جستجو
آرشیو

نقد یا تخریب؟ مساله این است

دکتر محمد صادق کوشکی  پژوهشگر و کارشناس مسائل سیاسی  و استاد دانشگاه در گفتگو با بی باک اظهار داشت: چیزی به نام تخریب به عنوان یک پدیده استاندارد وجود ندارد، اما پدیده شناخته شده ای به نام نقد وجود دارد.

وی در توضیح نقد بیان داشت: در نقد باید شاخصه ها و میزان های سنجش استاندارد مورد نظر را معرفی کرد و بر اساس شاخصه ها و میزان های تعریف شده، مسائل و عملکردها را ارزیابی نمود و در نهایت  اعتبار و وضع عملکرد را بر اساس شاخصه ها توضیح داد.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: هر فرایندی که این مسیر علمی را طی نکند دارای شاخص و توصیف علمی نیست. شخص در آن حاکم است و ارزیابی ارزشی در آن وجود ندارد و نقد نیست، که بنا به نگاه های شخصی و سلیقه ای  می توان آن را تخریب، تضعیف و سیاه نمایی نام گذاری کرد.

کوشکی گفت: یک حرکت شناخته شده و معتبری به نام نقد وجود دارد که شیوه سنجش عملکردها را بیان می کند که رفتارها بر اساس چه میزانی سنجیده می شود که به صورت شفاف قابل عرضه است.

وی اظهار داشت: اگر شخصی در مقابل یک پدیده و تفکر، عبارت های کلی به کار ببرد و یا رفتارهای احساسی داشته باشد و شاخصه های ملموس و قابل درکی ارائه ندهد و نتواند ساز و کار اظهارات خود را بیان کند، این فرد نقد انجام نداده است. اینکه نقطه مقابل نقد چیست بر اساس سلیقه های شخصی نام های مختلفی مانند تخریب می توان بر روی آن گذاشت.

این پژوهشگر مسائل سیاسی در ادامه افزود: هدف از نقد بستگی به نیت منتقد دارد، البته نیت منتقد قابل کشف نیست، در عمل مخاطبین متوجه می شوند که یک شخص یا یک جریان و تفکر چه اعتباری دارد، نقد یک فرایند کاملا علمی است، نیت منتقد می تواند اصلاح باشد، یا نیت صرفا توصیف است. از نقد می توان برای رفع نقایص، فهمیدن و کسب معلومات در خصوص اعتبار و وضع یک پدیده و یا عملکر سیاسی استفاده کرد.

کوشکی تاکید کرد: هر حرکتی که مشخصات علمی یک نقد را نداشته باشد باعث ناآگاهی در جامعه می شود و کاربرد ی هم نیست و صرفا با احساس و عاطفه سعی در افزایش کینه و نفرت در جامعه دارد.

وی در پاسخ به این سوال که اظهار نظرات غیر علمی (تخریب) چه آثاری در جامعه دارد، گفت: وقتی فردی بر اساس احساسات مسئله ای را توصیف می کند، در درجه نخست توهین به شعور مخاطب کرده است، و فقط  میزان احساسات و عواطف را در جامعه افزایش می دهد و به هیچ عنوان مطلوب نیست و نتیجه قابل قبول و واقعی برای رشد جامعه ندارد، زیرا تحریک احساسات یک حرکت مقطعی است.

یک نظر بگذارید