جستجو
آرشیو

نقش جبهه خودی در زمینه سازی جنگ نرم- قسمت ۲

* جنگ نرم علیه انقلاب اسلامی از قبل انقلاب تا کنون

جامعه ایرانی از سال های پس از انقلاب تاکنون به موازات “جنگ سخت” درگیر “جنگ نرم” نیز بوده است. همیشه به موازات تهاجم نظامی مستقیم، طراحی کودتا و حرکت های تروریستی، تهاجم نرم علیه جمهوری اسلامی هم شکل گرفت. حتی قبل از پیروزی هم ما درگیر “تهاجم نرم” بودیم. یعنی دشمنان انقلاب اسلامی که احساس می کردند، ممکن است این انقلاب به پیروزی برسد، در ماه های قبل از پیروزی مخصوصا از سال ۵۷ با استفاده از ابزارهای تهاجم نرم به دنبال این بودند که جلوی پیروزی انقلاب را بگیرند و یا مسیر آن را منحرف کنند. یکی ابزارهایی که در این راه به خدمت گرفته شد، رادیو بی بی سی فارسی بود. این رادیو با چهره سازی از جبهه ملی و نیروهای غیر مذهبی سعی کرد که مسیر انقلاب را به سمت ملی گرایی و دموکراتیزه کردن فضای ایران منحرف کند.

«جهل» اولین عامل زمینه ساز خودی‌ها برای جنگ نرم دشمن

اما در این میان نباید نقش جبهه خودی را در زمینه سازی برای جنگ نرم دشمن در برخی حوزه‌ها نادیده گرفت. این نقش را می تواند در مجموعه عواملی تعریف کرد که به آن کمتر توجه شده است.

یکی ازاین عوامل، «جهل» است. «جهل» نسبت به انقلاب که اساسا انقلاب چه بوده، چه اهداف و آرمانی داشته، دستاوردهایش چیست، چقدر موفق بوده و….

متاسفانه امروز خود نیروهای انقلابی هم در مورد انقلاب جهل دارند. حتی کسانی که می خواهند محافظین انقلاب باشند هم نسبت به آن جاهل‌اند. ما باید دوباره از خودمان بپرسیم که آیا هدف انقلاب ایجاد توسعه اقتصادی و رفاه بوده؟ خود همین جهل نسبت به اهداف انقلاب باعث شده که مسئولین نظام خیلی اوقات مسیری را طی کنند که جاده صافی برای دشمن باشد و موجب شود مسیر انقلاب منحرف شود.

*مسیری که دشمن ما را تشویق و حمایت کرد

به طور مثال آنچه که در سال های سازندگی رخ داد ناشی از جهل به اهداف انقلاب بود. مسئولان در این دوره به جای پیگیری اهداف انقلاب به سمت «سراب» رفتند. در این مسیر هم عملکرد دشمن به گونه ای بود که تنها این کار مسئولان ما را تشویق می‌کرد. طبعا آن اهدافی که مسئولین تعیین کردند باعث شد که انقلاب سال ها از مسیر خود دور شود که حتی در دوران فعلی هم این انحراف تداوم پیدا کرده است. باید عرض کنم که ما متاسفانه در دولت نهم و دهم هم شاهد نوسانات شدیدی بوده و هستیم. یک زمانی به باستان گرایی و یک زمانی به مکتب ایرانی روی آوردند که این ها خودش انرژی انقلاب را در مسیر انحرافی تلف می کند. جالب است که در این موارد دشمن هم تشویق می کند. در واقع غیر مستقیم حمایت می کند که انحرافات هرچه بیشتر عمیق تر شود.

*روشهای سخیف برای معرفی انقلاب بدلیل «جهل»

به دلیل این که اهداف انقلاب را نمی شناسیم گاهی اوقات روش های بسیار سخیف را انقلابی معرفی می کنیم. خیلی اوقات نکاتی را که ربطی به انقلاب ندارد به انقلاب نسبت می دهیم. نتیجه این می شود که از انقلاب در ذهن مخاطب تنفر ایجاد می کنیم. خیلی از افراد مشکلات اقتصادی را ناشی از جنگ و وقوع انقلاب می دانند. خوب مخاطب هم می گوید وقتی انقلاب باعث این مشکلات اقتصادی است من این انقلاب را نمی خواهم.

*«جهل» ما درباره دفاع مقدس و سوءاستفاده دشمن

یا در دیگر، یکی از حوادث بزرگ تاریخ معاصر ایران و نقطه اوج تعالی و تکامل ایران دوران دفاع مقدس است که الان به شدت غریب و مهجور مانده است که جز در حد تشریفاتی، سطحی و تکراری معرفی نشده و نمی شود. با این شرایط طبیعی است که جنگ تبدیل به خاطره‌ای مرده در ذهن نسل‌های ما شده است. از همین «جهل» نسبت به دفاع مقدس دشمن به طور جدی سو استفاده می کند و تهاجم نرم خود را شکل می دهد. مثال ساده آن برنامه ای است که امسال در هفته دفاع مقدس توسط بی بی سی فارسی و برای تخریب وجه دفاع مقدس در ذهن مخاطب ساخته شد. متاسفانه این برنامه مخاطب پیدا می کند زیرا ما اطلاعات درست جنگ را در جامعه ترویج نکرده ایم. الان چند نفر از نسل سوم و چهارم اطلاعات دقیقی نسبت به جنگ دارند؟ حتی نسل دوم هم اطلاعات دقیقی در این مورد ندارد.

*می‌گویند اگر جنگ برای آزادی خرمشهر بود پس در خاک عراق چه می‌کردید؟

بعضی ها جنگ را حرکتی برای آزادی خرمشهر یا بازپس گیری اراضی اشغال‌شده معرفی می‌کنند. امام(ره) می گوید این تعریف «کوته بینی ملی گرایانه» است. اما یک عده و حتی مسئولین از طریق رسانه ها دستاورد جنگ را آزادی خرمشهر می دانند. یعنی با این حساب الان مشهورترین روایت از دفاع مقدس روایت ملی گرایانه و وطن پرستانه است. دشمن هم آن را ترویج و از آن سوء استفاده می کند و این شک را به وجود می آورد که اگر جنگ برای آزادی خرمشهر بود پس ما در “فاو” و ” والفجر۸″ به دنبال چه بودیم و از سال ۶۱ تا ۶۷ در خاک عراق چه می کردیم؟ آیا متجاوز نبودیم؛ آیا جنگ بی حاصل نبود؟ آیا جنگ از سال های ۶۱ تا ۶۷ اضافی نبود؟ یعنی خودمان این وصله را ایجاد می کنیم که دشمن این گونه شبهه سازی کند.

*اگر درباره مسایل پیرامون خود «جهل» نداشتیم، شعار «نه غزه نه لبنان» هرگز داده نمی‌شد

ما دنیای پیرامون خود را اصلا نمی شناسیم. هنوز تلقی بسیاری نسبت به غرب یک تلقی بسیار رویا پردازانه است. خیلی از جوانان ما غرب را رویای خود می دانند چون واقعیت های غرب را نمی شناسند. جایگاه ایران در منطقه و وضعیت منطقه و جهان را نمی شناسند. دشمن از نارسایی سو استفاده می کند مثلا شعاری در سایت اسراییل ساخته می شود و در خیابان های تهران بازتاب پیدا می کند. آن شعار «نه غزه نه لبنان» است. اگر کسی مسلمان نباشد اما از اوضاع منطقه با خبر باشد می داند که منافع ایران فارق از منافع اسلامی با غزه و لبنان گره خورده است. این «جهل» بستر بسیار مناسبی برای تهاجم نرم دشمن در جهت ترویج غرب زدگی، غرب گرایی و غرب پرستی ایجاد کرده است. «جهل» بعنوان یک مجرا برای نفوذ دشمن به قدری اهمیت داشته که خودش باعث ایجاد رخنه گاه‌های دیگری هم شده که دشمن از آنها برای تهاجم نرم خود استفاده های زیادی کرده است.

یک نظر بگذارید