارۀ نخبگان گفته شد در این افراد دیده می‌شود.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1477 1 http://koushki.com/?p=1476 http://koushki.com/?p=1476#comments Sun, 03 Jul 2011 05:21:03 +0000 admin http://koushki.com/?p=1476 یک کارشناس مسائل سیاسی گفت: همین مسئله که ریشه حرکت‌های اخیر در منطقه مردمی و شعار محوری این جنبش ها در راستای جهت‌گیری ضدصهیونیستی و ضدسرمایه‌داری است، نشان از نزدیکی خیزش های اخیر منطقه به اسلام است.
محمد صادق کوشکی کارشناس مسائل سیاسی در گفت و گو با خبرنگار سیاست خارجی خبرگزاری فارس با اشاره به اختلاف نظر و تعابیر مختلف درباره این که تحولات اخیر در کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا ماهیت اسلامی دارد و یا حرکت‌های از پیش طراحی و برنامه‌ ریزی شده از سوی آمریکا هستند، گفت: نکته اول در این خصوص نگاه جامعه بین المللی به این سلسله قیام ها است که این حرکت‌ها را مردمی و برآمده از درون جامعه می‌داند.

*تمام تحلیل گران سیاسی بر مردمی بودن انقلاب های منطقه ای اتفاق نظر دارند

وی افزود:در سطح جهانی هیچ کسی اعم از تحلیل‌گران غربی، عربی، آفریقایی و یا حتی اروپایی ادعا نکرده است، که این انقلاب‌ها برنامه ریزی شده است و همگی بر مردمی بودن این حرکت‌ها اذعان کرده‌اند. چرا که هیچ کدام از این انقلاب‌ها و حرکت‌های مردمی قابل حدس زدن و پیش بینی به این شکل نبوده است.

این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد: ممکن است برخی از مراکز استراتژیک و مطالعاتی جهان هشدارهایی را در خصوص وضعیت انفجار آمیز کشورهای عربی داده باشند، اما این هشدارها به معنی پیش بینی خیزش‌های زنجیره واری مانند آنچه که شاهد بودیم، نبود.

*انقلاب درتونس جهان را غافلگیر کرد

کوشکی با اشاره به این که وقتی این حرکت‌ها مردمی باشد، بدون برنامه ریزی دقیق اتفاق می افتند، گفت: زمانی که اولین جرقه‌های این انقلاب آغاز می‌شود، هیچ گونه توجهی را به خود جلب نمی‌کند. در اواخر سال ۲۰۱۰ میلادی ما شاهد هستیم، حرکت‌هایی در الجزایر در اعتراض به گرانی نان و ارزاق آغاز می‌شود و دولت الجزایر با کاهش مواد غذایی این اعتراضات را آرام می‌کند.

وی افزود:بلافاصله بعد از این ما شاهد جنبش مردم تونس هستیم. در ابتدای این حرکت تلقی تمام تحلیلگران این بود، که حرکت مردم تونس حرکت مهمی نیست و حوادثی است که مانند اتفاقات الجزایر بر اثر فشارهای معیشتی و اقتصادی به وجود آمده است.

این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد:اما زمانی که ما با فرار بن‌علی روبه رو می‌شویم و آنچه که در تونس می‌گذرد، رنگ و بوی یک انقلاب بزرگ را به خود می‌گیرد، همه جهان در یک حالت غافلگیری قرار می‌گیرد.

*موضع گیری متناقص مقامات آمریکا درباره انقلاب مصر سبب مضحکه آن ها در عرصه بین الملل شد

این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد:به عنوان مثال ما شاهد هستیم که آمریکایی‌ها نمی‌دانند، در مقابل حوادث تونس چه موضعی بگیرند و بلافاصله بعد از حوادث تونس ما شاهد حرکت‌های مردمی در مصر هستیم.

کوشکی گفت:در انقلاب مصر نیز ما نیز شاهد بودیم آمریکایی‌ها به قدری متناقض می‌گرفتند، که سبب مضحکه آنها در عرصه بین‌المللی می شد. اگر آنچه که در مصر اتفاق افتاد، ناشی از برنامه ریزی آمریکایی‌ها بود آیا مقامات این کشور باید مواضع این چنین را اتخاذ کنند. یعنی با آشفتگی و سراسیمگی رئیس جمهور آمریکا سخنی بگوید و بعد وزیر امور خارجه این کشور آن را نقض کند و در نهایت فرستاده ویژه این کشور به مصر سخنان هر دوی آنها را اشتباه بخواند.

*انقلاب مردم مصر امنیت رژیم صهیونیستی را با خطر کامل روبه رو می کند

وی افزود:جالب این اینجا است که هر کدام از این چهره‌ها در کمتر از یک هفته سخنان خود را نیز نقض می‌کنند و ما کاملا یک آشفتگی و سراسیمگی را در سیاست‌ خارجی آمریکا احساس می‌کنیم. ما یک آشفتگی جدی را در سیاست خارجی رژیم صهیونیستی می‌بینیم و امروز این رژیم به حق عنوان می‌کند در صورت ادامه یافتن این جنبش امنیت ملی رژیم صهیونیستی با خطر کامل روبرو خواهد شد.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران ادامه داد:ما شاهد هستیم که حرکت مردم مصر منجر به باز شدن گذرگاه رفح می‌شود و آزادی زندانیان فلسطینی و حزب الله را به ارمغان می آورد. از سوی دیگر ما شاهد تظاهرات گسترده مردم مصر در مقابل سفارت اسرائیل در این کشور هستیم و درخواست‌های جدی که در خصوص بسته شدن این سفارتخانه از قاهره از سوی مردم مطرح می‌شود.

*شرایط انقلاب های آمریکایی در قیام های کشورهای عربی مشاهده نمی شود

کوشکی در ادامه با اشاره به این که باید آمریکایی بودن یا نبودن این جنبش ها با جهت گیری آن ها با مناقع آمریکا سنجیده شود، گفت:اگر امنیت رژیم صهیونیستی با تهدید روبرو شود آمریکایی‌ها راضی خواهند بود؟ آیا اعتراضاتی که مردم یمن نسبت به نفوذ کشورهای غربی در سرزمین خود دارند، علایق آمریکا و کشورهای اروپایی را تامین می‌کند. آنچه که در بحرین می‌گذرد آیا به نفع مردم آمریکا است و منافع این کشور را چه در بلند مدت و چه در کوتاه مدت تامین می‌کند.

وی افزود:اگر ما بخواهیم حرکتی را به آمریکایی‌ها نسبت دهیم باید دو شرط را در آن بیابیم. اول آنکه این حرکت‌ها به این مسئله منجر شود که منافع این کشور در کوتاه مدت و یا بلند مدت تامین شود و دوم اینکه آمریکایی‌ها در مقابله با این حوادث با سیطره و اشراف برخورد کنند و نه اینکه غافلگیری خود را به وضوح نشان دهند. هیچ کدام از این دو شرط را ما در حوادث اخیر نمی‌بینیم کسانی که ادعا می‌کنند که این حرکت‌ها آمریکایی‌ و از پیش تعیین شده باید دلایل خود را به صورت واضح تعیین کنند.

*اسلام حرکت ها و خیزش های مردم منطقه را تایید می کند

این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد:امروز مردمی بودن، غیر آمریکایی و غیر قابل پیبش بینی بودن حرکت مردمی کشورهای عربی کاملا محرز و روشن است. این حرکت‌ها تا به امروز به هیچ عنوان در جهت تامین منافع آمریکایی‌ها و غرب نبوده است. از سوی دیگر همین که این حرکت‌ها مردمی است و ما شعار محوری این جنبش را سرنگونی نظام با خواست مردم می‌بینیم نشان از نزدیکی این حرکت‌ها به اسلام است. اسلامی از این نظر که حادثه‌ای که روی داده است مورد تایید دین است و اسلام این حرکت را تایید می‌کند.

کوشکی گفت:در حقیقت رهایی مردم از طاغوت هدف اصلی اسلام است. حال این طاغوت می‌تواند یک طاغوت محلی همچون بن علی و مبارک باشد و یا این طاغوت‌ها در وحله کلان امپریالیسم غربی و سرمایه داری بدانیم.

وی افزود:در هر حال مردم می‌خواهند که از اطاعت طاغوت خارج شوند و سرنوشت خود را به دست خود بگیرند. به تعبیر قرآن خروج از وادی طاغوت خروج از ظلمت حساب می‌شود و مقدمه ورود و دخول به حاکمیت الهی است.

*جهت گیری ضد صهیونیستی و سرمایه داری مردم منطقه نشانه اسلامی بودن آن ها است

این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به حرکت و جهت گیری جنبش های کشورهای عربی در آینده گفت:قسمت اول این حرکت اسلامی هم اکنون به پایان رسیده است و ما از این جهت این حرکت را اسلامی می‌دانیم که اولا مردم بر اساس حقی که خداوند به آنان داده است تلاش می‌کنند که سرنوشت خود را به دست بگیرند و از زیر حاکمیت طاغوت‌ها رها می‌کنند و ما نشان‌های امید بخشی را در این حرکت‌ها می‌بینیم که نشان از پایان دین پسند فرجام این قیام‌های مردمی دارد.

کوشکی گفت:همین که این حرکت و جهت‌گیری آن به ضرر جهان استکبار امپریالیسم و صهیونیست است نشان از ریشه اسلامی بودن آنان دارد.

*اقتصادی دانستن ریشه خیزش های منطقه ای ناشی از دیدگاه تحقیر آمیز تحلیل گران غربی به مردم منطقه است

وی در پاسخ به سئوالی در مورد اینکه برخی تحلیل گران غربی جنبش های انقلابی کشورهای عربی را انقلاب های با زمینه اقتصادی و معیشتی می دانند، افزود:مشکلات اقتصادی در بسیاری از این کشورها وجود دارد اما از آنجا که غربی‌ها همواره با نگاه تحقیر آمیز به کشورهای عربی نگاه کرده‌اند و همیشه آنها را به عنوان ملت‌های اسیر شکم و شهوت معرفی کرده‌اند و هیچ وقت به مردم و مسلمان و عرب به عنوان مردمی دارای تمدن و تفکر نگاه نکرده‌اند.

این کارشناس مسائل سیاسی تصریح کرد:همین مسئله سبب می‌شود تا قیام‌های مردم مصر یمن و تونس را به عنوان قیام‌هایی در راستای حل مشکلات اقتصادی و یا قیام برای نان بدانند، اما در اینجا دو سؤال مطرح می‌شود اول اینکه اگر این قیام‌ها برای نان بود پس چرا در مسیر این قیام‌ها حاضر شدند که سختی‌های بسیاری را قبول کنند.

*قیام بر علیه بی عدالتی هدف دیگر خیزش های مردم منطقه بود

کوشکی با اشاره به مصائب اقتصادی مردم کشورهای عربی گفت: ما شاهد بودیم که مردم یمن در سخت‌ترین شرایط معیشتی به سر می برند و هر روز که از قیام مردم یمن می‌گذرد، فشار اقتصادی بر آنها دو چندان می‌شود. اما مردم به هیچ عنوان خسته نشده اند و قیام را با شور و نشاط بیشتری ادامه دادند.

وی افزود: اگر هدف از این قیام برآورده شدن اهداف اقتصادی باشد و پس از ۴ ماه سخت‌ترین فشارهای اقتصادی با واسطه آن قیام به مردم وارد شود، آیا باز هم آن مردم از ادامه قیام خود حمایت خواهند کرد.

این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد:ما شاهد بودیم که مردم مسلمان بحرین به واسطه قیام خود زیر شدیدترین محدودیت‌ها و فشارهای اقتصادی قرار گرفتند به طوری که برخی از خانواده‌های فقیر امکان خروج از خانه برای کسب معیشت را نداشتند آیا حرکتی که تا به این حد سختی و فشار اقتصادی دارد و مردم حاضرند زندگی خود و کودکان خود را فدا کنند آیا هدفی اقتصادی دارد.

کوشکی گفت: در مصر نیز مردم این کشور با یک چالش شدید اقتصادی روبه رو شدند چرا که درآمد اصلی مصر توریسم است و توریسم مصر در سال جاری به طور کامل آسیب دیده است و توریسم امسال مصر به هیچ عنوان با سال‌های گذشته قابل مقایسه نیست.مصر امسال بخش عظیمی از درآمدهای خود را به واسطه قیام مردم خود از دست داده است، آیا قیامی که سمت گیری آن بحث اقتصاد باشد چنین سرانجامی را خواهد یافت.

وی افزود:کسانی که این قیام‌ها را برای نان و اقتصاد می‌نامند قصد دارند، تا حرکت‌های مردمی کشورهای عربی را تحقیر کنند. اما ما زمانی که ماهیت مطالبات شعارها و بیانیه‌های که مردم صادر کرده‌اند بررسی می‌کنیم متوجه می‌شویم که مردم از بی عدالتی و تبعیض آشفته بودند و علیه بی عدالتی و تبعیض قیام کردند. علیه فقر عمومی قیام کردند، فقری که نتیجه همان بی عدالتی است.

*انقلاب های منطقه ساختاری چند لایه ای دارد

این عضو هیئت علمی دانشکده حقوق وعلوم سیاسی دانشگاه تهران ادامه داد:در حقیقت در این قیام‌ها فقر و معیشت به خودی خود ثابت اثر نیستند بلکه دلیل اصلی آن وجود تبعیض است، که در نهایت منجر به فقر عمومی می‌شود و مردم این کشورها نیز علیه بی عدالتی، تبعیض و فقر ناشی از این بی‌عدالتی‌ها قیام کرده‌اند.

کوشکی گفت:البته این تنها یک لایه از این قیام محسوب می‌شود چرا که قیام‌های مردم کشورهای عربی حرکت‌های چند لایه هستند و تنها محدود به یک لایه خاص نمی‌شود و لایه های دیگری نیز دارد که می‌توان به قیام بر علیه حکومت‌های دیکتاتور قیام علیه قدرت‌های بیگانه اشاره کرد.

*مبارزه با تحقیر، هدف دیگر خیزش مردم منطقه است

وی افزود:یکی دیگر از لایه‌های این قیام مقابله با تحقیر طولانی مدتی بود که از سوی حاکمیت بر مردم کشورهای عربی اعمال می‌شد. کشورهای عربی عمدتا در زیر فشارهای تحقیر آمیز حکومت‌های خود و کشورهای غربی به سر می‌بردند و کرامت آنها به شدت لکه دار می‌شد.

عضو هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران گفت:مردم کشورهایی مانند مصر در حالی که خود مایل به حمایت از مردم فلسطین بودند، اما باید در قضیه فلسطین سرافکنده باشند و تسلیم حکومت‌های باشند که آن حکومت‌ها را رژیم صهیونیستی را به رسمیت شناخته بودند و رژیم صهیونیستی را به عنوان اصلی‌ترین متحد خود انتخاب کرده بودند.

کوشکی گفت :اعتراض مردم در این خصوص در حقیقت تلاش برای احیای کرامت اسلامی و هویت عربی آنها و برای احاطه بر سرنوشت سیاسی خود نیز از جمله اهداف دیگر مردم کشورهای عربی در راستای این قیام بود.

وی در خصوص تاثیرات این قیام ها بر معادلات منطقه گفت:حداقل بازتاب و برآیند این قیام‌ها در کوتاه مدت قابل ارزیابی نیست، به دلیل آنکه این قیام‌ها چنان تاثیر عمیق و مهمی خواهند داشتند که تنها می‌توان در بلند مدت تاثیرات آنها را ارزیابی کرد.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1476 0 http://koushki.com/?p=1472 http://koushki.com/?p=1472#comments Sun, 03 Jul 2011 04:59:49 +0000 admin http://koushki.com/?p=1472 محمد صادق کوشکی نوشت:

قالیباف: در یکی از محلات تهران، نانوایی اعلام کرده نان نسیه نمی دهد. من به عنوان شهردار شوکه شدم که مگر کسی هست که نان نسیه بگیرد؟ بعد از تحقیقی که انجام دادم، دیدم افرادی هستند که پول خرید نان در حد ضروریات خود را هم ندارند. (شرق ـ ۲۸/۳/۹۰)

۱_ برادر قالیباف، این که در تهران کسانی پول خرید نان را هم ندارند عجیب نیست! همان طور که بی اطلاعی شما از این پدیده هم جای تعجب ندارد! هر فرد دیگری هم به جز شما باشد و هر روز صبح پس از شنا با میز صبحانه ای که در اتاقش چیده می شود، مواجه شود به همین سرنوشت دچار خواهد شد و طبیعی است که سیر از گرسنه خبر نداشته باشد و سواره از پیاده!

۲_ آقای شهردار، پول هایی که در شهرداری و به قاعده روزانه ده ها میلیارد تومان با دستور یا اطلاع شما جا به جا می شود متعلق به همین مردمانی است که بسیاری از آنها استطاعت خرید نقدی نان را هم ندارند! آیا در هزینه کردن این پول ها حساسیت لازم را دارید؟ آیا در واگذاری پروژه ها (مخصوصاً پروژه های فرهنگی اجتماعی!) مراقب اتلاف یا اسراف در بیت المال هستید؟ آیا می توانید به وجدان خود اطمینان دهید که ساختار تحت نظارت شما از نظر مالی سالم است؟

۳_ هرچند شما و شهرداری در علاج چنین پدیده هایی مسئولیت مستقیم ندارید اما بدانید (و شاید هم می دانید) که بسیاری از کارگران زحمتکش شهرداری از همین قشری محسوب می شوند که از شنیدن خبر فقرشان شوکه شده اید! آیا مطمئن هستید که این کارگران استثمار نمی شوند و حقشان را تمام و کمال دریافت می کنند؟ شاید بخشی از این فقر شوکه کننده محصول استثمار کارگران بی پناه از سوی شرکت ها و یا موسسات ظالم و بی انصاف باشد.

۴_ حاج باقر عزیز! برای درک میزان فقر مردم نیازی به تحقیق نیست! اگر با مردم و میان مردم زندگی کنیم، اگر از برج عاج مسئولیت پایین بیاییم، اگر مردمی باشیم آنگاه به تمام دردها و مشکلات مردم واقف خواهیم شد، این مشکلات را لمس خواهیم کرد و دیگر برای اطلاع از میزان فقر مردم نیازی به تحقیق نخواهیم داشت!

۵_اشرافیت و بریدن از مردم، سم قاتل مسئولان نظام اسلامی است! شهردار تهران باید خودش را مراقبه و معاینه کند! نگذاریم این سم وجود ما را هم مسموم سازد!

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1472 0 http://koushki.com/?p=1471 http://koushki.com/?p=1471#comments Sat, 02 Jul 2011 04:58:40 +0000 admin http://koushki.com/?p=1471 اختلاط دختران و پسران درحالی است که تبرج و خودارایی و استفاده از پوشش های بسیار زننده در بین برخی دانشجویان دختر از یک سو و رفتار زننده وخلاف شرع برخی دانشجویان پسر از سوی دیگر اوضاع پیچیده ای را ایجاد کرده است.

نظام آموزش عالی ما وارث الگوی کپی برداری شده از غرب در دوران طاغوت است

به گزارش پایگاه خبری انصار حزب الله محمد صادق کوشکی استاد و عضو هیات علمی دانشگاه تهران در مورد ضرورت تشکیل دانشگاههای تک جنسیتی که امروز دانشجویان و مراجع عظام تقلید یکصدا آن را مطلبه می کنند گفت:
-آنچه نظام آموزش عالی پس از انقلاب با آن درگیر است فضایی است که از دوران حاکمیت طاغوت برای ما به ارث گذاشته شده است . نظامی کپی برداری شده از الگوهای غربی که بعد از انقلاب اسلامی نیز تداوم یافته است . یکی از شاخصه های این الگوی غربی اختلاط فضای آموزشی دختران و پسران است که نظام آموزشی به این پدیده به عنوان یک اصل بدیهی و پذیرفته شده دردوران پس از انقلاب نیز تن درداد.
بررسی تاریخ ۳۲ ساله دانشگاههای پس ار انقلاب ما را به این نتیجه می رساند که اختلاط محیط های آموزشی تبعاتی منفی را به دنبال داشته است. این تبعات براین مبنا استوار است که دانشجویان در سنی وارد دانشگاه می شوند که اوج در گیریها و جاذبه های جنسی آنان است. این درحالی است که با توجه به شرایط حاکم برجامعه اعم از اقتصادی و غیره ، امکان ازدواج برای اکثریت این عده مهیا نیست.

این در حالی است که تسری ناهنجاری های فرهنگی حاکم برجامعه به داخل محیط دانشگاه بر وخامت اوضاع افزوده است. اختلاط دختران و پسران درحالی است که تبرج و خودارایی و استفاده از پوشش های بسیار زننده در بین برخی دانشجویان دختر از یک سو و رفتار زننده وخلاف شرع برخی دانشجویان پسر از سوی دیگر اوضاع پیچیده ای را ایجاد کرده است. حال ما با قرار دادن این دوقشر با این مشخصات توقع داریم که محیطهای آموزشی از از فساد و دانشجویان از مفسده مبری باشند!.این فرایندی است که دغدغه های جنسی و پرداختن به قیافه و مد جایگزین هدف اصلی که دانش پژوهی است شود که در نهایت به دوستی های آنچنانی و خدشه دار شدن حدود شرع الهی می انجامد.

این در حالی است که با رجوع به استفتائی که در مورد اختلاط دختران و پسران جوان از حضرت امام خمینی شده است به این پاسخ می رسیم که ارتباط ومکالمه و صحبت و همنشینی بین دخترو پسر جوان حتی در موارد ضروری بنا بر احتیاط واجب باید ترک شود. این یک بحث فقهی است که دنباله آن را می توان در اخلاق دینی مان نیز بیایم که حتی مرد جوان را از سلام به زن جوان و هم صحبتی با وی مگر در موراد بسیار ضروری و خاص منع کرده است.

حال آنکه ما از سوی مسئولین با شعار هایی توخالی مبنی بر اعتماد به جوانان با این عناوین رو برو هستیم که جوانا خود عاقل و دارای فهم هستند و باید تدبیر امور را به خود ایشان واگذاریم. اینجا این سوال مطرح است که مگر تقوای چند در صد از دانشجویان ما در حد حضرت یوسف است؟ که آن حضرت هم فرمودند اگر خدا مرا یاری ندهخد نفس اماره مرا به گناه دعوت می کند. این درحالی است که ما بافضای ایجاد شده کار را برای جوانانی که می خواهند پاکدامن باشند می بندیم.

انچه گفته شد بر مبنای تحقیقات انجام شده در این زمینه است. باین تفسیر اگر امروز ماقصد داشته باشیم جلوی این روند را حداقل در مقطع کارشناسی بگیریم راه حل پیش رو تفکیک محلهای آموزشی حداقل در مقطع کارشناسی است .

بنده به عنوان یک استاد دانشگاه هیچ ضرورتی در این که دانشجویان دخترو پسر در کنار هم به علم آموزی بپردازند نمی بینم.

چرا که امروز برخلاف دوران ابتدایی انقلاب آموزش عالی حجم زیادی از هیات های علمی در دانشگاهها را پرورش داده است. که شامل طیف وسیعی از آقایان و خانمها هستند که قابل تقسیم بندی می باشند. البته این تقسیم بندی کمی برنامه ریزی را دشوار تر می کند اما اگر دین و پایبندی به حدود شرعی برای ما اهمیت داشته باشد این دشورای مسئله زیاد مهمی نخواهد بود.
ابتدا دانشجویان، بعد اساتید و در وهله اخر دانشگاهها تفکیک شوند

وی در توضیح برنامه ریزی و چگونگی اجرای آن گفت:
- در وهله اول باید به تفکیک کلاسهای درس دانشجویان پرداخت و پس از آن باید این کار را در مورد دانشجویان انجام داد و در مر حله آخر به جایی میرسیم که می توانیم به تاسیس دانشگاه تک جنسیتی بپردازیم. این یک فرایند تدریجی است که باید با طی آن به تفکیک کامل دانشگاهها به عنوان یک مطالبه عمومی برسیم این در حالی است که تحقیقات علمی نیز بر بالاتر بودن راندمان علمی دانشگاههای تک جنسیتی نسبت به دانشگاههای مختلط صحه می گذارند. ضمن اینکه نمونه های عملی مثل دانشگاه الزهرا و اما صادق و دانشگاه شریعتی نیز به عنوان مصادیق زنده در حال حاضر وجود دارند. این درحالی است که داشکده های تربیت معلم و یاآموزشگاههای فنی وزارت آموزش و پرورش نمونه های موفق اجرایی دانشگاههای تک جنسیتی هستند. بنابراین این راهی است که با طی یک یا دو مرحله پنج ساله قبلیت به تحقق پیوستن دارد.

عملکرد سوء روسای دانشگاه دنباله ای از دیدگاه حاکمیتی نسبت به مسئله عفاف و حجاب است

* همان طور که اشاره کردید این یک فرایند گام به گام است که بعد از اجرای هر مرحله و بازبینی ان باید به مرحله بعدی برسیم . آنچه شما به آن اشاره کردید در ابتدایی ترین مراحل تنها مستلزم اجرای آیین نامه ساده انضباطی داشجویان توسط دانشگاههاست که روئسای دانشگاه موظف به اجرای آن هستند . این در حالی است که براساس شواهد در اکثر داشگاهها مجریان اجرای چنین آیین نامه ای را نادیده می گیرند. حال سوال اینجاست وقتی ما در اجرای ابتدایی تریمن مرحله با مشکل مواجه هستیم چطور می توان به اجرای مراحل تکمیلی امیدوار بود؟ یعنی اساسا ضمانت اجرا چه خواهد بود؟

- این دنباله ای از دیدگاه حاکمیتی موجود به مسئله حجاب و عفاف است که به داخل فضاهای آموزشی نیز نفوذ کرده است . این دنباله ای از بی تفاوتی روئسای جمهور و مجلس و اکثریت نمایندگان به مسئله عفاف و حجاب در کشور است که کار را به این مرحله رسانیده است. تا جایی که امروز اکثریت روئسای دانشگاهها بدیهی ترین حدود شرعی را نیز به اجرا نمی گذارند. حال انکه تنها با اجرای آیین نامه انضباطی در دانشگاهها ما نباید شاهد وضعیت موجود باشیم . این در حالی است که امروز نه تنها بی حجابی بر دانشگاهها حاکم است که فضای آنها به سمت آرایش گاههای زنانه و سالنهای مد و لباس پیش رفته است. و در این راستا وقوع مکرر حرام شرعی بیداد می کند که کار را به حد فاجعه رسانیده است.

اگر وزارت علوم در قصد خود جدی است، اجرای کار را به نهاد نمایندگی ولی فقیه بسپارد

* بالاخره باید چه کار کرد ؟ بااین حساب آنچه وزارت علوم به اجرای آن کمر بسته است هنوز به اجرا در نیامده شکست خواهد خورد؟!
-حالا که به گفته وزیر علوم و دست اندر کاران این وزارت خانه قصد جدی برای پایان دادن به این روند لجام گسیخته را دارند باید سازو کار آن را نیز مشخص کنند . براین اساس یک ابلاغیه ولو موکد به هیچ وجه کفایت نخواهد کرد. به نظر می رسد در این راستا مسئولیت اصلی باید به نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاهها سپرده شود و دفاتر نمایندگی این نهاد نیز به عنوان بازوهای اجرایی وارد کار شوند و با اختیارات اجرایی بالا به کمک روسای دانشگاه به اجرای قانون اهتمام ورزند. چنین سازو کاری در واقع یک ضمانت اجرایی ایجاد خواهد کرد تا در صورت کم کاری روسای دانشگاه نمایندگان ولی فقیه دردانشگاهها ایشان را مجبور به اجرای قانون کنند.
لزومی به ورود بسیج دانشجویی نیست

* آقای کریمی فیروزجایی بر نقش دانشجویان به عنوان بازوی اجرای به عنوان نظارت بر صحت اجرا تاکید دارند نظر شما در مورد ورود بسیج دانشجویی به عنوان یک نهاد سازمان یافته برای اجرای بهتر این کار چیست؟

- بنده لزومی به ورود بسیج دانشجویی نمی بینم چرا که ایشان خود جوان و دانشجو هستند . بنابراین نهایندگی نهاد رهبری و کادر اجرایی دانشگاه برای اجرای قانون تا حصول نتیجه مطلوب بهترین گزینه هستند.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1471 0 http://koushki.com/?p=1475 http://koushki.com/?p=1475#comments Wed, 29 Jun 2011 05:19:29 +0000 admin http://koushki.com/?p=1475 سیدحسین امامی: انقلاب اسلامی، جدای از ابعاد و پیامدهای سیاسی، یک انقلاب فرهنگی نیز به شمار می‌آید؛ به این معنا که انقلاب پیش از هرچیز در ذهنیت و نحوه زیست مردمی رخ می‌دهد که دیگر قادر به ادامه وضع موجود و ارزش‌ها و هنجارهای آن نیستند و در واقع امر همین هنجارها و سرمایه‌های اجتماعی، تعیین‌کننده ساختار سیاسی هستند.

از این‌رو انقلاب اسلامی، انقلابی بود در ارزش‌ها و شیوه زیست مردم ایران که بر اثر آن هویت جدیدی برای ایرانیان رقم زده شد و نسل تازه‌ای با خواسته‌ها و آرمان‌هایی تازه پا به عرصه نهادند. اما با گذشت انقلاب این هویت دچار تغییرات و تحولاتی شد. بر همین اساس هفته گذشته به همت گروه سیاستگذاری و مدیریت فرهنگی پژوهشکده مطالعات میان‌رشته‌ای فرهنگِ پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نشست علمی «انقلاب اسلامی و تأثیر آن بر تحول هویت فرهنگی ایران» با سخنرانی دکتر محمدصادق کوشکی، صاحب‌نظر حوزه فرهنگ و عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران برگزار شد. آنچه از پی می‌آید گزارشی کوتاه از این نشست است.

نگاه به منافع کوتاه‌مدت فردی، فقدان تفکر و عقلانیت و غلبه احساس بر تصمیم‌ها و رفتارها، عدم‌روحیه جمع‌نگری و حاکمیت تفکر فردی و فردیت در حوزه منافع کوتاه‌مدت، قضا و قدرگرایی و جبرگرایی خرافی، درون‌گرایی ابهام‌آمیز، رازآلود و غیرمتکی به معنویت و… شاخص‌‌ها و مؤلفه‌های نامطلوب هویت انسان امروز هستند که ویژگی‌های غالب دوران معاصر است. اگر امروزه اکثریت جامعه بررسی شوند، متوجه می‌شویم که هویت انسان ایرانی امروز نیز چنین ویژگی‌هایی دارد. این شاخص‌ها از پایان دوران صفویه تا قبل از انقلاب اسلامی وجود داشت.

در این میان پدیده‌ای به نام انقلاب اسلامی به دست این مردم شکل می‌گیرد. در اینجا باید دید که نگاه انقلاب اسلامی به این مقوله هویتی چه بوده و آیا اصلا بنا داشته که در این هویت موجود تغییری ایجاد کند و اگر بنا بوده هویت جدید مطلوب چه بوده و چه سرنوشتی پیدا کرده است؟

برخی انقلاب اسلامی را صرفا یک تحول سیاسی ارزیابی می‌کنند. اینها افرادی هستند که معتقدند انقلاب اسلامی در بهمن۵۷ به پیروزی رسید یعنی آن را تمام شده می‌دانند. در نظر این عده انقلاب اسلامی به معنای تغییر در نظام حاکم سیاسی ارزیابی می‌شود و دیگر غیراز این وظیفه و تکلیفی برعهده انقلاب اسلامی مشاهده و تصور نمی‌شود. اگر صرفا انقلاب اسلامی را یک تغییر در نظام سیاسی حاکم بدانیم- چنانچه برخی چنین ارزیابی‌ای دارند- طبیعتا باید بپذیریم که این انقلاب اهداف خود را به دست آورده و آن هم صرفا تغییر در نظام حاکم سیاسی بوده است و پس از آن قرار نبوده که هیچ تحول جدی در عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی حادث شود اما اگر به دیدگاه‌های بنیانگذار کبیر و رهبران فکری انقلاب اسلامی (قبل و بعد از انقلاب) مراجعه کنیم مشاهده می‌کنیم تعبیری که حضرت امام‌خمینی(ره) یا برخی از چهره‌های شاخص فکری انقلاب اسلامی مانند شهید بهشتی یا شهید مطهری و… دارند این است که تغییر در نظام سیاسی نخستین مرحله انقلاب اسلامی است یعنی انقلاب اسلامی یک پروژه چند مرحله‌ای است که نخستین گام آن تغییر در نظام سیاسی است و گام مهم و اصلی آن باید تغییر در بافت فرهنگی، حوزه فرهنگ و هویت انسان ایرانی باشد.

برپا کردن تمدن دینی

حضرت‌امام(ره) در سال‌۱۳۵۸ تعبیری را خطاب به برخی از دیدارکنندگان داشتند و فرمودند: «نگویید حکومت اسلامی! کشور ما اسلامی نشده است ما می‌خواهیم یک حکومت اسلامی و تمدن دینی بسازیم.» در واقع ایشان آن چیزی که رخ داده بود (ساختار سیاسی قبل از انقلاب اسلامی) را صرفا حذف یک گزینه نامطلوب و هدف اصلی انقلاب اسلامی را بنا کردن یک حکومت و پس از آن تمدن دینی شمرده بودند.

وقتی که صحبت از تمدن دینی می‌شود باید بدانیم که قرار است دگرگونی و انقلابی همه‌جانبه با انقلاب اسلامی صورت گیرد، یعنی به تعبیر حضرت‌امام(ره) قرار است یک تمدن‌سازی انجام شود یعنی در همه عرصه‌های زندگی تحول عمیقی انجام پذیرد. روایت ما از مؤلفه‌های هویت انسان ایرانی امروز نشان داد که این تحول مورد انتظار در عرصه فرهنگ رخ نداده است در حالی‌که به تعبیر حضرت امام(ره) یکی از اصلی‌ترین اهداف انقلاب اسلامی ایجاد تحول عمیق در هویت و فرهنگ ایران و انسان ایرانی و پس از آن ارائه این هویت جدید به جهان بوده است. هر مکتبی که به‌دنبال نظریه‌پردازی سیاسی است و آن نظریه‌پردازی خود را به بنای یک نظام سیاسی جدید مبتنی بر یک مکتب معطوف می‌کند، طبیعتا یکی از وظایف آن باید تعریف یک انسان الگو از دیدگاه آن مکتب باشد.

انقلاب اسلامی در مرحله اول با بهره‌گیری از همان مردمی که آن صفات فوق‌الذکر را داشتند موفق شد تعریفی از هویت و انسان جدید ارائه کند. این مسئله توانست در بخشی از مردم مقبولیت و پذیرش پیدا کند یعنی نخستین گام قبل از پیروزی انقلاب اسلامی این بود که آن انسان تراز انقلاب اسلامی با استفاده از الگوها و اسطوره‌های مذهبی تعریف و ارائه شود. از آنجایی که در دیدگاه شیعه حداقل دو چهره کاملا اسطوره‌ای وجود دارد که تبدیل به اسطوره‌ای فراگیر شده‌اند، یعنی امیرالمؤمنین(ع) و امام‌حسین(ع)، ذهن انسان ایرانی هم آنها را باور کرده است. دقیقا انسان تراز از این نقطه شروع می‌شود.

وقتی حرکت انقلاب می‌خواهد شکل گیرد ویژگی‌های هویتی موجود به هیچ عنوان موجب شکل‌گیری انقلاب نخواهد شد، یعنی انقلاب اسلامی نیازمند افرادی است که از خود و خویشتن و منافع کوتاه مدت خود برای تضمین منافع بلندمدت برای جامعه باید بگذرند. اگر انسانی دچار فردیت باشد طبیعتا چنین حادثه‌ای اصلا محقق نمی‌شود. به همین خاطر است که امام(ره) در قدم اول از باورهای ذهنی بهره‌ می‌گیرند و انسان تراز انقلاب اسلامی را در آن قالب معرفی می‌کنند، هرچند که رسیدن به آن تراز غیرممکن می‌نماید اما از آن طرف، این مفهوم حداقل برای مردم مطرح می‌شود. حضرت امام(ره) اشاره به شخص خاصی هم نمی‌کنند و دنبال قهرمان‌سازی از وضع موجود نیستند.

به خاطر اینکه کسی در وضع موجود توانایی قهرمان شدن را ندارد و عموما مردم دچار صفت‌های هویتی منفی و نامطلوب هستند اما معرفی این اسطوره‌ها باعث می‌شود که بخشی از جامعه کششی به سمت اسطوره‌ها پیدا کند و سعی کند آن ویژگی‌ها را در خود زنده کند. ویژگی‌هایی مثل ایثار، تقدم منافع درازمدت جامعه بر منافع کوتاه مدت فردی، عقلانیت متکی به دین و… بروز می‌کند و در پس این فضاست که ما شاهد هستیم به‌تدریج حرکت انقلاب اسلامی از سال‌۴۲ تا ۵۷ در حدود ۱۵‌سال شکل می‌گیرد. نیز به این خاطر است که امام(ره) از ابتدا معرفی می‌کند که ما می‌خواهیم یک بنای تمدنی جدید را بگذاریم و باز به همین دلیل تحول را نه در نظام سیاسی بلکه در تحول فرهنگی و اذهان جامعه جست‌وجو می‌کنند.

تحول در ذهن و فکر

حضرت امام(ره) با هرگونه حرکت مسلحانه برای سرنگونی حکومت پهلوی مخالف بودند. تنها موردی که ایشان به حرکت مسلحانه دعوت می‌کنند ۱۹ بهمن سال ۵۷ است و آن هم صرفا با عنوان دفاع از همافران نیروی هوایی که در پادگان محل استقرار خود توسط گارد مورد تهاجم قرار گرفته بودند؛یعنی ایشان مردم را دعوت می‌کنند که از برادران خود در نیروی هوایی دفاع کنند، چون هدف امام(ره) صرفا براندازی حکومت پهلوی نیست. ایشان می‌خواهند حکومت دینی و تمدن دینی بسازند و به همین خاطر تحول باید در ذهن و فکر انسان ایرانی ایجاد شود. از همین رو؛ تنها انقلابی که در قرن بیستم اتفاق می‌افتد و ابزارهای آن یعنی کتاب، اعلامیه، شعار، نوارهای سخنرانی، جلسات سخنرانی و… کاملا فرهنگی است انقلاب اسلامی است. کانون‌های انقلابی جلسات سخنرانی هستند و وقتی نیروهای امنیتی به سراغ مبارزه می‌آیند به‌دنبال کشف سلاح نیستند به‌دنبال کشف کتاب، اعلامیه، نوار و… هستند و کالاهای ممنوعه هم کتاب ولایت‌فقیه امام خمینی(ره) یا کتاب‌های دکتر شریعتی و… است که می‌تواند این تحول فرهنگی را ساماندهی و راهبری کند.

در فرایند پیروزی مرحله اول انقلاب اسلامی که مرحله سیاسی دگرگونی در نظام سیاسی بود، انقلاب به‌دنبال آن بود که مؤلفه‌های هویتی را عرضه و جایگزین مؤلفه‌های هویتی انسان ایرانی که مؤلفه‌های منفی بودند کند. بر این اساس بود که نسلی تربیت ‌شد که کم و بیش این مؤلفه‌های هویتی انسان تراز انقلاب اسلامی را داراست اما هنوز به اکثریت نرسیده یعنی غالب جامعه چنین فضایی را ندارد. انسان‌هایی که با این مؤلفه‌های هویتی جدید که کاملا برخاسته از مبانی فکری و اعتقادی تشیع بوده به نوعی پرورش پیدا می‌کنند، هرچند که در این عرصه عمیق نیستند اما نشان دادند که با انسان‌هایی که تا آن روز وجود داشتند در نگرش‌ها، ارزش‌ها و هنجارها، نرم‌ها‌ی اخلاقی و جهت‌گیری‌هایشان در زندگی و حتی در اهداف تفاوت دارند. بر این اساس، مصادف با پیروزی انقلاب اسلامی شاهد پدید آمدن نسلی هستیم که کاملا متفاوت با ارزش‌های حاکم و رایج رفتار می‌کند؛ در زندگی شخصی خود به‌شدت ساده زیست است، حتی برای خود منافع شخصی تعریف و تصور نمی‌کند و خود را وقف تفکرات و اعتقادات خود کرده است و اصلا قضا و قدرگرا و جبرگرا نیست و اتفاقا به این نکته باور دارد که می‌تواند منشأ تغییر باشد و برای خود قدرت نامحدود می‌شناسد و قصد متحول کردن نه تنها کشور خود بلکه جهان را دارد و هر موقع به مانعی برخورد می‌کند به‌دنبال کنار گذاشتن آن مانع و حتی تبدیل آن به فرصت است یعنی عقلانیت جدیدی برای خود ایجاد کرده است.

شکاف هویتی

در مقطع پیروزی انقلاب اسلامی و سال‌های اول انقلاب با دو نوع انسان در ایران روبه‌رو هستیم و این دو نوع انسان، فاصله‌ و شکافی را ایجاد می‌کنند به‌طوری که اکثریت جامعه تحت‌تأثیر این انسان‌های جدید قرار می‌گیرند و آن ارزش‌های هویتی انسان انقلاب اسلامی به‌صورت احساسی در جامعه تکثیر می‌شود؛ یعنی آن عده معدودی که این ارزش‌ها را درون خود نهادینه کردند و هویت تازه‌ای ساختند چنان از لحاظ فرهنگی قدرتمند هستند که بقیه را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند. تحولات عمیق و اصلی انقلاب اسلامی را همین عده ایجاد کردند. این عده را می‌توان در زندگی شهدا دید، افرادی که با وجود جوانی، توانمندی‌های نامحدودی داشتند مسئولیت‌های بسیار سنگینی را می‌پذیرند و از عهده آن هم بر می‌آیند و خودباوری دارند.

انسان تراز جدیدی در پرتو آموزش‌های قبل از انقلاب اسلامی ساخته شد که کلا هویت آن با انسان موجود فرق می‌کند و به همین خاطر ابتدای انقلاب مشاهده شد که عملا یک شکاف نسلی وجود دارد یعنی نسل جوانی که در پرتو انقلاب هویت‌های تازه‌ای را برای خود ترسیم کرده بودند به‌صورتی متفاوت زندگی می‌کردند که نسل قبل قادر به درک این فضا نبودند، اما جریان جدید از لحاظ فرهنگی به قدری جاذبه داشت و قدرتمند بود که توانست اثری از خود در کل جامعه به‌خصوص نسل جوان ایجاد کند اما نسلی که جذب شده بود مثل نسل اصلی و محوری، خودش برای به‌دست‌آوردن این مؤلفه‌های هویتی تلاش نکرده بود. با دیدن الگو جذب شده بود اما نوع این جذب شدن هم احساسی بود و به همین خاطر شاهد هستیم که از سال ۶۰ به بعد یک‌باره مدل جدید هویتی در جامعه فراگیر می‌شود.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1475 0 http://koushki.com/?p=1474 http://koushki.com/?p=1474#comments Wed, 29 Jun 2011 05:18:01 +0000 admin http://koushki.com/?p=1474 غربی ها با ورود به لیبی برای جبران زیر ساختها، از نفت این کشور برای جبران بحران اقتصادی خود استفاده خواهند کرد.

دکتر محمد صادق کوشکی، استاد دانشگاه و کارشناس بین الملل در مصاحبه با برنامه بدون خط خوردگی رادیو گفتگو به تشریح پیامدهای صدور حکم دستگیری معمر قضافی پرداخت.

وی در ابتدای این گفت و گوی رادیوی اذعان کرد: با بروز این پدیده غرب فرصتی را برای خود فراهم می کند تا برای حاکم یک کشور که با منافع غرب سازگار نیست حکمی را صادر کند و این در واقع یک عرف حقوقی می شود.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: وقتی که ما به عرصه بین الملل نگاه می کنیم می بینیم که هر کشوری برای خود حاکمیتی دارد و کشورهای دیگر حق مداخله در حاکمیت آن کشور را ندارند.

این کارشناس مسائل بین الملل با تاکید بر اینکه تا وقتی که یک مقامی در یک کشوری در راس قدرت است، کشورهای دیگر نمی توانند در امور داخلی این کشور دخالت کنند، گفت: اگر یک رهبر دیگری از جهان عرب که با غربی ها مشکل داشته باشد در این وضعیت قرار گیرد، با چنین حکمی از سوی غرب مواجه خواهد شد.

دکتر کوشکی با اشاره به اینکه شرایط فعلی لیبی بیش از آنکه محصول عملکرد قضافی باشد، محصول عملکرد دولایه غربیهاست، گفت: ورود ناتو به این مسئله، مسئله ای داخلی محسوب می شود و نه تنها شرایط را به نفع انقلابیون تغییر نداده است، بلکه اوضاعی پیچیده تر ساخته.

وی تهاجم ناتو به بخشهای مسکونی تحت حمایت قضافی را علتی دانست که مردم این مناطق در کنار قضافی قرار گیرند و با مردم لیبی درگیر شوند و این عامل باعث طولانی شدن این بحران شود.

این استاد دانشگاه با تاکید بر اینکه قضافی چندان بنیه توانمند مقاومت ندارد، گفت: اگر دخالت غربی ها نبود، تاکنون انقلابیون کل این کشور را در اختیار گرفته بودند. ورود ناتو اراده انقلابیون را مختل کرد و غرب تمایل داشت سناریوی عراق را در لیبی پیاده کند.

دکتر کوشکی تصریح کرد: بدیهی است که ادامه این بحرانهای موجب نابود شدن زیرساختهای نفتی این کشور شود و بهشت رویایی کشورهای غربی را فراهم کند تا غربی ها بتوانند با ورود به لیبی برای جبران زیر ساختها، از نفت این کشور برای جبران بحران اقتصادی خود استفاده کنند.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1474 0 http://koushki.com/?p=1466 http://koushki.com/?p=1466#comments Tue, 28 Jun 2011 07:49:34 +0000 admin http://koushki.com/?p=1466 ویژه برنامه “پرچم داران آزادی” کاری از گروه رویدادها و تحلیل بین الملل شبکه جهانی صدای آشنا در روز شهادت آیت ا… سید محمدحسین بهشتی، از این شبکه پخش می شود.

به گزارش روابط عمومی و امورمخاطبان شبکه جهانی صدای آشنا، “پرچم داران آزادی” به بررسی و تحلیل اقدام تروریستی گروهگ منافقین در سال های اولیه پس از انقلاب اسلامی ایران می پردازد که به شهادت دکتر بهشتی رئیس دیوان عالی کشور و ده ها تن از شخصیت های سیاسی و مذهبی کشور منجر شد.

محمدصادق کوشکی استاد دانشگاه تهران کارشناس حقوق و حجه الاسلام دکتر جواد اژه ای نماینده رهبری در امور دانشجویان اروپا و استاد دانشگاه تهران، در این برنامه به تحلیل موضوع این ویژه برنامه می پردازند.

حسن سعیدکلاهی سردبیر و نویسنده، تیمور کوشکی گوینده و بهرام رحمانی تهیه کننده در این ویژه برنامه همراه شما هستند.

“پرچم داران آزادی” را روز سه شنبه هفتم تیر ساعت ۱۶:۰۰ به وقت تهران برابر با ساعت ۱۱:۳۰ به وقت گرینویچ از کانال اروپای شبکه جهانی صدای آشنا بشنوید.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1466 0 http://koushki.com/?p=1465 http://koushki.com/?p=1465#comments Tue, 28 Jun 2011 07:48:29 +0000 admin http://koushki.com/?p=1465 گروه سیاسی: محمدصادق کوشکی، استاد دانشگاه، با بیان تازگی و جدید بودن الگوی هویتی برخاسته از انقلاب اسلامی گفت: الگوی هویتی انقلاب اسلامی صرفا در تقابل با الگوی قبلی نبوده است بلکه گفتمان و الگوی جدیدی است. این الگوی هویتی الگویی کلان است که انسان را خرد تعریف نمی‌کند.

محمدصادق کوشکی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، در گفت‌و‌گو با خبرگزاری قرآنی ایران(ایکنا) در پاسخ به این سؤال که آیا الگوی هویتی برخاسته از انقلاب اسلامی صرفاً در تقابل با الگوی هویتی ریشه‌دار ایرانی از دوره صفویه به بعد بوده یا خودساخته‌ است، گفت: الگوی هویتی انقلاب اسلامی صرفاً در تقابل با الگوی قبلی نبوده است، بلکه گفتمان و الگوی جدیدی است. این الگوی هویتی الگویی کلان است که انسان را خرد تعریف نمی‌کند.

وی در ادامه افزود: به همین دلیل از آنجا که در این الگو یک ویژگی کلان مانند عقلانیت متکی بر دین تعریف شده‌‌است، بنابراین حقوق شهروندی، تولید ثروت، توجه به معیشت مردم، تکالیف متقابل مردم و حکومت در ذیل این مفهوم مطرح می‌شوند.

این استاد دانشگاه در توضیح این مطلب گفت: این امر بدین دلیل است که اولویت‌های انسان طراز انقلاب اسلامی کاملا از الگوی مذهب تشیع برگرفته شده‌ است که البته منطبق با شرایط و نیاز جامعه امروزی است.

وی در پاسخ به این سؤال که دوری از الگوی انسان طراز انقلاب اسلامی پس از پایان دفاع مقدس چقدر نتیجه برخی افراط‌گری‌ها در دوره یازده ساله ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۸ است، گفت: بخش غالب جامعه که به صورت احساسی و کمتر عمیق و عقلانی از انسان‌های طراز انقلاب اسلامی تاثیر پذیرفته ‌بودند با پایان جنگ تحمیلی به آنها عدم احساس نیاز پیدا می‌کنند و این تاثیرپذیری کم‌رنگ می‌گردد.

وی در ادامه اظهار کرد: ذات انقلاب اسلامی و انسان‌های طراز آن مانند امام‌خمینی(ره)، شهید بهشتی، شهید مطهری و شهدایی مانند شهید همت و شهید آوینی و … جدا از افراطی‌گری بودند. امثال این انسان‌ها اتفاقا با رفتار خود امکان خودسازی و بازیابی هویتی بسیاری از افراد را که در دوران پیش از انقلاب اسلامی منحرف بودند فراهم آوردند.

کوشکی در توضیح این افراطی‌گری‌ها گفت: اتفاقا این رفتارهای افراطی از سوی کسانی رخ می‌داد که به شکل احساسی و سطحی جذب این اسطوره‌ها و انسان‌های طراز انقلاب اسلامی شده‌ بودند و با گذر از این دوران این افراد نیز دچار تحول هویتی شدند و ویژگی‌های انسان طراز انقلاب اسلامی پس از پایان این دوره در این افراد به مرور کمرنگ شد.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1465 0 http://koushki.com/?p=1459 http://koushki.com/?p=1459#comments Sun, 26 Jun 2011 11:45:04 +0000 admin http://koushki.com/?p=1459 گروه سیاسی: عضو هیئت علمی دانشگاه تهران با اشاره به اهمیت شناخت ویژگی‌های انسان موردنظر انقلاب اسلامی گفت: «الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت» باید بتواند تعریف دقیق، کاربردی و عملیاتی از هویت انسان ایرانی براساس انقلاب اسلامی و نحوه تکثیر و اشاعه آن در جامعه ارائه‌ دهد.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ایران(ایکنا)، نشست «انقلاب اسلامی و تأثیر آن بر تحول هویت فرهنگی ایران» صبح امروز، ۵ تیرماه، در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد. در این نشست محمد‌صادق کوشکی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران به سخنرانی پرداخت.

کوشکی در ابتدا گفت: برخی انقلاب اسلامی را تحولی صرفا سیاسی می‌دانند و آن را با پیروزی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ تمام‌شده تلقی می‌کنند. در واقع از نظر آنان، انقلاب اسلامی تنها وظیفه تغییر نظام سیاسی را برعهده داشته و آن وظیفه را نیز به خوبی به انجام رسانیده ‌است.

وی در ادامه افزود: اما نگاهی به اندیشه‌های امام‌خمینی(ره) و رهبران فکری انقلاب اسلامی مانند شهید مطهری و شهید بهشتی نشان می‌دهد آن‌ها تغییر نظام سیاسی را اولین گام پروژه انقلاب اسلامی قلمداد می‌کردند و گام اصلی را تغییر هویت فرهنگی و بافت هویتی جامعه می‌دانستند.

وی تصریح کرد: امام‌خمینی(ره) نیز در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی اعتقاد داشتند هنوز آن هویت دینی که منجر به ایجاد تمدنی جدید شود، برقرار نشده و صرفاً گام اول به سوی این مسئله برداشته شده‌ است. بنابراین در اندیشه امام(ره)، انقلاب اسلامی باید منجر به تمدن‌سازی شود.

کوشکی اظهار کرد: باید اذعان کرد که هنوز این تحول در هویت و فرهنگ انسان ایرانی رخ نداده‌ است. بروز انقلاب اسلامی در فاز اول و پس از سقوط نظام شاهنشاهی توانست تعریفی از هویت و انسان جدید ارائه کند و در میان بخشی از مردم مقبولیت و اشاعه یابد. زیرا وظیفه هر مکتب، تعریف انسان طراز آن مکتب است که انقلاب اسلامی نیز توانست تعریفی از انسان طراز انقلاب اسلامی مطرح کند.

وی در توضیح این مطلب گفت: قبل از پیروزی انقلاب اسلامی این گام با ارائه الگو و اسطوره مذهبی برداشته شد و با الهام از تاریخ تشیع، امام علی(ع) و امام حسین(ع) به عنوان اسطوره‌هایی فراتر از امام به انسان ایرانی معرفی شدند. امام(ره) به مؤلفه‌های برجسته این دو الگو در راستای مبارزه به‌ویژه پس از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ مانند مبارزه با ظلم، ترجیح مرگ شرافت‌مندانه بر زندگی ذلت‌بار که برگرفته از این الگوهای هویت‌بخش بود بارها اشاره کردند.

وی ادامه داد: معرفی این اسطوره‌ها به جامعه باعث کشش بخشی از افراد جامعه به این سمت شد و به پیدایش صفات برجسته این شخصیت‌های مقدس در ذهن و روح این افراد منجر شد که می‌توان ایثار، فداکاری و عقلانیت متکی بر آموزه‌های دینی را برشمرد.

این استاد دانشگاه در ادامه تاکید کرد: امام(ره) اساساً چون بنا را بر تحول فرهنگی جامعه و ایجاد تمدنی جدید گذاشته ‌بودند با هر نوع حرکت مسلحانه مخالفت می‌کردند و تنها در ۱۹ بهمن ۱۳۵۷ در جهت حفظ جان همافران به مردم اجازه برخورد مسلحانه با نیروهای گارد شاهنشاهی را دادند. به همین جهت فرایند پیروزی انقلاب به کندی پیش رفت. زیرا هدف اساسی امام(ره) سرنگونی رژیم شاه نبود بلکه هدف اصلی ایشان برقراری تمدنی جدید، آن هم با متحول ساختن ذهنیت و هویت انسان ایرانی بود.

کوشکی در ادامه این بحث گفت: با تغییر نظام سیاسی نسلی تربیت شد که با مولفه‌های جدید که برگرفته از آموزه‌های تشیع بود رشد کرده‌ بود که البته هنوز اکثریت نداشت. این نسل خود را وقف عقایدش می‌ساخت، قضا و قدرگرا نبود، ساده‌زیست بود و قصد متحول کردن جهان را داشت و از عقلانیتی جدید برخوردار بود.

وی درباره تاثیر این نسل توضیح داد: این نسل به الگویی برای بخش زیادی از جامعه تبدیل شد و سبب شد که بقیه آحاد جامعه به شکل احساسی جذب این نسل و مولفه‌های هویتی آن شود. این امر باعث شد که در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی یک شکاف نسلی به‌وجود آید به طوری که نسل جوان شیفته سبک زندگی و ارزش‌های انقلابی شده بود که تفاوت زیادی با نسل قبل از خود داشت. در واقع جذابیت این ویژگی‌ها بخش زیادی از جامعه را جذب نسل جدید کرده بود.

کوشکی در توضیح این نسل جذب شده به نسل متحول یافته انقلابی گفت: از آنجا که این نسل جذب‌شده به اندازه نسل تحول‌یافته تلاش عمده‌ای برای دریافت این الگوهای جدید نکرده بود این جذب بیشتر از لحاظ احساسی صورت گرفته‌بود تا مبتنی بر عقلانیت. به همین خاطر این ویژگی‌ها از سال ۱۳۶۰ به بعد فراگیر شد که بروز آن را می‌توان در برگزاری مهمانی‌ها و عروسی‌های ساده و دور از تشریفات و ساده‌زیستی مشاهده کرد.

وی در ادامه اظهار کرد: این مولفه‌های هویتی جدید مدیریت جنگ تحمیلی را نیز ممکن ساخت که با عناصر هویتی قبل از انقلاب اسلامی امکان‌پذیر نبود. و تا مقطعی که جنگ تحمیلی ادامه داشت این هویت برخاسته از انقلاب اسلامی نیز بروز و ظهور عینی‌تری داشت.

کوشکی درباره اوضاع پس از دوران دفاع مقدس گفت: با پایان دفاع مقدس دوباره برخی از مولفه‌های هویتی منفی مانند سودجویی، توجه به منافع فردی به جای منافع بلندمدت جمعی سربرآورد. به عبارتی در این دوره برخورد دو هویت انقلابی و هویت ریشه‌دار از دوره صفوی تا پهلوی که در این دوره یازده ساله پیروزی انقلاب اسلامی تا پایان دفاع مقدس تنها به صورت احساسی جذب هویت انقلابی شده بود دوباره شکل گرفت.

وی در توضیح این مطلب یادآور شد: این تناقض هویتی به جایی رسید که دستگاه‌های تبلیغات رسمی انسان مطلوبی انقلاب اسلامی را تبلیغ می‌کردند و در لایه‌های زیرین جامعه وضعیتی دیگر برقرار بود و بعضا کار به جایی رسید که دستگاه‌های تبلیغات رسمی حکومت نیز از این تناقض هویتی مصون نمانده و آن را بازتولید می‌کردند.

کوشکی درباره ویژگی‌های اساسی و کلان انسان طراز انقلاب اسلامی گفت: این انسان، انسانی معتقد است به این معنا که از نسبت خود با جهان تعریف دارد و این نسبت نیز در بندگی خداوند تعریف می‌شود. این انسان معتقد به‌واسطه اعتقادش، تکلیف‌محور است. و چون توانایی‌های خود را بشری ندانسته و در پیوند با خداوند می‌داند در نتیجه دارای قدرتی نامحدود است. این ویژگی سبب می‌شود این انسان، خودباور و خوداتکا باشد.

وی درباره سایر ویژگی‌های انسان طراز انقلاب اسلامی گفت: انسانی با ویژگی‌های گفته‌شده به عقلانیتی متکی بر دین و درچارچوب وحی معتقد است و اجازه نمی‌دهد کسی برای او تعیین سرنوشت نماید. دیگرخواهی و خودسازی ویژگی دیگر این انسان است. این انسان، خودسازی را در جهت منافع بلندمدت جمعی و دیگر‌خواهی قرار می‌دهد و به نفی فردیت خود در قالب به دست آوردن منافع کوتاه‌مدت می‌پردازد. در واقع نفی هویت فردی این انسان، خودفراموشی نیست بلکه خودسازی است.

کوشکی در ادامه افزود: این انسان، نوع محاسباتش دگرگون شده هرچند انسانی محاسبه‌گر است. به عبارتی مبنای محاسبه این انسان قدرت و سود شخصی نیست و مبنای محاسبه را در تغییر و تحول جهان دانسته و خود را در برابر مشکلات بشری مسؤل می‌داند.

وی در ادامه تصریح کرد: دغدغه امروز نظام جمهوری اسلامی الگوی توسعه و پیشرفت است که تحت عنوان «الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت» در سطح ملی مطرح شده است. این الگو باید بتواند تعریف دقیق، کاربردی و عملیاتی از هویت انسان ایرانی براساس انقلاب اسلامی و نحوه تکثیر و اشاعه آن در جامعه ارائه‌ دهد.

این نشست در نهایت با جلسه پرسش و پاسخ به ‌پایان رسید.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1459 0 http://koushki.com/?p=1458 http://koushki.com/?p=1458#comments Sun, 26 Jun 2011 11:43:57 +0000 admin http://koushki.com/?p=1458 یک استاد دانشگاه در نشست تخصصی انقلاب اسلامی و تاثیر آن بر تحول فرهنگی تاکید کرد که جناح های سیاسی نمی توانند در هویت فرهنگی انقلاب تاثیر بگذارند.
به گزارش خبرنگار مهر، نشست تخصصی انقلاب اسلامی و تاثیر آن بر تحول هویت فرهنگی ایران صبح امروز در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد.

محمد صادق کوشکی کارشناس مسائل سیاسی در این نشست تخصصی به تشریح هویت فرهنگی در انقلاب اسلامی پرداخت و با بیان اینکه تغییر در نظام سیاسی اولین مرحله پروژه انقلاب اسلامی ایران بود، گفت: مهمترین پروژه تحول در عرصه فرهنگ بود، به طوریکه بنیانگذار و مبارزین انقلاب بر تغییر و تحول فرهنگ در ایران تاکید داشتند و فرهنگ را مهمترین ایده برای تحقق انقلاب اسلامی می دانستند.

وی گفت: معتقدم هنوز تحول در عرصه فرهنگ رخ نداده است.

این استاد دانشگاه در ادامه به مولفه های هویت فرهنگی در نظام اسلامی اشاره کرد و افزود: مهمترین هویت ساده زیستی و خدمت به مردم بود، از این رو شاهد و ناظر آن بودیم که نیروهای انقلابی در اوایل انقلاب با تمام وجود در خدمت نظام اسلامی قرار گرفتند و در این راستا می توان به شهید چمران اشاره کرد چرا که وی خود را در اختیار نظام قرار داد و از هیچ تلاش و کوششی دریغ نکرد.

کوشکی همچنین به هویت فرهنگی در اوایل انقلاب اسلامی اشاره کرد و با بیان اینکه در اوایل انقلاب ساده زیستی مهمترین هویت مسئولین و مردم بود خاطر نشان کرد: در آن زمان شاهد حاکمیت حزب الله بودیم و این هویت با تمام وجود ایفای نقش می کرد اما پس از خاتمه ۸ سال دفاع مقدس این هویت به حاشیه رفت.

وی همچنین به فعالیت هنرمندان در ترویج هویت فرهنگی پرداخت و افزود: برخی از کارگردانان در اوایل انقلاب به ترویج و تبلیغ هویت اسلامی – ایرانی پرداختند که می توان به محسن مخملباف و حاتمی کیا اشاره کرد چرا که آنها پس از اینکه تقابل در هویت فرهنگی را دیدند درصدد معرفی و ترویج هویت فرهنگی انقلاب برآمدند.

این استاد دانشگاه همچنین در ادامه سخنانش با بیان اینکه جناح های سیاسی نمی توانند در هویت فرهنگی انقلاب تاثیری ایجاد کنند افزود: عده ای بر این باورند که حاکمیت جناح های سیاسی در تغییر هویت فرهنگ تاثیر گذار است و آنها می توانند این هویت را تغییر دهند در صورتیکه این دیدگاه قابل قبول نیست و جناح های سیاسی نمی توانند در هویت فرهنگی تغییری را ایجاد کنند.

وی همچنین به الگوی اسلامی – ایرانی پیشرفت اشاره کرد و افزود: این الگو برای تبلیغ و ترویج هویت فرهنگی بسیار تاثیرگذار است، البته بر این باورم که باید این الگو را بر اساس الگوی انقلاب اسلامی ایران قرار داد تا بتواند در هویت فرهنگی موثر واقع شود.

این استاد دانشگاه در ادامه سخنانش به انتخابات سال ۸۸ و حاشیه های پس از آن اشاره کرد و افزود: اگر بخواهیم منازعات سیاسی که در انتخابات ۸۸ ایجاد شد را واکاوی کنیم باید به لایه های زیرین آن نیز بپردازیم چرا که شاهد حضور دو هویت در این انتخابات بودیم. یک طرف مقابل هویت فرهنگی انقلاب ایستاده بود و ادامه این هویت را به صلاح نمی دانست و طرف دیگر نیز به هیچ وجه این دیدگاه ها را قبول نداشت.

وی گفت: اما برای نسل جوان این پرسش ایجاد شده بود که از بین این دو هویت کدامیک را انتخاب کنند. ضمن آنکه در مناظرات انتخاباتی ما شاهد درگیری ها بودیم که می توان از آن به عنوان بحران هویتی نام برد.

کوشکی تاکید کرد: البته در انتخابات گذشته نیز شاهد برگزاری مناظرات انتخاباتی بودیم که نمونه آن انتخابات دوم خرداد سال ۷۶ بود و در آن دوره شاهد برگزاری مناظرات بین کاندیداها بودیم اما در آن سال چنین منازعاتی که در سال ۸۸ ایجاد شد را ندیدیم.

وی گفت: بعد از انتخابات شعارها و مطالبی سر داده شد که اصلا به صلاح نبود و یکی از این شعارها شعار نه غزه نه لبنان بود که از سوی معترضین سر داده شد، البته بر این باورم که ایران هیچ گاه خود را فدای لبنان و غزه نمی کند اما افرادی باعث شدند که بیگانگان از اختلافات ما در داخل سوء استفاده کنند.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1458 0 http://koushki.com/?p=1457 http://koushki.com/?p=1457#comments Sun, 26 Jun 2011 11:43:00 +0000 admin http://koushki.com/?p=1457 محمدصادق کوشکی، انقلاب اسلامی را تنها انقلاب فرهنگی قرن بیستم دانست و اظهار داشت: کتاب، اعلامیه، شعار و نوار صوتی، ابزار مبارزه در این انقلاب بودند. مساجد و هیات‌ها، کانون‌های انقلابی بودند و ساواک در منازل مبارزان، به دنبال کشف اسلحه نبود. بلکه در پی جمع‌آوری کتاب‌ها و اعلامیه‌ها بود.\
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) نشست تخصصی “انقلاب اسلامی و تاثیر آن بر تحول هویت فرهنگی ایران”، صبح امروز (پنجم تیر ماه ۹۰) با حضور و سخنرانی دکتر محمد صادق کوشکی، پژوهشگر و نویسنده، به همت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار شد.

وی در آغاز این نشست، با اشاره‌ای گذرا به جنبه‌های منفی نهادینه شده در هویت مردم در طول تاریخ پیش از وقوع انقلاب مانند فردیت‌گرایی و تمرکز بر منافع شخصی، اظهار داشت: برخی انقلاب اسلامی را یک تحول سیاسی صرف، ارزیابی می‌کنند و جز این، هیچ تکلیفی را برعهده آن نمی‌دانند. اما با مراجعه به دیدگاه‌های بنیان‌گذار انقلاب اسلامی و رهبران فکری انقلاب در مقاطع قبل و بعد از انقلاب، درمی‌یابیم که تغییر در نظام سیاسی، اولین مرحله انقلاب اسلامی بوده است.

کوشکی، انقلاب را پروژه‌ای چند مرحله‌ای خواند و تصریح کرد: تغییر در بافت فرهنگی و هویت انسان، مهم‌ترین گام انقلاب اسلامی است. در واقع هدف اصلی امام‌خمینی (ره) به عنوان رهبر انقلاب، بنا کردن حکومت و تمدن دینی بوده است. متاسفانه با وجود این‌که ایجاد تحول عمیق در فرهنگ انسان ایرانی، مهم‌ترین هدف انقلاب بوده، اما تاکنون، آنچنان که باید، مولفه‌های هویت انسان ایرانی در جامعه رسوخ پیدا نکرده است. البته این هویت در اوایل انقلاب و در فاز اول، توسط مردم پذیرفته شد.

وی هر مکتب را در پی معرفی یک انسان و الگو برای جامعه دانست و تاکید کرد: انقلاب اسلامی نیز از این قاعده مستثنی نیست. بعد از انقلاب، اولین گام با استفاده از الگوها و اسطوره‌های مذهبی برداشته شد. امام‌خمینی (ره) در سخنرانی‌های خود، تسلیم نشدن در مقابل ظلم و ستم و مرگ با شرافت را مورد تاکید قرار می‌دادند و از این روش و به صورت غیر مستقیم، امام‌علی (ع) و امام‌حسین (ع) که مبنای تفکر امام(ره) بودند، به اسطوره‌هایی در ذهن مردم ایران تبدیل شدند.

نویسنده کتاب “تبار ترور” اضافه کرد: معرفی این اسطوره‌ها، باعث کشش افراد جامعه به سوی آن‌‌ها شد و سعی کردند که خود را به ویژگی‌های اسطوره‌ها مانند ایثار و تقدم منافع دراز مدت جامعه به منافع شخصی نزدیک کنند. در پی این تحولات، حرکت انقلاب اسلامی، بین سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷ شکل می‌گیرد و به ثمر می‌نشیند.

دکتر محمد صادق کوشکی، با اشاره به مخالفت امام‌خمینی (ره) با مبارزه مسلحانه در مقابل حکومت پهلوی تصریح کرد: ایشان تنها در روز نوزدهم بهمن سال ۱۳۵۷ و برای دفاع از همافران، دستور دفاع از آن‌ها را صادر کردند. چون امام(ره)، قصد راه‌اندازی حکومت و تمدن دینی را داشت و به همین سبب، هر گونه تحول باید در ذهن و فکر مردم رخ می‌داد.

وی انقلاب اسلامی را تنها انقلاب فرهنگی قرن بیستم دانست و اظهار داشت: کتاب، اعلامیه، شعار و نوار صوتی، ابزار مبارزه در این انقلاب بودند. مساجد و هیات‌ها، کانون‌های انقلابی بودند و ساواک در منازل مبارزان، به دنبال کشف اسلحه نبود. بلکه در پی جمع‌آوری کتاب‌ها و اعلامیه‌ها بود.

این پژوهشگر انقلاب در ادامه نشست تخصصی “انقلاب اسلامی و تاثیر آن بر تحول هویت فرهنگی ایران” گفت: بعد از پیروزی و ایجاد تغییر در ساختار سیاسی در فاز اول انقلاب، نوبت مرحله دوم، یعنی تغییر فرهنگی رسید. اما در این مقطع، شکافی بین افراد دارای مولفه‌های انسان تراز انقلاب و اکثریت مردم ایجاد شد. تفکرات گروه اول، برخاسته از منابع فکری تشیع بوده و با انسان‌های پیش از خود متفاوت‌اند. آن‌ها علاوه بر ارزش‌گذاری هنجاری، جهت‌گیری و اهداف خاص خود مانند ساده‌زیستی و دوری از جبرگرایی را مدنظر داشتند.

کوشکی، با اشاره به تکثیر این تفکرات در سطح جامعه تاکید کرد: در طول جنگ ‌تحمیلی عراق علیه ایران، انسان‌های تراز انقلاب، برای اداره جنگ حضور پیدا کردند، اما بیشترین سهم، از آن افرادی بود این خصوصیات را کسب کرده بودند. اما بعد از جنگ، دیگر به چنین احساساتی مانند ایثار و ساده‌زیستی نیازی نبود و به همین سبب، هویت انسان ایرانی قبل از انقلاب، در زاویه هایی مانند فردیت‌گرایی دوباره بروز پیدا کرد. این تغییر،‌ حتی خود را در عرصه ادب و هنر نیز نشان می‌دهد و شاعران، نویسندگان و هنرمندان، این تقابل و دوگانگی هویتی را به تصویر می‌کشند.

دانش‌آموخته دکترای اندیشه سیاسی، با اشاره به اشعار علیرضا قزوه و زنده‌یاد سید حسن حسینی در این‌باره خاطرنشان کرد: اکنون جناح‌های سیاسی، قصور و کمرنگ شدن ارزش‌ها و معیارهای انسان تراز انقلاب در جامعه را بر گردن یکدیگر می‌اندازند. در حالی‌که حوزه سیاسی،‌ توانایی ایجاد تغییر در مولفه‌های فرهنگی را ندارد، بلکه تنها فضای این تغییرات را با هدایت خود نشان می‌دهد.

دکتر محمد صادق کوشکی در ادامه، به بیان ویژگی‌های انسان تراز انقلاب پرداخت و اظهار داشت: او “معتقد” بوده و نسبت خود با جهان را مشخص کرده است. “تکلیف” محور بوده و چون برای توانایی خود محدودیتی قائل نیست، “قدرت نامحدودی” پیدا می‌کند. از هیچ چیزی نمی‌ترسد و “خودباوری” دارد و با اتکا به “عقلانیت متکی بر چارچوب وحی”، خود را تسلیم سرنوشت نمی‌داند. همچنین “دیگرخواه” و “خودساز” است.

وی در پایان، تنها راه به ثمر نشستن “الگوی توسعه و پیشرفت ایرانی و اسلامی” را وابسته به ارایه تعریف دقیق، کاربُردی و عملیاتی از هویت ایرانی بر اساس انقلاب اسلامی و اشاعه صحیح آن در جامعه دانست و تاکید کرد: اگر به این هدف دست پیدا نکنیم، تحقق اهداف الگوی توسعه و پیشرفت ایرانی و اسلامی، امکان‌پذیر نخواهد بود.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1457 0 http://koushki.com/?p=1456 http://koushki.com/?p=1456#comments Sat, 25 Jun 2011 15:58:27 +0000 admin http://koushki.com/?p=1456 نشست علمی «انقلاب اسلامی و تأثیر آن بر تحول هویت فرهنگی ایران» ساعت ۱۰ تا ۱۲روز یکشنبه ۵ تیر ۱۳۹۰ از سوی گروه سیاستگذاری و مدیریت فرهنگی پژوهشکده مطالعات میان‌رشته‌ای فرهنگ پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار می‌‌شود.
به گزارش خبرگزاری تقریب(تنا)، در این نشست دکتر محمد صادق کوشکی، صاحب‌نظر حوزه فرهنگ و عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران سخنرانی می‌کند.

پیش از این، در نشست «فرهنگ ایرانی و تأثیر و تأثر آن با الگوی بومی پیشرفت» وضع موجود فرهنگ ایرانی مورد بررسی قرار گرفته بود.

حضور دانشجویان، استادان و پژوهشگران علاقه‌مند در این مراسم آزاد است. پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات در تهران، خیابان ولی‌عصر (عج)، ابتدای خیابان دمشق، شماره ۹ واقع است.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1456 0 http://koushki.com/?p=1418 http://koushki.com/?p=1418#comments Mon, 20 Jun 2011 12:50:15 +0000 admin http://koushki.com/?p=1418 یک استاد دانشگاه با اشاره به اینکه توجه مسئولان به ترویج فرهنگ قرآنی خوب است اما کافی نیست، گفت: با توجه به اینکه نظام ما برگرفته از ارزشهای والای اسلامی است، نباید به همین حد کفایت کنیم بلکه باید هر روز بهتر از قبل شویم.

به گزارش خبرگزاری مهر، دکتر محمد صادق کوشکی افزود: بطور قطع آنچه به عنوان مسابقات بین المللی قرآن برگزار می شود در انس مردم با قرآن کریم مؤوثر خواهد بود، اما اگر این مسابقات از محدوده نخبگان و برگزیدگان قرآنی خارج شده و در سطح عامه مردم برگزار شود این تأثیرگذاری بسیار بیشتر می شود.

وی یادآور شد: آن چه اکنون به عنوان مسابقات بین المللی قرآن برگزار می شود قشر خاصی را مد نظر قرار داده است که هر چند محسناتی چون برگزاری حرفه ای مسابقات را در پی دارد، اما برای ترویج بیش از پیش قرآن در بین عامه مردم، باید این مسابقات را در سطوح مختلف هم برگزار کرد.

این استاد دانشگاه با اشاره به تاثیر مسابقات قرآنی در ایجاد همگرایی میان مسلمانان جهان گفت: به طور حتم مسابقات بین المللی قرآن در ایجاد همگرایی بین ملل مسلمان نقش به سزایی ایفا می کند، اما همان طور که در سایر مسابقات بین المللی قرآنی شاهد هستیم، در اغلب این مسابقات نخبگان جامعه هدف به شمار می روند و هر چند نخبگان نیز می توانند سفیر بیان حقایق نظام اسلامی باشند، اما اگر بتوانیم در حاشیه مسابقات قرآنی بخشی را برای قاریان غیر حرفه ای نظیر دانش آموزان کشورهای اسلامی یا بانوان مسلمان قرار دهیم، این تأثیر و همگرایی مضاعف خواهد شد.

این کارشناس امور بین الملل در ادامه به عنوان پیشنهاد افزود: برای عمومیت بیشتر مسابقات قرآنی می توان در کنار برگزاری آن به شکل و شمایل کنونی، مسابقات معتبری را نیز در فضای مجازی برای عمومی مسلمانان کشورهای جهان برگزار کرد و با قرار دادن جوایز معنوی جوانان کشورهای مسلمان را برای شرکت در این مسابقات تشویق کرد.

وی با اشاره به رویکرد برنامه های قرآنی کشور گفت: متأسفانه بیشتر توجه ما به قالب است و معمولا از محتوا دور می شویم قرآن کریم تنها منحصر به قرائت و حفظ و تفسیر نیست و باید با ترویج آموزه های قرآنی در سطح جامعه به محتوای این کتاب الهی بیشتر دقت کنیم و حتی المقدور در فضای برگزاری مسابقات شاهد برخی رفتارهای غیر اسلامی نباشیم.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1418 0 http://koushki.com/?p=1417 http://koushki.com/?p=1417#comments Mon, 20 Jun 2011 12:37:49 +0000 admin http://koushki.com/?p=1417 با توجه به اینکه نظام ما یک نظام اسلامی برگرفته از ارزش‌های والای اسلامی است، توجه مسئولان به این امر مهم تنها اختصاص بودجه نباشد بلکه باید این توجه به صورت عملی باشد و در این مسابقات نیز همه مسئولان خود را مکلف به حضور در محل برگزاری بدانند.

به گزارش گفتار به نقل از فارس، محمدصادق کوشکی در گفت وگو با ستاد خبری بیست و هشتمین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن کریم با بیان این مطلب افزود: قطعا آنچه به عنوان مسابقات بین‌المللی قرآن برگزار می شود در انس مردم با قرآن کریم موثر خواهد بود، اما اگر این مسابقات از محدوده نخبگان و برگزیدگان قرآنی خارج شده و در سطح عامه مردم برگزار شود این تاثیرگذاری بسیار بیشتر می شود.
کوشکی ادامه داد: آن چه اکنون به عنوان مسابقات بین‌المللی قرآن برگزار می شود قشر خاصی را مد نظر قرار داده است که هر چند محسنانی چون برگزاری حرفه‌ای مسابقات را در پی دارد، اما برای ترویج بیش از پیش قرآن در بین عامه مردم، باید این مسابقات در سطوح مختلف هم برگزار کرد.
این استاد دانشگاه همچنین در خصوص نحوه برگزاری مسابقات بین‌المللی قرآن بیان داشت: از چند سال پیش که این مسابقات در سالن اجلاس سران تهران برگزار می‌شود باعث استقبال بیشتر مردم شده است، اما اگر کاری کنیم که مسابقات در شهرهای مختلف برگزار شود یا هر سال یکی از استان‌ها میزبان برگزاری این مسابقات شوند، شاهد اقبال و توجه بیشتر مردم خواهیم بود.
وی با اشاره به تاثیر مسابقات قرآنی در ایجاد همگرایی میان مسلمانان جهان گفت: به طور حتم مسابقات بین المللی قرآن در ایجاد همگرایی بین ملل مسلمان نقش به سزایی ایفا می‌کنند، اما همان طور که در سایر مسابقات بین‌المللی قرآنی

نظیر مسابقات مالزی وجده شاهد هستیم، در اغلب این مسابقات نخبگان جامعه هدف به شمار می روند و هر چند نخبگان نیز می‌توانند سفیر بیان حقایق نظام اسلامی ما باشند، اما اگر بتوانیم در حاشیه مسابقات قرآنی بخشی را برای قاریان غیر حرفه‌ای نظیر دانش آموزان کشورهای اسلامی یا بانوان مسلمان قرار دهیم، این تاثیر و همگرایی مضاعف خواهد شد.
این کارشناس امور بین‌الملل در ادامه به عنوان پیشنهاد افزود: برای عمومیت بیشتر مسابقات قرآنی می‌توان در کنار برگزاری آن به شکل و شمایل کنونی، مسابقات معتبری را نیز در فضای مجازی برای عمومی مسلمانان کشورهای جهان برگزار کرد و با قرار دادن جوایز معنوی جوانان کشورهای مسلمان را برای شرکت در این مسابقات تشویق کرد.
وی با اشاره به رویکرد برنامه‌های قرآنی کشور گفت: متاسفانه بیشتر توجه ما به قالب است و معمولا از محتوا دور می‌شویم قرآن کریم تنها منحصر به قرائت و حفظ و تفسیر نیست و باید با ترویج آموزه‌های قرآنی در سطح جامعه به محتوای این کتاب الهی بیشتر دقت کنیم و حتی المقدور در فضای برگزاری مسابقات شاهد برخی رفتارهای غیر اسلامی نباشیم.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1417 0 http://koushki.com/?p=1420 http://koushki.com/?p=1420#comments Sun, 19 Jun 2011 12:40:31 +0000 admin http://koushki.com/?p=1420 ادوات و سربازان رایگان برای مهاجمان جنگ نرم

‘تهاجم نرم’ آنقدر نامحسوس است که ملت مورد تهاجم نه تنها ممانعت نمی کند بلکه بواسطه شرایطی که برای آن بوجود آورده شده از آن استقبال هم می کنند.

دکتر محمد صادق کوشکی

امروز “جنگ نرم” بواسطه ابزارهای متنوع آن در دوره جدید بسیارمورد توجه و استفاده قرار گرفته است. دامنه این جنگ امروز بسیار گسترده شده و مهاجمان آن نیز با استفاده از تکنولوژی های جدید توانسته اند هرچه بیشتر بر منافع خود بیفزایند.

نکته ای که شاید تاکنون درباره “جنگ نرم” به آن توجه نشده باشد نقش جبهه خودی در زمینه سازی برای مهاجمان است.اساسا هرچه درباره “جنگ نرم” شنیده ایم عبارتهای تئوریک و تکراری از این مقوله بوده و به زوایای آن تاکنون بشکل بومی و کاربردی کمتر پرداخته شده است.

این نوشته دکتر محمد صادق کوشکی، محقق و استاد دانشگاه است که قصد دارد به “جنگ نرم” از نگاهی دیگر بپردازد.

*سلطه جویی و برتری طلبی جزو طبیعت انسان

یک خصلتی در انسان وجود دارد که جزو طبیعت او است. این خصلت، سلطه جویی و برتری طلبی است. یعنی آدم ها به طور طبیعی اهل سلطه جویی و برتری طلبی هستند و علاقه دارند نسبت به دیگران دست برتر را داشته باشند. طبعا این خصیصه از انسان ها به جوامع هم منتقل می شود. برخی جوامع این سلطه را با استفاده از ابزارهای خشن بدست می آورند که به این کار به طور عام “جنگ” یا “جنگ سخت” می گویند. قدمت “جنگ سخت” به قدمت تاریخ بشر است و در آن افراد برای اینکه دیگران را تحت انقیاد خود درآورند به ابزارهای خشن متوسل می شوند.

* “ماهیت” جنگ نرم و جنگ سخت یکی است

اما گاهی این برتری طلبی با ابزارهایی غیر از ابزارهای سخت و خشن نظامی یعنی با ابزارهای اقتصادی، روانی، اعتقادی و… صورت می گیرد. این شکل از برتری جویی “جنگ نرم” نامیده می شود. “جنگ نرم” از نظر “ماهیت” با “جنگ سخت” یکی است و مهاجمین در هر دوی آن به دنبال سلطه بر طرف مقابل هستند ولی تفاوت آنها در جنس ابزارهایشان است. در “جنگ سخت” هدف کشتن و نابودی انسان ها و تسلط فیزیکی بر آنهاست ولی در “جنگ نرم” هدف این است که انسان ها رفتاری را انجام دهند که طرف سلطه جو مایل است. یعنی “مهاجم جنگ نرم” به دنبال این است که مردم آن طوریکه او دوست دارد رفتار کنند. از نظر قدمت هم این جنگ به طول تاریخ بشر است و پدیده تازه ای نیست.

*تعریف جنگ نرم و مشتقات آن

“سلطه طلبی” انسانها می تواند برای کسب منافع مادی باشد. یعنی طرف سلطه جو می خواهد برتر باشد تا منافع مادی را به خودش جذب کند، افتخاراتش را افزایش دهد، جاه طلبی خود را ارضا کند. این “سلطه طلبی” در یک صورت دیگر هم ظاهر می شود بطوریکه فرد مهاجم، تفکر خود را در جامعه و یا گروهی گسترش می دهد.

با این پیش زمینه “جنگ نرم” را می توان پیگری اهداف سلطه جویانه و برتری طلبانه با استفاده از ابزارهای غیر خشن و غیر نظامی تعریف کرد. از جمله مشتقات “جنگ نرم” عملیات روانی، جنگ روانی(جنگ روانی زیر مجموعه عملیات روانی قرار می‌گیرد)، تحریم های اقتصادی، محاصره اقتصادی و تهاجم فرهنگی است.

*سه نفری که توسط پیامبر اسلام(ص) در فتح مکه اعدام شدند

در گذشته زمانی که پیامبر اسلام(ص) مکه را فتح کردند به غیر از سه نفر همه را بخشیدند. از جمله کسانی که بخشیده شدند ابوسفیان، هند جگرخوار و وحشی، قاتل حضرت حمزه عموی پیامبر بودند اما آن سه نفری که بخشیده نشدند سه شاعری بودند که اسلام را با “شعر” خود هجو کرده بودند. آنان با شعرهای خود اسلام را با الفاظ تمسخرآمیز بر سر زبان های مردم انداختند و با ابزاری غیر از ابزارهای سخت به جنگ اسلام رفته بودند. این مثال ساده می تواند اهمیت فوق العاده “جنگ نرم” را به ما نشان دهد. در قرآن کریم هم موارد متعددی داریم که کفار پیامبر اسلام(ص) را دیوانه خطاب می کردند و یا در کل مردم، پیامبران زمان خود را با الفاظ بدی خطاب می کردند. اینها به این خاطر بود که عده ای سعی داشتند با چنین ابزارهایی فضایی را ایجاد کنند و به یاران انبیا فشار آورند تا آنها دست از موضع خود بردارند.

*تئوریزه شدن و تنوع ابزارهای جنگ نرم در دوران جدید

امروزه میزان به کارگیری “جنگ نرم” از گذشته بیشتر و همچنین ابزارها و شکل استفاده از آن نیز تئوریزه شده است. یکی از دلایل این امر را می‌توان متنوع شدن ابزارهای “جنگ نرم” دانست. امروز ما شاهد بوجود آمدن ابزارهایی برای تسلط بر ذهن مخاطب هستیم. در گذشته چنین ابزاری وجود نداشت به همین دلیل کسانی مثل قدرت‌های استعماری که به دنبال سلطه جویی بودند با ابزارهایی که در اختیار داشتند تنها می توانستند به “جسم” آدم ها مسلط شوند و آنها را با زور اسلحه وادار کنند تا رفتاری داشته باشند که قدرت های سلطه گر می خواهند. به این شکل انگلیس به زور سلاح، هند را تسخیر می کند و بیش از دو قرن مردم این کشور را وادار می کند تا نیازهای اقتصادی آنها را تامین کند.

*امروز هزینه های سلطه جویی و برتری طلبی بسیار کاهش یافته است

انگلیس بیش از نیمی از قاره آفریقا را به همین ترتیب اشغال می کند و مردم این قاره را با سلاح به بردگی می کشد و امکانات و ثروت های خدا دادی آنها را تبدیل به سرمایه کرده و برای رشد اقتصادی خود استفاده می کند اما امروز، ابزارهایی به وجود آمده که “مهاجم”می تواند بر ذهن مخاطب مسلط شود.

با این ابزارهای جدید هزینه های سلطه جویی و برتری طلبی بسیار کاهش یافته است. “جنگ سخت” بسیار هزینه بردار و در بر دارنده تلفات بسیار برای هر دو طرف است اما در “جنگ نرم” مهاجم دیگر تلفاتی نمی دهد بلکه سعی می کند بر اذهان جامعه مورد هجوم خود مسلط شود و با تغییر رفتار آنها جامعه را به نفع خود و البته بدون حضور فیزیکی تغییر دهد.

*استفاده از نیرو و امکانات یک جامعه علیه خودش

گاهی اوقات “جنگ نرم” به صورتی اتفاق می افتد که مهاجم، جامعه مورد هدف خود را با استفاده از توانایی ها و امکانات همان جامعه مورد هجوم قرار می دهد. در این حالت سربازان مهاجم، افراد خود آن جامعه هستند که علیه منافع آن و به نفع نیروی مهاجم تلاش می کنند. طبعا این امتیاز بسیار بالایی برای سلطه گر است چراکه برای رسیدن به منافع خود هیچ هزینه ای را پرداخت نمی کند. او برای این کار، بخشی از جامعه را با بخش دیگر درگیر می کند و شرایطی را بوجود می آورد که کل جامعه رفتاری را در پیش بگیرند تا بدون اینکه حتی اسمی از او برده شود، منافع آنرا تامین کند. در این صورت، مقاومت جامعه مورد تهاجم بسیار کاهش پیدا می کند در صورتیکه اگر او از ابزارهای سخت برای مقاصد خود استفاده کند همین مساله عامل همبستگی و آمادگی دفاع در جامعه مورد هجوم می شد.

*جامعه مورد تهاجم نرم گمان می کند خودش برای خودش تصمیم می گیرد

“تهاجم نرم” آنقدر نامحسوس است که ملت مورد تهاجم نه تنها ممانعت نمی کند بلکه بواسطه شرایطی که برای آن بوجود آورده شده از آن استقبال هم می کنند. در این مورد نه تنها هزینه های نیروی مهاجم به شدت کاهش پیدا می کند بلکه سرعت تهاجم، عمق تهاجم و میزان سلطه طلبی و برتری طلبی نیز افزایش می یابد. نیروی مهاجم در “جنگ نرم” با تسلط بر ذهن آدم ها، علاوه بر وادار کردن آنها به انجام کار مورد نظر خود، شرایطی را برای آنها بوجود می آورد که فرد یا جامعه مورد هجوم فکر می کند که این رفتار ناشی از تصمیم خودش است. به همین سبب نه تنها مقاومت نمی کند بلکه برای انجام این کار پافشاری هم می کند. یعنی به این شکل خود فرد یا جامعه ابزار گسترش تهاجم می شود. در روزگار ما کسانی که به دنبال برتری جویی و سلطه طلبی هستند ترجیح می دهند که به این صورت بر جهان حکومت کنند.

* تفاوت “جنگ نرم” و “نفوذ”

اما میان “جنگ نرم” و “نفوذ” تفاوت وجود دارد. تفاوت این دو نیز در این است که اگر در عالم علم، استدلالی مطرح شود، طرف یا جامعه مقابل استدلال یا برهان شما را می شنود، می بیند، فکر می کند و در نهایت تسلیم استدلال می شود. یعنی طرف مقابل تسلیم تفکر خود و منطق مشترک بین شما و خودش می شود. اینجا بحث سلطه جویی مطرح نیست. مثل زمانی که شما یک دین الهی را عرضه کنید و کسانی بپذیرند. در آن موقع هم شما و هم آن افراد تسلیم یک خدای واحد هستید. در اینجا شما ملتی را دعوت به اطاعت از خودتان نمی کنید بلکه دعوت به اطاعت از خداوند می کنید که این دعوت نه تنها منافع محور نیست بلکه همه تسلیم خدای یگانه می شوند. اما وقتی که یک ایدئولوژی بشری مانند مارکسیسم مردم را به خود دعوت می کند طبعا می خواهد بقیه انسان ها را تابع ذهن “نفر” کند. در اینجا برتری طلبی و سلطه جویی وجود دارد. یعنی زمانیکه چند نفر تفکری با منشا بشری را ارائه می کنند و بقیه را به آن فرا می خوانند و بقیه تسلیم آن تفکر می شوند در واقع تسلیم ذهن آن فردی که ایدئولوژی را ارائه داده می شوند. این برتری جویی و سلطه طلبی است اما در الگوی دینی، برتری جویی و سلطه طلبی وجود ندارد. زیرا در الگوی دینی افراد مبلغ مردم را به اطاعت از خدا دعوت می کنند نه اطاعت از خودشان.

*تبلیغ یک ایدئولوژی مادی مصداق تهاجم نرم است

در علوم انسانی هم کسی در بین کسانی که منطق مشترک دارند استدلال علمی می کند. مثلا در فلسفه چنین امکانی هست. در فلسفه کسانی هستند که نحله ای از فلسفه را پذیرفته اند. فلسفه محصول عقل یک انسان نیست بلکه محصول عقل جمعی انسان هاست. مثلا کسانی پیرو مکتب فیلسوف خاصی هستند. این ها در واقع منطق مشترکی است. در اینجا استدلال علمی می شود مانند استدلالی که در ریاضات می شود. همه کسانی که آن منطق ریاضی را پذیرفته اند، استدلال را قبول می کنند. اما زمانی است که کسی آرمان یا ایدئولوژی مطرح می کند در واقع منطق سازی یا ایده پردازی می کند. می گوید اگر آینده جهان این گونه باشد، خوب است. در این مورد دیگر استدلال علمی وجود ندارد بلکه نظریه شخصی فرد است. این فرد در واقع می خواهد برتری نظریه خودش را به دیگران اثبات کند.

*کسانیکه به آنها مدافعان جنگ نرم می گویند

حال زمانی اتفاق می افتد که کسی نمی خواهد تا شخص یا گروه دیگری بر او تسلط داشته باشد. این شخص در واقع “مدافع″ در “جنگ نرم” نامیده می شود. گاهی این فرد آرمان خاصی ندارد بلکه فقط نمی خواهد زیر سلطه باشد. مثلا مردم آمریکای لاتین ممکن است بگویند که نمی خواهیم آمریکا منافع ما را استثمار کند. می خواهیم منافع مان برای خودمان باشد. یا ونزوئلا بگوید نمی خواهم نفت ما را شرکت های آمریکا ببرند. یا اکوادور بگوید نمی خواهم منافع میوه های کشورم را “یونایتد فروت” چپاول کند. پس این ها مدافع در “جنگ نرم” هستند. اما بعضی می گویند تبلیغ اسلام خود یک نوع “جنگ نرم” است در صورتی که این گونه نیست چون در آن سلطه جویی وجود ندارد. زیرا مردم دنیا به یک شخص خاص دعوت نمی شوند بلکه به خدا دعوت می شوند. که اگر غیر از این باشد می شود تهاجم” جنگ نرم” . در این دعوت مردم به پذیرفتن برتری خدا تشویق می شوند نه برتری یک شخص. در حالی که در “جنگ نرم” مهاجم می گوید باید برتری من و فکر من پذیرفته شود.

جهان غرب می گوید همه کشورها باید الگوی دموکراسی و اقتصاد سرمایه داری را بپذیرند. “فوکویاما” می گوید دموکراسی پایان تاریخ است و همه باید آن را بپذیرند. آنها می گویند بقیه باید به ایده ای که ما به آن رسیده ام تسلیم شوند. در اینجا برتری طلبی و سلطه جویی وجود دارد. به این می گویند” تهاجم”.

*ابزارهای گسترده برای استفاده در “جنگ نرم” در دوران جدید

ممکن است ابزارهای مورد استفاده در “جنگ نرم” که امروز بسیار مورد توجه قرار گرفته از همان روز اول برای سلطه جویی ایجاد نشده باشد اما سلطه جویان به مرور زمان از آنها برای پیشبرد اهداف سلطه جویانه استفاده کرده اند. مثلا روز اولی که رادیو ساخته شد، سازنده آن این وسیله را برای استفاده سلطه جویان اختراع نکرد. بلکه رادیو تنها حاصل یک پژوهش دامنه دار علمی در زمینه الکترو مغناطیس بود. اما سلطه جویان از این وسیله برای مقاصد خود سود بردند یا سینما محصول مشترک تعدادی از دانشمندان بود که البته به سرعت در اختیار مهاجمین گرفتند. رایانه هم ابزاری بود که طی چند دهه برای کارهایی خاص ساخته شد اما سلطه جویان بعدها متوجه شدند که این ابزار استعداد این را دارد که کاملا در خدمت “تهاجم نرم” قرار گیرد. به همین خاطر شبکه اینترنت را وزارت جنگ آمریکا بنیان گذاری می کند. “گوگل”، “یاهو”، “فیس بوک”، “بازی های رایانه ای” و “شبکه های ماهواره ای” از جمله ابزارهایی هستند که از آن استفاده می شود ضمن اینکه گاهی اوقات ابزارهایی هم برای این کار ساخته می شود.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1420 1 http://koushki.com/?p=1419 http://koushki.com/?p=1419#comments Sun, 19 Jun 2011 12:39:30 +0000 admin http://koushki.com/?p=1419 نویسنده کتاب‌های سیاسی و اجتماعی در نشست «فرهنگ ایرانی و تعامل آن با الگوی بومی پیشرفت» به مولفه‌های هویتی مردم ایران از گذشته تاکنون اشاره کرد و با نظر به برخی از ویژگی‌های خاص جامعه ایرانی کنونی، بر ضرورت ارایه الگویی بومی برای ایجاد تحول تاکید ورزید.

به گزارش ایبنا، این نشست علمی امروز (۲۹ خرداد) با حضور جمعی از علاقه‌مندان و محققان مسایل اجتماعی با سخنرانی دکتر محمدصادق کوشکی در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل شد.

در ابتدای این برنامه سیدهاشم بهشتی‌نژاد، عضو هیات علمی گروه سیاست‌گذاری و مدیریت فرهنگ پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات و دبیر جلسه، مقدمه خود را بر اساس کتاب «تأملی بر الگوی اسلامی ـ ایرانی توسعه علم و فناوری» با گردآوری مصطفی تقوی و یاسر خوشنویس، بیان کرد و از کارشناس نشست خواست بر مبنای محورهای تعیین شده در حوزه بررسی مولفه‌های ایرانی پیشرفت و نکات مثبت و منفی کنونی، آرا و راه‌کارهای خود را بیان کند.

سپس دکتر محمدصادق کوشکی، نویسنده و پژوهشگر مسایل سیاسی و اجتماعی، با اشاره به گستردگی این مبحث بررسی این موضوع را در سه حوزه «واکاوی مولفه‌های هویتی تاریخی ایرانی، بُعد کنونی این مولفه‌ها و نحوه تعامل این مولفه‌ها با الگوی اسلامی ـ ایرانی پیشرفت» امکانپذیر خواند و با بحث از دوره صفوی که دوران طلایی هویت تمدنی و فرهنگی اخیر به شمار می‌آید، برخی از ویژگی‌های جامعه و مردم آن سرزمین را در مقایسه با وضعیت کنونی برشمرد.

نویسنده کتاب «تبار ترور» با تاکید بر این که نمی‌توانیم از مولفه‌ای ثابت برای معرفی هویت ایرانی سخن بگوییم، چرا که بخش اعظم آن از گذشته تاکنون دچار تغییر و تحولات فراوانی شده است، گفت: در تاریخ ایران با فراز و فرودهای تمدنی مواجهیم که معرّف جنس انسان‌های دوران خود محسوب می‌شوند.

دانش‌آموخته دکترای اندیشه سیاسی درون‌گرایی معنوی یا احساس توأم با عقلانیت و تفکر را ویژگی غالب مردم زمان صفوی برشمرد که از آثار برجای مانده از آن دوره مشهود است و گفت: بر اساس متون تاریخی و اطلاعات به دست آمده از اواسط دوره صفوی به تدریج شاهد افول این فرهنگ و تمدنیم.

دکتر کوشکی یادآور شد: در اوایل این دوره با وجود آن که نظام آموزشی دولتی وجود نداشت و افرادی به عنوان مکتب‌خانه‌دار با علاقه شخصی به آموزش ادبیات، صرف و نحو عربی و برخی از کتاب‌های معروف آن زمان نظیر شاهنامه‌، دیوان حافظ و مولانا، قرائت و حفظ قرآن کریم و برخی از کتاب‌های قدیمی می‌پرداختند، افرادی نیز بر اساس علاقه، فرزندان خود را برای آموزش؛ آن هم طی ساعات محدودی در هفته به این مکتب‌ها می‌فرستادند. نکته جالب این که شغل اصلی مکتبخانه‌دار تدریس نبود و از این بابت حقوق دریافت نمی‌کرد. همچنین محصلان نیز کارهایی نظیر همکاری با والدین خود در انجام مشاغل و امور مختلف داشتند و هیچ یک بیکار نبودند، اما همگی با علاقه در این آموزش شرکت داشتند

کارشناس و پژوهشگر مسایل فرهنگی ادامه داد: با این حال که تنها چند ساعت محدود در هفته این آموزش‌ها انجام می‌شد، اما تمامی کسانی که به مکتب می‌رفتند، علاوه بر یادگیری و تسلط بر متون اصیل ادبیات فارسی، زبان دیگری نظیر زبان عربی و صرف و نحو آن را می‌آموختند و از علومی کاربردی نظیر محاسبه و … نیز بهره‌مند می‌شدند، واقعه‌ای که متاسفانه اکنون حتی برای دانشجویان فارغ‌التحصیل دانشگاه‌ها دستیابی به آن با چنین کیفتی امکان‌ناپذیر است! در گذشته دانش‌آموزان در مکتب‌خانه‌ها می‌آموختند که علاوه بر قرآن کریم، چگونه شاهنامه و گلستان سعدی را بی‌عیب بخوانند و معانی آن را شرح کنند. آنها به جزئیات و کیفیاتی در زندگی توجه داشتند که در زندگی کنونی ما به آنها توجه نمی‌شود.

نویسنده کتاب «جستاری در مبانی سیاست مطلوب قرآن کریم» با تاکید بر این که ویژگی هویتی جامعه در زمان صفویان برخاسته از اخلاقیات و درونیات مردم جامعه بود و ارتباطی با حکومت یا پادشاهان این دولت نداشت، گفت: در ادوار بعدی که پادشاهان دیگر نظیر کریم‌خان‌زند خواستند از طریق بازگشت به هویت تمدنی گذشته، به همان دوران بازگردند، به دلیل این که این ویژگی در مردم تغییر یافته بود، این امر محقق نشد.

وی با اشاره به ادوار تاریخی ایران، ویژگی غالب مردم جامعه کنونی را مشابه مردم جامعه دوران قاجار توصیف کرد و بیان داشت:‌ اکنون با نوعی «دورن‌گرایی» رازآلود که به صورت الزامی با معنویتی روش‌مند همراه نیست، مواجهیم که موجب پیچیدگی رفتار و تعاملات انسانی شده است. از تبعات این رفتارها می‌توان شفاف نبودن و صراحت نداشتن را نام برد که منجر به ایجاد «تعارف و تکلف» در میان عموم مردم جامعه و تظاهر به آن‌چیزی می‌شود که نیستیم. این امر با مشاهده نامه‌هایی که در اواخر دوره صفوی نوشته می‌شدند، مشهود است که بیش از چهار سطر(۱۵۰ کلمه) صرف می‌شد تا به نام پادشاه برسند. این مساله با بررسی ادبیات آن دوره و کتاب‌هایی مانند «جهانگشای جوینی»، «درةالتاج نادری» و «منشآت قام مقائم» هویداست، چنان که با حذف تعارفات، حجم این کتاب‌ها به نصف تقلیل می‌یابد.

وی همچنین «احساسی بودن و اتخاذ تصمیمات احساسی» را از مولفه‌های هویتی اغلب ایرانیان کنونی خواند و با اشاره به این که در این میان استثنائاتی نیز همواره وجود دارد، اظهار داشت: «قضا و قدرگرایی» البته نه به مفهوم دینی آن و «دوری از نظام‌مندی سیستماتیک» و برنامه‌ریزی‌های منجسم، از دیگر ویژگی‌ها ایرانی کنونی است.

دکتر کوشکی در پایان تاکید کرد: با بررسی این مسایل و دور از تعارفات متداول، نیازمند الگوهای بومی پیشرفت خاص خودمانیم، چرا که ما مشکلات و مسایل خاصی داریم. مشکلاتی از قبیل این مساله که رفاه را نه حاصل دست‌رنج خود، بلکه در سایه تلاش دیگران می‌خواهیم و به جای کار کردن، موضوعاتی نظیر داشتن پول و ثروت برای ما ارزش شده است. از این رو، در جلسات آینده به تفصیل به آنچه با توجه به شرایط کنونی به عنوان الگوی پیشرفت ایرانی ـ اسلامی به آن نیاز داریم، می‌پردازم.

از این نویسنده و منتقد سیاسی کتابهای زیر در فروشگاه موسسه کتاب فردا و سایت پاتوق کتاب موجود و قابل تهیه است:

جستارهایی در مبانی سیاست مطلوب قرآن

برگی از باغ

تبار ترور (مروری بر تاریخچه و کارنامه‌ی تروریستی سازمان مجاهدین خلق)

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1419 0 http://koushki.com/?p=1440 http://koushki.com/?p=1440#comments Wed, 15 Jun 2011 13:59:04 +0000 admin http://koushki.com/?p=1440 سایت عصرایران در مقاله ای به قلم محمدصادق کوشکی نوشته است:

دشمنی با احمدی نژاد از آنجا شروع شد که مدحش کردیم و عیب‌ها و نواقصش را نادیده گرفته و ماله‌کشی کردیم. معدود کسانی هم که با بصیرت و بنا به حکم خداوند احمدی‌نژاد را نهی از منکر می‌کردند هدف تیرهای زهرآلود حامیان و محبان سراسر احساس احمدی‌نژاد قرار گرفتند!

نتیجه آن شد که این بنده معمولی خدا جز تملق و تعریف و مدح و ثنا چیزی ندید! آنقدر به او «مالک اشتر علی» گفتیم که هم او باورش شد و هم ما! و البته چون نه مالک اشتر را می‌شناختیم و نه امیر مؤمنان علی(ع) را، لذا اصلاً سفارش امیر مؤمنان به مالک اشتر را هم ندیدیم که فرموده بودند: ای مالک! باید اطرافیان و حلقه نخست نزدیکان تو افرادی اصیل و شجاع باشند که عیوب و نواقص تو و کارهای تو را قبل از دیگران به تو گوشزد کنند!

غرور، تملق بیش از حد اطرافیان، تعطیلی نهی از منکر و حمایت احساسی و خلاف منطق، تیرهای کشنده و زهرآلودی بودند که احمدی‌نژاد را نشانه رفتند! او نیز خود را از این تیرهای زهرآگین که هدفدار به سویش پرتاب می کردند مصون نداشت تا آسیب دید و این روند ادامه پیدا کرد تا این که برادر دینی مان باورش شد که: من آنم که رستم بود پهلوان!

در چنین محیطی زودتر از هر فساد دیگری، تملق و چاپلوسی رشد کرد و بسط و گسترش یافت و حلقه اول اطرافیان «محمود» را کسانی تشکیل دادند که تخصص اصلی و اولشان تملق تا مرز بی‌نهایت بود! و البته نمی دانم چرا «محمود» احساس خطر نکرد و به دهان و روی متملقان خاک نپاشید! وقتی عضو کابینه در ویژه نامه روزنامه ایران در اوایل سال ۸۹، احمدی‌نژاد را بهترین و برترین رئیس جمهور تاریخ ایران نامید نه محمود اعتراض کرد و نه حامیان او و نه هیچ فرد دیگری!

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1440 0 http://koushki.com/?p=1415 http://koushki.com/?p=1415#comments Tue, 14 Jun 2011 06:14:49 +0000 admin http://koushki.com/?p=1415 جریان انحرافی اصولاً یک ماجرای انحرافی است! یعنی نه اصالت دارد و نه حقیقت! راستش را بخواهید مشکل کار احمدی‌نژاد هم بر خلاف نظر بسیاری از دوستان ربطی به جریان انحرافی ندارد! جریان انحرافی خیلی بدبخت‌تر و مفلوک‌تر از آن است که قدرت سحر و جادو داشته باشد! تمام قدرت این جریان به پول‌هایی برمی‌گردد که به صورت بی‌حساب از بیت‌المال به چنگشان افتاده…

محمد صادق کوشکی نوشته است:

۱- جریان انحرافی اصولاً یک ماجرای انحرافی است! یعنی نه اصالت دارد و نه حقیقت! راستش را بخواهید مشکل کار احمدی‌نژاد هم بر خلاف نظر بسیاری از دوستان ربطی به جریان انحرافی ندارد! جریان انحرافی خیلی بدبخت‌تر و مفلوک‌تر از آن است که قدرت سحر و جادو داشته باشد! تمام قدرت این جریان به پول‌هایی برمی‌گردد که به صورت بی‌حساب از بیت‌المال به چنگشان افتاده و البته عرصه‌ای که به برکت نرمش های ریاست محترم جمهوری در مناصب اجرایی مملکت برایشان باز شده است!

۲- حمایت در منطق دینی اجرای توأمان نهی از منکر و امر به معروف است! تولی و تبرای هماهنگ و همراه است! و البته بهترین هدیه‌ای که می‌توان به برادر مؤمن تقدیم کرد عیب‌های اوست! اکثریت خواص و عوام جامعه این اصول دینی را در ماجرای احمدی‌نژاد فراموش کردند و چنان نقاط قوت عملکردهای او چشمانشان را گرفته بود که دیگر قادر به دیدن نقاط ضعف او نبودند تا آنجا که وقتی رهبر انقلاب در شهریور ماه سال ۸۶ در دیدار با دولت نهم خطاب به احمدی‌نژاد فرمودند: «فرهنگ در دولت شما مظلوم است!» هیچ یک از خواص یا حتی عوام در مسیر حمایت از این تذکر ضروری و دقیق رهبری به دولت و شخص احمدی‌نژاد قدمی بر نداشتند! چرا که آنها «احمدی‌نژادی» بی‌عیب و نقص برای خود ساخته بودند و مرتب او را با خاتمی و هاشمی مقایسه می‌کردند و در همین مقایسه‌ها بود که احمدی‌نژاد مرتب ۲۰ می‌گرفت و پس از این بیست گرفتن‌ها بود که حامیانش مرتب قربان صدقه‌اش می‌رفتند و برایش اسفند دود می‌کردند و البته کمتر کسی به این نکته می‌اندیشید که بالاخره محمود هم ظرفیتی دارد!

محبان محمود او را بسیار بیشتر حد و اندازه واقعی‌اش توانا و قهرمان پنداشته و به همین دلیل اضافه بر ظرفیت عشق و محبت و مدح و ثنا نثارش کردند! و البته «حب‌الشی یعمی و یصم» نتیجه آن شد که هم احمدی‌نژاد و هم محبانش باور کردند که او ستون خیمه انقلاب است و اگر او نبود نظام به بیراهه می‌رفت (یا از بیراهه نجات پیدا نمی‌کرد) و از اینجا بود که کم‌کم در ذهن برخی این نکته خلجان کرد که احمدی‌نژاد منجی انقلاب و نظام است!

۳- احمدی‌نژاد یک انسان معمولی و متدین بوده و هست. مثل خیلی از ماها! به تعبیر حضرت امام(ره) اگر قبل از آن که ظرفیتش را پیدا کنیم دنیا و قدرت به ما رو کند بدون تردید بی‌چاره و عاقبت به شر خواهیم شد. آیا من و تو و احمدی‌نژاد ظرفیت این همه تعریف و تمجید را داریم؟

دشمنی با احمدی نژاد از آنجا شروع شد که مدحش کردیم و عیب‌ها و نواقصش را نادیده گرفته و ماله‌کشی کردیم. معدود کسانی هم که با بصیرت و بنا به حکم خداوند احمدی‌نژاد را نهی از منکر می‌کردند هدف تیرهای زهرآلود حامیان و محبان سراسر احساس احمدی‌نژاد قرار گرفتند! نتیجه آن شد که این بنده معمولی خدا جز تملق و تعریف و مدح و ثنا چیزی ندید! آنقدر به او «مالک اشتر علی» گفتیم که هم او باورش شد و هم ما! و البته چون نه مالک اشتر را می‌شناختیم و نه امیر مؤمنان علی(ع) را، لذا اصلاً سفارش امیر مؤمنان به مالک اشتر را هم ندیدیم که فرموده بودند: ای مالک! باید اطرافیان و حلقه نخست نزدیکان تو افرادی اصیل و شجاع باشند که عیوب و نواقص تو و کارهای تو را قبل از دیگران به تو گوشزد کنند!

۴- غرور، تملق بیش از حد اطرافیان، تعطیلی نهی از منکر و حمایت احساسی و خلاف منطق، تیرهای کشنده و زهرآلودی بودند که احمدی‌نژاد را نشانه رفتند! او نیز خود را از این تیرهای زهرآگین که هدفدار به سویش پرتاب می کردند مصون نداشت تا آسیب دید و این روند ادامه پیدا کرد تا این که برادر دینی مان باورش شد که: من آنم که رستم بود پهلوان!

۵- در چنین محیطی زودتر از هر فساد دیگری، تملق و چاپلوسی رشد کرد و بسط و گسترش یافت و حلقه اول اطرافیان «محمود» را کسانی تشکیل دادند که تخصص اصلی و اولشان تملق تا مرز بی‌نهایت بود! و البته نمی دانم چرا «محمود» احساس خطر نکرد و به دهان و روی متملقان خاک نپاشید! وقتی عضو کابینه در ویژه نامه روزنامه ایران در اوایل سال ۸۹، احمدی‌نژاد را بهترین و برترین رئیس جمهور تاریخ ایران نامید نه محمود اعتراض کرد و نه حامیان او و نه هیچ فرد دیگری! (البته به ذهن دوستان خطور هم نکرد که این جمله چه نیش و کنایه و طعنه‌ای در خود داشت!)

۶- طبیعی است انسان‌های شریف و اصیل، مسلمان و انقلابی نتوانند چنین فضایی را تحمل کنند. لذا به تدریج اطراف احمدی‌نژاد از چنین افرادی تخلیه شد و کسانی در اطراف او باقی ماندند که کمر همت برای زمین زدن او بسته بودند و در چنین فضایی دیگر چه نیازی به سحر و جادوست؟ تازه قبول که احمدی‌نژاد سحر و جادو شده اما بانی این سحر و جادو «غرور» بوده و نه این و آن! اگر سحر و جادو کارگر بود چرا کسی نتوانست رجایی را سحر کند؟

۷- اگر از همان ابتدای کار عیوب برادر دینی مان احمدی‌نژاد را به او هدیه می‌دادیم، اگر خطاهایش را نادیده نمی‌گرفتیم، اگر نهی از منکر را تعطیل نمی‌کردیم، اگر دهان منتقدان متدین احمدی‌نژاد را گل نمی‌گرفتیم، آنگاه احمدی‌نژاد می‌توانست روز به روز به نقاط قوتش بیافزاید و از عیوبش بکاهد و هر روز به الگوی «رجایی» نزدیک‌تر شود!

۸- هنوز هم دیر نشده! هنوز هم می‌توان احمدی‌نژاد را به مسیر اصلی انقلاب بازگرداند و او را به سرباز مطیع نظام تبدیل کرد. اگر از سر دلسوزی تمامی تخلفات و عیوب را متوجه اطرافیان او و جریان انحرافی نکنیم و باور کنیم که هر فرد نسبتی با اطرافیانش دارد . مادامی که خیال کنیم محمود را چیزخور یا سحر و جادو کرده‌اند همان مسیر غلط گذشته را طی می‌کنیم! چون هنوز باورمان نمی‌شود که قهرمان ذهن ما اشتباه کرده و مسیر خطا را پیموده است!

۹- اگر محمود را دوست داریم که داریم او را از بلندای برج غروری که برای او ساخته اند پایین آوریم و از چنگال اطرافیان متملق او برهانیم و یقین داشته باشیم هر فرد معمولی دیگری هم اگر جای محمود بود در چنین فرایند غلطی به همین سرانجام می‌رسید .

۱۰- و خدا کند چنین شود و اطراف احمدی‌نژاد را کسانی پر کنند که قبل از دیگران عیوبش را به او گوشزد کنند و او را به چشم یک انسان معمولی و برادر دینی نگاه کنند که خیرخواه او هستند و نه یک قهرمان خارق‌العاده! نباید به بادکنک فروشان خیابانی اجازه داد بادکنک نفس اماره مان را بیش از اندازه باد کنند

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1415 3 http://koushki.com/?p=1446 http://koushki.com/?p=1446#comments Mon, 13 Jun 2011 14:04:50 +0000 admin http://koushki.com/?p=1446 محمد صادق کوشکی اظهار داشت: حجاب یک واجب دینی است و هم‌اکنون در جامعه بی‌حجابی نداریم بلکه با بدپوششی و بدحجابی مواجه هستیم.

وی افزود: در حال حاضر نیروی انتظامی، قوه قضائیه و سایر دستگاه‌هایی که به شکل مستقیم یا غیر مستقیم با معضل بدحجابی درگیر هستند به صورت جدی با بدحجابی برخورد نکرده و وظایف خود را به درستی انجام نداده‌اند.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه بی حجابی یکی از مهم‌ترین ابزارهای جنگ نرم دشمن در مسیر تخریب پایه‌های اقتصادی نظام جمهوری اسلامی است،‌ گفت: تهاجم فرهنگی یک نقشه طراحی شده از سوی دشمن انقلاب است که هدف آن تخریب اعتقادات دینی، ارزش‌ها و هنجارهای دینی است و حکومت اسلامی را زیر سؤال برده و با چالش‌های عمیق روبه رو می‌سازد.

کوشکی ادامه داد: نیروی فعال و جوان جامعه که می‌تواند حل‌ کننده مشکلات کشور باشد به واسطه بد حجابی و گسترش بی بند و باری تبدیل به سرباز پیاده نظام دشمن در جنگ نرم می‌شود.

وی اضافه کرد: تاکنون هیچ کدام از دستگاه‌های مسئول با این نگرش به بدحجابی نگاه نکرده‌اند و به این معضل به صورت بی مبالاتی عده‌ای از جوانان نگاه کرده‌اند و این امر موجب شده است تا شاهد یک رفتار سازماندهی‌شده، قاطع و دقیق با پدیده بدحجابی نباشیم و متأسفانه دولت طی ۶ سال گذشته در اجرای مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی در‌ خصوص گسترش عفاف و حجاب کوتاهی کرده‌ است.

این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه قانون گسترش فرهنگ عفاف و حجاب مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی کامل ترین طرحی بود که پس از پیروزی انقلاب جهت گسترش فرهنگ عفاف و حجاب تدوین شده است،‌ گفت: این قانون بیش از ۲۶ دستگاه دولتی و عمومی را برای مقابله با بدحجابی درگیر کرده و یک طرح کارشناسی و مورد تأیید رهبر انقلاب برای گسترش فرهنگ عفاف و حجاب بود اما تاکنون مسئولان از اجرای آن سرباز زده‌اند و در‌ خصوص عدم اجرای آن هیچ توضیح قانع کننده‌ای ارائه نکرده‌اند.

کوشکی افزود:قوه قضائیه باید هنجار شکنان را مجازات کند تا شاهد کاهش مفاسد باشیم و راه چاره اساسی حل معضل بدحجابی برخورد انتظامی و قانونی به همراه فعال شدن تمام دستگاه‌های دولتی برای مقابله با این موضوع است.

وی عنوان کرد: قانون کشور، نیروی انتظامی را مکلف کرده تا با افراد متخلف و هنجار شکن برخورد کند و بر اساس قانون این نهاد وظیفه دارد با افرادی که پوشش آنها مغایر با موازین شرعی و عفت عمومی است برخورد کرده و طبق قانون، قوه قضائیه نیز موظف است این افراد را مجازات کند.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1446 0 http://koushki.com/?p=1433 http://koushki.com/?p=1433#comments Mon, 13 Jun 2011 13:11:55 +0000 admin http://koushki.com/?p=1433 دکتر محمد صادق کوشکی:جریان انحرافی اصولاً یک ماجرای انحرافی است!

۱- جریان انحرافی اصولاً یک ماجرای انحرافی است! یعنی نه اصالت دارد و نه حقیقت! راستش را بخواهید مشکل کار احمدی‌نژاد هم بر خلاف نظر بسیاری از دوستان ربطی به جریان انحرافی ندارد! جریان انحرافی خیلی بدبخت‌تر و مفلوک‌تر از آن است که قدرت سحر و جادو داشته باشد! تمام قدرت این جریان به پول‌هایی برمی‌گردد که به صورت بی‌حساب از بیت‌المال به چنگشان افتاده و البته عرصه‌ای که به برکت نرمش های ریاست محترم جمهوری در مناصب اجرایی مملکت برایشان باز شده است!
۲- حمایت در منطق دینی اجرای توأمان نهی از منکر و امر به معروف است! تولی و تبرای هماهنگ و همراه است! و البته بهترین هدیه‌ای که می‌توان به برادر مؤمن تقدیم کرد عیب‌های اوست! اکثریت خواص و عوام جامعه این اصول دینی را در ماجرای احمدی‌نژاد فراموش کردند و چنان نقاط قوت عملکردهای او چشمانشان را گرفته بود که دیگر قادر به دیدن نقاط ضعف او نبودند تا آنجا که وقتی رهبر انقلاب در شهریور ماه سال ۸۶ در دیدار با دولت نهم خطاب به احمدی‌نژاد فرمودند: «فرهنگ در دولت شما مظلوم است!» هیچ یک از خواص یا حتی عوام در مسیر حمایت از این تذکر ضروری و دقیق رهبری به دولت و شخص احمدی‌نژاد قدمی بر نداشتند! چرا که آنها «احمدی‌نژادی» بی‌عیب و نقص برای خود ساخته بودند و مرتب او را با خاتمی و هاشمی مقایسه می‌کردند و در همین مقایسه‌ها بود که احمدی‌نژاد مرتب ۲۰ می‌گرفت و پس از این بیست گرفتن‌ها بود که حامیانش مرتب قربان صدقه‌اش می‌رفتند و برایش اسفند دود می‌کردند و البته کمتر کسی به این نکته می‌اندیشید که بالاخره محمود هم ظرفیتی دارد!
محبان محمود او را بسیار بیشتر حد و اندازه واقعی‌اش توانا و قهرمان پنداشته و به همین دلیل اضافه بر ظرفیت عشق و محبت و مدح و ثنا نثارش کردند! و البته «حب‌الشی یعمی و یصم» نتیجه آن شد که هم احمدی‌نژاد و هم محبانش باور کردند که او ستون خیمه انقلاب است و اگر او نبود نظام به بیراهه می‌رفت (یا از بیراهه نجات پیدا نمی‌کرد) و از اینجا بود که کم‌کم در ذهن برخی این نکته خلجان کرد که احمدی‌نژاد منجی انقلاب و نظام است!
۳- احمدی‌نژاد یک انسان معمولی و متدین بوده و هست. مثل خیلی از ماها! به تعبیر حضرت امام(ره) اگر قبل از آن که ظرفیتش را پیدا کنیم دنیا و قدرت به ما رو کند بدون تردید بی‌چاره و عاقبت به شر خواهیم شد. آیا من و تو و احمدی‌نژاد ظرفیت این همه تعریف و تمجید را داریم؟
دشمنی با احمدی نژاد از آنجا شروع شد که مدحش کردیم و عیب‌ها و نواقصش را نادیده گرفته و ماله‌کشی کردیم. معدود کسانی هم که با بصیرت و بنا به حکم خداوند احمدی‌نژاد را نهی از منکر می‌کردند هدف تیرهای زهرآلود حامیان و محبان سراسر احساس احمدی‌نژاد قرار گرفتند! نتیجه آن شد که این بنده معمولی خدا جز تملق و تعریف و مدح و ثنا چیزی ندید! آنقدر به او «مالک اشتر علی» گفتیم که هم او باورش شد و هم ما! و البته چون نه مالک اشتر را می‌شناختیم و نه امیر مؤمنان علی(ع) را، لذا اصلاً سفارش امیر مؤمنان به مالک اشتر را هم ندیدیم که فرموده بودند: ای مالک! باید اطرافیان و حلقه نخست نزدیکان تو افرادی اصیل و شجاع باشند که عیوب و نواقص تو و کارهای تو را قبل از دیگران به تو گوشزد کنند!
۴- غرور، تملق بیش از حد اطرافیان، تعطیلی نهی از منکر و حمایت احساسی و خلاف منطق، تیرهای کشنده و زهرآلودی بودند که احمدی‌نژاد را نشانه رفتند! او نیز خود را از این تیرهای زهرآگین که هدفدار به سویش پرتاب می کردند مصون نداشت تا آسیب دید و این روند ادامه پیدا کرد تا این که برادر دینی مان باورش شد که: من آنم که رستم بود پهلوان!
۵- در چنین محیطی زودتر از هر فساد دیگری، تملق و چاپلوسی رشد کرد و بسط و گسترش یافت و حلقه اول اطرافیان «محمود» را کسانی تشکیل دادند که تخصص اصلی و اولشان تملق تا مرز بی‌نهایت بود! و البته نمی دانم چرا «محمود» احساس خطر نکرد و به دهان و روی متملقان خاک نپاشید! وقتی عضو کابینه در ویژه نامه روزنامه ایران در اوایل سال ۸۹، احمدی‌نژاد را بهترین و برترین رئیس جمهور تاریخ ایران نامید نه محمود اعتراض کرد و نه حامیان او و نه هیچ فرد دیگری! (البته به ذهن دوستان خطور هم نکرد که این جمله چه نیش و کنایه و طعنه‌ای در خود داشت!)
۶- طبیعی است انسان‌های شریف و اصیل، مسلمان و انقلابی نتوانند چنین فضایی را تحمل کنند. لذا به تدریج اطراف احمدی‌نژاد از چنین افرادی تخلیه شد و کسانی در اطراف او باقی ماندند که کمر همت برای زمین زدن او بسته بودند و در چنین فضایی دیگر چه نیازی به سحر و جادوست؟ تازه قبول که احمدی‌نژاد سحر و جادو شده اما بانی این سحر و جادو «غرور» بوده و نه این و آن! اگر سحر و جادو کارگر بود چرا کسی نتوانست رجایی را سحر کند؟
۷- اگر از همان ابتدای کار عیوب برادر دینی مان احمدی‌نژاد را به او هدیه می‌دادیم، اگر خطاهایش را نادیده نمی‌گرفتیم، اگر نهی از منکر را تعطیل نمی‌کردیم، اگر دهان منتقدان متدین احمدی‌نژاد را گل نمی‌گرفتیم، آنگاه احمدی‌نژاد می‌توانست روز به روز به نقاط قوتش بیافزاید و از عیوبش بکاهد و هر روز به الگوی «رجایی» نزدیک‌تر شود!
۸- هنوز هم دیر نشده! هنوز هم می‌توان احمدی‌نژاد را به مسیر اصلی انقلاب بازگرداند و او را به سرباز مطیع نظام تبدیل کرد. اگر از سر دلسوزی تمامی تخلفات و عیوب را متوجه اطرافیان او و جریان انحرافی نکنیم و باور کنیم که هر فرد نسبتی با اطرافیانش دارد . مادامی که خیال کنیم محمود را چیزخور یا سحر و جادو کرده‌اند همان مسیر غلط گذشته را طی می‌کنیم! چون هنوز باورمان نمی‌شود که قهرمان ذهن ما اشتباه کرده و مسیر خطا را پیموده است!
۹- اگر محمود را دوست داریم که داریم او را از بلندای برج غروری که برای او ساخته اند پایین آوریم و از چنگال اطرافیان متملق او برهانیم و یقین داشته باشیم هر فرد معمولی دیگری هم اگر جای محمود بود در چنین فرایند غلطی به همین سرانجام می‌رسید .
۱۰- و خدا کند چنین شود و اطراف احمدی‌نژاد را کسانی پر کنند که قبل از دیگران عیوبش را به او گوشزد کنند و او را به چشم یک انسان معمولی و برادر دینی نگاه کنند که خیرخواه او هستند و نه یک قهرمان خارق‌العاده! نباید به بادکنک فروشان خیابانی اجازه داد بادکنک نفس اماره مان را بیش از اندازه باد کنند!

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1433 0 http://koushki.com/?p=1395 http://koushki.com/?p=1395#comments Mon, 06 Jun 2011 06:03:11 +0000 admin http://koushki.com/?p=1395 محمد صادق کوشکی،کارشناس امور بین الملل در گفتگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران با تاکید بر بی اساس بودن در قبال فلسطینی ها،از جمله قطع راههای ارتباطی،آب و برق و کالاهای اساسی در واکنش به بازگشایی گذرگاه رفح اظهار داشت:این تهدیدها شامل حال ساکنین نوار غزه نخواهد شد؛زیرا بخش عمده ای از نیازهای حیاتی و اساسی آن وابسته به رژیم صهیونیستی نیست،ولی ساکنین کرانه های باختری در معاملات پولی-بانکی و مبادلات اقتصادی-تجاری در ارتباط مستقیم و غیرمستقیم با رژیم صهیونیستی هستند.

وی با بیان اینکه این تهدید و تحریم ها قبلا‌ هم توسط رژیم صهیونیستی صورت گرفته و عنوان کردن آن عملا برای رژیم صهیونیستی سودی نخواهد داشت،افزود:احتمال حمله نظامی-هوایی و زدن منابع آبی و نیروگاههای برق توسط رژیم اسرائیل در شرایط کنونی بعید به نظر می آید.

وی خاطرنشان کرد:بازگشایی گذرگاه رفح و تردد فلسطینی ها بر وخامت اوضاع رژیم صهیونیستی خواهد افزود.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1395 0 http://koushki.com/?p=1385 http://koushki.com/?p=1385#comments Sat, 04 Jun 2011 05:44:48 +0000 admin http://koushki.com/?p=1385 حضرت امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری هر دو بر این باورند که القای اختلاف و ایجاد یأس از کارآمدی نظام، بخشی از مهم‏ترین راه‌برد‌های دشمن در جهت تقابل با انقلاب اسلامی به شمار می آیند …

گروه سیاسی برهان/ محمد صادق کوشکی؛ حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری هر دو به عنوان اسلام شناسان مورد پذیرش جامعه، مقام ولایت را در اختیار داشته و هر دو از یک منبع، الهام گرفته و بر اساس یک متدولوژی همواره به تبیین و تفسیر کلیّت دین و انطباق آن با مسایل روز جهان پرداخته‌اند. از این رو بدون تردید می‌توان گفت که در تمامی اصول و بسیاری از روش‌ها متدهای برخورد حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری با مسایل مبتلا‌به یکسان می‌باشد. شایان ذکر است این یکسانی در روش‌ها، به یکسانی منبع مورد اعتماد و سازوکارهای بهره‌وری از این منبع، باز می‌گردد.

طبیعی است اختلافات جزیی و موردی در دیدگاه‌های این دو بزرگوار ناشی از تفاوت و اختلاف در مصادیق خارجی و بیرونی است و از آن‌جایی که رهبری فعلی نظام با ظرافت، پای‌بندی خود را به مبانی فکری و مبادی و روش‌های حضرت امام(ره) در استخراج پاسخ نیازمندی‌های جهان معاصر از متون دینی ابراز داشته‌اند، لذا در تطبیق اصول، روش‌ها و حتی تاکتیک‌های این دو بزرگوار در برخورد با موضوعات و مصادیق مختلف و متفاوت، می‌توان به یک مبانی و یا انطباق حداکثری دست یافت. این انطباق همان‌گونه که اشاره شد ناشی از یکسانی آبشخورهای فکری و شیوه‌های استخراج از این آبشخورهاست.

از سوی دیگر نگاه جامع و آگاهانه‌ی حضرت امام و شناخت ایشان از دنیای معاصر همانند آگاهی و شناخت رهبر فعلی نظام در این خصوص بوده و این نکته‌ای است که در قانون اساسی ما از آن تحت عنوان «تدبیر» یاد شده است. شناختن جهان معاصر یکی از لوازم اولیه‌ی تدبیر برای ولی فقیه محسوب می‌شود و از این رو در خصوص برخورد با تمامی مصادیق و موضوعات از جمله پدیده‌ی دشمن، تعریف آن، راهبرد مقابله، حذف و دفع دشمن و شیوه‌های دشمن شناسی، شباهت‌های بسیاری میان این دو بزگوار یافت می‌شود. از جمله آن که هر دو بزرگوار رژیم صهیونیستی و استکبار جهانی را به عنوان یگانه دشمنان نظام مطرح ساخته و سطوحی پایین‌تر از این دو موضوع را به عنوان دشمنان نظام مطرح نکرده‌اند.

شیوه‌ها و روش‌هایی که از سوی این دو دشمن عمده در برخورد با نظام جمهوری اسلامی در طول سه دهه‌ی گذشته به کار گرفته شده نشان می‌دهد که هر چند در کلیّت یکسان بوده‌اند اما براساس زمان و شرایط، تغییراتی در آن‌ها پدید آمده است.

حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری، تفرقه را به صورت مشخص یکی از کارکردهای محوری دشمنان در جهت تضعیف نظام جمهوری اسلامی مطرح و و وحدت پیرامون کلیّات و اصول را راهکار مقابله با آن‌ها ارزیابی نموده‌اند.

حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری، تفرقه را به صورت مشخص یکی از کارکردهای اساسی و محوری دشمنان نظام در جهت تخریب و تضعیف نظام جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی مطرح نموده‌اند. هم‌چنین هر دو بزرگوار وحدت پیرامون کلیّات و اصول را راهکار مقابله با این دشمنی مخالفان محوری نظام و متحدان غربی آن‌ها معرفی نموده‌اند.

در این‌ خصوص باید گفت استفاده نکردن از عقلانیّت و جهل درونی نیز که به دنبال آن مشکلات و معضلات متفاوتی در عرصه‌ی اداره‌ی جامعه و نظام جمهوری اسلامی پدید خواهد آمد، به عنوان یکی از زمینه‌های ضعف درونی نظام از سوی هر دو بزگوار معرفی شده و از این رو هم حضرت امام و هم مقام معظم رهبری، راهبرد مبارزه در جهت مقابله با این زمینه‌ی ضعف را حفظ وحدت، تقوای الهی، جهاد علمی و جنبش نرم افزاری و تولید علم معرفی نموده‌اند. طبیعی است تحقق چنین راهکارهایی نیازمند اراده‌ی قوی، برخورداری از دانش کاربردی وسیع، صعه‌ی صدر و برخورداری از اخلاق اصیل اسلامی، تلاش، پشتکار و همت انقلابی می‌باشد. حال اگر این مقدمات به نقطه‌ی مقابل خود و به شکل منفی در قالب جهل، تنبلی، خودخواهی و خود محوری و مانند این‌ها تبدیل شود به شکل موانعی در جهت تحقق راهکارهای یاد شده، خودنمایی خواهد کرد.

از سوی دیگر وسوسه‌ها و آفات معنوی و مشکلاتی مانند غرور، تکبر، منیّت و … آسیب‌هایی است که بر سر این راه وجود داشته و هر دوی این بزرگواران، مسؤولین ارشد نظام را نسبت به آن بیم داده و تلاش نموده‌اند با آگاهی بخشی و هشدار مسؤولین به مراقبه، از افتادن آن‌ها به دام چنین خطراتی پیش‌گیری نمایند.(*)

*دکتر محمد صادق کوشکی

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1385 0 http://koushki.com/?p=1391 http://koushki.com/?p=1391#comments Wed, 01 Jun 2011 05:51:16 +0000 admin http://koushki.com/?p=1391

وزارت امور خارجه در هر کشوری از نهادینه‌ترین وزارتخانه‌هایی است که به دلیل در تماس بودن با کشورهای خارجی و رسیدگی به امور بین‌المللی؛ ابتکار عمل را در مسائل بین‌المللی و دیپلماسی در دست دارد؛ این موضوعی است که اهمیت این وزارتخانه را بیش از دیگر وزارتخانه‌ها نمایان می‌کند.
با این وجود وزارت خارجه کشورمان طی چند ماه گذشته با تغییر ناگهانی یک وزیر – آن هم پس از انتخابات و تعیین وزیر خارجه دولت دهم – با شوکی ناگهانی مواجه شد؛ اگرچه انفعال در این وزارتخانه از مسائلی بوده است که همواره مورد توجه قرار گرفته اما تحرکات اخیر خاورمیانه انتقادات بیشتری را متوجه این وزارتخانه کرد و در نهایت خبر اقدام صالحی برای سفر به عربستان اوج انتقادات را نسبت به این وزارتخانه حیاتی در پی داشت.
در این باره آنچه که مورد توجه بسیاری قرار گرفته تغییرات و اصلاحاتی بوده که باید در این وزارتخانه مورد توجه قرار بگیرد اما وزیر امور خارجه کشورمان روز گذشته در گفت‌وگو با خبرگزاری‌ها از موافقت رئیس جمهور با تغییر ساختار وزارت خارجه خبر داد و گفت: در این تغییر ساختار تعداد معاونت‌ها و ادارات کل کاهش می‌یابد.
علی‌اکبر صالحی وزیر امور خارجه کشورمان در گفت‌‌وگو با فارس، درباره تغییر ساختار وزارت خارجه گفت: آقای احمدی‌نژاد موافقت کردند و ما درصدد پیاده کردن نظر آقای رئیس جمهور هستیم.
وی با بیان اینکه این تغییر ساختار در آینده نزدیک انجام خواهد شد، درباره جزییات آن اظهار داشت: تعداد معاونت‌ها و ادارات کل کاهش می‌یابد و وزارت خارجه یک مقدار چابک‌تر و کار کارشناسی آن بیشتر می‌شود.
وزیر خارجه اضافه کرد: در حال حاضر تعداد مدیران وزارت خارجه بیش از کارشناسان است و هدف ما این است که تعداد کارشناسان بیشتر از مدیران شود. بر این اساس در حال حاضر وزارت خارجه شامل ۱۰ معاونت است. اخبار رسیده حاکی از این است که قرار است تعدادی از معاونت‌های وزارت خارجه در همدیگر ادغام و برخی نیز حذف و ۱۰ معاونت کنونی به ۶ معاونت شامل ۴ معاونت سیاسی و دو معاونت اداری کاهش یابد؛ با این وجود جزئیات بیشتری در رابطه با این تغییرات منتشر نشده است؛ در این باره سیاست روز با برخی از صاحبنظران سیاسی درباره تغییر ساختار در وزارت خارجه گفت‌وگویی انجام داده که در پی می‌آید.

ارزش‌های انقلابی در وزارتخانه مدنظر قرار گیرد
دکتر محمد صادق کوشکی استاد دانشگاه و تحلیل‌گر مسائل سیاسی و بین‌المللی در ارزیابی خود از تغییر ساختار وزارت امور خارجه گفت: مشکل وزارت خارجه کشورمان نه در امور معاونت‌ها و مسائل اداری که در مسائل نرم افزاری است.
وی افزود: این مشکل نرم افزاری با تغییر در ساختارها حل و فصل نمی‌شود و ممکن است کاستن از معاونت‌ها هزینه‌ها را کم می‌کند که این حرکت مثبتی است. این استاد دانشگاه تاکید کرد: مشکلی که در وزارت امور خارجه وجود دارد این است که باورهای انقلابی و اسلامی و تفکرات امام و رهبری در وزارت خارجه نهادینه نشده است و این وزارتخانه خود را مامور این ارزش‌ها در عرصه سیاست خارجی نمی‌داند.
وی تصریح کرد: آن مشکلی که در این وزارتخانه دیده می‌شود با یک تغییر ساختاری قابل حل نیست چرا که مشکل آنها نرم افزار فکری است و تا وقتی که این طرز تفکر اصلاح نشود مشکلات ادامه خواهند داشت.
کوشکی در پایان درباره پیشنهادات خود برای چابک‌تر شدن وزارت خارجه توضیح داد: در این وزارتخانه باید انقلاب صادر شود و ارزش‌های امام و رهبری مدنظر قرار گیرد آنها نباید خود را تنها در فضای حاکم بر دیگر وزارتخانه‌های امور خارجه در سایر کشورها بدانند و تنها به اصول حاکم بر روابط بین‌الملل و کنوانسیون‌ها و معاهدات بین‌المللی فکر کنند این عملکرد برای وزارتخانه یک کشور اسلامی شایسته نیست.

سرعت و کیفیت در وزارتخانه اصلاح شود
محمد اسماعیل کوثری نماینده مردم تهران و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی درباره تغییر ساختار وزارت امور خارجه گفت: بهتر بود فرصتی تدارک دیده می‌شد تا درباره ساختار جدید سوالاتی از وزیر خارجه پرسیده شود.
وی افزود: موضوعی که وجود دارد اینکه هر وزیر یا مسئولی در مجموعه تشکیلات خود به دنبال این موضوع است که کارها با سرعت و کیفیت بیشتری انجام بگیرد.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس هشتم تصریح کرد: طبیعتا تغییر ساختار در وزارت خارجه هم بر مبنای همین مساله قرار است در شرایطی به پیش برود تا هم به کارها سرعت بیشتری بخشیده شود و هم ثمردهی آن بالاتر برود تا در دیپلماسی کشورمان در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی موثر باشد.کوثری در پایان درباره پیشنهادی برای چابک تر شدن وزارت خارجه توضیح داد: اگر این تغییرات به نحوی انجام شود که سرعت کارها بالاتر برود و کیفیت آنها به همین اندازه بالا بیاید طبیعتا آن تغییر ساختار مطلوب در وزارت خارجه انجام گرفته است.

انفعال در وزارت خارجه اصلاح شود
دکتر سعدالله زارعی تحلیل‌گر مسائل سیاسی و بین‌المللی درباره تغییر ساختار وزارت امور خارجه گفت: وزارت خارجه در حال حاضر با مشکل اساسی رویکردها مواجه است و باید گفت که اگر ساختارها رویکرد صحیحی را به منصه ظهور برسانند موفق هستند.
وی افزود: اگر چنانچه رویکردی وجود داشته باشد و توانایی انعکاس آن موجود نباشد تغییر ساختاری لازم است تا این مشکلات را اصلاح کند و با شرایط موجود بین‌المللی انطباق دهد.
زارعی توضیح داد: قبل از ساختار وزارت خارجه ما در حال حاضر با رویکرد آن مشکلاتی داریم که طی سال‌های اخیر و به ویژه ماه‌های اخیر و به ویژه در زمان وزارت دکتر صالحی با این مشکل جدی مواجه است که نمونه بارز آن انفعال شدید وزارت خارجه در منطقه خاورمیانه است.
وی تاکید کرد: در بخش خاورمیانه در حال حاضر ما شاهد رکود مطلق و از دست دادن فرصت‌ها هستیم که از این رو باید از وزیر خارجه قبل از سوال درباره کیفیت و ماهیت تغییرات وزارت خارجه سوال شود که در قبال تحولات منطقه که نزدیکترین نسبت با انقلاب اسلامی و نظام ایران دارد چرا تا این اندازه منفعل عمل کرده است؟
این تحلیل‌گر مسائل سیاسی و بین‌المللی در پایان تصریح کرد: ساختار دیپلماتیک ما در نظام جمهوری اسلامی باید در خدمت اهداف منطقه‌ای نظام جمهوری اسلامی باشد و مجلس و رسانه‌ها باید از وزارت خارجه بخواهند که رویکردهای انفعالی موجود اصلاح شود و به وظیفه‌ای که در قبال انقلاب اسلامی دارند عمل کنند.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1391 0 http://koushki.com/?p=1387 http://koushki.com/?p=1387#comments Wed, 01 Jun 2011 05:46:35 +0000 admin http://koushki.com/?p=1387 استاد دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی تاکید کرد: ولی فقیه در برخورد با منحرفین، برخوردی هدایت گونه دارند‌ نه حذفی.
به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو»» از شیراز، دکتر محمد صادق کوشکی عصر امروز در همایش بازخوانی اندیشه های امام (ره) که توسط بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در تالارهای سینا و صدرای شیراز برگزار شد، به تشریح جایگاه ولایت فقیه در مقابله با انحرافات پرداخت و اظهار داشت: وقتی سخن از انحراف و جریان منحرفی بوجود می آید به این معناست آن فرد و یا جریان در ابتدا در مسیر مستقیم قرار داشته و امروز از آن مسیر بنا بر دلایلی انحراف پیدا کرده است.

وی با بیان اینکه ولی فقیه مجری دین خداست، عنوان کرد: این نقش دقیقا مخالف تفکر دیکتاتوری است؛ چرا که تفکر ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی و رضاشاه، این امر را در جامعه تزریق کرده است که رهبری باید دیکتاتور باشد و با منحرفین برخوردی میرغضبانه داشته باشد.

این استاد دانشگاه عنوان کرد: ولی فقیه یک مکانیزم است که هر کس باید نقش خود را در آن مکانیزم به خوبی اجرا کند و ولایت فقیه در مقام تبیین و سخنگوی دین خدا می باشد.

کوشکی با تصریح بر هدایتگری و راهنمایی عنوان نقش عظیم ولایت فقیه بیان کرد: بخش اندکی از این مکانیزم در استفاده از ابزارهای خشن می باشد؛ چرا که ولایت فقیه جلوگیری از مقوله انحراف را بر عهده دارد.

این استاد و پژوهشگر دانشگاه با اشاره به نقش رسانه ها و صاحبان اندیشه و فکر به عنوان ابزار این مکانیزم در جلوگیری از انحراف خاطرنشان کرد: ولی فقیه در برخورد با منحرفین با نگاه دلسوزی و با دعوت وارد می شود.

وی با اشاره به دیدار رهبر معظم در سال ۸۶ با هیئت دولت که فرمودند فرهنگ در این دولت ضعیف است، بیان کرد:‌ منظور معظم له از ضعف فرهنگ، ضعف سینما و تئاتر نبود؛ بلکه ضعف فرهنگ دینی بود که امروز شاهد ضربه خوردن دولت از همین ناحیه هستیم.

این عضو هیئت علمی دانشگاه با تاکید بر اینکه ولی فقیه در برخورد با منحرفین برخوردی هدایت گونه دارند‌ نه حذفی عنوان کرد:‌ معظم له با تکرار و تذکر و تعمیق آن، قصد بازگشت و تطهیر آن فرد و یا جریان را به درون نظام دارند و به منافع و مصلحت نظام می اندیشند.

کوشکی با تصریح بر جذب حداکثری در دین خدا توسط ولایت فقیه بیان کرد: دین نیاز به افراد ندارد که بخواهد آنها را جذب کند بلکه دین خدا از باب رحمت برای همگان آمده است.

وی گفت: اینکه رهبری در راس حرم و مردم در قاعده آن قرار دارند تفکر دیکتاتوری است؛ این تفکر نیز میراث تفکر شاهنشاهی و دیکتاتوری است که رهبر را در راس قرار می دهد چرا که به فرموده امام راحل مردم و رهبری در یک سطح قرار دارند و این انقلاب مدیون همه آحاد جامعه است.

این عضو هیئت علمی دانشگاه در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به مصادیق انحراف در دولت های پس از انقلاب و برخورد امام و رهبر معظم انقلاب با این مقوله، به مرور وصیت نامه سیاسی امام راحل و فرموده های حضرت امام خامنه ای، رهبر معظم انقلاب پرداخت.

کوشکی در پایان با ابراز تاسف از ساده اندیشی افرادی که گمان می دارند اگر رهبری از دولتی حمایت کند به معنای عدم برخورد نخبگان و جامعه با آن است، گفت: نگاه رهبری نگاهی مبنی بر موضع دین خداست و خطا پوشانه عمل می کند و اگر فردی ولایتمدار باشد باید بداند جایگاه این فرد با رهبری فرق می کند و نباید به دفاع بی جا از جریان یا فردی بپردازد.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1387 0 http://koushki.com/?p=1383 http://koushki.com/?p=1383#comments Wed, 01 Jun 2011 05:42:54 +0000 admin http://koushki.com/?p=1383 سومین نشست ماهانه «نیمه پنهان انقلاب» سه‌شنبه ۱۷ خرداد همزمان با ایام بیست و دومین سالگرد ارتحال امام خمینی(ره) در فرهنگسرای انقلاب برپا می‌شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، سلسله نشست‌های موضوعی «نیمه پنهان انقلاب» که هر ماه به نقد و بررسی یکی از ابعاد و دستاوردهای انقلاب اسلامی اختصاص دارد، این ماه با حضور دکتر محمد صادق کوشکی، استاد علوم سیاسی و پژوهشگر به موضوع «انقلاب اسلامی و دستاوردهای فرهنگی» پرداخته می‌شود.

در این نشست که در کتابخانه تخصصی فرهنگسرای انقلاب اسلامی برپا می شود، دستاوردهای انقلاب اسلامی در زمینه‌های سیاسی و فرهنگی مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.

محمدصادق کوشکی، دکترای اندیشه سیاسی دارد و عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی است. از تألیفات وی می‌توان به کتاب‌های برگی از باغ (داستان مستندی درباره انقلاب اسلامی)، تأملاتی در اندیشه سیاسی امام خمینی(ره) و مروری بر تاریخچه سازمان مجاهدین خلق از تاسیس تا فاز نظامی به اضافه کارنامه تروریسم سازمان به روایت نشریه مجاهد اشاره کرد.

علاقه‌مندان برای شرکت در این برنامه می‌توانند ساعت ۱۷ به کتابخانه تخصصی انقلاب اسلامی فرهنگسرای انقلاب اسلامی واقع در بزرگراه شهید نواب صفوی، خیابان کمیل شرقی مراجعه کنند.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1383 0 http://koushki.com/?p=1382 http://koushki.com/?p=1382#comments Tue, 31 May 2011 05:42:10 +0000 admin http://koushki.com/?p=1382 مهمترین ویژگی های انقلاب حضرت امام خمینی (ره) در طول فاصله سالهای ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۷ (زمان پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام) را می توان به شرح زیر شمرد :

نخست؛ تکیه به مردم و باور این نکته که سر منشا هر تغییر در جامعه باید مردم باشند.

دوم؛ تلاش برای بر انگیختن جامعه بر اساس دادن اطلاعات و آگاهی به جامعه و ایجاد فضا برای انتخاب آگاهانه مردم در جهت گزینش الگوی انقلاب اسلامی

سوم؛ ایجاد فضا جهت بارور شدن اعتقادات و باورهای دینی جامعه وقراردادن مبنای نهضت براساس ایمان جامعه

چهارم؛ هدایتگری براساس باورهای اعتقادی و اصول مورد پذیرش عامه

پنج؛ بیگانه ستیزی

ششم؛ عدالت خواهی

هر کدام از ویژگی های فوق را اگر ملاحظه و مرور کنیم متوجه می شویم که تمامی این ویژگی ها جهت مسلمانان سایر کشورها و حتی جهت محرومین و مستضعفینی که در هر گوشه از جهان که قصد مقابله با ظلم و برپایی نظام عادلانه را داشته باشند جذابیت دارد به همین خاطر ما تمامی این ارکان را به اشکال متفاوت با درصدهایی از ضعف و قوت برای مردم مسلمان خاورمیانه جذاب می دانیم چرا که این موارد در واقع خصوصیات ویژگی های کمیاب و حتی نایاب صحنه سیاسی خاورمیانه در طول سال های اخیر بوده اند.

به همین دلیل هر کدام از این موارد جذابیت فوق العاده ای برای خیزش های اسلامی خاورمیانه داشته و دارند و طبیعی است که بر اساس شرایط اجتماعی هر کدام از جوامع ما تجلی این ویژگی ها را با ضعف و قوت در این نهضت ها شاهد هستیم .

با مرور به فضای اجتماعی کشورهایی که خیزش های اسلامی در این کشورها رخ داده است و مرور فرهنگ سیاسی این کشورها متوجه می شویم که این کشورها در طول سالیان گذشته از استبداد و عدم امکان مشارکت سیاسی ، عدم ایجاد فضای مناسب جهت بارور سازی ابداعات خلاقیت جامعه ، وابستگی به بیگانه و نظام طبقاتی و غیر عادلانه رنج برده اند.

دقیقا نقاط مقابل این خصوصیات منفی موجود در جوامع عربی خاورمیانه را در نهضت حضرت امام خمینی (ره) در قالب الگوی مثبت آن شاهد هستیم. به این معنی که در نقطه مقابل عدم مشارکت سیاسی ما ایجاد گسترده ترین فضای مشارکت مردمی را شاهد هستیم.

در نقطه مقابل وابستگی، استقلال را شاهد هستیم . در واقع خیزش های عربی که در چند ماه اخیر شاهد بودیم این خیزش ها مستقیم یا غیر مستقیم بدون حتی آگاهی، خلاء های جامعه خود را با استفاده از نقاط مثبت انقلاب اسلامی و تفکرات حضرت امام خمینی (ره) پوشش میدهند به همبین سبب است که دوست و دشمن ، عالم استکبار، رسانه ها و اندیشمندان دنیای استکبار و همینطور دوستان انقلاب همگی با هم متفق هستند که انقلاب اسلامی تاثیرات عمیق و شگرفی را در زایش خیزش اسلامی و بیداری اسلامی در منطقه خاورمیانه به همراه داشته است .

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1382 0 http://koushki.com/?p=1379 http://koushki.com/?p=1379#comments Mon, 30 May 2011 15:04:22 +0000 admin http://koushki.com/?p=1379 گفت وگو با دکتر محمد صادق کوشکی

محمدصادق کوشکی ، عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر طوسی در گفت‌وگو با ندای انقلاب گفت:  آنچه که در طول بیش از یک ماه اخیر در بحرین اتفاق افتاد، تلاش جدی رژیم آل‌سعود و آل‌خلیفه برای انهدام هویت شیعی در منطقه جنوب خلیج فارس است.

وی با اشاره به علل اقدام عربستان در اعزام نیرو به بحرین افزود: عربستان به دنبال ریشه کن کردن  هویت تشیع است زیرا تشیع می‌تواند خاستگاه تفکرات انقلابی باشد و به عاملی جهت رواج پیام‌های انقلاب اسلامی تبدیل شود لذا این حرکت را از بحرین آغاز کرده است و قصد دارد چنین فجایعی را در عربستان نیز تکرار کند.

این کارشناس مسائل سیاسی بیان کرد: بحرین نمونه آزمایشگاهی حرکت ریشه‌کنی تشیع است، عربستان و رژیم صهیونیستی تصمیم‌گیراصلی در این موضوع هستند و به این نتیجه رسیده‌اند که هویت فرهنگی واعتقادی شیعه را نابود کنند، لذا به موازات نسل‌کشی شیعیان در بحرین به دنبال انهدام پایگاه‌های هویتی شیعه نیز هستند.

عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر طوسی اظهار کرد: عربستان هرکجا که نام و نشانی از نمادهای شیعه وجود دارد، مورد تهاجم قرار می‌دهد و این پروژه از بحرین شروع شده است و شیعیان عربستان نیز در معرض خطر قرار دارند، عربستان قصد دارد، حساسیت دنیای اسلام را بیازماید و اگر جنایاتش با واکنش جدی روبرو نشد، در مقیاس بزرگتر این جنایات را در عربستان تکرار کنند.

کوشکی با ذکر این نکته که باید حساسیت نسبت به تحولات بحرین داشته باشیم، افزود: باید واکنش‌های جدی‌تری نشان داده شود، به هر میزان واکنش جدی‌تر باشد، آل‌سعود و رژیم صهیونیستی از اجرای پروژه خودشان در عربستان منصرف می‌شوند، امروز دفاع از مردم بحرین و مقابله با آل‌سعود و رژیم صهیونیستی دفاع از کلیت کیان اسلامی و شیعی است.

وی با اشاره به اتهامات مقامات عربستانی و بحرینی در مورد دخالت ایران در حوادث بحرین اظهار کرد: بدون تردید در طول سال‌های گذشته نیز شاهد بودیم که بارها مردم بحرین علیه ظلم حاکمان خود دست به اعتراض زدند، ولی عربستان همیشه ادعا داشته است که ایران شیعیان بحرین را تحریک کرده است، آنها نمی‌خواهند، درک ‌کنند که عامل قیام، ظلم آل‌خلیفه و آل‌سعود به مردم بحرین است.

این کارشناس مسائل سیاسی اظهارکرد: آنها دست عوامل داخلی خود را در این فجایع پنهان می‌کنند و لذا به سمت فرافکنی می‌روند و عوامل خارجی همچون جمهوری اسلامی را به ناچار مطرح می‌کنند.

وی در مورد ارزیابی خود از اقدامات وزارت خار جه افزود: سیاستگذار محوری نظام اسلامی در سیاست خارجی همانند تمامی عرصه‌ها رهبر معظم انقلاب است، اما دستگاه دیپلماسی به واسطه ضعف جدی درونی و ساختاری نه تنها در خصوص حادثه بحرین بلکه در مورد حوادث دیگر جهانی نتوانسته است کنشگر باشد و فعال عمل کند.

کوشکی در ادامه بیان کرد: در همه حوادث دیگر از وزات خارجه اقدام جدی و موثر در عرصه بین‌المللی مشاهده نکردیم، وزارت خارجه متاسفانه در حوادث جهانی تماشاچی است و باید یک انقلاب اساسی در این وزارتخانه صورت گیرد.

وی با بیان اینکه فرصت برای جلوگیری از کشتار مردم بحرین وجود دارد، گفت: دستگاه دیپلماسی باید کنفرانسی از همه کشورها و گروه‌هایی که نسبت به بحران بحرین حساس هستند، تشکیل دهد، کشورهایی نظیز ترکیه، عراق و رهبران انقلاب بحرین، گروه‌های حقوق بشری جهانی، سازمان ملل و اتحادیه اروپا باید در این کنفرانس حاضر شوند و در این کنفرانس بررسی شود که چگونه می‌توان از جنایات عربستان و آل‌خلیفه در کشتار مردم بحرین جلوگیری کرد.

این کارشناس مسائل سیاسی در خاتمه افزود: هرچند چنین کنفرانسی باید در روزهای اول بحران بحرین برگزار می‌شد، اما هنوز ظرفیت و فرصت وجود دارد که این کنفرانس برگزار شود، حضور اتحادیه اروپا دراین کنفرانس بسیار مهم است، زیرا جنایات آل‌سعود را محکوم کرده است

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1379 0 http://koushki.com/?p=1344 http://koushki.com/?p=1344#comments Sun, 29 May 2011 10:37:00 +0000 admin http://koushki.com/?p=1344 دکتر محمد صادق کوشکی در گفتگو با خبرنگار برنا، “جهانی شدن” و “جهانی سازی” را دو مفهوم متفاوت و دو برداشت از یک اتفاق ذهنی عنوان کرد و در تشریح این موضوع گفت: اتفاق ذهنی این بود که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تبدیل شدن جهان به یک جهان تک قطبی و همین طور تحولات عظیمی که در عرصه رسانه ها به وجود آمد، عملاً دو اتفاق جدا از هم، در یک نقطه به یک برایندی رسیدند که آن برایند حالتی بود ذهنی که تعبیر جهانی سازی، جهانی شدن، غربی سازی و آمریکاسازی درباره آن به کار برده شد.

وی افزود: در واقع،‌ گسترش رسانه های فراگیر و پیوندی که این رسانه های فراگیر بین جوامع بشری ایجاد کردند، بین فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تبدیل جهان به یک جهان تک قطبی به تدریج قرابتی ایجاد کرد. نقطه تماس این دو پدیده مفهوم فکری و ذهنی بود که در ابتدا از آن به عنوان گلوبالیزیشن (globalization) یاد شد. اما درباره اینکه گلوبالیزیشن یک “فرایند” باشد؛ یعنی “جهانی شدن” و یا یک “پروژه” یعنی “جهانی سازی”، دیدگاه های متفاوتی وجود دارد.

به گفته کوشکی، برخی معتقد بودند که باید یک فرهنگ جامع جهانی ایجاد شود و بعضی دیگر به تدریج تعابیری نظیر غربی سازی یا آمریکایی سازی را درباره آن به کار بردند.

این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به اینکه جهانی شدن در ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بروز و ظهور پیدا کرد، اظهار داشت: در بعد جهانی، شاهد تشکیل سازمان هایی بودیم که سازمان تجارت جهانی یکی از آنها بود. این نهاد کوشید روابط جدیدی را در عرصه جهانی و بین المللی حاکم کند.

وی با اشاره به گسترش بی سابقه موج رسانه ای در جهان، از فعالیت آنها برای یکسان سازی فرهنگی آنهم بر مبنای فرهنگ غربی و آمریکایی ها سخن گفت و اضافه کرد: همین طور، در عرصه سیاسی، برخی حرکت ها شروع شد که به دنبال تصرف جهان تک قطبی، با یک ناظم و یک ناظر بود.

کوشکی با بیان اینکه ایالات متحده آمریکا سردمدار این حرکت بود، افزود: دیدگاه های مختلفی درباره این پدیده وجود دارد. مهم است که از چه موضعی به آن نگاه کنیم؛ یعنی از دید یک کشور آسیایی به آن نگاه می کنیم و یا یک کشور مسلمان و یا غربی. از دید آمریکا آنچه رخ می دهد، جهانی سازی و غربی سازی است که باید اتفاق بیفتد اما از نگاه یک کشور مسلمان یا یک کشور آفریقایی و آسیایی، جهانی سازی پدیده مطلوبی نیست و باید به سمت جهانی شدن حرکت کرد. یعنی به جای اینکه یک فرهنگ، یک ایدئولوژی و سیاست را در جهان گسترش داد و همه را به پذیرش آن مجبور کرد، بهتر است به سمتی حرکت کنیم که فرهنگ جامع جهانی و سیاسی مطلوب مورد نظر جهان ایجاد شود و گسترش یابد.

- تحقیر ملت‌ها بزرگترین ضعف جهانی سازی

البته وی یکی از نقاط ضعف جهانی سازی را تحقیر همه ملت ها به جز ملت های غربی و آمریکا برشمرد و تاکید کرد:‌ طبیعتا نقطه ضعف اساسی این پدیده نادیده گرفتن اراده و اختیار همه ملت های جهان است و از این نظر بزرگترین نقدی است که به این دیدگاه وارد می شود، اما اگر هدف جهانی شدن باشد می تواند موجب کاهش جنگ ها و حرکت جامعه بشری بر اساس فطرت شود. تنها یک دیدگاه الهی و دینی است که می تواند جهانی شدن را به عنوان فرهنگ واحد جهانی رقم بزند.

- جهانی شدن؛ اختیاری یا قهری

این پژوهشگر و محقق مسائل اسلامی درباره اختیاری و یا قهری بودن جهانی شدن، این امر را وابسته به آن دانست که آیا جهانی شدن را یک “فرایند” محسوب کنیم یا “پروژه”. اگر پروژه باشد، اجباری است، از این رو، جهانی سازی قلمداد می شود، اما اگر یک فرایند باشد، جهانی شدن به شمار می رود که یک فرایند طبیعی است و ملت ها و کشورها می توانند به این فرایند بپیوندند و تصمیم گیری کنند، اما اجباری در آن وجود نخواهد داشت.

کوشکی در بخش دیگری از مصاحبه خود، آنچه تا به امروز تحت عنوان جهانی سازی رخ داده است را برای جامعه ما مطلوب ندانست چراکه به گفته وی، در این زمینه شاهد ترویج ارزش های غربی و به ویژه آمریکایی بوده ایم.

این کارشناس مسائل سیاسی در ادامه با اشاره به اینکه این امر با باورهای ما سازگار نیست. اضافه کرد:‌ این یکسان سازی، غربی سازی و آمریکایی سازی تحت عنوان جهانی سازی سال هاست، صورت گرفته و ما نمی توانیم به آن روی خوش نشان دهیم چراکه دستاورد مثبتی هم برای ما نخواهد داشت.

- هماهنگی دین اسلام با مقوله جهانی شدن

به گفته کوشکی، اما اگر به دنبال تشکیل فرهنگ واحد جهانی و جهانی شدن باشیم، دین و باورهای ما ظرفیت این را دارد که مبنای “ایده جهانی شدن” قرار گیرد و حتی به این امر کمک کند، زیرا ما در افق دینی، جغرافیای ملی را چندان به رسمیت نمی شناسیم.

با توجه به همین موضوع بود که وی افق دین را افق جهانی و بشری دانست و افزود:‌ به همین خاطر، اگر به دنبال تحقق الگوی جهانی شدن و تشکیل یک فرهنگ واحد باشیم، دین ما این ظرفیت ها را دارد.

دکتر کوشکی درباره هماهنگی جهانی شدن با مفاهیم دینی با اشاره به اینکه در حوزه دینی خدا متعلق به همه انسان هاست، گفت: به همین علت می توانیم بر اساس دین با همه انسان ها در حوزه فطرت به تفاهم برسیم، مسائل مشترک داشته باشیم و اشتراکات خود را با هم تبادل کنیم. در چنین حالتی جهانی شدن با فرایند طبیعی مورد استقبال ما هم هست. اما جهانی سازی به معنای حاکمیت فرهنگ غربی و آمریکایی بر جهان مورد پذیرش ما نیست.

- فرهنگ غنی؛ ابزار ایران برای جهانی شدن

این پژوهشگر و محقق مسائل اسلامی درباره ابزار جمهوری اسلامی ایران برای جهانی شدن اظهار داشت: مهمترین توانمندی ما فرهنگ غنی ماست؛ توانمندی هایی که در فرهنگ غنی ما اعم از دین، میراث های انسانی و بشری وجود دارد.

کوشکی قابلیت های طبیعی فراوان دیگر نظیر موقعیت ممتاز جغرافیایی، توانایی های اقتصادی و نیروی فعال و آماده به کار را از دیگر ابزاری عنوان کرد که می توان در این عرصه از آن استفاده کرد.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1344 1 http://koushki.com/?p=1354 http://koushki.com/?p=1354#comments Sun, 29 May 2011 03:34:09 +0000 admin http://koushki.com/?p=1354 محمدصادق کوشکی در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی فارس درباره عملکرد دستگاه‌های فرهنگی کشور از جمله سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی به عنوان دستگاه دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی در جریان انقلاب‌های منطقه و در جهت صدور فرهنگی انقلاب اسلامی گفت: بنده چیزی از فعالیت‌های دستگاه‌های فرهنگی جمهوری اسلامی در انقلاب‌های منطقه ندیده و نشنیده‌ام و اگر دوستان سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی ادعا دارند که در این کشورها فعالیتی انجام داده‌اند آنها باید گزارش کار بدهند.

* اگر سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی امروز تعطیل شود اتفاق خاصی نمی‌افتد

وی افزود: اولاً اینکه ما در تمام این کشورها رایزنی فرهنگی داشته‌ باشیم محل تأمل است که فکر می‌کنم در همه این کشورها رایزنی نداریم و ثانیاً اگر دوستان در این کشورها رایزنی فرهنگی دارند و فعالیت کرده‌اند باید گزارش بدهند و بقیه متوجه بشوند که البته همان‎گونه که گفتم هیچ فعالیتی آن‎هم در راستای تبلیغ فرهنگ انقلاب اسلامی ندیده و نشنیده‌ام.
این کارشناس مسایل فرهنگی با اشاره به ساختار فعلی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی تأکید کرد: ساختار این سازمان ساختاری است که به شکل فعلی بهتر است کار نکند یعنی این سازمان اگر به واقع رسالتش را که انتقال فرهنگ انقلاب اسلامی است قبول دارند، باید بگوید که برای انتقال این فرهنگ و گسترش آن چه کرده‌‌اند؟
وی افزود: ظاهراً سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی محلی برای برخی دوستان شده تا سفرهای خارجی بروند، حق مأموریت بگیرند و زندگی را به خوبی و خوشی بگذرانند و واقعاً کارنامه‌ای از این سازمان و تأثیر عمیقی از عملکرد این سازمان در ورای مرزهای جمهوری اسلامی دیده نشده است و نتیجه این است که به نظر من اگر سازمان همین امروز تعطیل شود اتفاق خاصی نمی‌افتد و ما چیزی را از دست نمی‌دهیم.

* بار عمده صدور انقلاب به دوش کسانی است که شخصاً و انقلابی فعالیت می‌کنند

این استاد دانشگاه با اشاره به ضرورت فعالیت‌های نیروهای انقلابی برای انتقال و صدور فرهنگ انقلاب اسلامی گفت: خوشبختانه امکانات رسانه‌ای به اندازه‌ای است که اگر کسی بهره‌ای از هنر داشته باشد و پیام انقلاب اسلامی را درک کرده باشد هیچ محدودیتی برای برقراری ارتباط با سایر کشورهای جهان و مردم آنها ندارد.
وی افزود: البته قاعدتاً و با کمال تأسف کسانی که مروج فرهنگ انقلاب اسلامی هستند عموماً به صورت شخصی و یا در قالب NGOها فعالیت می‌کنند و سازمان‌های رسمی که در این زمینه وظیفه دارند بیشتر محلی برای امرار معاش بعضی افراد به صورت دلاری و گذراندن ایام خوشی در خارج از کشور شده که البته استثناهایی هم دارد.
این پژوهشگر و نویسنده کشورمان با اشاره به مبحث گسترش و صدور انقلاب و معرفی ایران اسلامی به جهان تصریح کرد: این بحثی است که همین الأن بار عمده‌اش به دوش کسانی است که به صورت شخصی فعالیت می‌کنند و عملکرد این افراد صدها برابر سازمان‌های رسمی چون سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی است.
کوشکی در ادامه این گفت‌وگو در پاسخ به سؤالاتی درباره حساسیت‌های موجود درباره فعالیت‌های فرهنگی برای انقلاب اسلامی گفت: دشمنان انقلاب هیچ‏گاه از ما تعریف نخواهند کرد و اگر یک روزی آنها از ما تعریف کنند باید در کارهایمان شک کنیم.
وی افزود: قرآن می‌گوید: الَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ وَ یَخْشَوْنَهُ وَ لَایَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَ وَ کَفَى بِاللَّهِ حَسِیبًا؛ کسانی که پیام‌های الهی را ابلاغ می‌کنند و از هیچ‎کسی نمی‌ترسند، لذا اگر منتظر باشیم که دولت‌های بیگانه اجازه بدهند، آن تبلیغ دیگر تبلیغ انقلاب اسلامی نخواهد بود لذا باید کلّیت نظام و به‌ویژه آن سازمان‌هایی که وظیفه تبلیغ نظام را در جهان دارند باید برنامه‌ریزی کنند که با دست بالا و به حالت هجومی این فرهنگ را که در جهان متقاضی بسیاری دارد عرضه کنند که البته راهکار هم وجود دارد.

* رضایت حاکمان کشورها از فعالیت رایزنان با اهداف انقلاب قابل جمع نیست

کوشکی ادامه داد: اما دوستان می‌خواهند در کشورهایی که فعالیت می‌کنند حاکمان آن کشورها از عملکرد رایزنان فرهنگی راضی باشند که معمولاً این‏چنین است و حاکمان آن کشورها راضی‌اند اما نظام و انقلاب‌ از فعالیت‌های رایزنی‌ها ناراضی‌اند و این دو با هم جمع نمی‌شوند.
وی همچنین در پاسخ به این سؤال که در صورت قصور دستگاه‌های فرهنگی چه اتفاقی خواهد افتاد، گفت: ما دشمنانی داریم که آنها در کار خودشان بسیار جدی هستند و اهل مماشات، تعارف و ملاحظه‌کاری نیستند.
کوشکی افزود: دشمنان ما به طور جدی در حال فعالیت هستند تا این مسیری را که انسان مسلمان و انسان معاصر در مسیر گزینش تفکر انقلاب اسلامی قرار دارند، منحرف کنند و به ‏نوعی سلطه خودشان را به اشکال جدیدتری در سطح منطقه و جهان اسلام تداوم دهند.
این کارشناس مسایل فرهنگی با تاکید بر ضرورت فعالیت برای تبلیغ فرهنگ انقلاب اسلامی گفت: هرگونه کوتاهی و قصور ما با فعالیت دشمن جبران خواهد شد و اگر ما تلاش نکنیم دشمنان ما تلاش خواهند کرد و این امکان دارد که آنها این مسیر بیداری اسلامی آغاز شده را از مسیر منحرف یا به نفع خودشان مصادره کنند.
وی افزود: البته این بستگی به آن دارد که ما بتوانیم فعالیت‌های لازم را در این باره انجام دهیم که در شرایط فعلی بنده هیچ بستری برای عملکرد دیپلماسی عمومی در وزارت خارجه و دیپلماسی فرهنگی در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی نمی‌بینم و برنامه‌‌ای در این زمینه ندیده‌ام.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1354 0 http://koushki.com/?p=1330 http://koushki.com/?p=1330#comments Sat, 28 May 2011 09:12:02 +0000 admin http://koushki.com/?p=1330 محمد صادق کوشکی عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری فارس در پاسخ به این سوال که اصول بنیادین امام در سیاست خارجی و داخلی چه بود؟ گفت: اولین و بنیادی‌ترین اصل مورد نظر امام در سیاست خارجی، گسترش اسلام و تفکر دینی در پهنه جهان و آشنا شدن مردم با دین اسلام به منظور زمینه سازی ظهور است.
کوشکی در ادامه افزود: اگر بخواهیم اصول دیگری را که بر روی این بستر اصلی بنا شده است را برشماریم، یکی ارتباط توام با احترام با ملت‌های جهان و کشورهایی که به موجودیت جمهوری اسلامی احترام می‌گذارند، حمایت و پشتیبانی همه جانبه از مستضعفان، مظلومان و مسلمانان جهان، ترویج فرهنگ مقابله با کفر استکبار و به خصوص با دنیای ظالم تمدن غرب اصولی هستند که بر محور اصل بنیادین گسترش اسلام و تفکر دینی بنا شده‌اند.
وی مسئله مقابله با اسرائیل به عنوان نماد ظلم و استکبار در صحنه جهانی را نیز موردی خاص در بین اصول بنیادین امام راحل در سیاست خارجی برشمرد که از جایگاهی خاص در سیاست خارجی امام برخوردار بود و اظهار داشت: امام در راستای مقابله با اسرائیل، با آمریکا به عنوان شیطان بزرگ و سایر دولت‌های استکباری مقابله می‌کرد.
این استاد دانشگاه در تشریح اصول بنیادین امام در سیاست داخلی بیان داشت: اصلی‌ترین هدف حضرت امام در این موضوع را می‌توان چنین بیان کرد که ایشان جمهوری اسلامی ایران را مرکزی می‌دانستند برای ترویج تفکر ظهور در جهان و اینکه از توانمندی‌های این نظام برای آشنا سازی همه مردم جهان با تفکر دینی استفاده شود.
کوشکی با اشاره به اینکه این محوری‌ترین اصل امام در سیاست داخلی است، تصریح کرد: اگر بخواهیم اصولی را که بر این بنیاد بنا شده است، نام ببریم باید به بحث عدالت گستری، رفع محرومیت‌ها کشف امکانات بالقوه و ناشناخته و استفاده از آنها در راه ایجاد رفاه عمومی، بالا بردن مشارکت مردم به منظور ارتقا رشد و تکامل اجتماعی و کمک به انسان، چه انسان ایرانی و چه انسان خارج از مرزهای ایران برای پیدا کردن مسیر سعادت اشاره کرد و بیان کرد که این مورد آخر در چارچوب اصول سیاست خارجی امام نیز می‌گنجد.
وی در ارتباط با نگاه امام به نوع رابطه دولت‌ها و ملت‌ها برای تشکیل امت اسلامی خاطرنشان ساخت: حضرت امام یک متد خیلی خاص را برای ارتباط با امت‌های اسلامی و مستضعف جهان ارائه کردند که مبنی بر ارتباط فکری-فرهنگی با آنها بود. ایشان تاکید کردند اگر تفکر دینی و تفکر شیعی خالص و ناب چیزی که خود ایشان از آن به عنوان اسلام ناب یاد می‌کنند در عرصه جهان به دقت تبلیغ شده و توسط جمهوری اسلامی اعمال شود، می‌تواند مخاطبان واقعی خود را پیدا کند و آن وقت پیوند بین امت اسلامی از طریق افکار و اذهان صورت می‌گیرد؛ به طوری که دیگر حتی نیاز به ارتباط سیستماتیک هم نباشد.
این کارشناس سیاسی ادامه داد:‌ تعبیری که حضرت امام در این مورد به کار می‌برند «برپایی حزب جهانی مستضعفین» است که بارها آن را در صحبت‌های خود تکرار کرده‌اند، اما این حزب یک حزب تشکیلاتی به معنای احزاب رایج دنیا نیست؛ بلکه بحث یک تشکیلات فکری-فرهنگی-ذهنی است. به این معنی که همه مستضعفین جهان جبهه مقابل استکبار جهانی محور مشترک ذهنی داشته باشند و افکار و زمینه‌های ذهنی مشترک داشته باشند و بر مبنای آنها اقدامات و تصمیمات مشترک داشته باشند.
کوشکی درباره مدل اقدامات و تدابیر امام خمینی (ره) برای برون رفت از بحران‌ها گفت: متناسب با اینکه آن بحران چه باشد، حضرت امام از یک مجموعه یا یکی از راهکارهای رفتن به سراغ امکانات بالقوه و نهفته‌ای که جزء توانمندی‌های ما هست اما از آنها بی‌خبر بودیم و فعال کردن این امکانات بالقوه و تذکر دادن ما به آن بخش از استعدادها و توانمندی‌هایی که داریم و از آنها خبر نداریم در عرصه‌های داخلی و خارجی استفاده می‌کردند. وقتی امام مطرح می‌کنند که اگر هسته‌های حزب‌الله در سراسر جهان تشکیل شود، کسی جرات جسارت به فرزندان معنوی رسول خدا را نخواهد داشت، این یکی از آن امکاناتی است که وجود دارد، ولی ما به آن توجه نکردیم و در نتیجه وقتی برای مسلمانان جهان بحرانی پیش می‌آید ما راه برون رفتی برای آن نداریم.
وی تاکید کرد: راهکار دیگر امام برای مواجهه با بحران‌ها این بود که ما برای مواجهه با آنها از قبل خودمان را چنان آماده کرده باشیم که دیگر در این بحران‌ها قرار نگیریم؛ یعنی امام اصلا نمی‌پسندیدند که ما در بحران قرار بگیریم و بعد به دنبال راهکار برون رفت از آن باشیم، بلکه امام اصرار داشتند ما همواره از قبل چنان موقعیت‌شناسی کنیم و چنان برنامه‌ریزی داشته باشیم که هیچ وقت در تنگنا و بحران قرار نگیریم تا برای حل آن ناگزیر شویم از مواضع یا اصول خود کوتاه بیاییم یا مسیری را انتخاب کنیم که با آرمان‌های ما سازگار نباشد.
عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر طوسی اضافه کرد: امام علاوه بر اینکه به چاره اندیشی برای روبرو نشدن با بحران تاکید داشتند و معتقد بودند که در صورت مواجه شدن با بحران باید از امکانات بالقوه استفاده کنیم، اعتقاد راسخ داشتند که اگر ملتی در مسیر خدایی حرکت کرده و تقوای الهی را پیشه خود قرار دهد، به میزان صداقتش در این مسیر خدا کمکش می‌کند و از رو در رو قرار گرفتن این ملت با بحران جلوگیری می‌کند و کمتر با تنگنا مواجه می‌شوند و حضرت امام خیلی تاکید داشتند که هرچه مسوولان و مردم ما بیشتر تقوا داشته باشند به همان میزان کمتر با بحران مواجه می‌شوند.
کوشکی در واکنش به این مسئله که شما به کسانی که دم از اعتقاد به مرام امام می‌زنند اما در عمل اندیشه‌های امام را زیر پا می‌گذارند، چیست؟ گفت: واقعیت این است که توصیه به این افراد هیچ فایده‌ای ندارد. من وقتی می‌بینم برخی افراد ادعای پیروی از خط امام را کرده و در عمل خلاف آن عمل می‌کنند، خیلی یاد نوع عملکرد بنی‌امیه یا بنی عباس می‌افتم که خود را خلفای رسول‌الله و جانشین ایشان و مدافع دین و آرمان پیامبر می‌دانستند و البته با جدیت تمام مشغول تیشه زدن به ریشه تفکر پیامبر بودند.
وی افزود: امروز کسانی که مدعی خط امامی بودن هستند، نمی‌دانم چگونه چنین ادعایی را مطرح می‌کنند. به هر حال آخرتی وجود دارد و آنها چطور می‌خواهند با امام روبرو شوند.
این استاد دانشگاه ادامه داد: هر ‌کسی می‌تواند افکار امام را قبول نداشته باشد که این مشکلی ندارد، اما کسی اسم خط امامی بودن روی خودش می‌گذارد اما در عمل بر خلاف سیره ایشان عمل می‌کند، این بدجوری به امام ظلم می‌کند و قبل از اینکه در آن دنیا مجازات این عمل خود را ببیند و در مقابل امام شرمنده شود، در همین دنیا کوس رسوایی‌اش به صدا در خواهد آمد که البته بعضی از ایشان هم اینک نیز تشت رسوایی‌شان از بام افتاده ولی بدون شک در همین دنیا بدجور با ننگ و عار مواجه می‌شوند و با خواری دنیا را ترک می‌کنند.
کوشکی اظهار داشت: قانون خلقت طوری است که اگر کسی بخواهد با صالحان در بیفتد و آبروی ایشان و بندگان خوب خدا را صرف خطاکاری‌ها و سیاه‌کاری‌های خود کند، هم در این دنیا تقاص پس می‌دهد و هم در آن دنیا و ما از قدیم در ادبیات فارسی داشته‌ایم که «با آن علی هر که در افتاد، ور افتاد» و ما این ورافتادن را در خیلی‌ها دیده‌ایم و یا در آینده نزدیک خواهیم دید.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1330 0 http://koushki.com/?p=1327 http://koushki.com/?p=1327#comments Sat, 28 May 2011 08:14:00 +0000 admin http://koushki.com/?p=1327 دکتر محمدصادق کوشکی، عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر در گفت‌وگو با ندای انقلاب با اشاره به سخن اخیر مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه حرکت بیداری تا قلب اروپا پیش خواهد رفت، گفت: فضای غرب به دلایلی همچون توجه به معنویت در اروپا و عدالت‌خواهی برای تحقق این فرمایش رهبر انقلاب مساعد است.

وی با بیان اینکه افزایش جمعیت مسلمانان در اروپا نیز زمنیه دیگری برای این قیام خواهد بود، افزود: جمعیت مسلمانان در اروپا موجب یک نوع آگاهی و توجه به اسلام در میان مردم این قاره شده است که این جمعیت بزرگ در اروپا در معرفی اهداف اسلام و آرمان‌های این دین بزرگ الهی و نیز افشای چهره پلید حکام غربی نقش مهمی دارد.

این کارشناس مسائل سیاسی تاکید کرد: آگاه شدن مردم اروپا و نیز افشا شدن ظلمی که غرب علیه بشریت انجام داده است موجب می‌شود تا بیداری در این قاره افزایش پیدا کند و باید توجه داشت که بیداری حرکتی رو به رشد است و هیچ قدرتی نخواهد توانست آن را در مرزهای یک کشور یا یک منطقه متوقف کند و قطعا شاهد چنین بیداری در مردم اروپا خواهیم بود، سازمان‌های غیردولتی در اروپا نقش مهمی در آگاه سازی ملتها دارند.

عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر افزود: هرچند حکام اروپایی و آمریکایی از چنین قیام‌هایی در آینده هراسان هستند، اما به دلیل سرعت و گستره این قیامها امکان مقابله با مردم را نخواهند داشت.

کوشکی با بیان اینکه این قیام‌ها موقعیت جهان اسلام را در دنیا ارتقا می‌بخشد، اظهار کرد: بیداری اسلامی یک حقیقت است که هر روز بر ابعاد آن افزوده می‌شود و اسلام در آینده اقتدار بیشتری خواهد داشت.

وی در در پاسخ به این سوال که دستگاه دیپلماسی در ایجاد و تسریع موج بیداری در اروپا چه وظیفه‌ای دارد، گفت: دستگاه دیپلماسی با توجه به عملکرد گذشته و کنونی خود نقش ضعیفی خواهد داشت و بیشتر گروه‌های غیر‌دولتی و جوانان در کمک به بیداری در اروپا نقش ایفا خواهند کرد.

عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیر اظهار کرد: دستگاه دیپلماسی با نگرش و پیش‌بینی مقام معظم رهبری در مورد بیداری در اروپا فاصله زیادی دارد.

وی با تاکید بر اینکه میان قیام مردم منطقه و قیام آینده ملت‌های اروپایی اشتراکاتی است، افزود: گرایش به معنویت و عدالتخواهی از وجوه مشترک این قیام‌ها است و اسلام‌خواهی یکی از نتایج قیام آینده مردم اروپا خواهد بود، تحلیگران اروپایی نیز اعتراف کرده‌اند که در آینده نیمی از جمعیت این قاره را مسلمانان تشکیل خواهند داد.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1327 0 http://koushki.com/?p=1345 http://koushki.com/?p=1345#comments Wed, 25 May 2011 10:39:06 +0000 admin http://koushki.com/?p=1345 ۱- ابوالحسن بنی صدر مثل همه ما آدمها اشتباهات و نواقصی داشت اما از همان اول “بنی صدر” (به معنائی که ما آن را یک نهاد و نمونه انحراف می دانیم) نبود!! او در یک فرآیند از ریاست جمهور منتخب مردم به مرحله خیانت به مردم و انقلاب و نظام رسید.

۲- او توجه و ظرفیت و رای مردم را نداشت! ۱۱ میلیون رای مردم او را به “من” تبدیل کرد. او به پشتوانه رای مردم احساس کرد وزنی دارد و اعتباری و آن را نشانه حمایت مردم از خود می دانست.

۳- او قادر به فهم این نکته نبود که مردم مسلمان ایران دینشان را به هیچ چیز و هیچ کسی نمی فروشند و تا وقتی از او و امثال او حمایت خواهند کرد که رهبرشان راضی باشند.

۴- اطرافیان فاسد بی ظرفیت و قدرت طلبی مانند غضنفرپور و سلامتیان با تملق های پی در پی او را به این توهم انداختند که به پشتوانه حمایت مردم قدر خواهند بود جلوی مجلس و قانون بایستند، قوه قضائیه را به هیچ بیانگارند، سپاه را به سخره گیرد و فریاد بکشد “حاکمیت یعنی من” تا آنجا که امام جمعه وقت تهران (حضرت آیت الله خامنه ای) در خطبه های نماز جمعه ۲۹ خرداد ۶۰ چنین گفتند: بنی صدر می خواست دولت و مجلس در دست او باشد.

۵- او حمایت های امام از رئیس جمهور ایران را مساوی حمایت امام از خودش می دانست. تفکیکی میان شخضیت حقیقی و حقوقی برای او دشوار بود. نه نظر کسی را قبول داشت ونه نقدی را می پذیرفت. چون معتقد بود کسی بهتر از خودش پیدا نمی شود و کسی توان و لیاقت و سواد نقد او را ندارد. او همه نقدها را ناشی از حسادت، جهالت و تنگ نظری و دشمنی منتقدین می دانست و حتی به تذکرات پدرانه و پی در پی حضرت امام بی توجهی کرد.

۶- بنی صدر اصولا آدم مغرور و لج بازی بود و فکر می کرد حرف باید همیشه حرف او باشد و به هر قیمتی باید اراده و خواست او اجرا شود. حتی اگر به نفع نظام و انقلاب نباشد و یا هزینه اش عبور از خطوط قرمز نظام باشد.

۷- بنی صدر روحانیت را تحقیر می کرد و نقدها و تذکرات آنها را ناشی از نادانی و حسادت آنها می دانست.

۸- نتیجه آن که جمع میان غرور، خودرائی، اطرافیان متملق، لجاجت و بی ظرفیتی و بی تقوائی اولین رئیس جمهور ایران اسلامی را به “بنی صدری” تبدیل کرد که حکایتش تا همیشه مثل باشد.

خدایا تا به ما ظرفیت و جنبه ندادی ما را از قدرت بهره مند نساز!

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1345 0 http://koushki.com/?p=1349 http://koushki.com/?p=1349#comments Fri, 20 May 2011 10:48:02 +0000 admin http://koushki.com/?p=1349 بسم الله الرحمن الر حیم

موضوع بحث، نظام آموزشی حاکم بر مدارس و دانشگاههای ماست . آیا باید تحولی در این نظام ایجاد شود ؟ در چه جهتی ؟در حال حاضر نظام آموزشی ما یک نظام آموزشی رضاخانی است . برای مثال نظام آموزشی تمدن ایرانی اسلامی ۳۰۰ سال پیش که در آن تمام مشاهیر ازجمله ابوعلی سینا، خوارزمی و غیره به عرصه رسیدند نیازی به سیستم اداری نداشت . ملا یا مکتب دار به خاطر وظیفه تدریس می کرد و معاشش این نبود . بچه های ۵ سال روزی یک ساعت در مکتب خانه می آمدند و درس می خواندند . در سال ۵ یا ۶ ماه بود و بقیه سال بچه ها به کار کشاورزی مشغول بودند و در آن شرکت داشتند و ۱۰ تا ۱۲ سالگی درس تمام می شد . از لحاظ وقت ، وقت کم می برد و هزینه ای نداشت . اما خروجی های این نظام چه مزیتهایی داشت ؟ به ظاهر ساده بود آنها مسلط به ادبیات فارسی بودند و شاهنامه و گلستان را به خوبی می خواندند و معنی می کردند. عربی و قرآن را خوب می خواندند و قرآن را حفظ می کردند. حسابداری و ریاضی کاربردی را یاد می گرفتند همین طور خط خوش را.

حالا الآن این نظام آموزشی رضا خانی ۸۰ سال پیش که ۱۲ سال مدرسه و دبیرستان و ۴ سال دانشگاه است . کسی که رشته اش ریاضی است ، ادبیات بلد نیست و کسی که رشته اش ادبیات است ریاضی بلد نیست . خط خوش از بین رفته درحالی که ۲ وزارت خانه بزرگ کشور، آموزش و پرورش و آموزش عالی نصف بودجه مملکت را به خود اختصاص داده اند . خروجی های لیسانس ادبیات ما شاهنامه را نمی توانند بخوانند و معنی کنند . قرآن را هم همین طور ، مگر این که جایی غیر از این نظام آموزشی تعلیم دیده باشند . ما از یاد دادن کاربردی مهارتهای ساده زندگی ویا همین جمع و ضرب و تفریق و تقسیم ناتوانیم.

تمام مشاهیر ما در آن نظام آموزشی فارغ التحصیل شده اند. این نظام آموزشی ما آنقدر بی تاثیر و یا کم تاثیر و پر هزینه شده که باید در آن تحول ایجاد شود. در آن علم کاربردی نیست، جز محدود به برخی رشته ها مثل پزشکی. مثلاً دروسی که خوانده می شود چه تاثیری در بیرون خواهد داشت . علم یعنی این که می شود با آن مشکل یا مساله ایی را حل کرد. عالم باید حل مشکل و مساله کند .
بیگانگی علوم آموزشی از نیازهای جامعه

جامعه ایرانی در مقاطع علمی و تمدن سازی بسیار مقتدر است. قدرتش هم قدرت علمی و فرهنگی است که زبانش بعنوان زبان علمی در هند و چین و آسیا و جهان پخش می شود و فارسی می شود زبان نخبگان آسیا. چرا در دوران صفویه در ایران همه باسواد بودند؟ چون علمش علم کاربردی بود و ریشه در مبانی اعتقادی مردم داشت و جامعه در علم غوطه می خورد و علم عمومی بود. نظام آموزشی آن زمان کاری می کرد که هر انسانی که می خواست زندگی کند زندگی اش با علم گره می خورد و بدون آن ممکن نبود و مردم احساس می کنند که علم از نان شب واجب تر است. به خاطر این همین مردم ۷۰۰ سال پیش در کنار رود طبس سدی می سازند که هنوز محکم است و تمام خصوصیات یک سد مدرن را دارد . با هزینه کم و توسط روستائیان. اما سدهایی که امروز ساخته می شود بیش از ۵۰ سال گارانتی ندارد و این نظام آموزشی که ما در آن درس می خوانیم چنین خروجی هایی ندارد . جز در چند رشته محدود. عمر و سرمایه هزینه می شود و نتیجه آدم هایی می شود که با بیرون ارتباطی ندارند و نمی دانند که این علوم فیزیک، شیمی، فلسفه و منطق چه جایگاهی دارد و به چه دردی می خورد.

نیروی انسانی غربزده

بدی دیگر این نظام آموزشی تربیت آدمهایی پرمدعا است، دین و فرهنگ و سنت ها در نظرش بی ارزش می شود و آدمهایی مغرور و غرب زده که فرنگ را همه چیز می پندارند ، چون از ابتدایی در کتاب هایش هر چه کاشف و مخترع دیده غربی بوده. زبان شیمی و فیزیک و غیره هم که غربی است و به این نتیجه می رسد که ما هیچ نیستیم .

اگر می خواهیم ببینیم که رضا خان در این ۸۰ سال که نظام آموزشی تاسیس کرده ، خروجی هایش چه بوده، مقایسه می کنیم . ما دراین مملکت نزدیک به ۷۰ سال است رشته اقتصاد داریم ولی هر روز مشکلات اقتصادی در جامعه پیچیده تر شده . در شهر سازی، حمل و نقل و غیره رشته تحصیلی داریم ولی مشکلات همچنان پیچیده تر شده است . علت این است که زمانی که رضاخان وارد این مملکت شد و قرار شده که ما فرهنگی و باسواد شویم گفت باید علم را از غرب بیاوریم و قرار شد علمی که از آنجا آمده را در مدرسه بخوانیم و فقط بخوانیم . یک انقلابی اتفاق افتاد یعنی دگرگونی با ماهیت دینی که همه چیز را متحول کند ولی نظام آموزشی عوض شده؟ خیر. زیرا اصل نظام آموزشی این بود که باید علم را از بیرون بیاوریم و فقط خواننده باشیم.

انقلاب و نظام آموزشی

قرار شد انقلاب شود و یک تحولی ایجاد شود که این نظام آموزشی بتواند این جامعه را به شأنی که دارد برساند و از این وضعیت نامطلوب به جایی که بتواند برای جهان تعیین تکلیف کند و ادعایش این است که می خواهد جهان را برای ظهور آمده کند. به تعبیر حضرت امام ، ما منتظر روئیت خورشید هستیم . متاسفانه وضعیت فعلی خیلی به روئیت خورشید شبیه نیست . چه چیز باید متحولش کند ؟ تربیت اولین قدم است.

رهبران انقلاب ما از نظام آموزشی چه توقعی دارند ؟ دین ما چه انتظاری از نظام آموزشی دارد؟ دین ما می گوید علم چیست و چه تاثیری در زندگی مردم دارد و باید داشته باشد ؟ دین می گوید علم موجب روشنایی دنیا و آخرت است . علم باید موجب تکامل باشد. علم باید دنیا را حسنه کند تا آخرت هم حسنه شود. علم باید انسان ساز باشد. انقلاب اسلامی از نظام آموزشی علمی می خواهد که انسان را تربیت کند . عالمی که هر چه علمش بالاتر رود آدم تر باشد و حضورش در مقابل خداوند و در مقابل بندگان بیشتر شود.

انقلاب اسلامی می خواهد قدرتمند باشد در همه عرصه ها زیرا می خواهد منتظر مهدی موعود شود. جامعه قدرتمند، مستعد و زاینده می تواند از مهدی موعود حرف بزند و به جهان بگوید گوش کنید و براساس داشته های جامعه خود به همه نیازها پاسخ دهد ، بر داشته های خود اکتفا کند و این وقتی اتفاق می افتد که نظام آموزشی متصل شود به بیرون و واقعیات بیرونی. وقتی همین نظام آموزشی تکیه گاه شد، به بالندگی و زایندگی رسید. زمان جنگ سال ۶۲ برای اولین بار رژیم عراق در جزیره مجنون بمب شیمیایی زد ، در اولین سری ۳۰۰۰ نفر مجروح شیمیایی داشتیم و امدادگران و دانشجویان پزشکی ما انواع زخمها و سوختگی ها را خوانده بودند جز این مورد را چون سلاح شیمیایی درجهان استفاده نشده بود. جز در جنگ جهانی اول. مجروح ها را به انگلیس و آلمان و هلند فرستادیم و همانجا بود که فهمیدیم خود آنها این بمبها را به رژیم عراق داده بودند. پس پزشکان ما مجبور شدند از صفر شروع کنند که چه چطور درمان اولیه، امداد رسانی و داروسازی را در این زمینه داشته باشند و الآن در عرصه شیمیایی حرف اول را می زنیم . همین نظام آموزشی اینجا مولد و زاینده شد.

چرا؟ چون گیر کردیم و فهمیدیم خودمان هستیم و باید کاری کنیم . در صنایع دفاعی به کمک هیچ کشوری زیردریایی ساختیم . در دنیا چند کشور داریم که تکنولوژی زیردریایی را دارند؟ و بچه های ایرانی از صفر شروع کردند و برخود تکیه کردیم.

باید نظام آموزشی مورد اعتماد باشد و اتکا به صنعت بومی داشته باشد و نیازها را بشناسد و راهکار بسازد و این کار باید عمومی شود و تبدیل به یک شبکه شود. اگر این اتفاق بیافتد این نظام آموزشی از غرب زدگی و خود باختگی در می آید و از مصرفی بودن به سوی بهره وری می رود و کم هزینه می شود. وقتی این زمینه های شکل گرفت در فاز بعدی می تواند آماده شود به سوی انسان سازی و حرف امام راحل که فرمودند : «دانشگاه محل انسان سازی است» و بشود علامه طباطبایی. قبل از این که عالم شود آدم شد. شروع آن هم از دانش آموزان و دانشجویان و کسانی که دایه مذهبی و عرق مذهبی بودن را دارند می باشد. همان طور که امام فرمودند: «امید من به شما دبستانی هاست» یعنی در آن مقطع امیدی به اساتید نبود. و آن دبستانیها تبدیل شدند به دانشجویان امروز . یعنی این بچه های امروز هستند که باید تحول را در آموزی بوجود بیاورند نه کسی که خود کم بین است و آن را واگذار به شورای فرهنگی و انقلاب فرهنگی می کند. اما کسی که می گوید می توانم و استعداد و توانایی خدادای خود را قبول دارد، در گام اول اعلام آمادگی می کند. دانشجوی هر رشته ای فکر می کند که در بیرون علمش می تواند واقعیات و مشکلات بیرونی جامعه امروزی را حل کند . از سوالات فلسفی بچه مدرسه ای که در باره وجود می پرسد تا نیازهای فردی و بهداشتی و آب آبیاری و غیره و نیازها و مشکلاتی که سوالاتش بدون جواب مانده.

غفلت، منشا همه ی مشکلات

چرا این مشکلات در طی این سالها حل نشده ؟ غفلت، یعنی عادت کردن به مسائل موجود و ندیدن لزومی برای تحول و این اشکال، اشکال بشریت در طول تاریخ است. آن عامل درونی که مربوط به خود انسان است را می شود تغییر داد و هر چه دایره این تغییر بیشتر شود به تدریج گسترش یافته و عوامل بیرونی را تحت تاثیر قرار می دهد.

دانشجوی امروز باید جستجو کند و در مسائل کارشناسی کند، دانشجو اگر داعیه ی رهبری و ولایت دارد باید پایه ی اندیشه دینی اش از امام باشد. تا بتواند زمینه ساز ظهور باشد. این کارشناس باید به روز باشد و جستجو کند و حقیقت را بدست آورد.

ساختارها باید به طور طبیعی ایجاد شوند نه به صورت مصنوعی در دانشگاه . اگر قرار باشد کار علمی و فرهنگی صورت بگیرد باید ساختارش را خود دانشجو ایجاد کند .

بعضی رشته ها شبیه این جمله که رشته ی آبیاری گیاهان دریایی است، هستند اما ما می توانیم رشته های بی خاصیت را با پیوند زدن به بیرون بارور کنیم.

ما که پیرو آقای خامنه ای هستیم ایشان سر قضیه ای فرموده بودند که : «من حرص می خورم که ایران در هدر دادن آرشیو آب کشاورزی حرف اول را می زند.»

چرا نظام آبیاری ما آنقدر مشکل دارد که در یک کشور خشک آب گران بها را هدر می دهیم بدون حداقل بازده. دانش ما کاربردی نیست .

چرا نظام آموزشی ما بر خلاف بعضی ها نتوانست کاری کند؟ غفلت چیست؟ وابستگی–واردات.

طبق گفته معاون وزیر صنایع در سال ۸۸ ، ۴۰ میلیارد دلار کالای صنعتی وارد کردیم که همواره در ایران می توانستیم تولید کنیم اما دولت به تولید کنندگان ایران اعتماد نکرد . چرا ؟ چون دولت، فارغ التحصیلانش غرب زده اند.

رابطه این علم با علم حوزه علمیه و مرز این علم با علم خارج از ایران چیست؟ و چطور وابسته نشویم اما از علوم آنها استفاده کنیم؟

وظایف حوزه در قبال نیازهای جامعه

حوزه های علمیه هم شبیه دانشگاه ها شده اند با بازدهی پائین . حوزه های علمیه ما زمانی جایی بودند که طلاب در آنجا تشنه و جویای علم بودند و مثل علامه طباطبایی داشتند و در همه علوم تحصیل می کردند. هندسه، ریاضیات، فلسفه، نجوم و غیره اما حوزه های علمیه امروز این بستر را ندارند. سوال بسیاری از خانواده های مذهبی این است که چه کنیم که بچه های ما از مذهب زده نشوند؟ حوزه های علمیه می توانند در عرصه های علوم انسانی ، روانشناسی ،سیاست و غیره نیازهای جامعه را از دین منطبق با نیازها با شرایط بیرونی با نیازها و شرایط امروز استخراج کنند و به تمام این سوالات پاسخ دهند. می توانند گروه تیمی تشکیل دهند و رساله ی علمی و روانشناسی کودک را بیرون بدهند که در حد خود آموز باشد. این وظایف حوزه علمیه ماست و بر گردند به آن زمانی که از حوزه های علمیه خواجه نصیر و ملا صدرا بیرون می آمد .

علم بومی و غیر بومی

در رابطه با واردات علوم ، آن علوم که بر اساس قوائد و قوانین آن کشور است به درد ما نمی خورد اما علومی که بر اساس قوائد و قوانین خود ما باشد کاربرد دارد . مثلا در خصوص حقوق مدنی ما نیازی به علوم آنها نداریم چون دین ما تمام این مسائل را دارد و مطرح کرده. اما در خصوص حقوق بین الملل و از این دست مجبوریم از آنها استفاده کنیم .

از مقام معظم رهبری بپرسید شما یک کارشناس که دین را از همه ابعاد آن بشناسد نام ببردید، قطعاً امام خمینی را نام می برد. و خود ایشان شاگرد امام بوده اند و می فرمایند : «این راهی که می رویم ادامه ی راه امام (ره) است و در مسیر ایشان هستیم و موسس امام هستند.» ما زمانی بیچاره شدیم که امام را فراموش کردیم و بعد گمنام ترین فرد مقام معظم رهبری شد. ما افتخار می کنیم که از کسی پیروی می کنیم که

شاگرد امام است .

وقتی نظام آموزشی کاربردی نباشد، استعداد معنا ندارد ما قبلاً یک جهاد سازندگی داشتیم که به روستا ها می رفت و به اندازه یک دولت کار می کرد بدون هیچ بودجه ای اما الآن به سیستم جهاد تبدیل شده با بودجه بسیار بالا و بدون کارایی .

نود درصد هنرمندان انقلابی ما که بعد از ۳۰ سال هنوز مذهبی مانده اند خروجی یک مسجد هستند که یک کانون فرهنگی تربیتی چند نفره در مسجد در زمان پهلوی ایجاد کردند و یک تعداد بچه را جذب کردند و آن را به راه انداختند .

در عرصه رسانه راهکار این است کسی که می خواهد در این زمینه کارکند باید قوت و مبنانی دین را بلد باشد و دین را مبنایی عرفانی و فلسفی بشناسد. چرا که در عرصه هنر و رسانه خطر ها بسیار ریز هستند .

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1349 1 http://koushki.com/?p=1319 http://koushki.com/?p=1319#comments Fri, 20 May 2011 08:21:20 +0000 admin http://koushki.com/?p=1319 ۱- شنیده‌ایم حکم قصاص جوان اسیدپاشی که با پاشیدن اسید به صورت دختر جوانی او را نابینا کرده به دلیل دخالت برخی دولت‌های غربی متوقف شده است.

۲- این در حالی است که حکم قصاص صادر شده و دختر نابینا و خانواده‌اش آماده اجرای این حکم بوده‌اند.

۳- خدا کند که خبر دروغ باشد در غیر این صورت فقط می‌توان گفت وااسلاما!

۴- آیا مسئولان قوه قضائیه حکم الهی قصاص را ( که به تعبیر قرآن کریم اجرای آن زندگی جامعه را به دنبال خواهد داشت) به دلیل اعتراض سفرای سوئد و انگلیس و سازمانهای حقوق بشری اروپایی تعطیل خواهند کرد؟

۵- و اگر خدای نکرده چنین خبط و خطایی رخ دهد آنگاه تقدم اوامر سفرای اروپایی بر احکام صریح الهی چه نامی خواهد داشت؟

۶- اجرای قصاص در این پرونده و ده‌ها پرونده مشابه در مرتبه نخست حق جامعه است.(قبل از آنکه حق مجنی علیها باشد!) وقتی مجرمین به سادگی آب خوردن روی نوامیس مردم اسید می‌پاشند و دختران جوان را برای یک عمر به افرادی کور و کریه ‌المنظر تبدیل  می‌کنند و با این وحشی‌گری روزی هزار بار قربانیان و خانواده آنها را می‌کشند و زنده می‌کنند، دیگر برای دفاع از ساده‌ترین حق جامعه جز قصاص چه راهی می‌ماند؟ آیا دلیل تکرار پی در پی این جرم وحشتناک مجازات‌های ساده و پیش و پا افتاده اسید پاش‌های قبلی نبوده است؟

۷- ریاست محترم قوه قضائیه! اجرای حکم قصاص در این پرونده‌ آزمون بزرگ شماست! امیدواریم سربلند باشید.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1319 0 http://koushki.com/?p=1317 http://koushki.com/?p=1317#comments Fri, 20 May 2011 08:19:19 +0000 admin http://koushki.com/?p=1317 بدیهی است که مردم مسلمان بحرین بعد از خدا چشم امیدشان به جمهوری اسلامی باشد. آن هم در شرایطی که صهیونیست‌ها با بهره‌گیری از آل سعود و به گمان خود مشغول ریشه کنی تشیع در بحرین ‌اند! وقتی هر آنچه رنگ و بویی از تشیع دارد هدف آتش خشم سعودی های صهیونیست قرار می گیرد  (از مسجد و حسینیه و تابلوی مزین به نام مبارک «حسین» گرفته تا زن و کودک و روحانی و پزشک و …) تا آنجا که صدای اعتراض “کاترین اشتون” و اتحادیه اروپا به نقض حقوق بشر در بحرین را بلند می کند مردم بحرین اگر به جمهوری اسلامی امیدوار نباشید پس چه باید کنند؟ به هر حال حسین بن علی علیه صلوات الله نیز فریاد “هل من ناصر” سرداد! حتماً خدا پشت و پناه محرومان است و حتماً امام عصر (عج) یاور شیعیان بحرینی اش بوده و خواهد بود اما ما هم وظیفه‌ای داریم! لااقل به اندازه ادعاهایمان!

هرچند وزارت امور خارجه و دولت جمهوری اسلامی تا کنون اقدام خاصی در قبال مردم مسلمان و بی پناه بحرین انجام نداده اما لازم است از این بی تحرکی و انفعال محض خارج شود و در خور شان و جایگاه انقلاب و نظام جمهوری اسلامی دست به یک رشته اقدامات دیپلماتیک با هدف کاستن از شدت فشارها و خشونت‌ها بر علیه مردم بحرین بزند.

یکی از این اقدامات می‌تواند تشکیل فوری یک کنفرانسی بین‌المللی با حضور ایران، عراق، ترکیه، نمایندگان انقلابیون بحرین، نمایندگان سازمانهای حقوق بشر و حتی نماینده‌ای از اتحادیه اروپا و سازمان ملل (درحد دبیر کل و یا نماینده او) درجهت بررسی حوادث بحرین و تلاش برای خاتمه دادن به موج فزاینده خشونتها و سرکوب ملت بحرین باشد.

تشکیل این کنفرانس در شکل حداقلی آن موجب جلب توجه افکار عمومی جهان به حوادث بحرین خواهد شد و سکوت رسانه‌ای در این باره را خواهد شکست! چرا که تشکیل چنین اجلاسی و اخبار آن را نمی‌توان بایکوت کرد! و همین نکته آل سعود و آل خلیفه را در ادامه مسیر وحشیانه اشان با مشکل مواجه خواهد کرد.

تعلق خاطر مردم عراق و اراده دولت ترکیه به اضافه تمایل هماهنگ و اساسی ملت و دولت اسلامی ایران در کنار حضور معارضان بحرینی و سازمانهای حقوق بشری و حتی نمایندگان اتحادیه اروپا و سازمان ملل و وظایف ذاتی این دستگاه‌ها نه تنها موجب الگوی مردم مظلوم بحرین را فراهم خواهد آورد بلکه به آل سعود و آل خلیفه خواهد فهماند که دیگر با یک مملکت تنها و بی‌پناه مواجه نیستند!

اگر دستگاه سیاست خارجی جمهوری اسلامی قادر به تشکیل سریع چنین کنفرانسی نباشد، بایستی در اصل وجود آن شک کنیم! اگر این دستگاه عریض و طویل در مواقع لزوم (مانند امروز!) به کار نیاید پس به چه کار می‌آید؟

شان، توان و جایگاه انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلام حتی در نگاه دشمنان آن بسیار بیشتر از تشکیل چنین کنفرانس‌هایی است! اما چه کنیم که فعلاً تشکیل چنین نشستی از سوی وزارت امور خارجه ایران اسلامی افق مطلوب ماست! شاید اگر تفکر اسلامی انقلابی بر ساختار وزارت امور خارجه حاکم بود آنگاه تشکیل چنین نشست‌هایی به یک اشاره این دستگاه انجام می‌گرفت!

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1317 0 http://koushki.com/?p=1347 http://koushki.com/?p=1347#comments Thu, 19 May 2011 10:43:29 +0000 admin http://koushki.com/?p=1347 یک استاد دانشگاه با انتقاد از عملکرد دستگاه‌های فرهنگی از جمله سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی گفت: هرگونه کوتاهی و قصور در صدور انقلاب ما با فعالیت دشمن جبران خواهد شد و این امکان وجود دارد که آنها این مسیر بیداری اسلامی آغاز شده را از مسیر منحرف کنند.

محمدصادق کوشکی در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی فارس درباره عملکرد دستگاه‌های فرهنگی کشور از جمله سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی به عنوان دستگاه دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی در جریان انقلاب‌های منطقه و در جهت صدور فرهنگی انقلاب اسلامی گفت: بنده چیزی از فعالیت‌های دستگاه‌های فرهنگی جمهوری اسلامی در انقلاب‌های منطقه ندیده و نشنیده‌ام و اگر دوستان سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی ادعا دارند که در این کشورها فعالیتی انجام داده‌اند آنها باید گزارش کار بدهند.

* اگر سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی امروز تعطیل شود اتفاق خاصی نمی‌افتد

وی افزود: اولاً اینکه ما در تمام این کشورها رایزنی فرهنگی داشته‌ باشیم محل تأمل است که فکر می‌کنم در همه این کشورها رایزنی نداریم و ثانیاً اگر دوستان در این کشورها رایزنی فرهنگی دارند و فعالیت کرده‌اند باید گزارش بدهند و بقیه متوجه بشوند که البته همان‎گونه که گفتم هیچ فعالیتی آن‎هم در راستای تبلیغ فرهنگ انقلاب اسلامی ندیده و نشنیده‌ام.
این کارشناس مسایل فرهنگی با اشاره به ساختار فعلی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی تأکید کرد: ساختار این سازمان ساختاری است که به شکل فعلی بهتر است کار نکند یعنی این سازمان اگر به واقع رسالتش را که انتقال فرهنگ انقلاب اسلامی است قبول دارند، باید بگوید که برای انتقال این فرهنگ و گسترش آن چه کرده‌‌اند؟
وی افزود: ظاهراً سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی محلی برای برخی دوستان شده تا سفرهای خارجی بروند، حق مأموریت بگیرند و زندگی را به خوبی و خوشی بگذرانند و واقعاً کارنامه‌ای از این سازمان و تأثیر عمیقی از عملکرد این سازمان در ورای مرزهای جمهوری اسلامی دیده نشده است و نتیجه این است که به نظر من اگر سازمان همین امروز تعطیل شود اتفاق خاصی نمی‌افتد و ما چیزی را از دست نمی‌دهیم.

* بار عمده صدور انقلاب به دوش کسانی است که شخصاً و انقلابی فعالیت می‌کنند

این استاد دانشگاه با اشاره به ضرورت فعالیت‌های نیروهای انقلابی برای انتقال و صدور فرهنگ انقلاب اسلامی گفت: خوشبختانه امکانات رسانه‌ای به اندازه‌ای است که اگر کسی بهره‌ای از هنر داشته باشد و پیام انقلاب اسلامی را درک کرده باشد هیچ محدودیتی برای برقراری ارتباط با سایر کشورهای جهان و مردم آنها ندارد.
وی افزود: البته قاعدتاً و با کمال تأسف کسانی که مروج فرهنگ انقلاب اسلامی هستند عموماً به صورت شخصی و یا در قالب NGOها فعالیت می‌کنند و سازمان‌های رسمی که در این زمینه وظیفه دارند بیشتر محلی برای امرار معاش بعضی افراد به صورت دلاری و گذراندن ایام خوشی در خارج از کشور شده که البته استثناهایی هم دارد.
این پژوهشگر و نویسنده کشورمان با اشاره به مبحث گسترش و صدور انقلاب و معرفی ایران اسلامی به جهان تصریح کرد: این بحثی است که همین الأن بار عمده‌اش به دوش کسانی است که به صورت شخصی فعالیت می‌کنند و عملکرد این افراد صدها برابر سازمان‌های رسمی چون سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی است.
کوشکی در ادامه این گفت‌وگو در پاسخ به سؤالاتی درباره حساسیت‌های موجود درباره فعالیت‌های فرهنگی برای انقلاب اسلامی گفت: دشمنان انقلاب هیچ‏گاه از ما تعریف نخواهند کرد و اگر یک روزی آنها از ما تعریف کنند باید در کارهایمان شک کنیم.
وی افزود: قرآن می‌گوید: الَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ وَ یَخْشَوْنَهُ وَ لَایَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَ وَ کَفَى بِاللَّهِ حَسِیبًا؛ کسانی که پیام‌های الهی را ابلاغ می‌کنند و از هیچ‎کسی نمی‌ترسند، لذا اگر منتظر باشیم که دولت‌های بیگانه اجازه بدهند، آن تبلیغ دیگر تبلیغ انقلاب اسلامی نخواهد بود لذا باید کلّیت نظام و به‌ویژه آن سازمان‌هایی که وظیفه تبلیغ نظام را در جهان دارند باید برنامه‌ریزی کنند که با دست بالا و به حالت هجومی این فرهنگ را که در جهان متقاضی بسیاری دارد عرضه کنند که البته راهکار هم وجود دارد.

* رضایت حاکمان کشورها از فعالیت رایزنان با اهداف انقلاب قابل جمع نیست

کوشکی ادامه داد: اما دوستان می‌خواهند در کشورهایی که فعالیت می‌کنند حاکمان آن کشورها از عملکرد رایزنان فرهنگی راضی باشند که معمولاً این‏چنین است و حاکمان آن کشورها راضی‌اند اما نظام و انقلاب‌ از فعالیت‌های رایزنی‌ها ناراضی‌اند و این دو با هم جمع نمی‌شوند.
وی همچنین در پاسخ به این سؤال که در صورت قصور دستگاه‌های فرهنگی چه اتفاقی خواهد افتاد، گفت: ما دشمنانی داریم که آنها در کار خودشان بسیار جدی هستند و اهل مماشات، تعارف و ملاحظه‌کاری نیستند.
کوشکی افزود: دشمنان ما به طور جدی در حال فعالیت هستند تا این مسیری را که انسان مسلمان و انسان معاصر در مسیر گزینش تفکر انقلاب اسلامی قرار دارند، منحرف کنند و به‏نوعی سلطه خودشان را به اشکال جدیدتری در سطح منطقه و جهان اسلام تداوم دهند.
این کارشناس مسایل فرهنگی با تاکید بر ضرورت فعالیت برای تبلیغ فرهنگ انقلاب اسلامی گفت: هرگونه کوتاهی و قصور ما با فعالیت دشمن جبران خواهد شد و اگر ما تلاش نکنیم دشمنان ما تلاش خواهند کرد و این امکان دارد که آنها این مسیر بیداری اسلامی آغاز شده را از مسیر منحرف یا به نفع خودشان مصادره کنند.
وی افزود: البته این بستگی به آن دارد که ما بتوانیم فعالیت‌های لازم را در این باره انجام دهیم که در شرایط فعلی بنده هیچ بستری برای عملکرد دیپلماسی عمومی در وزارت خارجه و دیپلماسی فرهنگی در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی نمی‌بینم و برنامه‌‌ای در این زمینه ندیده‌ام.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1347 0 http://koushki.com/?p=1351 http://koushki.com/?p=1351#comments Mon, 16 May 2011 10:57:08 +0000 admin http://koushki.com/?p=1351 ۱-دکتر محمد صادق کوشکی (استاد دانشگاه تهران): بررسی ماهیت این توافق نشان می دهد رویکرد حماس در پذیرش این توافق بر اساس حسابگری صورت پذیرفته و نه خامی و یا وادادگی! و به همین دلیل نیازی به تذکر به حماس وجود ندارد! حماس نشان داده چندان اهل نوشتن یادگاری آن ..

توافق حماس و فتح هر چه که باشد موجبات خشم رژیم صهیونیستی را فراهم آورده و همین نکته کافی است تا این توافق را امری مثبت ارزیابی کنیم .
۲- اما بررسی ماهیت این توافق نشان می دهد رویکرد حماس در پذیرش این توافق بر اساس حسابگری صورت پذیرفته و نه خامی و یا وادادگی! و به همین دلیل نیازی به تذکر به حماس وجود ندارد! حماس نشان داده چندان اهل نوشتن یادگاری آن هم روی دیوار نیست خواه دیوار فتح باشد یا دیوار مصر و یا هر دیوار دیگری !
۳- ابومازن و دستگاهش در مسیری یکطرفه قرار گرفته بودند که نهایتی جز بن بست نداشت!مسیر مذاکره با رژیم صهیونیستی یک سویه و منجر به تسلیم کامل است که هر کسی در آن پا نهاده جز دادن امتیاز بهره ای نبرده است!دستهای خالی انور سادات ، مبارک، عرفات، حسین اردنی و ابومازن بهترین گواه این ادعاست ! ابومازن هم به این بن بست رسیده بود او حتی حاضر به تسلیم هم بود اما طرف مقابلب آنقدر ابومازن را کوچک و بی مقدار می دید که اعطای کوچکترین امتیازی خودداری می کرد و سرانجام ابومازن از طی این مسیر خسته شد!همان گونه که عرفات در اواخر عمرش از رسیدن به بن بست خسته شده بود! ابومازن به دنبال راهی می گشت تا قیمت خود را برای طرف اسرائیلی افزایش دهد و بر اساس این افزایش قیمت امتیازاتی حداقلی از رژیم صهیونیستی و حامیان غربی اش دریافت کند! توافق با حماس باعث می شود تا ابومازن بتواند با رژیم صهیونیستی چانه زنی کند واز این رو ابومازن هرگاه که احساس کنداز آشتی با حماس به چنین قدرتی رسیده توافق با حماس را بر هم خواهد زد!ابومازن برای ماندن نیامده و از گذشته سیاه خود نیز توبه نکرده است! ابومازن برای این توافق با حماس را پذیرفت که به طرف صهیونیست نشان بدهد که راه دیگری (علاوه بر تسلیم در برابر تل آویو) در برابر او گشوده است! تا دیروز تنها خریدار ابومازن و تشکیلاتش رژیم صهیونیستی بود و همان ها بودند که برای تشکیلات خودگردان قیمت هیچ را تعیین کرده بودند! اما امروز خریدار دیگری به نام حماس پای پیش گذاشته و همین امر موجب می شود تا ابومازن بتواند برای تل‌آویو ناز کند و قیمت خود را بالا ببرد !
۴- حماس هم این نکته را می داند اما با پذیرش توافق صلح با فتح می تواند به دستاوردهای زیر برسد :
الف) بازسازی غزه (چون شرط اساسی برای انتخابات از سوی حماس بازسازی غزه عنوان شده است .)
ب) بازگشایی کامل معبر رفح بر روی افراد و کالاها (که منجر به تجدید حیات مقاومت در غزه خواهد شد .)
ج) آزادی فعالان وابسته به حماس از چنگال دستگاه امنیتی ابومازن
د) افزایش آزادی عمل حماس در کرانه باختری (که به دلیل شقاوت دستگاه امنیتی ابومازن به مرز صفر رسیده بود !)
ه) کسب وجهه در میان فلسطینیان ساکن در کرانه باختری
و) برد با احتمال بالا در انتخابات آتی و کسب قدرت در غزه و کرانه باختری با هدف بهره گیری از امکانات دولت خودگردان در مسیر مقاومت
۵- باید توجه داشت که حماس به رغم توافق با فتح و پذیرش شرایط آن، حاضر به پذیرش مصالحه با رژیم صهیونیستی و به رسمیت شناختن آن نشده است و همین نکته نماد سلامت حماس و تداوم این سلامت است .
۶- حماس می داند که ابومازن، رفیق نیمه راه است و کا به پذیرش موجودیت رژیم صهیونیستی و تشکیل دو دولت فلسطینی و صهیونیستی در خاک فلسطین نخواهد کشید. هدف حماس، استفاده از فرصت به دست آمده است و بدون تردید، در این توافق، برنده اصلی، حماس خواهد بود .
۷- موج تغییرات در جهان اسلام و جریان بیداری اسلامی، عرصه را هر روز بر رژیم صهیونیستی تنگ و تنگ تر خواهد کرد و در چنین فضایی، حماس، تن به سازش با رژیم صهیونیستی نخواهد داد چرا که در سخت ترین زمان و بیشترین شرایط تن به این ننگ نداده است .

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1351 0 http://koushki.com/?p=1314 http://koushki.com/?p=1314#comments Thu, 05 May 2011 02:33:38 +0000 admin http://koushki.com/?p=1314

دکتر محمدصادق کوشکی، محقق و پژوهشگر مسائل اسلامی در این‌باره معتقد است: عمق و ویژگی این معضلات در ساختار اجتماعی و سیاسی به گونه‌ای است که جز به صورت تدریجی حل و فصل آن‌ها ممکن نیست.

وی در گفتگو با جهان عنوان می‌کند: این معضلات دارای ابعاد مختلف سیاسی، فرهنگی،اجتماعی و سپس اقتصادی می‌باشند و رویکرد صرفا اقتصادی عجولانه بدون عمق کارشناسی لازم و نگاه عوامفریبانه به این مسائل نه تنها موجبات حل آن‌ها را فراهم نخواهد آورد بلکه به پیچیدگی آن‌ها دامن خواهد زد.

کوشکی با اشاره به نگرش صرفا اقتصادی به مسائل فوق در دولت‌های نهم و دهم خاطرنشان می‌کند: نه‌تنها ابعاد اقتصادی این معضل به درمان نینجامید بلکه با گسترش تبعیض در حوزه سیاست و دامن زدن به فقر سیاسی، فرهنگی و اجتماعی به ابعاد دیگر این مسئله نیز دامن زده شد.

این پژوهشگر در ادامه تصریح می‌کند: تبعیض بسیار شدید در حوزه تقسیم مناصب و واسپاری مسوولیت‌ها نه تنها تبعیضات اقتصادی را دامن زد بلکه موجب عمیق شدن فاصله‌های اجتماعی و نیز افزایش فقر سیاسی و فرهنگی در جامعه گردید.

کوشکی در توضیح فقر سیاسی و فرهنگی می‌گوید: فقر سیاسی همان آفتی است که از آن به بی‌بصیرتی یاد می‌شود و فقر فرهنگی در تخریب شخصیت مردم نمود پیدا می‌کند.

نویسنده کتاب “برگی از باغ” در مثالی توزیع فقر فرهنگی را این‌گونه توضیح می‌دهد که: می‌توان به دستور رییس جمهور در دیدار با مردم یاسوج اشاره کرد؛ ایشان در این دیدار در پاسخ به درخواست مردم مبنی بر حذف پارتی‌‌بازی در ادارات به وزرای خود دستور دادند ظرف یک هفته معضل پارتی‌بازی را از استان مذکور ریشه‌کن نمایند؛ چنین رفتاری نمادی از توزیع فقر فرهنگی در جامعه است.

دکتر کوشکی در حوزه اقتصادی نیز مواضع دولت را مورد نقد قرار می‌دهد و می‌گوید: در حوزه اقتصادی نیز دولت‌های نهم و دهم در مقابله با این معضلات کارنامه موفقی از خود به جای نگذاشتند؛ آنگونه که مهرداد بذرپاش از چهره‌های نزدیک به رییس جمهور بیان می‌کند در دولت‌های نهم و دهم مافیای اقتصادی دست‌نخورده باقی مانده و صرفا افراد و اسامی تغییر کرده اند.

این محقق دینی خاطرنشان می‌کند: این اعتراض بذرپاش نماد گویایی از عدم موفقیت دولت در برخورد با این معضلات می‌باشد چراکه روش‌های دولت‌های نهم و دهم در مسیر مبارزه با مفاسد اقتصادی، فقر و تبعیض عموما سطحی،ساده‌لوحانه و عوامفریبانه بوده است.

نویسنده کتاب “تاملاتی در اندیشه سیاسی امام خمینی” با طرح این سول که چرا دولت در طول ۶سال گذشته از تقدیم یک لایحه جدی علمی و عمیق و با هدف پیشگیری از وقوع مفاسد اقتصادی و سیاسی در حوزه بیت المال خودداری کرده است، اظهار می‌کند: دولت در مبارزه با مفاسد اقتصادی صرفا در تهیه یک لیست آن هم به صورت نمادین بسنده کرده است؛ فهرستی که رییس جمهور می‌گفت در جیب کت او قرار دارد و او را افشا خواهد کرد که البته این فهرست هیچ‌گاه منتشر نشد و هنگامی که وی یک نفر را به عنوان مفسد اقتصادی معرفی کرد دولت نهم ظرف مدت کمتر از یک هفته از فرد مذکور عذرخواهی نمود و او را از فساد اقتصادی مبرا دانست.

کوشکی دیگر نمونه‌های عدم موفقیت دولت در مقابله با مفاسد اقتصادی را عدم بازپسگیری مطالبات از بدهکاران عمده به سیستم بانکی می‌داند و می‌افزاید:هنگامی که بیان می‌شود ۳۰۰ نفر رقمی بیش از ۴۷هزار میلیارد تومان به بانک‌ها بدهکارند و از پرداخت بدهی خود سر باز می‌زنند دولت نه‌تنها برای باز پسگیری این مبلغ هیچ اقدامی به عمل نمی‌آورد بلکه مشاهده می‌شود رقم این بدهی بنابر اظهار داوود یوسفیان (عضو کمیته مبارزه با مفاسد اقتصادی) به ۵۲ هزار میلیارد تومان افزایش می‌یابد.

وی با انتقاد شدید از این اقدام دولت یادآور می‌شود: برخی از این بدهکاران موفق شدند در کنار حمایت دولت دست به تاسیس بانک‌‌های خصوصی بزنند و یا سهام‌دار عمده این بانک‌ها باشند؛سوال اینجاست که آیا دولت‌های نهم و دهم هیچ ابزار قانونی جهت بازپسگیری این حجم عمده از مطالبات را نداشتند.

این پژوهشگر عدم شکایت رسمی از چهره‌های مشهور مفاسد اقتصادی و سیاسی را بسیار تعجب آور و ابهام انگیز دانست و این سوال را مطرح می‌کند که: چرا رییس جمهور از چهره‌هایی که در مناظرات از آن‌ها یاد نمودند به صورت رسمی و با هدف احقاق حقوق بیت‌المال به نظام قضایی شکایت نکردند.

کوشکی ابهامات بسیار در خصوصی سازی برخی از بنگاه‌های اقتصادی مانند سایپا و نظایر آن از دیگر مصادیق عدم موفقیت در مقابله با معضلات سه‌گانه فقر،فساد و تبعیض به شمار می‌آورد.

وی در پاسخ به سوالی مبنی بر عملکرد مثبت دولت در طرح هدفمندی یارانه‌ها تاکید می‌کند: بایستی اذعان نمود اجرای طرح هدفمندی یارانه‌ها به واسطه ماهیت آن تا حدودی برخی جرایم اقتصادی مانند قاچاق سوخت را کاهش داد و هم چنین تداوم معقول این سیاست می‎‌تواند موجبات اصلاح ساختار مصرف را رقم زند.

نویسنده مقاله ” مفاسد اجتماعی و امنیت داخلی جمهوری اسلامی ایران ” ارتباط دو مقوله تبعیض سیاسی و مفاسد اقتصادی را این‌گونه توضیح می‌دهد که: در عرصه تبعیض و بی‌عدالتی سیاسی باید گفت دولت‌های نهم و دهم نه‌تنها گامی در جهت مقابله با آن برنداشتند بلکه این مفاسد و تبعیض‌ها را گسترش داده و عمق بخشیده‌اند مواردی مانند واگذاری مناصب حساس و مهم به افراد فاقد صلاحیت و سپردن مشاغل متعدد به یک فرد که موجبات بروز مفاسد عدیده در تمامی عرصه‌ها را پدید آورده است که این امر به دنبال خود مفاسد اقتصادی را به همراه آورده است.

دکتر کوشکی در پایان خاطرنشان می‌کند: عملکرد ناقص دولت‌های نهم و دهم در برخورد با فقر و فساد و تبعیض مسیر را برای تداوم این مبارزه به شدت ناهموار ساخته و مبارزه با این معضلات را به چالش کشانده است.

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1314 3 http://koushki.com/?p=1311 http://koushki.com/?p=1311#comments Thu, 05 May 2011 02:21:05 +0000 admin http://koushki.com/?p=1311 یالثارات الحسین!

ای خونخواهان حسین و ای خونخواهان عاشقان حسین!

ای خونخواهان شهدای کربلای بحرین!

ای میراث داران غیرت علوی و ای وارثان حماسه فاطمی!

خواهران زندانی شما در بحرین چشم انتظار یاری شمایند

بهترین فرصت جهت فریاد کردن مظلومیت مردم بحرین مهیا شده است!

حضور تیم عربستانی الاتحاد در تهران بهترین زمان برای فریاد بر سر آل سعود است.

حضور شما با پرچم های بحرین و پارچه نوشته هائی که با زبان عربی آزادی زندانیان بحرینی بویژه زنان و دختران بی پناه از چنگال گرگها و کفتارهای آل سعود و آل خلیفه را مطالبه می کند و درخواست برای خروج نیروهای بیگانه از بحرین موجبات دلگرمی برادران و خواهران مظلم بحرین را فراهم خواهد آورد!

“یاثوار بحرین یا ثوار حجاز نحن معکم”

“یا آل خلیفه ارحلو”

“خلصوا اخواتنا و اخواننا یا آل سعود”

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1311 0 http://koushki.com/?p=1339 http://koushki.com/?p=1339#comments Wed, 27 Apr 2011 10:17:49 +0000 admin http://koushki.com/?p=1339 حضور زنان در جریان فتنه‏ی ۸۸ از جمله مسائلی است که اما و اگرهای فراوانی به همراه داشت. نشان دادن مظلومیت زنان و فرافکنی در خصوص شکنجه و کشته شدن تعدادی از آن‏ها که نقطه عطف آن کشته شدن«ندا آقا سلطان» بود از جمله برنامه‏های طرح‏ریزان این جریان محسوب می‏شد،مسأله‏ای که حساسیت جامعه‏ی ایران را برانگیخت و نگاه‏های بسیاری را متوجه ایران کرد.دکتر محمد صادق کوشکی در گفت‏وگویی از این جریان ابهام زدایی می‏کند.

- اگر بخواهیم جریان فتنه‌ی ۸۸ را با یک برش جنسیتی بررسی کنیم، مؤلفه‌های جدی این تحلیل و بررسی چیست؟
در جریان فتنه‌ی سال ۸۸ ٬ سران فتنه تلاش کردند که کپی­برداری ناقصی از انقلاب اسلامی داشته باشند. یکی از این کپی­برداری­ها این بود که می­خواستند نشان دهند جمهوری اسلامی سرکوب‌گر است و سرکوب­ها نیز خشن می­باشند تا بدین منظور جمهوری اسلامی را در نظر مردم منفور جلوه داده و آن را به نوعی با حکومت پهلوی مقایسه کنند.
در همین راستا فهرست۷۲ نفری از قربانیان این حرکت را لیست و منتشر کردند. یعنی گفتند چه کسانی بودند که در صف معترضین قرار داشتند و توسط حکومت جمهوری اسلامی کشته شدند. وقتی این لیست منتشر شد بسیار ناقص بود. معلوم شد بسیاری از چهره­های آن یا اصلاً کشته نشده­اند و یا اگر هم کشته شده‌اند در تصادف و سانحه­ای از بین رفته­اند و به هیچ وجه ربطی به درگیری­های پس از انتخابات نداشته است.. در این میان دو سه نفر شاخص‌تر شدند مثل «ندا آقاسلطان، ترانه موسوی و سعیده پورآقایی» که از این‌ها آقاسلطان کشته شده و مشکوک بود، ترانه موسوی به هیچ وجه وجود خارجی نداشت و پورآقایی هم که معلوم شد، زنده است و اصلاً کشته نشده است.
- داستان­هایی که برای این سه نفر طرح کردند، اشتراکاتی داشت؟
جامعه‌ی ایرانی با توجه به ویژگی‌های فرهنگی‌اش، جامعه‌ای است که حساسیت ویژه‌ای نسبت به زنان دارد و احساسات و عواطف مردم در صورتی که ببینند خانمی مظلوم واقع شده، بیش‌تر تحریک می‌شود. در جریان فتنه ۸۸ نیز تلاش کردند از این ویژگی فرهنگی جامعه‌ی ایرانی استفاده و موج سواری کنند که تاحدودی هم موفق شدند. یعنی احساسات عمومی مردم را در این مسیر تحریک کنند که نظام جمهوری اسلامی ایران قربانیان زنی دارد که این قربانیان به جرم اعتراض علیه نتیجه‌ی انتخابات شکنجه، دستگیر و کشته شده‌اند. آن‌ها با استفاده از حمایت‌های تبلیغاتی رسانه‌های بیگانه و حمایت‌های سرویس‌های جاسوسی بیگانه روی این قضیه سرمایه گذاری کردند و مدتی توانستند بر موج تبلیغاتی هم سوار شوند.
- داستان شهید سازی اولین بار توسط چه کسی، مطرح شد؟
تا ۳۰ خرداد ۸۸، این مسأله جدی مطرح نشد. چون تا این تاریخ به هیچ وجه درگیری جدی وجود نaltداشت. البته در ۲۵ خرداد در انتهای راهپیمایی ما شاهد حمله‌ی برخی افراد به مرکز بسیج و درگیری پراکنده‌ای بودیم که چند نفر آن‌جا کشته شدند که آن کشته شدگان کسانی بودند که هدف گلوله‌های افراد آشوب‌گر قرار گرفته‌ بودند مثل خانمی که همراه فرزندش نزدیک مهدکودک تیر خوردند که نظام هم این‌ها را مطرح کرد و در عمل این قربانیان، طعمه‌ی تبلیغاتی جریان معترض قرار نگرفتند اما از ۳۰ خرداد ۸۸، شاهد این هستیم که حرکت تبلیغاتی جریان معترض سامان یافته می­شود. از حمایت رسانه­های غربی برخوردار می‌گردد و اولین بار فاز تبلیغاتی ندا آقاسلطان با کمک (بی. بی. سی) به راه می‌افتد که مشخص است این موج از خارج مورد حمایت قرار می‌گیرد. (بی. بی. سی) و منافقین در جریان تبلیغاتی کردن ماجرای آقاسلطان برعلیه جمهوری اسلامی، نقش بسیار مهمی را برعهده داشتند.
- این حرکت بر اذهان عمومی تأثیر گذاشت؟
بله؛ توجه‌ها را به خودش جلب کرد با همان پس زمینه‌ای که جامعه‌ی ایرانی نسبت به زن دارد توانستند موج سواری تبلیغاتی بکنند و به خاطر ضعف دستگاه‌های تبلیغی خودی میدان برای تک تازیشان فراهم تر شد.
- تحرکاتی که جریان‌های خارجی در مسایل زنان در جریان پارسال داشتند آیا شباهتی با رفتار آن‌ها در جریان‌های انقلابات مخملین داشت؟
جریان سال ۸۸، انقلاب مخملین نبود چون به هیچ وجه انقلاب مخملی در ایران پا نمی‌گیرد. تعبیر انقلاب برای حادثه‌ی پارسال توهین به ملت ایران است و تشبیه ایران به جایی مانند گرجستان است. درحالی‌که ما هیچ شباهتی با گرجستان یا قرقیزستان و اکراین نداریم. قبول داریم که در حوادث سال ۸۸ دشمنان ما رژیم صهیونیستی، انگلیس، آلمان، آمریکا، فرانسه تلاش حداکثری کردند تا از بعد و قبل از انتخابات استفاده کنند و انقلاب و نظام را تضعیف کنند اما اسم این را نمی­توان انقلاب مخملی گذاشت. اسم حوادث سال ۸۸ را می­گذارم جهالت؛ خودخواهی، غرور و لجبازی سیاست­مداران داخلی، نادیده گرفتن خط مشی­هایی که از سوی رهبری نظام تعیین شده است، نادیده گرفتن قوانین از سوی چهره‌های سیاسی داخلی و ایجاد فرصت برای دخالت‌های دشمنان انقلاب و نظام.
در جواب سؤال شما باید گفت، خیر؛ نبود. چون ایران یک کشور خاص است. آن‌چه که در ایران سعی کردند پیاده کنند، کاریکاتورسازی از حوادث انقلاب ۵۷ بود. یعنی می‌دانستند که ایران، اوکراین و …. نیست برای همین هم سعی کردند با استفاده از پتانسیل‌های داخلی ایران به ایران ضربه بزنند. به عنوان مثال از تکبیر گفتن‌های شبانه سو استفاده کردند، ۷۲ شهید معرفی کردند، راه‌پیمایی به راه انداختند، از حساسیت جامعه‌ی ایران نسبت به زنان استفاده کردند و… ولی در انقلاب‌های مخملین، چنین حرکاتی رخ نمی‌دهد.
- در ایجاد این تغییر جهت، از پتانسیل زنان چه استفاده‌ای کردند؟
موجی از کسانی که در خیابان‌ها حضور پیدا کردند و از حضورشان سو استفاده شد، خانم‌ها بودن۸۹۵۴د. از همه تیپ خانمی، هرچند که اکثرشان خانم‌هایی بودند که نسبت به ارزش‌های اسلامی مثل حجاب و… بی‌قید بودند. دخترانی که در روز عاشورا حاضر شدند به طور معمول دخترانی هستند که بدیهیات ارزشی اسلام مثل حجاب را قبول ندارند و خانم‌هایی که در روز عاشورا علیه مقدسات شعار دادند با آرایش‌های خیلی غلیظ و با بی حجابی زننده وارد شده بودند. در حالی که روز اول در آن حرکت اعتراضی به انتخابات همه تیپ خانمی حضور داشت. یعنی از خانم‌های چادری تا بی‌حجاب، اما در روز عاشورا شاید ۹۵-۹۶ درصد خانم‌های حاضر دقیقاً معلوم بود با اسلام مرزبندی دارند. یعنی به طور عمد در این روز زننده‌ترین آرایش‌ها و بدترین پوشش‌ها را داشتند. این‌که غربی‌ها در جریان انتخابات و پس از آن از خانم‌ها سو استفاده‌ی خاص کردند درست است.
اما حضور همه‌ی این معترضین مهم بود و انرژی و پتانسیل معترضین در جهت تخریب نظام، انقلاب اسلامی و باورهای اسلامی سو استفاده شد. درحالی‌که خیلی از این‌ها اگر می‌دانستند که به چنین نتیجه‌ای می‌رسیم شاید اصلاً ۲۵ خرداد هم به خیابان‌ها نمی‌آمدند اما سهم خاصی در اختیار خانم‌ها نبود یعنی نگاه جنسیتی به این موضوع نمی‌توان داشت.
- به جز جریان‌های خارجی در داخل، شبکه‌های فمینیستی چه تأثیری توانستند داشته باشند؟
از سال‌های پس از انقلاب، جریان‌های محدودی را داشتیم که با مبانی دینی سازگار نبودند و اصلاً حکومت و نگاه دینی را قبول نداشتند. این‌ها جریان‌های غرب‌گرایی بودند که ارزش‌ها و هنجارهای غربی برایشان مهم بود. این جریان‌ها تا زمان دولت اصلاحات بیش‌تر در پوشش فرهنگی کار می‌کردند. در دولت اصلاحات وارد ابعاد سیاسی و مذهبی هم شدند. یعنی کسانی که تا قبل از این در زمینه‌ی نویسندگی، نشر، و…کار می‌کردند مثل «مهرانگیز کار، شیرین عبادی و…» در فرصت دوره‌ی اصلاحات بحث برخورد معاندانه با نظام را مطرح کردند، به ویژه بعد از کنفرانس برلین؛ یعنی از لاک فرهنگی خود خارج شدند و بحث زنان را تبدیل کردن به یک اهرمی جهت مقابله با اسلامی بودن نظام.
ماجرای اجلاس زنان در پکن و به دنبال آن رفتارهای هنجارشکنانه‌ی زنان در دولت اصلاحات و… زمینه‌هایی شد به حرکت برانداز کمپین یک میلیون امضا که دیگر کاملاً هدایت شده‌ی سرویس‌های جاسوسی و امنیتی غربی بود. این حرکت‌ها در ادامه‌ی نگاه براندازانه‌ای که داشتند از فرصت سال پیش به عنوان بخشی از بازوی امنیتی غرب آمدند و در داخل و خارج ایفای نقش کردند.
این وسط می‌توان گفت وجود یک چهره‌ی کاملاً ساده لوح و احساسی مثل «رهنورد» کمک کرد که چنین جریان‌هایی که نگاه‌های فمینیستی ولی در واقع ضد دینی و ضد حکومت اسلامی و براندازانه داشتند از او سو استفاده کنند. معرفی رهنورد به عنوان زن سال و… . یا به واسطه‌ی این‌که رهنورد در مسایل سیاسی بسیار احساسی عمل می‌کرد بهانه‌های خوبی که توسط او به دس۹۸۷ت آن‌ها داده می‌شد، سو استفاده‌های مقطعی و موردی کردند. یعنی یک جریان غرب‌گرای ضدانقلابی را ما در جریان ۳۲ سال گذشته شاهد بودیم که یک نحله‌اش هم جریان‌هایی بود که به بهانه‌ی زنان و فمینیسم فعالیت می‌کردند ولی بعد به طور رسمی مشخص شد که این‌ها در حد کارمندان سرویس‌هاس امنیتی غربی‌اند مثل عبادی، کار، لاهیجی و… .
اصل ماجرای کمپین هم این بود که به جمهوری اسلامی فشار وارد شود و زیر فشار بین المللی قرار گیرد. یعنی این کمپین و یک میلیون امضا در راستای براندازی نظام بود. این را نمی‌شود به حساب این گذاشت که در زمینه‌ی زنان فعال بودند. خیر؛ این یک بهانه‌ای بود که بخواهند جامعه و مردم را رو در روی نظام قرار دهند. مسأله شان هم به هیچ وجه مسأله‌ی زنان نبود منتها تا مدتی در لفافه‌ی مباحث فرهنگی حقوقی بود اما بعد از کنفرانس برلین اهدافشان رو شد و دیگر نیازی به پرده پوشی هم نداشت.
- در پایان این‏که به نظر شما از بعد انقلاب تا کنون سرمایه گذاری ویژه‌ای بربحث زنان شده است یا خیر؟
خیر؛ روی همه‌ی اقشار کار کردند؛ روی زن‌ها، جوانان، کودکان و… روی همه کار کردند حتی سعی کردند به عنوان مثال از اعتصاب کارگران شرکت واحد به عنوان یک جنبش کارگری علیه جمهوری اسلامی استفاده کنند. طرف غربی ما اگر یک روزی بچه‌های مهدکودک هم مثلاً به دلیل شرایط بد غذایی بخواهند اعتراضی کنند آن را سیاسی می‌کنند. اما رسانه‌های آن‌ها روی سبک زندگی غربی خیلی مانور می‌دهند که بخش زیادی از این سبک زندگی به زنان برمی‌گردد. رسانه‌های آن‌ها با استفاده از جهل عمیق جامعه‌ی ما نسبت به غرب و غفلت رسانه‌های خودی، یک شیفتگی نسبت به سبک زندگی غربی را در بین جوانان ما چه دختر و چه پسر ایجاد می‌کنند و آن دخترهایی که روز عاشورا هنجارشکنی می‌کنند- بهایی‌ها و منافقین به کنار- بخشی قربانی همین جهالت‌اند و کسانی‌اند که با چشم بسته عاشق سبک زندگی غربی شده‌اند و جمهوری اسلامی را مانع رسیدن به آن سبک می‌دانند و فکر می‌کنند با آمدن یک حکومت

]]> http://koushki.com/?feed=rss2&p=1339 0