جستجو
آرشیو

سیاست خارجی آمریکا تابع رئیس جمهور نیست و عده ای از سرمایه داران یهودی پشت پرده این سیاست ها قرار دارند

قدس آنلاین در گفتگو با دکتر محمد صادق کوشکی به بررسی انتخاب آقای ترامپ بر وضعیت منطقه، ایران وبرجام پرداخته است.

آقای دونالد تراپ به ریاست جمهوری آمریکا رسید با توجه به اینکه ایشان در سخنرانی های انتخاباتی خود در رابطه با مسائل سیاست خارجی برخوردهای هیجانی و اصولا جنگ طلبانه ای داشتند آیا ایشان از قدرت عملیاتی کردن اظهار نظرهایش برخوردار است؟

طبیعتا فضای سیاسی آمریکا به گونه ای نیست که رئیس جمهور اصلی ترین تصمیم گیر در حوزه سیاست گذاری های کلان باشد و بتواند به صورت مستقل در رابطه با مدیریت سیاست خارجی کشورش اعمال نظر کند. از آن جایی که تصمیمات سیاست خارجی امریکا در مراکز متعددی اتخاذ می شود معمولا رئیس جمهور در این کشور به نوعی ویترین سیاست گذاریهای کشور است از این رو عنان کامل سیاست خارجی در دست رئیس جمهور آمریکا نبوده و نخواهد بود.

آیا انتخاب خانم کلینتون با توجه به سیاست های جنگ طلبانه  آقای ترامپ بهتر نبود؟

به هر حال با توجه به آنکه همواره جمهوری خواهان در حوزه سیاست خارجی آمریکا به حزب تهاجمی معروف بوده اند شاید این مساله به دلیل آن است که پایگاه و خواستگاه حمایتی از آنها در گرو حمایت کمپانی های اسلحه سازی و شرکت های چند ملیتی از آنهاست به این دلیل است که آنها برای توجیه خود باید از سیاست های صاحبان شرکت های چند ملیتی و اسلحه سازی تبعیت کنند تا بتوانند در سیاست این کشور جایگاهی داشته باشند. بدیهی است هر چند در ظاهر جمهوری خواهان به اتخاذ سیاست های جنگ طلبانه و تهاجمی بیشتری نسبت به دموکرات ها معروف هستند اما به نوعی همه سیاست مداران آمریکایی ها چنین دیدی نسبت به جهان دارند وهمه آنها در سیاست های جنگ طلبانه همسو با هم هستند. بی تردید انتخاب آقای ترامپ تفاوتی با انتخاب خانم کلینتون ندارد چرا که هیچ انتخابی اعم از جمهوری خواه یا دموکرات به تغییر اساسی یا چرخشی در سیاست خارجی امریکا منجر نمی شد از این رو است همواره سیاست خارجی آمریکا بریک اساس بوده و عده ای از سرمایه داران یهودی پشت پرده این سیاست قرار دارند.

یعنی معتقد هستید هیچ تفاوتی بین آقای ترامپ با سایر کاندیداها وجود ندارد؟

به نظر می رسد تنها تفاوت محدودی که در این بین قابل تامل باشد تغییر لحن آمریکا با دنیا به خصوص کشورهای جهان سوم است. بی تردید باید منتظر شدت لحن آمریکایی ها و گستاخ شدن و تهاجمی شدن عمل از سوی آنها باشیم. علاوه برتندی لحن و کلام و در باره ایران نیز ممکن است درباره تحریم ها به شدت با ما برخورد کنند البته این موضوع بستگی به وضعیت کنگره هم خواهد داشت. چگونگی آرایش کنگره و انتخابات سنا نیز قابل تامل است. به هر حال درباره ایران شدت سخت گیریهای بیشتر از قبل خواهد شد.

آقای ترامپ در سخنرانیهایش نشان داد همانند سایر کاندیداها چندان اقبال و رویکرد خوبی به سعودی ها ندارد آیا این مساله برای سعودی ها در ارتباط با آمریکا تفاوتی خواهد کرد؟

سعودیها هیچ وقت در جایگاهی نبودند که بخواهند از چگونگی انتخابات در آمریکا و یا اینکه دراین کشور چه کسی به قدرت می رسد ابراز رضایت یا نارضایتی کنند. به هر حال روابط سعودی ها در دوره های زمانی مختلف نشان داده آنها همیشه و در هر انتخابی اعم از جمهوری خواه یا دموکراتها با سیاست های آمریکا همسو بوده اند چرا که آنها نیازمند آمریکاییها و حمایت این کشور در سیاست های ظالمانه خود در قبال کشورهای مظلوم منطقه بوده اند. حتی اخباری که حکایت از ارتباط خوب آقای ترامپ با رئیس جمهورروسیه دارد نیز نمی تواند موجب رضایت یا نارضایتی سعودیها شود. آنها د رحد و رتبه ای قرار ندارند که آمریکایی ها به دنبال رضایت سعودی ها باشند یا اینکه مثلا بتوانند در قبال ابراز نظر یا موضع گیریهای منطقه ای و بین المللی ترامپ اظهار نظر کنند.

وضعیت جناح امیدوار به ایجاد ارتباط با آمریکا که تلاش می کرد با آمریکا ارتباطی برقرار کند به چه شکل خواهد شد؟

وضعیت در ایران متفاوت خواهد شد. به هر حال جناحی که در ایران به دنبال ارتباط با با امریکا است و  به افزایش دامنه ایران با آمریکا امید بسته و فکر می کردند با انتخاب آقای ترامپ  به طور جدی سرخورده خواهند شد چرا که بعد از انتخاب آقای ترامپ دیگر کسی در آمریکا به این جناح سیاسی در ایران توجهی نخواهد کرد.

آقای ترامپ در سخنرانیهای انتخاباتی اش گفته بود که با رسیدن به ریاست جمهوری برجام را پاره خواهد کرد آیا چنین خواهد شد؟

خیر آمریکاییها می دانند موضوع برجام تمام شده است. این موضوع حتی در زمان ریاست جمهوری آقای اوباما نیز تمام شده بود چرا که آمریکایها با محدود کردن توان هسته ای ایران به آنچه مد نظرشان بود دست یافته اند بنابراین پاره کردن برجام هیچ نفعی به آمریکا نمی رساند و به نفع آنها نخواهد بود. ازاین رو نه تنها آقای اوباما توافق برجام را جدی نگرفت آقای ترامپ هم این موضوع را جدی نخواهد گرفت.

آیا مساله حمایت آقای پوتین از رئیس جمهور منتخب آمریکا حقیقت دارد؟

در حقیقت این مساله  را نباید جدی گرفت چرا که ارتباط دوستی آقای ترامپ و پوتین تنها یک ترفند تبلیغاتی بودو به هیچ وجه واقعیت ندارد.

یک نظر بگذارید