جستجو
آرشیو

مگر قانون چیزی جز اعمال زور نظام‌مند است؟!

پایگاه اطلاع رسانی اصولگرایان — وسواسان خناس و سکولارهای نفوذی در اطراف رئیس جمهور به دنبال حذف تدریجی تجلیات فقاهت و دیانت در نظام اسلامی اند و گاه به گاه منویات خود را از زبان ریاست جمهور بیان می کنند!…

۱- آن روزی که مترجمان عرب واژه علمانی را معادل سکولار وعلمانیت را برابر نهاد سکولاریسم قرار دادند تصور نمی کردند این انتخابها در آینده چه طوفانهایی در ساحت اندیشه وعمل برپا خواهد کرد! طوفانهایی که بسیاری از پرده ها را فرو خواهد ریخت ومصادیق یوم تبلی السرائررا پدید خواهد آورد!.

۲- سخنان ریاست محترم جمهور در مشهد در خصوص عفاف وحجاب ، مقوله اختلاط نامحرمان وکاربرد زور در برقراری امنیت اخلاقی چندان به نظرات یک مجتهد برخاسته از حوزه علمیه قم شبیه نبود! اگر بنا باشد به فرمایش ایشانٌ بانوان خودشان راه استقرار عفاف را پیدا می‌کنند دیگر چه نیازی به حکومت فقهاست؟اگر بنا باشد همین قاعده را در مورد سایر مصادیق امنیت به کار بگیریم آن وقت محصولی جز آنارشیسم درو نخواهیم کرد! فرضأ یکی پیدا شود وبگوید مردم خود راه مبارزه با سرقت وقتل وتجاوز واستقرار امنیت را پیدا کنند آیا این سخن زیر سوال بردن فلسفه عملی حکومت و(حکومت دینی)نیست؟کجای دنیا ودر منظر کدام حقوقدان اجرای قانون بر عهده مردم گذاشته شده است؟

۳- ایشان در بخشی دیگر از سخنانشان به ایجاد محدودیت ایراد گرفته و با تعبیری نظیر بی‌فایده بودن «ون» ، «دیوار» و «فیلتر» فرموده‌اند چیزی با زور درست نمی‌شود! بعید است کسی که چند واحدی دروس حقوقی گذرانده و چندسالی در حوزه به یادگیری فقه مشغول باشد و درباره کاربرد «زور» تردید کند! چه رسد به فقه و حقوق‌دان مبرزی چون حجت‌الاسلام دکتر روحانی که هم دانش آموخته فقاهت حوزه‌اند و فارغ‌التحصیل دکترای حقوق! آیا قانون چیزی جز اعمال نظام مند زور برای حاکمیت نظم و امنیت در جامعه است؟ و اگر چنین نیست پس فلسفه مجازات و محرومیت در علم حقوق چه می‌تواند باشد؟

آیا قانون چیزی جز اجرای محدویت برای حقوق فردی به نفع حقوق جمعی است؟ اگر به نظر ایشان «ون» ، «فیلترینگ» و «محدویت بین محرم و نامحرم» نابجاست، پس نظر مبارکشان در خصوص رجم و شلاق و قصاص چیست؟ نکند ایشان در این خصوص هم به بی‌فایده بودن «زور» قائلند؟ اگر کسی گفته باشد امنیت و امنیت اخلاقی صرفاً با «زور» ایجاد خواهد شد. آنگاه می‌توان به این گفته ایراد گرفت، اما به‌کار گیری «زور» در کنار آموزش و تعلیم و تربیت کامل ترین بسته حاکمیتی جهت حفظ منافع عموم شهروندان است! اصولاً به نظر جناب آقای روحانی حکومت چیزی جز اعمال نظام مند «اقتدار» است؟ و اگر «زور» و حق اعمال قدرت از یک حاکمیت گرفته شود دیگر برای آن حاکمیت چه خواهد ماند؟

۴- اگر کسی از جناب روحانی بپرسد در یک سال گذشته در حوزه ترویج فرهنگ عفاف و حجاب چه کرده‌اید که بر «ون» و «فیلترینگ» خرده می‌گیرید، ایشان و دولتشان چه پاسخی خواهند داشت؟ آیا قرار است دختران و زنان مملکت از تئاترها و فیلم‌های مورد حمایت وزارت ارشاد عفاف و حجاب بیاموزند؟ آیا وزراتخانه‌های ارشاد، آموزش و پرورش و آموزش عالی دولت یازدهم تا کنون گامی در جهت ترویج حجاب و عفاف از نظر فرهنگی، آموزشی و تربیتی برداشته‌اند که رئیس جمهور اجرای قانون توسط نیروی انتظامی را منع می‌کنند و بر آن خرده می‌گیرند؟

اگر دولت وظایفش در حوزه عفاف و حجاب را انجام نداده چرا باید ناجا وظایف قانونی اش در عرصه عفاف و حجاب را تعطیل کند؟ آیا جبران کوتاهی دولت در حوزه حجاب از طریق تنبیه و توبیخ ناجا صورت می‌گیرد؟ رئیس جمهور زمانی می تواند به ایجاد محدودیت و اعمال قانون ایراد بگیرد که خود و دولتش برای ترویج عفاف و حجاب گامی هرچند کوچک برداشته باشد!(که بر نداشته‌اند!)

۵- واقعا چه معنایی دارد رئیس‌جمهور که برای اجرای قانون اساسی و دفاع از آن سوگند خورده (و حقوق‌دان هم هست!) به اجرای قانون توسط دستگاه‌های ذیربط ایراد بگیرد؟ ( اگر ایراد ایشان به نحوه اجرای قانون بود هیچ مشکلی وجود نداشت! مشکل این است که ایشان به اجرای قانون اشکال دارند!)

۶- اگر جناب آقای روحانی فرصت مطالعه قانون اساسی را داشته‌اند به خوبی می دانند که اصل هشتم قانون اساسی در خصوص نهی از منکر و امربه معروف چیست و چه می‌گوید؟

ایراد شبهه ایشان به امربه معروف چه تناسب و سنخیتی با اصل هشتم قانون اساسی دارد؟ آیا متوقف کردن امربه معروف به پذیرش معروف از سوی جامعه ریشه شرعی و قانونی دارد؟ آیا واجب‌ الهی امربه معروف و نهی از منکر را به بهانه این که جامعه معروف را معروف نمی‌داند می‌توان تعطیل کرد؟ مگر فلسفه امربه معروف و نهی از منکر تلاش برای شناساندن معروف و منکر در جامعه نیست؟ آیا ایشان به عنوان یک مجتهد تعطیل این واجب الهی را موافق فقه و شرع می دانند یا مخالف آن؟

۷- به نظر می رسد که مشکل جای دیگری باشد! سکولاریسم (به زبان عربی علمانیت) به معنای دنیوی شدن دیانت و به دنبال تسلط مدرنیته و قواعد آن بر دیانت و احکام آن است ! انسان سکولار (علمانی) ضددین نیست بلکه به دنبال محدودکردن آن به نفع مدرنیته است و هرجا قواعد مدرنیته با احکام دین تعارض داشته باشد دین را به نفع مدرنیته وادار به عقب نشینی می کند!

جبهه گیریهای یک‌سال اخیر رئیس جمهور علیه امربه معروف و نهی از منکر و اجرای قانون علیه بی حجابی و بی عفتی توسط ناجا و فیلترینگ اینترنت و موارد دیگر این گمان را ایجاد می کند که هم‌نشینی و هم‌صحبتی ریاست جمهور با کسانی که قصاص را امری غیر انسانی خوانده و به اشکال گوناگون با نظام فقاهتی و حکومت دینی مشکل و تعارض اساسی دارند موجب صدور چنین فرمایشاتی از جانب ایشان شده است! والا بعید است یک مجتهد حقوقدان چنین دیدگاهها و نظریات مغایر باید بدیهیات فقهی و حقوقی داشته باشد!

وسواسان، خناس و سکولارهای نفوذی در اطراف رئیس جمهور به دنبال حذف تدریجی تجلیات فقاهت و دیانت در نظام اسلامی اند و گاه به گاه منویات خود را از زبان ریاست جمهور بیان می کنند! در چنین حالتی چه می توان گفت جز آرزوی هوشیاری بیشتر برای ریاست جمهور و دعا برای توفیق بیشترایشان برای پالایش اطرافیانشان! اطرافیانی که در دشمنی با نظام دینی و حکومت فقهی ید طولایی داشته و به آسانی از میدان به در نمی روند! اطرافیانی که تجمع آنها در اطراف مرحوم منتظری باعث شد تا آن مرحوم پس از عمری تدریس فقه در اواخر عمر از بلندگوی تبلیغاتی انگلستان به حمایت تلویحی از بهائیت بپردازد!

اطرافیانی که به تعبیر حضرت امام با نام نهضت آزادی و ملی مذهبی به دنبال سکولار کردن جمهوری اسلامی بوده و به همین دلیل در اطراف چهره های موثر نظام رخنه و لانه کرده اند! (حضرت امام این اخطار را در مورد شخص مرحوم منتظری داده بودند.)

۴پاسخ به “مگر قانون چیزی جز اعمال زور نظام‌مند است؟!”

  • جناب دکتر،
    موضوع واگذاشتن اجرای همه قوانین به مردم نیست
    مسئله ی حجاب و عفاف و مداخله زور و سلیقه در این رابطه، مانند دخالت و ایجاد و وضع قانون کلاه پهلوی یا امثال آن است
    مشکل رئیس جمهور و خیل زیادی از مردم ( همین دانشجویان خود شما ) خود قانون حجاب و عفاف است که نفوذ در فرهنگ و اعتقاد شخصی هر کسیست
    بنده از کسی مانند آیت الله جنتی انتظار چنین چشم بسته سخن گفتن را دارم همانند همین نماز جمعه که گفتند باید جلوی ورود دانشجویان غیرمسلمان را به دانشگاه گرفت!!! اما شما که در میان دانشجویان هستید و عمری را با قشر روشن فکر سپری کرده اید دائما متعجب میشوم
    این مملکت ۱۰۰۰ رقم آداب و سنت داره که شاید خیلی هاش به نظر من و شما خوش نباشه اما نباید با استفاده از مجلسی که واقعا ۸ سال سکوت کرد و حالا دم برآورده، قانونی برای دراختیار گرفتن فرهنگ و سلیقه مردم کرد
    در مورد پایبندی به قوانین و امر به معروف و نهی از منکر، همین گشت های انصار حزب الله که را میفتند، قانونیست؟!؟!؟!؟
    فکر نمیکنم نظر بنده نمایش داده بشه اما اگه پاسخ بدید ممنون میشم

  • majid:

    در پاسخ به کامنت گذاشته شده:
    نخست آن که هر مسئله ای چه دینی و چه مسائلی که ارتباط مستقیمی با دین پیدا نمیکند وقتی ابعاد اجتماعی پیدا کند دیگر شخصی نیست؛ زیرا روشن است که امری جمعی است و امور جمعی را قانون حاکم بر جامعه مشخص میکند.
    هارت و پوت بیشتر عده ای حمل بر کثرتشان نیست؛ بلکه متانت اکثریت امر را بر ایشان مشتبه کرده است. این که فقط دوستان و هم مسلکهای خویش را که جمع اکثر اطرافیانت هستند ببینی، دلیل بیشتر بودن کل مردم نیست.
    دومین نکته این که معنای روشن به حسب ظاهر این است که:
    هر کسی که با من موافق است یا دست کم در جبهه ای نزدیک به من است.
    اصولا بسیار از افراد که از تکبر پنهان رنج میبرند، این گومه مسائل را تحلیل میکنند:
    اگر چیزی را نپسندیدم، پس به درد نمی خورد. اگر چیزی را نفهمیدم، یا پوسیده است یا به فایده ای ندارد. ( مثل ریاضیات که چون خیلی ها خوب نمی فهمند به درد نممی خورد؛ زهی خیال باطل)

  • رضا:

    بسم الله الرحمن الرحیم
    جناب وحید، حکومت و قانون ابزار و وسیله ای است برای رشد و ارتقاء انسانیت و حرکت در جهت آرمان های انسانی و الهی.
    اگر غیر از این باشد، چه فرقی بین حکومت اسلامی و حکومت های دیگر وجود دارد؟
    نکته دیگر اینکه داشتن یا نداشتن حجاب در اجتماع یک مسئله شخصی نیست، بلکه یک موضوع اجتماعی است و متولیان حکومت اسلامی وظیفه دارند برای ساماندهی آن برنامه ریزی نمایند و در راستای تعالیم قرآنی گام بردارند. بنابراین نفوذ در فرهنگ و اعتقاد شخصی هر فرد نیست، به علاوه اینکه اگر بر فرض اینطور هم باشد، همه مسلمانان بر اساس تعالیم اسلامی وظیفه دارند برای اصلاح هموطنان خود و در مسیر گام برداشتن در مسیر انسانی و اسلامی که قرآن و تعالیم اسلامی ترسیم کرده عمل نمایند.
    البته پیداست که به دلیل فاصله گرفتن برخی از مردم از تعالیم اسلامی و تغییر هویت دینی، معیار و شاخص آنها برای درست و غلط امور تغییر می کند و به جای تطبیق با قرآن و تعالیم اسلامی، به دنبال راه فراری برای تسامح در زمینه مسائل اجتماعی هستند.
    مطلب دیگر اینکه وقتی شاخص برای همه مردم، اجرای تعالیم اسلامی در جهت رشد و اعتلای انسانیت باشد، باید با هر آداب و سننی که مغایر با این شاخص باشد، مبارزه نمود و این مبارزه شامل همه ابعاد است، از جمله ابعاد آموزشی، فرهنگی، اهرم های بازدارنده قانونی و …
    انشاءالله خدا عاقبت همه را ختم به خیر نماید.

  • با تشکر از دوستان
    باید اول بگم که جناب مجید، دوست عزیز، بنده با این که منظورم اکثزیت جامعه بود اما حرفی از اکثریت نزدم بلکه خیل زیادی از مردم مخصوصا قشر تحصیل کرده و دانشگاهی رو مد نظر داشتم که با توجه به مراسم ها و سخنرانی هایی که خودم در ۵-۶ سال اخیر شرکت کردم در چندین دانشگاه نه فقط مشهد، شاهدش بودم و البته دوستان و اطرافیان که به هر صورت اگر ادعایی برای دموکراسی هست، حق درنظر گرفته شدن رو دارند و حق دارند در وضع قانون اجتماعی که خود شما میگید در امور شخصی که جنبه ی اجتماعی دارند، خط قرمز را تعیین میکند، نقش داشته باشند در غیر این صورت، دموکراسی وجود ندارد یا تعریف آن تحریف شده.
    بنده در کامنت نخست، بحثی در مورد دین اسلام مطرح نکردم چون دیدگاه من به دین، شخصی و درون نهاد است و با سکولاریسم تا حدود بسیاری موافقم چرا که نتیجه ی دخالت دین در قوانین، حاصلی جز تفرقه افکنی و جدایی اقشار گوناگون از میدان سیاست و سرنوشت در این عصر ندیده ام
    برای مثال، چرا شخصی که حق کانداتوری برای ریاست جمهوری را ندارد( به خاطر مذهب یا قوم و قبیله ) باید مالیات بدهد و دروقتش توقع خون دادن و ایثار برای مملکتی از او داشت که هیچ نقشی در کنترل آن ندارد.
    با تشکر از نظرات دوستان، خوشحال میشم پاسخ بدید

یک نظر بگذارید